The Iraq Times (1961) / Intervista ekskluzive me Ylvi Lulon, ambasadorin e Shqipërisë në Bagdad rreth tre viteve që kaloi në Irak

Shkrime relevante

Kush janë pretendentët për President dhe Kryeministër të Serbisë

Flori Bruqi,Prishtinë Serbia është duke pritur ende përcaktimin zyrtar të qeverisë së...

Institucionet e shtetit laik nuk duhet të heshtin para ritualeve fetare!

Selatin Retkoceri, Llugaxhi, Lipjan Është e tmerrshme të shohësh se si, gjatë...

Misteri i trangujve, bananeve dhe patëllxhanëve të zinj!

Shkruen e knon: Lirim Patrioti (Lirim Gashi, Prishtinë) ____ Gjithmonë më ka munduar një...

A mos jemi ne Kandahar?!

Alberto Leka, Prishtinë ____ Ajo që po ndodh në Kuvendin e Republikës së...

Shpërndaj

Burimi : The Iraq Times, e martë, 8 gusht 1961, faqe n°2

Burimi : The Iraq Times, e martë, 8 gusht 1961, faqe n°2

Nga Aurenc Bebja*, Francë – 8 shkurt 2026 

“The Iraq Times” ka botuar, të martën e 8 gushtit 1961, në faqen n°2, intervistën ekskluzive asokohe me Ylvi Lulon, ambasadorin e Shqipërisë në Bagdad rreth tre viteve që kaloi në Irak, të cilën Aurenc Bebja, nëpërmjet Blogut “Dars (Klos), Mat – Albania”, e ka sjellë për publikun shqiptar :

I dërguari shqiptar vlerëson politikën miqësore të Irakut

Burimi : The Iraq Times, e martë, 8 gusht 1961, faqe n°2

Burimi : The Iraq Times, e martë, 8 gusht 1961, faqe n°2

  1. Ylvi Lulo, Ambasador i Republikës Popullore të Shqipërisë në Bagdad, deklaroi në një intervistë për INA-n se gjatë tre viteve që kaloi në Irak, ai vërejti një transformim të madh të sjellë nga Revolucioni i 14 Korrikut në fushat kulturore, politike, shoqërore dhe ekonomike.

“Tani mund të pohoj se Iraku i Revolucionit ka arritur të qëndrojë mbi këmbët e veta,” tha ai.

  1. Lulo u largua dje nga Bagdadi për në Shqipëri për të marrë një detyrë tjetër në Ministrinë e Punëve të Jashtme. Ai shtoi se roli kryesor në këtë përparim i atribuohet udhëheqjes së vendit, në krye me Kryeministrin Abdul Karim Qassim, i cili punon pa pushim, ditë e natë, për të mirën dhe përparimin e Republikës së Irakut dhe për rritjen e prestigjit të saj.“Mund të themi se ai i ka arritur objektivat e tij,” theksoi ai.

Ish-ambasadori shqiptar vazhdoi duke thënë se Republika e Irakut ka fituar prestigjin dhe respektin që meriton ndër shtetet e botës. “Sigurisht, ka nga ata që nuk e dëshirojnë këtë përparim për Irakun. Armiqtë e tij duan që Iraku të kthehet në rrugën e mëparshme të nënshtrimit ndaj imperializmit dhe të mbetet nën mëshirën e tij. Një proverb shqiptar thotë : Kur sheh armikun që të kritikon me zemërim, do të thotë se je në rrugën e drejtë.”

  1. Lulo shprehu më tej admirimin e tij për Irakun, duke thënë : “Unë largohem nga Iraku me përshtypje shumë të mira dhe mund të pohoj se gjithmonë do të jem një mik i Irakut. Qëndrimi im në Bagdad më mundësoi të krijoj një vlerësim të thellë për Republikën e Irakut. Gjeta një ngjashmëri të madhe midis popullit irakian dhe atij shqiptar për nga natyra dhe zakonet. Populli irakian më la një përshtypje shumë të mirë; e gjeta inteligjent, të aftë dhe thellësisht të interesuar për të ardhmen e tij, të cilën ka vendosur ta ndërtojë vetë.”

Duke iu përgjigjur një pyetjeje të korrespondentit të INA-s lidhur me politikën neutrale të ndjekur nga Qeveria e Irakut, z. Lulo tha : “Politika e ndjekur nga Qeveria e Irakut është e drejtë. Ajo synon miqësinë dhe bashkëpunimin ndërmjet popujve dhe mosndërhyrjen në punët e brendshme të tyre.”

Duke komentuar akuzat e drejtuara nga qarqe të caktuara kundër Kryeministrit Abdul Karim Qassim, ambasadori shqiptar deklaroi : “Te Kryeministri Abdul Karim Qassim kam gjetur energji të madhe dhe patriotizëm. Ai punon vazhdimisht për të ardhmen e vendit të tij, për mirëqenien e popullit irakian dhe për forcimin e lidhjeve të miqësisë me popujt e tjerë. Imperialistët vazhdojnë sulmet e tyre sepse ngjarjet nuk janë në favorin e tyre. Ata kërkojnë të vënë pengesa në rrugën e përparimit të Irakut, por jam i sigurt se nuk do të arrijnë asgjë.”

I pyetur për arritjet më të rëndësishme të qeverisë revolucionare, z. Lulo tha : “Gjatë tre viteve të fundit janë bërë përpjekje të mëdha. Megjithatë, mendoj se arritja më e rëndësishme është transformimi i individit irakian. Iraku i sotëm nuk është ai i djeshmi; ai është bërë më i interesuar për të ardhmen e tij. Besoj se kjo është arritja më e madhe.”

Ai shtoi se udhëheqja ka përcaktuar qartë rrugën përpara për popullin irakian. “Në të kaluarën, Iraku drejtohej nga njerëz që nuk ishin të interesuar për çështjet e tij apo për të ardhmen e tij. Sot, mundësitë po i vihen në dispozicion popullit falë udhëheqjes kombëtare.”

Lidhur me marrëdhëniet midis Irakut dhe Shqipërisë, z. Lulo shprehu kënaqësinë e tij, duke deklaruar : “Që nga Revolucioni i 14 Korrikut, kemi vërejtur se zyrtarët irakianë janë të prirur të vendosin marrëdhënie miqësore midis dy vendeve tona.” Ai përmendi gjithashtu marrëveshjet e përfunduara midis Irakut dhe Shqipërisë.

I pyetur për qëndrimin e Shqipërisë ndaj bazave imperialiste në Kuvajt dhe në vende të tjera arabe, z. Lulo tha : “Ne punojmë për paqe dhe miqësi, por jemi kundër forcave ushtarake imperialiste. Jemi të bindur se politika e ndjekur nga Republika e Irakut është në të njëjtën linjë—kundër imperializmit dhe në favor të çlirimit të popujve. Kjo politikë është e drejtë dhe shërben për të mirën e të gjithë popujve të botës.”

Duke folur për luftën e Tunizisë për çlirimin e Bizertës, ai tha : “Bizerta është pjesë e Tunizisë dhe duhet t’i kthehet atdheut tunizian.”

Në lidhje me njohjen e Qeverisë së Përkohshme Algjeriane nga Shqipëria, z. Lulo shpjegoi : “Shqipëria e njeh Qeverinë Algjeriane përmes qëndrimit të saj në forumet ndërkombëtare dhe përmes mbështetjes së vazhdueshme që i jep çështjes algjeriane.”

Duke u ndalur te çështja palestineze, ai e përshkroi Izraelin si majën e heshtës së imperializmit në Lindjen e Mesme dhe deklaroi : “Qeveria shqiptare ka qenë dhe vazhdon të qëndrojë në krah të shteteve arabe në këtë çështje.”

Së fundi, i pyetur nëse tensionet aktuale botërore mund të çojnë në një luftë të tretë botërore, ai tha : “Situata botërore është vërtet e paqëndrueshme. Çështje si Laosi, Berlini dhe Bizerta vazhdojnë, sepse imperializmi nuk dëshiron të heqë dorë nga bazat e tij, gjë që krijon tensione ndërkombëtare. Imperializmi ka frikë se do t’i humbasë këto baza, ndërkohë që ne shohim forcat e paqes duke u forcuar dita-ditës.” — INA.

K O M E N T E

SHKRUAJ NJË KOMENT

Ju lutem, shkruaj komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaj emrin tuaj këtu