Kreu Blog Faqe 127

Pse protestat paqësore po e humbin fuqinë ?

Drini.us
-
0
Pse protestat paqësore po e humbin fuqinë ?

Ibrahim Kelmendi, Gjermani

FATOS ÇOÇOLI:
PSE PROTESTA PAQËSORE PO E HUMBET FUQINË?
[Thuhet, kur është zbuluar koburja, Muja e Halili janë zhduk nga skena, meqë e kanë pa se mund edhe të vriteshin aksidentalisht nga ndonjë fëmijë. Edhe mua po më duhet me u tërheq nga demantimi i mashtrimit “protestë masive”, sepse tashmë IA po prodhon foto me numër pjesëmarrësish sipas kërkesës. Unë mendoja se mjafton prezantimi i hapësiirës të vendit të protestës (të Bulevardit, nga Kryeministria deri te Ura e Lanës) – rreth dymijë metra katrorë dhe videoinçizime LIVE, me dron, si fragmenti i veçauar si foto ilustrues, që të mos gënjehet kaq shumë, duke e bërë miun elefant. Kësaj radhe po sjelli opinionin e Fatos Çoçolit te Report TV, sepse është brenda zhvillimeve.]
Tek ne, fuqia e protestave politike është matur gjithnjë me numrin e protestuesve. Protestat paqësore në Tiranë më datat 31 maj–07 qershor 2026 po e humbasin fuqinë e fillimit, për shkak të një kombinimi faktorësh.
Arsyeja kryesore qëndron në faktin që janë protesta pa kokë. Kanë artikuluar kërkesë të qartë për dorëheqje të kryeministrit të sotëm dhe qeverisë së tij, por kjo kërkesë nuk kuptohet nga kush vjen. Nga qytetarët e inatosur që mbajnë pankarta me kërkesën për largim, nga një grup nismëtar i protestës me objektivin e qartë për të shkaktuar dorëheqjen e kryeministrit, apo nga një parti politike e re që fshihet pas organizatorëve anonimë të protestave?
Asnjë nga organizuesit nuk është paraqitur në mediat televizive apo nuk është identifikuar në rrjetet sociale, për të thënë: jam filan fisteku, bëj pjesë në një grupim që kemi x dhe y qëllime për të mirën e vendit, kemi këtë program dhe duam të realizojmë këto objektiva me organizimin e këtyre protestave. Qytetarët kanë pritur për dalje të tilla të sinqerta dhe kurajoze, që të vendosin nëse ia vlen t’i bashkohen protestave. Kjo pritje deri tani është konsumuar për tetë ditë me kot.
Së dyti, mesazhi i protestave paraqitet i paqartë, ose i fragmentuar. Të tetë protestat në kryeqytet kanë sjellë deri tani ose kërkesa të shumta, ose të paformuluara qartë. Tekstet e mesazheve të këtyre tetë ditëve, të përmbajtura në pankartat dhe në fjalimet e folësve, nuk kanë rezonuar lehtë me shqetësimet e sotme konkrete të qytetarëve. Algoritmet e rrjeteve sociale shpërndajnë përmbajtje që provokon, më shumë sesa informon dhe kjo mund të çojë në bllokim ose injorim të mesazhit real të protestës.
Së treti, kur organizatorët anonimë fokusohen te çështje teknike, te ligje dhe procedura, qytetari i thjeshtë mund të mos e kuptojë impaktin e drejtpërdrejtë të tyre në jetën e tij të përditshme. Nga ana tjetër, nëse organizatorët nuk përfaqësojnë figura të njohura dhe të besueshme në opinionin tonë publik, qytetarët ngarkohen me mosbesim ndaj qëllimeve të protestës.
Së katërti, qytetarët kanë pritur këto tetë ditë sinjale se protesta po prodhon efekt, si takime me zyrtarë, premtime institucionale, apo pezullim të vendimeve. Organizatorët bënë gabim që nuk e pranuan ofertën e kryeministrit për ta takuar me një përfaqësi me 20 veta. Pa këto sinjale, besimi qytetar në dobinë e protestave dobësohet.
Së pesti, konkurrenca mes grupeve aktiviste të protestave ka çuar në fragmentim të përpjekjeve dhe në planifikim të dobët të komunikimit publik. Përdorimi i kanaleve të gabuara dhe adresimi nga shumë folës në protestë me fyerje personale e fjalor të rëndë nuk kanë arritur të ngjallin interesimin e grupeve të ndryshme demografike. Kështu, në protesta nuk kemi parë të moshuar, punëtorë sezonalë, sipërmarrës ose përfaqësues të shoqatave të biznesit.
Së gjashti, protestave u ka munguar një platformë konkrete veprimi. Protestat kanë sjellë një lumë ankesash, por jo një plan të drejtpërdrejtë veprimi. Hapa ligjorë dhe peticione me numra, apo ankesa në institucione të caktuara ndërkombëtare. Për shembull, meqë kryekërkesa është largimi i kryeministrit, të paktën organizatorët të kishin përgatitur një peticion dhe të kishin mbledhur firma, për t’ia paraqitur Kuvendit apo Këshillit të Evropës. Pa objektiva të qarta veprimi dhe pa një rrugë të qartë pas protestave, qytetarët dyshojnë në ndryshimin real.
Së shtati, protestat kanë pak ose aspak materiale dhe veprime informimi paraprak: fletushka, takime informuese, debate publike, që të shpjegohen arsyet e këtij aksioni të rëndësishëm politik. Pa këto materiale, ngelen vetëm çirrjet e disa folësve në megafon dhe mesazhet e paqarta të shumë të tjerëve që folën në mënyrë civile. Organizatorët bënë mirë që në dy protestat e fundit reaguan ndaj sharjeve me libër shtëpie të disa folësve në protesta. Por kjo nuk mjafton.

Problemi nuk është qenushi me flamur, por Shqipëria pa Zot !

Drini.us
-
0
Problemi nuk është qenushi me flamur, por Shqipëria pa Zot !

Jashar Etemaj, Oslo

Qindra mijëra qytetarë në mbarë Shqipërinë po protestojnë kundër modelit të turizmit luksoz dhe privatizimit të hapësirave publike. Mesazhi i tyre është i thjeshtë: Shqipëria nuk është pronë e një grushti njerëzish.
Dje më la përshtypje një deklaratë e Kryeministrit Edi Rama, i cili u mor me një grua që kishte dalë në protestë me bikini. Duke e përdorur atë si simbol të protestuesve, ai ironizoi faktin se asaj i pëlqen Dubai, por proteston kundër ndërtimeve në Shqipëri. Madje shkoi deri aty sa t’i paraqiste protestuesit si burra që ëndërrojnë t’ia zgjidhin lidhëset e bikinit kësaj gruaje për ta parë të zhveshur.
Screenshot
Ky lloj argumentimi nuk flet për protestuesit; flet për vetë atë që e përdor. Kur nuk kundërshton idetë, por përpiqesh të diskreditosh njerëzit përmes nënçmimit dhe seksualizimit, debati politik zbret në nivelin më të ulët.
Po aq interesante është se si një pjesë e shqiptarëve në Shqipëri dhe Kosovë po merren jo me arsyet e protestës, por me “gabimet” e protestuesve. Një fotografi u bë virale ku një zonjë kishte dalë në protestë me qenushin e saj të mbuluar me flamurin kombëtar. Menjëherë u gjetën zëra që ta përdornin këtë si provë se protestuesit nuk qenkan patriotë, madje se qenkan tradhtarë apo të shitur.
Mendja më shkoi te mënyrat e ndryshme se si popujt e shprehin patriotizmin. Në Suedi dhe në Shtetet e Bashkuara prodhohen e shiten edhe letra tualeti me flamurin shtetëror të shtypur mbi to. Madje në SHBA shpesh vendosen edhe simbole të tjera kombëtare, përfshirë dollarin. Kjo nuk do të thotë se suedezët apo amerikanët janë më pak patriotë. Përkundrazi, askujt nuk i shkon ndër mend t’ua masë dashurinë për atdheun nga mënyra se si përdoret një simbol në jetën e përditshme.
Screenshot
Unë personalisht nuk e preferoj një gjë të tillë. Kur kam pasur mundësi zgjedhjeje, nuk kam blerë letër tualeti me flamur shtetëror. Por kur më ka rastisur të jem në Suedi dhe në një tualet publik ka pasur vetëm letër tualeti me simbole suedeze, e kam përdorur pa menduar se po kryeja ndonjë akt urrejtjeje ndaj suedezëve.
Patriotizmi nuk matet nga mënyra se si e vendos flamurin mbi një qenush, mbi një bluzë apo mbi një objekt të zakonshëm. Patriotizmi matet nga gatishmëria për t’i dalë zot vendit tënd, për të mbrojtur interesin publik dhe për të ngritur zërin kur mendon se po bëhet padrejtësi.
Screenshot
Prandaj, në vend se të merremi me qenin, bikinit apo detaje të tjera anësore, do të ishte më e ndershme të merreshim me pyetjen thelbësore që shtrojnë protestuesit:
A është Shqipëria pronë e qytetarëve të saj, apo po trajtohet si pronë private e një grushti njerëzish të pushtetshëm?
P.S.
Fotoja e zonjës me qenushin dhe fotot e letrës së tualetit me flamuj e valuta vlejnë më shumë si ilustrim i hipokrizisë sonë sesa si argument kundër protestuesve.

Kush qëndron prapa protestave në Shqipëri? Një analizë e aktorëve potencialë dhe interesave të tyre

Drini.us
-
0
Kush qëndron prapa protestave në Shqipëri? Një analizë e aktorëve potencialë dhe interesave të tyre

Prof. Dr. Kolë Krasniqi, ekspert i sigurisë, Pejë

Protestat e fundit në Shqipëri janë paraqitur publikisht si reagim ndaj projekteve të mëdha investive në zonën e mbrojtur të Zvërnecit dhe ishullit të Sazanit. Në planin formal, organizatorët kryesorë paraqiten si organizata mjedisore, aktivistë të shoqërisë civile dhe qytetarë të pakënaqur me mënyrën e vendimmarrjes institucionale. Megjithatë, përvoja ndërkombëtare tregon se protestat masive shpesh shndërrohen në hapësira ku ndërthuren interesa të ndryshme politike, ideologjike dhe gjeopolitike.
Aktori më i dukshëm mbetet opozita shqiptare, e cila gjatë viteve të fundit ka organizuar dhe mbështetur protesta të shumta kundër qeverisë, duke e akuzuar atë për korrupsion, kapje të institucioneve dhe mungesë transparence. Për këtë arsye, është e natyrshme që çdo protestë e madhe sociale të gjejë mbështetje nga forcat opozitare.
Nga perspektiva e sigurisë kombëtare, Shqipëria, Kosova dhe pergjithësisht Ballkani Perëndimor vazhdojnë të jenë objekt interesimi për rrjete dhe organizata të ndryshme radikale islamiste. Megjithatë, përveç disa deklaratave publike dhe qëndrimeve verbale të individëve apo aktivistëve me orientime islamiste, deri më tani nuk janë publikuar prova nga institucionet e sigurisë shqiptare apo nga partnerët ndërkombëtarë që do të dëshmonin se protestat aktuale janë organizuar, financuar ose drejtuar nga organizata, lëvizje apo struktura islamiste.
Kjo, megjithatë, nuk e përjashton mundësinë që individë apo grupe me orientime radikale islamiste të përpiqen të depërtojnë në protesta për të promovuar narrativat e tyre ideologjike, veçanërisht kur në debat përfshihen çështje të ndjeshme si investimet izraelite, politika amerikane në Lindjen e Mesme apo konfliktet aktuale rajonale.
Në jug të Shqipërisë ekzistojnë prej dekadash çështje të ndjeshme që lidhen me pronat, statusin e minoritetit grek dhe debatet historike rreth të ashtuquajturit “Vorio-Epir”. Në këtë kontekst, është e njohur se organizata OMONOIA vazhdon të përfaqësojë dhe mbrojë interesat e një pjese të komunitetit grek në Shqipëri.
Për shkak se protestat lidhen me zona me rëndësi strategjike, ekonomike dhe turistike në jug të vendit, është e kuptueshme që qarqe të ndryshme greke t’i ndjekin zhvillimet me interes të veçantë. Megjithatë, pavarësisht interesave të mundshme politike apo ekonomike, deri më tani nuk janë paraqitur prova bindëse që do të dëshmonin përfshirjen e strukturave shtetërore greke ose të organizatave radikale greke në organizimin apo financimin e protestave aktuale.
Nga perspektiva gjeopolitike, Serbia ka interes të vazhdueshëm për çdo zhvillim që mund të prodhojë tensione politike ose destabilizim në hapësirën shqiptare. Shërbimet e inteligjencës serbe tradicionalisht monitorojnë zhvillimet politike në rajon dhe, sipas praktikave të njohura të luftës hibride, shpeshëherë kanë ndikuar me sukses në procese të caktuara politike apo informative në shtetet fqinje.
Megjithatë, edhe për dimensionin serb, pavarësisht ekzistimit të disa indicieve dhe perceptimeve në opinionin publik, deri më tani nuk janë ofruar prova publike të mjaftueshme që do të dëshmonin se protestat në Shqipëri janë organizuar, financuar apo orientuar nga struktura shtetërore, politike ose radikale serbe.
Një element që nuk duhet nënvlerësuar është roli që shërbimet e inteligjencës dhe aktorët e tjerë të luftës informative mund të luajnë në shfrytëzimin e rrjeteve sociale dhe mediave online për të amplifikuar pakënaqësitë ekzistuese shoqërore, për të nxitur polarizimin e opinionit publik ose për të thelluar tensionet politike, pa qenë domosdoshmërisht të pranishëm fizikisht apo te paraqiten si organizatorë të drejtpërdrejtë të protestave.
Përvoja e viteve të fundit ka dëshmuar se, në kuadër të konflikteve hibride, ndikimi mbi perceptimin publik shpesh realizohet përmes operacioneve informative, fushatave të dezinformimit dhe manipulimit të narrativave publike – pa pasur nevojë për prani fizike në terren.

Një mësim demokracie për Europën, që nuk është parë e dëgjuar kurrë më parë

Drini.us
-
5
Një mësim demokracie për Europën, që nuk është parë e dëgjuar kurrë më parë

Ervina Toptani, shkrimtare, Vjenë

Me protestat më qytetare të mundshme, i kemi dhënë Europës një mësim demokracie të shkëlqyer, gjë e cila nuk është parë e dëgjuar kurrë më parë.
Shqiptarët kanë protestuar edhe më parëz, posi! Kanë protestuar në vitin 1991, kur u mashtruam dhe na sollën në votër kalin e Trojës. Kanë protestuar në vitin 1992. Kanë protestuar në vitin 1994, kur në pushtet ishin ata që sot populli i kërkon në burg dhe kur ish të burgosurit politikë rriheshin barbarisht nga SHIK-u, policia dhe garda. Kanë protestuar në vitin 1997 dhe iu vu flaka Shqipërisë. Kanë protestuar në vitin 2011, kur u vranë njerëz në bulevard për të ndarë Shqipërinë sipas orekseve të politikanëve të kastës së vjetër, tashmë 35-vjeçare, që e shqyen Shqipërinë të gjithë bashkë.
Por kurrë më parë shqiptarët nuk janë bërë bashkë si në këto 10 ditë. Kurrë më parë kasta e vjetër nuk na ka pasur frikë sa sot, sepse sot ne jemi të lirë! E mundëm frikën. I hoqëm vargonjtë që na kishin hedhur rreth qafës.
Për 35 vjet janë përpjekur të na përçajnë në jug e veri, në myslimanë e të krishterë, në të nënës apo të njerkës, në të majtë e të djathtë. Por një gjë e mbajtën gjithmonë njësoj: të gjithë duhet të ishim të varfër e të nënshtruar.
Kjo rini e mrekullueshme, ky popull i tërë i bashkuar, tregoi se ka ndërgjegje kombëtare, se ka atdhedashuri, se ka kujtesë dhe se mbi të gjitha sot jemi NJERËZ TË LIRË. Na kanë dashur të nënshtruar, të varur, kokëulur, të përçarë dhe të pafuqishëm. Na duan gjithnjë në grindje me njëri-tjetrin, sepse një popull i përçarë qeveriset më lehtë. Por mijëra shqiptarë që kanë dalë në rrugë e në sheshe në Shqipëri dhe në çdo kryeqytet të diasporës po tregojnë se kjo kohë ka mbaruar.
Një shqiptar i lirë del sot të protestojë për të kërkuar llogaridhënie për herë të parë si qytetar me dinjitet, për qindra arsye duke filluar me mashtrimin e demokracisë së rrejshme që nuk erdhi kurrë e në vend të saj na sollën komunistët e kufluar përsëti. Protestojmë për mungesën e drejtësisë për viktimat e komunizmit, për mijëra të vrarë ende pa varr shkaktuan nga diktatura e etërve të këtyre kryetarëve të sotëm, për mijëra të burgosur pa asnjë faj e kurrkush nuk bëri drejtësi qoftë një ditë të vetme. Protestojmë për ligjin 7501 të vjedhjes së pronës me “ligj” që këta opozitarë partiakë e votuan e shkaktuan më shumë se 35.000 viktima në popull, të gjithë shqiptarë duke vrarë vëllai vëllanë se ashtu na donin, të përçarë e të vdekur! Protestojmë për mungesën e drejtësisë, shkatërrimi e nënshtrimin total i saj. Protestojmë për vitin 1997, kur një popull i tërë u grabit e u masakrua në luftë civile e hajdutët qeveritarë përveç se u pasuruan nuk mbajtën asnjë përgjegjësi, asnjë i dënuar për mijëra viktima të pafaj, madje prej atëherë i rigjetëm prapë në politikë!
Protestojmë për vjedhjet me konçensione, për aferat korruptive, për investitorët strategjikë që mbajnë po të njëjtët emra, për dhjetra e mijëra dosje krimesh që flenë nëpër gjykata e prokurori. Protestojmë për mijëra të rinj e të reja të larguar përdhunshëm nga Atdheu, të mbetur të papunë, pa të ardhme në vendin më të begatë të Europës. Për fëmijët që lindin larg Shqipërisë e shuajnë mallin për gjyshërit ekraneve të telefonave. Për prindërit tanë që shtyjnë ditët në vetmi pa fëmijë duke i bërë ato pak lekë që ju sjellim nga kurbeti, ilaçe e lot.
Protestojmē për meritokracinë, në emër të së cilës na mashtruan për 35 vjet. Për mjekësinë në gjendje dramatike ku mijëra shqiptarë të sëmurë sorollaten rrugëve pa shërbimin dhe trajtimin që meritojnë. Protestojmë për fëmijët tanë wë duan t’i kthejnë në kavie laboratorike duke i mohuar të jenë djem e vajza, burra e gra siç Zoti i ka bërë.
Por mbi të gjitha protestojmë për Atdheun, për Shqipëria, për dashuria për njëri-tjetrin dhe në fund për veten tonë e rininë e sakatuar që na dhuruan!
Të gjitha këto e shumë të tjera akoma, janë arsye të mjaftueshme që ky det drite njerëzish, që sot mbush rrugë e sheshe në Shqipëri dhe në mbarë botën ku ka shqiptarë, të mos ndalet derisa shqiptarët të trajtohen me dinjitetin që meritojnë sepse kur një popull ngrihet për dinjitet, ai nuk kërkon privilegje, kërkon vetëm atë që i takon.
Mendoj se ka ardhur momenti që kjo energji qytetare të mos mbetet vetëm protestë, por të fillojë të shndërrohet në vizion dhe organizim. Duhet të thirret një asamble kombëtare e përbërë nga juristë, ekonomistë, profesorë, filozofë, sociologë, profesionistë të diasporës dhe përfaqësues të grupeve qytetare. Të hartohet një manifest kombëtar, një platformë politike për shtetin e së drejtës, ekonominë, pronën, arsimin, interesin kombëtar e mbrojtjen e territorit shqiptar.
Historia na mëson se protestat i zgjojnë popujt, por vetëm idetë, institucionet dhe organizimi mund të ndryshojnë fatin e një shteti. Prandaj sfida sot nuk është vetëm të pastrojmë Shqipërinë nga mbetjet politike 35 vjeçare por mbi të gjitha të ndërtojmë atë që mungon e ta bëjmë Shqipërinë ashtu siç duam t’ua lëmë fëmijëve tanë.

Shqipëria është në prag të vdekjes totale, e sunduar nga kanibalët!

Drini.us
-
0
Shqipëria është në prag të vdekjes totale, e sunduar nga kanibalët!

Nga Aurel Dasareti

Shqipëria është në prag të vdekjes totale, shpëtoni vendin, bashkëpunoni me vëllezërit dhe motrat tuaja që e kanë atdheun për zemër, nuk ka rëndësi se cilës fe apo parti i përkisni, rrëzoni pushtetin e udhëheqësit kanibal Edvin Kristaq Rama!

 ***

Një tradhtar është një person që thyen besimin që dikush ka tek ai dhe që punon fshehurazi kundër të vetëve (popullit të vet, vendit të vet…)

Fjala përdoret kryesisht në dy kontekste të ndryshme:

  • Përkufizimi: Dikush që tradhton qëllimisht vendin e tij, një grup ose një person të afërt, për shembull duke spiunuar ose bashkëpunuar me armiqtë.
  • Ligjor: Kryerja e veprimeve që rrezikojnë pavarësinë dhe sigurinë e shtetit (shpesh quhet tradhti ndaj vendit).

Çfarë do të thotë tradhti?

Tradhtia i referohet mashtrimit ose tradhtisë, veçanërisht veprimeve që synojnë sigurinë ose pavarësinë e shtetit.

Të gjithë shqiptarët e zakonshëm në vend dhe në diasporë (ata që e kanë kombin dhe Shqipërinë në zemër) e kanë parë dhe e kanë ndjerë papërgjegjshmërinë e qeverisë aktuale, hajdutëve kriminelë dhe tradhtarëve kundër popullit dhe vendit gjatë 13 viteve të fundit:

Nën udhëheqjen e kryeministrit joligjor, më shkatërrues dhe armiqësor të periudhës së pasluftës, hajdutit profesionist-nudistit të droguar, tradhtarit të mallkuar dhe zagarëve të tij, vendi shpopullohet nga shqiptarët etnik dhe do të trashëgohet nga të gjithë “refugjatët” e rruzullit tokësor sepse tradhtarët mendojnë se është plotësisht në rregull të shitet Shqipëria, të shiten vlerat (pasuritë)  e atdheut dhe të popullit te interesat e pasura me kapital të huaj. Kanibali ka treguar gjithashtu një përbuzje të qartë dhe të plotë si për Ligjin ashtu edhe për Kushtetutën e Shqipërisë. Ka uzurpuar të gjitha pushtetin. Vendos për gjithçka. Problemi është se as ai dhe as ndjekësit e tij kriminelë nuk do ta pranojnë, e lëre më të dëgjojnë për të, edhe pse njerëzit (atdhetarët) po demonstrojnë kudo. Është koha t’u japim këtyre hajdutëve të pistë një pasaportë të përhershme nga politika shqiptare dhe t’i dërgojmë në qeli-burgim të përjetshëm.

Shqipëria është përballur me akuza të përsëritura edhe nga shumë media ndërkombëtare, se është shndërruar në një “narko-shtet”. Këto akuza dhe shqetësime bazohen në disa pika kryesore:

Bashkëpunimi i qeverisë me krimin e organizuar:

Qeveria kriminale antikombëtare e krye-kanibalit, në bashkëpunim me Kartelat e drogës – veprojnë për të kontrolluar ekonominë dhe zgjedhjet (me fjalë të tjera: vjedhje pa kufij dhe manipulim zgjedhjesh).

Pastrimi i parave: Është raportuar se qeveria garanton pastrimin e parave, duke ndihmuar kartelat e drogës.

Ndikimi i mafias: Mafia shqiptare është përshkruar si një forcë me kapital të frikshëm, duke ndikuar në strukturat e shtetit.

Rritja e trafikimit: Raportohet rritje e trafikut të heroinës dhe kokainës që kalon përmes Shqipërisë.

Trafikimi i qenieve njerëzore: Është skllavëri moderne. Ai përfshin shfrytëzimin e njerëzve (kryesisht të vajzave-grave) për qëllime të tilla si prostitucioni, puna e detyruar, lypja ose krimi nëpërmjet përdorimit të dhunës, kërcënimeve ose shfrytëzimit të një situate të cenueshme. Është një shkelje e rëndë e të drejtave të njeriut.

Trafikimi i qenieve njerëzore (brenda vendit dhe jashtë vendit) ka të bëjë me shfrytëzimin e një personi dhe transporti është vetëm një nga disa faza. Personi nuk është i lirë, por kontrollohet nga autorët e krimit.

Kontrabanda e qenieve njerëzore:

Kjo i referohet transportit të paligjshëm përtej kufirit, ku personi që kontrabandohet (azilkërkuesit etj.) zakonisht është një klient që paguan dhe është i lirë kur arrihet në vendin që synon- vendmbërritje

Atentate mafioze: Ngjarje të rënda dhe atentate mafioze janë përmendur si dëshmi të këtij fenomeni.

Këto akuza të bazuara në fakte nxjerrin në pah një aleancë të ngushtë midis autoriteteve dhe krimit të organizuar, i cili, sipas akuzave, minon institucionet demokratike dhe sundimin e ligjit në vend.

***

Hajduti mjeshtër, Ramoviç, e përdori (shkaktoi) qëllimisht varfërinë (humbjen e shpresës) për të detyruar të rinjtë dhe profesionistë të ndryshëm të largoheshin nga atdheu i tyre, Shqipëria, dhe të zëvendësoheshin nga “punëtorë” dhe “refugjatë” nga Afrika, Azia dhe Lindja e Mesme (ndryshime demografike). Dhe, rezultati katastrofë: Shqipëria është në prag të vdekjes totale, rrëzojeni udhëheqësin kanibal.

Shpopullimi është fakt që  vjen nga emigracioni i lartë dhe plakja e popullsisë, të cilat kanë shkretuar shumë zona. Qyteza dhe fshatra të tëra po zbrazen, duke u kthyer në të ashtuquajturat “fshatra fantazmë”, ku jeta aktive është shuar për shkak të largimit të rinisë dhe mungesës së zhvillimit.

Përtej metaforës, realiteti demografik shfaqet në këto dimensione:

Emigracioni i të rinjve: Shqipëria përballet me shifra të larta të largimit të popullsisë, duke ndikuar rëndë te “ikja e trurit” dhe duke lënë pas komunitete të plakura.

Shpopullimi i fshatrave: Zonat më të thella, veçanërisht në Veri dhe Jug, po përjetojnë braktisje masive, ndërsa përqendrimi për ata që kanë mbetur po bëhet në Tiranë dhe bregdet.

Plakja e popullsisë: Rënia e lindjeve dhe largimi i grup-moshave aktive (18-40 vjeç) bën që qytetet dhe fshatrat të dominohen nga pensionistët.

***

Shprehja që përdora në postimin tim të fundit: “Tani qytetet dhe fshatrat e Shqipërisë janë plot me të vdekur të gjallë”, pasqyron një shqetësim të thellë social mbi realitetin në Shqipëri. Ajo lidhet me largimin masiv të popullsisë dhe plakjen e shoqërisë, dukuri që kanë lënë shumë zona rurale dhe qytete të braktisura, duke i kthyer shpesh në “fshatra fantazmë”.

Përtej kësaj pasqyre realiste të sfidave demografike dhe ekonomike, Shqipëria është një vend me histori të lashtë, kultura të larmishme dhe natyrë shumë tërheqëse, ku jeta vazhdon të lulëzojë përmes traditave dhe projekteve të reja në turizmin rural.

A doni të flasim për sfidat demografike dhe sociale me të cilat përballet vendi, apo preferoni të eksplorojmë ndonjë temë tjetër, si zhvillimi i turizmit dhe mrekullitë natyrore?

Po përsëris diçka shumë serioze: Përmbushja e këtij perceptimi vjen kryesisht si pasojë e emigrimit masiv dhe plakjes së popullsisë. Largimi i rinisë ka lënë shumë qytete të vogla dhe fshatra të boshatisura, duke krijuar imazhin e zonave fantazmë. Ky realitet social reflektohet në statistikat e larta të hemoragjisë demografike në vend.

Përtej metaforës, shkretimi i vendbanimeve është një shqetësim i ngritur shpesh nga sociologët.

Ky perceptim shpesh lidhet me fenomenin e shpopullimit, ku shumë qytete dhe fshatra të Shqipërisë, veçanërisht në zona si veriu apo jugu i thellë, janë kthyer në vendbanime të braktisura ose “fshatra fantazmë”. Për më tepër, plakja e popullsisë dhe emigracioni masiv kanë lënë shumë komunitete pa gjallëri.

***

Ky vëzhgim i imi (shpesh i “njohur” për stilin kritik dhe të drejtpërdrejtë) pasqyron një perceptim të njohur mbi apatinë, krizën demografike dhe gjendjen e rënduar socio-politike në vend.

Kjo shprehje metaforike përdoret për të përshkruar një realitet të zymtë ku:

Skepticizmi dhe dorëzimi: Shumë qytetarë shihen si “të vdekur të gjallë” për shkak të dorëzimit ndaj realitetit, mungesës së reagimit qytetar dhe shpresës së humbur për ndryshim.

Boshatisja demografike: Largimi masiv i rinisë dhe truri i vendit ka lënë pas zona të tëra që funksionojnë si vendbanime fantazmë ose pa gjallëri.

Ngërçi ekonomik e moral: Indiferenca ndaj padrejtësive dhe mbijetesa e thjeshtë sa për të kaluar ditën interpretohen si një ekzistencë mekanike, pa qëllim apo vizion për të ardhmen.

***

«Shpirtrat që priren të kalojnë nga përkohshmëria në përjetësi kurrë s`kanë qenë ëndërrimtarë pasivë, por njerëz të përgjegjshëm, që kanë rrënjë të thella në kohën që jetojnë”.

Ky është një reflektim filozofik shumë i thellë dhe domethënës, i cili thekson se lënia e një gjurme të pashlyeshme në histori apo “përjetësia” nuk arrihet përmes pasivitetit, por përmes angazhimit dhe përgjegjësisë qytetare e njerëzore.

Thelbi i këtij mendimi:

Kundërshtimi i pasivitetit: Të jesh “ëndërrimtar pasiv” do të thotë të kufizohesh në fantazi që nuk sjellin asnjë ndryshim në realitet. Përjetësia kërkon përpjekje konkrete.

Përgjegjësia si mjet transformimi: Njerëzit që prekin përjetësinë i marrin përsipër sfidat e kohës së tyre dhe punojnë për të mirën e përbashkët.

Rrënjët në kohë: Kjo tregon se vizionarët e mëdhenj nuk shkëputen nga realiteti, por përkundrazi, e kuptojnë thellësisht kontekstin ku jetojnë për ta përmirësuar atë.

***

Këto ide rezonojnë me shkrime të ndryshme letrare dhe publicistike, me të cilat shpresoj se shpesh trajtohet dashuria për atdheun dhe pesha e veprimeve tona në kohë. Për një reflektim më të gjerë mbi mënyrën se si përgjegjësia dhe veprimet tona ndërtojnë trashëgiminë që lëmë pas.

***

PS: Kam prejardhje arbërore-shqiptare, Shkodrane dhe Mirditore. Gjyshi im qysh në fëmijërinë e hershme më thoshte: “Shqiptari i vërtetë ka zhdërvjelltësinë e maces bashkuar me forcën muskulore të tigrit”.

  • Aurel Dasareti, USA, ekspert i shkencave ushtarake-psikologjike

Elektorati nuk besoj që bije më “në ujërat e emocionit”, mosdalja masovike në zgjedhje dërgoi mesazh, mirëpo humbësi më i madh është Kosova

Drini.us
-
0
Elektorati nuk besoj që bije më “në ujërat e emocionit”, mosdalja masovike në zgjedhje dërgoi mesazh, mirëpo humbësi më i madh është Kosova

Shikonie videon. Për të diskutuar se kush humbi e kush fitoj flet Profesori universitar dhe sociologu Fadil Maloku:

🔴 VV BIE, POR FITON ZGJEDHJET – ISH-OPOZITA RRITET? | INFO D | DTV Media

Islamistët duan të infiltrohen në institucionet gjermane, paralajmëron shërbimi i sigurisë së Gjermanisë

Drini.us
-
0
Islamistët duan të infiltrohen në institucionet gjermane, paralajmëron shërbimi i sigurisë së Gjermanisë

Christian Skaug  / Document.no

Islamistët si Vëllezëria Myslimane përpiqen të infiltrohen në institucionet gjermane për të mundur të ndikojnë në politikën në Gjermani, paralajmëroi kohët e fundit kreu i shërbimit gjerman të sigurisë së brendshme Verfassungsschutz, Sinan Selen, para një grupi më të ngushtë mbrapa dyerve të mbyllura në Bundestag.

Kështu raportojnë disa nga të pranishmit gjatë prezantimit të Selanit, siç mund të raportonte ekskluzivisht Bild të mërkurën.

Vëllezërit myslimanë nuk përdorin dhunë, por nuk janë më pak të rrezikshëm, pasi ata ndjekin qëllimet e tyre në mënyrë shumë strategjike dhe afatgjatë, paralajmëroi shefi i Verfassungsschutz: Islamistët bëjnë përpjekje të qëllimshme për të ndikuar në partitë gjermane dhe kështu për të ndryshuar shtetin dhe shoqërinë.

Ata ndjekin të gjitha ligjet gjermane – por vetëm për aq kohë sa janë të pajtueshme me sharia. Qëllimi kryesor i përpjekjeve për infiltrim është një shoqëri islame.

Një pjesë e strategjisë përbëhet në bindjen e personave kontaktues se islami nuk është një kërcënim:

Vëllazëria myslimane lidhet me politikanët dhe i fton ata në ngjarje përmes një rrjeti të ndërlikuar organizatash për të ndërtuar marrëdhënie afatgjata. Qëllimi i kontakteve është të ndikojë te zyrtarët gjermanë në frymën e lëvizjes: Ata, për shembull, duhet të distancohen nga kritika ndaj islamit politik dhe të injorojnë islamizmin.

Sinan Selen. BTB-concept / YouTube.

Sinan Selen ishte nënkryetar i Verfassungsschutz nga viti 2019 dhe mori drejtimin e institucionit në vitin 2025. Si fëmijë i emigrantëve turq që erdhën në Gjermani në vitet 1970, kur ai vetë ishte katër vjeç, nuk është e vetëkuptueshme që ai paralajmëron për islamizmin – jo më pak sepse ai vetë ka qenë një nxitës për të etiketuar AfD-në si ekstremist të djathtë.

Por ai e bën këtë gjithsesi. Dhe disa nga ata që morën dëshminë e tij mbrapa dyerve të mbyllura, u befasuan këndshëm nga mënyra si ai sqaroi qartë kërcënimin e islamizmit, i cili ka qenë i njohur gjatë shumë kohëve në qarqet e sigurisë.

Siç ka mësuar Bild, në mjediset e sigurisë ekziston frikë se politikanët, edhe nga padija, mund të kontaktojnë persona që janë afër ose i përkasin Vëllezërve Myslimanë. Këtu janë veçanërisht partitë e majta që janë më të hapura se të tjerët për të kontaktuar islamistët – pjesërisht për shkak të mungesës së njohurive mbi strukturat islamiste, pjesërisht për shkak të tolerancës së keqkuptuar.

Një numër ekspertësh në Europë kanë paralajmëruar në vitet e fundit për metodat e rafinuara të Vëllezërve Myslimanë. Ndoshta më e njohura është studiuesja franceze Florence Bergeaud-Blackler. Në vendin tonë fqinj Suedi kanë ardhur paralajmërime të ngjashme nga Sameh Egyptson dhe Johan Westerholm.

Disa studime të ngjashme duket se nuk ekzistojnë në Norvegji, ku gatishmëria mendore e politikanëve dhe autoriteteve ndaj islamizmit në variantin e Vëllezërve Myslimanë duket jo-ekzistuese.

Islamister vil infiltrere tyske institusjoner, advarer Tysklands sikkerhets­tjeneste

Fatmir Gashi, duhet të ketë qartësi edhe për investimet në Zvërnec e gjetiu

Drini.us
-
0
Fatmir Gashi, duhet të ketë qartësi edhe për investimet në Zvërnec e gjetiu

Fatmir Gashi

Intervista ime te 5Pyetjet.Al
1. Sazani, Zvërneci;
Kushner dhe vëllëzërit Khayyt.
Fondet sovrane nga Katari, Arabia Saudite dhe Emiratet.
Resote luksoze dhe 1001 netët arabe.
Shih videon. Shikim te kendshëm!
_____

Ngjyrat e botës, poezi nga Bekim I. Blaku

Drini.us
-
0
Ngjyrat e botës, poezi nga Bekim I. Blaku

NGJYRAT E BOTËS

Bekim I. Blaku

Poezi

Pse më rri ashtu, kujtueshëm?
Me laps nxirr mendimet në letër.
Në je i mallëngjyer a gëzueshëm,
mos e lër për një herë tjetër.

Ditë të mbarë, kudo qofshi,
në këtë botë përplot ngjyra.
Mos më rrini ashtu vëngër;
më mirë dukeni kur ju buzëqesh fytyra.

Edhe pse ne shpesh na duket
e tërë bota bardh e zi,
në mes tyre, gati pa u diktuar,
lulëzojnë shumë fusha gri.

Nuk jam i lindur
të jap këshilla me çdo kusht.
Sa mirë sikur secili t’i mbante
hallet e veta në zemër a në grusht.

Ç’ngjyrë a ç’fushë do të zgjedhim,
në do të jetë e bardhë, e zezë a gri,
unë do ta mendoj për vete;
vendos për vete edhe ti.

Berlin, 29 maj 2026

Nga kutitë e votimit te matematika e pushtetit

Drini.us
-
0
Nga kutitë e votimit te matematika e pushtetit

Isuf Bajraktari, Suedi

Pas 7 Qershorit: fituesi, opozita dhe beteja e re për institucionet

Zgjedhjet e 7 qershorit prodhuan një paradoks politik që meriton vëmendje. Fituesi është i qartë, por pushteti ende jo. Lëvizja Vetëvendosje fitoi bindshëm garën elektorale, PDK-ja u konsolidua si forca e dytë politike, LDK-ja shpalli rikthimin e saj, ndërsa AAK-ja ruajti praninë parlamentare. Megjithatë, asnjëra prej këtyre nuk përbën ende epilogun e vërtetë të procesit politik. Beteja vendimtare fillon tani: në tavolinat e negociatave, në ndërtimin e institucioneve dhe në aftësinë për ta shndërruar votën në stabilitet shtetëror.

Me mbi 43 për qind të votave, Vetëvendosja mbetet forca dominuese e skenës politike. Por ky rezultat, sado mbresëlënës, nuk e çliron fituesin nga nevoja për dialog. Demokracia parlamentare nuk njeh pushtet absolut; ajo njeh legjitimitet elektoral dhe përgjegjësi institucionale. Pikërisht për këtë arsye, deklaratat e Albin Kurtit pas zgjedhjeve duhen lexuar përtej triumfit elektoral. Mes thumbimeve ndaj opozitës, ai dërgoi edhe një mesazh më të rëndësishëm: gatishmërinë për të komunikuar me të gjitha subjektet politike. Ky është pranimi se qeverisja kërkon më shumë sesa fitore, kërkon ndërtim urash politike.

Në këtë sfond duhet parë edhe deklarata e Presidentes Vjosa Osmani se Vetëvendosja nuk ka asnjë arsye për ta refuzuar emrin e saj për presidente. Kjo nuk tingëllon si arrogancë politike, por si artikulim i peshës së saj institucionale dhe elektorale. Në politikë, kapitali politik nuk mbetet i ngrirë; ai shndërrohet në ndikim, rol dhe përgjegjësi. Osmani po kujton se ka qenë pjesë e rëndësishme e projektit politik që prodhoi ndryshimin dhe se ky kontribut nuk mund të injorohet lehtësisht.

Raporti Kurti–Osmani mbetet një prej faktorëve kyç të stabilitetit institucional. Deri më sot, ai është karakterizuar më shumë nga ndërvarësia sesa nga rivaliteti. Çdo tension i panevojshëm ndërmjet tyre do të prodhonte kosto politike jo vetëm për palët, por edhe për vetë funksionimin e institucioneve. Kosova ka nevojë për koordinim institucional, jo për gara prestigji.

Në anën tjetër, LDK-ja po përpiqet ta paraqesë rezultatin si dëshmi të një rikthimi politik. Kryetari Lumir Abdixhiku ka të drejtë kur flet për stabilizim dhe dalje nga një periudhë e vështirë. Por analiza serioze kërkon dallimin mes stabilizimit dhe rikthimit. LDK-ja mbetet forca e tretë politike në vend. Hendeku me Vetëvendosjen mbetet i madh, ndërsa pozita ndaj PDK-së nuk ka ndryshuar.

Madje, vetë argumenti i rritjes duhet parë me kujdes. Rritja në përqindje nuk nënkupton domosdoshmërisht zgjerim të elektoratit. Pjesëmarrja më e ulët në votime ka ndikuar në shpërndarjen e përqindjeve dhe kjo e bën të domosdoshme një analizë më të thellë sesa euforia e natës zgjedhore. LDK-ja fitoi kohë politike për veten dhe për lidershipin e saj, por ende nuk ka fituar provën e madhe të rikthimit.

Në politikë nuk kalohet nga vendi i tretë në vendin e parë me një hap të vetëm. Rruga kalon përmes etapave. Fillimisht fitohet beteja për vendin e dytë, pastaj sfida për vendin e parë. Prandaj, optimizmi është i ligjshëm, por triumfalizmi do të ishte i parakohshëm.

Ndërkohë, fituesja më e heshtur e këtyre zgjedhjeve duket të jetë PDK-ja. Pa zhurmë të madhe mediatike dhe pa retorikë triumfuese, ajo ka siguruar pozitën e forcës së dytë politike. Në sistemet parlamentare, partia e dytë nuk është thjesht humbësja e parë; ajo është alternativa e parë e pushtetit. Pikërisht këtu qëndron pesha e re e PDK-së.

Edhe nëse nuk bëhet pjesë e qeverisë, ajo fiton një rol strategjik në debatin publik dhe në proceset parlamentare. Në shumë raste, ndikimi politik nuk matet vetëm me numrin e ministrive, por me aftësinë për të orientuar debatin, për të sfiduar pushtetin dhe për të imponuar tema në agjendën kombëtare. PDK-ja sot gjendet më afër këtij pozicioni se çdo subjekt tjetër opozitar.

AAK-ja, nga ana e saj, vazhdon të ruajë identitetin dhe hapësirën e vet politike. Pavarësisht rezultatit më modest, ajo mbetet pjesë e ekuacionit parlamentar dhe një faktor që nuk mund të shpërfillet në kalkulimet e ardhshme.

Në fund, këto zgjedhje prodhuan katër narrativa të ndryshme politike. Vetëvendosja fitoi zgjedhjet. PDK-ja fitoi statusin e opozitës kryesore. LDK-ja fitoi argumentin e stabilizimit. AAK-ja siguroi vazhdimësinë e përfaqësimit të saj. Por historia politike nuk përfundon me shpalljen e rezultateve.

Sfida e vërtetë fillon pas zgjedhjeve. Ajo matet me aftësinë për të ndërtuar institucione funksionale, për të krijuar kulturë dialogu dhe për të vendosur interesin shtetëror mbi interesin partiak. Sepse demokracitë nuk maten vetëm nga mënyra se si fitohet pushteti, por mbi të gjitha nga mënyra se si ushtrohet ai.

Zgjedhjet janë vetëm hyrja në histori. Qeverisja është kapitulli që e gjykon atë.

1...126127128...1,739Faqja 127 nga 1,739