Nga: Lirim Gashi, Prishtinë  AMAN DUAJENI QEVERINË SI SYTË E BALLIT Zgjidhni problemet e juaja të vogla pa e munduar shumë kokën, trurin dhe shpirtin, sepse natyra ashtu kështu do t'i zgjidhë problemet e juaja të mëdha. Si për shembull përmes pandemisë, aksidentit në trafik, rënies prej katit të dhjetë pa parashut, tërmetit, vullkanit, cunamit, gazrave helmues e kështu me radhë. Edhe Qeveria...

Lëvizja e Kopenhagenit ka të bëjë me të paktën 20,000 që marrin asistencw me origjinë të huaj: "Ata kanë për detyrë të kontribuojnë dhe ta bëjnë veten të dobishëm". Qeveria është zyrtarisht e qendrës së majtë, por për emigrantët ajo është përshtatur prej kohësh me pozicionet e së djathtës, me një retorikë që për disa është islamofobike. Dhe masa e fundit...

Presidentja Osmani, kryekuvendari Konjufca, kryeministri Kurti dhe zv.ambasadori amerikan bëjnë homazhe në 20- vjetorin e sulmeve terroriste në SHBA Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani, kryekuvendari Glauk Konjufca dhe kryeministri Albin Kurti dhe zv.ambasadori amerikan Nicholas J.Giacobbe, kanë bërë homazhe dhe kanë vendosur kurorë me lule tek pllaka përkujtimore “Kosova kujton”, me rastin e 20- vjetorit të sulmeve terroriste në SHBA. Para pllakës përkujtimore...

Nga: Fahri Xharra, Gjakovë “ Epic songs of the Balkans have often been key in the construction of controversial nationalist ideas. In fact, they sing a common history”- nuk është e vërtetë që këngët epike të Ballkanit t ‘ishin çelësi i ideve nacionaliste tek banorët e saj . Nuk është e vërtetë që ato e këndojnë një histori të përbashkët...

Sot, e shtunë, më 11 shtator 2021 bëhen 20 vite qyshkur SHBA u godit nga terrori më i madh në historinë e saj. Më 11 shtator 2001 , 19 terroristë të al-Qaida-s i rrëmbyen katër aeroplan pasagjerësh. Dy prej tyre u dërguan në drejtim të Kullave Binjake të Qendrës Tregtare Botërore në Nju Jork, njëri goditi ndërtesën e Pentagonit në...

Nga: Bajram Sefaj, shkrimtar, Prishtinë  Skicë për ese   Si të kthehet mendimi në – f j a l ë?  Tek po ecja (notoja) faqeve të fundit të një romani të çmuar “Libri i iluzioneve” dhe, po i afrohesha bregut të atij lumi vërshues, atij deti plotë valë, a edhe më gjanë, atij oqeani plotë dallgë, si shumë herë më përpara në atë parakalim e shoqërim, kangjelja e karremit, me më forcë ndalet në faqen 305, ne rreshtin e shtatë a të tetë...                                 “Mendimin nuk e ktheva në fjalë” -  shënonte aty!  Nuk e di çfarë ndodhi e si ndodhi, por, aty për aty, shpejt, si për ngut, nënvizoj atë mendim që,  zor se do ta kthej në f j a l ë!   Ndërpres leximin bash sikur në karrem të me ishte kapur peshku i artë, apo një gjëkafshë tjetër, akoma më e shtrenjtë!  *  Jo, po njëmend, moti kohë, jo vetëm ç’prej se ushtroj zejen e (zezë) të shkrimit, por, ndoshta edhe shumë më herët,  me mundon e rëndon, me grinë krejt, pyetja e zhurmshme e zeher që vlon në heshtjen time: a thua e kanë edhe të tjerët të njëjtin këtë problem që e kam unë:: mendimin ta kthejnë në fjalë!  Përnjëherë përpara me shfaqet ai “urithi” çamarrok (anonim) që akoma pa i mësuar mirë germat  e alfabetit, ndrydh një copë letër në gashtën e gjurit njomak, kur i pikë në mendje (mendimi) të shkruaj një tufë të vockël vargjesh kushtuar nënës, gjyshit, mësueses (që akoma emri nuk i a ka zënë!), trumcakut që, në dimër të art, ngrinë së ftohti mbi gardh, apo ndoshta luleve të para pranverore në qilimin e luadhit në katund...  *   Përpara vështrimit tim të ngrysur shpërthejnë, madje dy skena përnjëherë, në duel për prioritet: cila të kallëzohet e para!   E para, është e para, nga se është reale,...