Andris Lleskai, Rrëshen
Psikologji fjalakeqse
Poezi
Fjala e keqe
ashtë një molë e molisun
që kafkën ta gërryen pak e nga pak,
forcën arrnore ka për ta gërricun,
e etun për sherr, e etun për gjak.
Fjala e keqe
ka për qëllim me ti mbyllë qepallat,
me t’qorru, syt’ me t’nxerr e me t’lanë n’terr,
me të gërrvishtë me thoj, me ti ba varrat,
me t’shkatrru, e jetën me ta ba ferr
.
Fjala e keqe
don me ta përly n’lloç lumninë
me llumin e baltës s’vet t’fëlliqme.
Fjala e keqe don me e prishë njerinë,
don me iu ngjitë si rriqën e pashqitshme.
Fjala e keqe
don me ti hangër andrrat me dhamë,
forcën e mrenshme pa fre me ta cytë,
pa langun e mishit të shpresës me të lanë,
e me kocitë e kotësisë me të kacafytë.
Fjalën e keqe
lene të mbytet në të vjellën e vet,
në jashtqitjen e saj plot “mut” e “shurrë”;
varrose sikur mos ta kesh ngju kurrë
se dashakeqsin, veç shurdhmemeci e vret.
___
Andris Lleskai 0721 #gegnisht
