Shkruan Rrezart Kalaja
REAGIM PUBLIK
Kundër artikullit të publikuar nga portali OrbitPress dhe përpjekjeve për të vënë në pikëpyetje lirinë kushtetuese të besimit
Nga ditët e fundit, portali OrbitPress ka publikuar një artikull të gjatë, të mbushur me pretendime, etiketime dhe interpretime, përmes të cilit është përpjekur të diskreditojë nismën për ndërtimin e Kishës Katolike në Zogaj të Vushtrrisë dhe njëkohësisht të njollosë figurën e atdhetarit Musë Musa. Ky reagim është përgjigje e drejtpërdrejtë ndaj atij publikimi.
Si qytetar dhe si publicist, nuk mund të hesht kur një medium, në vend që të raportojë me paanshmëri, krijon përshtypjen se merr anë në një debat që prek lirinë e besimit dhe të drejtat kushtetuese të qytetarëve. Artikulli i OrbitPress, sipas vlerësimit tim, nuk trajton në mënyrë të balancuar faktet, por ndërton një narrativë që e paraqet një nismë legjitime qytetare si problem publik, ndërsa një njeri që ka dhënë kontribut për vendin përpiqet të paraqitet në dritë negative.
Ky nuk është vetëm një debat për një kishë në Zogaj.
Ky është një debat për respektimin e Kushtetutës së Republikës së Kosovës, për barazinë e të gjitha bashkësive fetare para ligjit dhe për të drejtën e çdo qytetari që të ushtrojë lirshëm bindjen e tij fetare pa u bërë objekt i fushatave denigruese.
Pikërisht për këtë arsye, ndjej obligim moral dhe qytetar të reagoj publikisht.
Nga debatet që janë zhvilluar ditëve të fundit rreth nismës për ndërtimin e kishës në Zogaj të Vushtrrisë, një gjë është bërë e qartë: në qendër të sulmeve nuk është vetëm një projekt ndërtimor. Në qendër të sulmeve është një njeri – Musë Musa – një shqiptar që, sipas mbështetësve të tij, vjen nga një familje me tradita atdhetare, ka qenë pjesëmarrës në luftën çlirimtare dhe është njohur për veprimtari në shërbim të interesit kombëtar.
Pamje e Kishës qe do te ndërtohet ne Zogaj Vushtrri me një arkitekture moderne artistike dhe kombëtare.
Kur një njeri që ka zgjedhur të dhurojë pronën e tij për një objekt kulti përballet me një valë akuzash publike, lind një pyetje e thjeshtë:
A po sulmohet Musë Musa, apo po sulmohet vetë e drejta kushtetuese për lirinë e besimit?
Artikulli i publikuar nga OrbitPress nuk i ngjan një analize të paanshme gazetareske. Ai krijon përshtypjen e një narrative ku një e drejtë kushtetuese paraqitet si problem, ndërsa një iniciativë private trajtohet me dyshim të vazhdueshëm. Gazetaria nuk duhet të jetë gjykatë dhe as instrument për të paragjykuar qytetarët.
Veçanërisht serioz është publikimi i pretendimeve që cenojnë reputacionin e Musë Musës. Vetë Musë Musa i ka kundërshtuar publikisht këto pretendime dhe ka bërë të ditur se synon t’i drejtohet organeve kompetente për mbrojtjen e të drejtave të tij. Në një shtet demokratik, secili gëzon prezumimin e pafajësisë dhe pretendimet duhet të trajtohen me përgjegjësi.
Po aq shqetësues është fakti se një pjesë e debatit publik është zhvendosur nga çështja juridike te ajo ideologjike.
Nëse një qytetar dhuron pronën e tij për një kishë dhe ndjek procedurat e parashikuara nga ligji, atëherë vendimin e japin institucionet e Republikës së Kosovës. Jo portalet. Jo opinionet politike. Jo bashkësitë e tjera fetare.
Bashkësia Islame e Kosovës dhe Këshilli i saj në Vushtrri nuk kanë kompetencë kushtetuese të vendosin nëse komuniteti katolik duhet ose jo të ketë një objekt kulti. Kjo është përgjegjësi e institucioneve shtetërore dhe rregullohet nga Kushtetuta dhe ligjet në fuqi.
Nëse ngrihen pyetje për procedurat administrative, ato duhet të shqyrtohen nga organet kompetente. Por i njëjti standard duhet të zbatohet për çdo objekt kulti, pa dallim.
Historia shqiptare nuk është histori përjashtimi. Është histori bashkëjetese. Pikërisht për këtë arsye, çdo përpjekje për ta kthyer ndërtimin e një kishe në burim përçarjeje bie ndesh me traditën më të mirë të shqiptarëve.
Musë Musa nuk ka zgjedhur të ndërtojë konflikt. Ai ka zgjedhur, sipas mbështetësve të projektit, të mbështesë një nismë që lidhet me besimin dhe trashëgiminë historike. Në vend të debatit mbi këtë dimension, opinioni publik është përballur me etiketime dhe polemika që nuk ndihmojnë askënd.
Kosova nuk forcohet duke vënë një besim kundër tjetrit.
Kosova forcohet kur respektohet Kushtetuta.
Forcohet kur mbrohet prona private.
Forcohet kur çdo qytetar gëzon të njëjtat të drejta.
Forcohet kur mediat raportojnë me përgjegjësi.
Dhe forcohet kur kontributi i njerëzve për kombin nuk zbehet nga debatet e ditës.
Në fund, pyetja nuk është nëse dikush pajtohet apo jo me këtë projekt.
Pyetja është nëse jemi të gatshëm të mbrojmë të njëjtën liri për të gjithë.
Sepse sot mund të jetë në shënjestër një kishë.
Nesër mund të jetë çdo e drejtë tjetër kushtetuese.
Historia na ka mësuar se liria humbet pikërisht atëherë kur qytetarët heshtin përballë standardeve të dyfishta.
