Autor: Lirim Gashi, Prishtinë
____
Grumbullimi i marrëzisë në politikën tonë shtetërore menjëherë pas çlirimit nga okupatori serb dhe veçanërisht pas shpalljes së pavarësisë bëri që antitalentët e të gjitha llojeve që ishin shërbëtorë besnikë dhe të nënshtruar të qeverive të pasluftës, ta marrin një copë të tortës mafioze dhe të kenë mjaftueshëm para, për të ngritur media televizive dhe gazetareske, që u bënë menjëherë zëdhënëse të nënshtruara të partive në pushtet.
Marrëzia e grumbulluar në politikat e qeverive kleptomane dhe kolaboracioniste, sigurisht që duhej të shpërndahej në të gjitha institucionet kryesore shtetërore.
Ose më konkretisht, në institucionet publike, politike, diplomatike, mediatike, ekonomike, arsimore, financiare, kulturore, shkencore, sociale, fetare, artistike, letrare, sportive dhe të sigurisë, të cilat rezultuan në një memecim (budallizim) të tmerrshëm të shoqërisë.
Prandaj marrëzia shfaqet sot në shoqërinë tonë në të gjitha aktivitetet kryesore shoqërore, politike, diplomatike, mediatike, arsimore, kulturore, ekonomike, shkencore, letrare, artistike, fetare e sportive, sepse budallenjtë e çdo lloji që kanë një mijë herë më shumë para se dituri, i udhëheqin të gjitha institucionet përkatëse.
Dhe sigurisht në këtë mënyrë parandalojnë çdo reformë që do t’i çlironte nga injoranca, amatorizmi dhe nënshtrimi kandidatët ambicioz për vetërealizim profesional të paligjshëm.
Pse e bëjnë këtë?
Sepse reformat e bazuara në kritere etike, morale dhe profesionale do t’i bënin të pashmangshme dijen, cilësinë, besueshmërinë, paanshmërinë dhe meritokracinë, që nuk e zotërojnë.
Për më tepër, ato do t’i pastronin institucionet e mësipërme nga injorantët, amatorët, të nënshtruarit dhe idiotët, ndërsa drejtuesit e tyre do ta humbnin punën.
Ky turizëm i shfrenuar në të gjitha profesionet pa frikë nga turpërimi, është dëshmi se tek ne mbretëron një klimë politike dhe shoqërore antiprofesionale, në të cilën çdo idiot, të cilit i garantohet ligjërisht e drejta për të qenë budalla, ka shansin ta shfaqë publikisht marrëzinë e tij.
Mua më duhen gjithsej pesë minuta për të bërë një diagnozë të saktë të shoqërisë sonë, e cila vuan nga marrëzia, diçka që Akademia jonë e kot e Shkencave dhe Arteve nuk ka arritur ta bëjë gjatë gjithë periudhës së pasluftës.
Mirëpo pikërisht për këtë arsye unë i kam të mbyllura dyert e të gjitha mediave kryesore.
Pse?
Sepse drejtuesit e tyre nuk duan që e vërteta ime, e argumentuar dhe e dokumentuar mirë në çdo aspekt, të arrijë në veshët e shumicës së njerëzve.
Për më tepër, këto media drejtohen nga njerëz që janë pacientët kryesorë të diagnozave të mia.
Për fat të mirë dyert nuk i kam të mbyllura në qendrat ndërkombëtare të vendimmarrjes.
