Kreu Blog Faqe 428

Hydejet Hyseni u përgjigjet shpifjeve “për marrëdhëniet e tij të këqija” me heroin e kombit Metush Krasniqin

1

Rikthimi i Teutës Shqiptare, Luljeta Pulës…!

1
Sak Muji, Rugovë – Zvicër
(Sylë Mujaj)
___
Në mbrojtje të dinjitetit të gruas dhe kombit shqiptar
Në gurët e historisë sonë janë gdhendur plagët e përndjekjeve shekullore, por edhe qëndresa e gruas shqiptare që s’u përkul kurrë.
Sot, profesorëshja Luljeta Pula qëndron si simbol i kësaj vazhdimësie — e një gruaje që sfidon errësirën, ashtu si dikur Mbretëresha Teutë mbrojti bregdetin ilir nga pushtuesit e huaj.
Pikat e përndjekjeve dhe elaboratëve antishqiptarë ndër shekuj
• Shekujt XV–XVIII – Pushtimi Osman:
Me shpatë e me taksa gjaku, Turqia synoi të zhdukte gjuhën shqipe dhe identitetin e krishterë të ilirëve, duke imponuar konvertime me dhunë dhe duke shkatërruar qindra kisha e shkolla shqipe.
• Shek. XIX – Projekti i “Greqisë së Madhe”:
Patriarkana greke, me mbështetjen e Athinës, punoi për helenizimin e Shqipërisë së Jugut, duke mbyllur shkollat shqipe dhe duke ndaluar gjuhën e nënës në kishat ortodokse shqiptare.
• Shek. XX – Elaboratet serbe:
Nga Naçertania (1844) e Ilija Garashaninit, te Memorandumi i Çubrilloviqit (1937) dhe “projekti i Andriqit”, qëllimi ishte i njëjtë:
spastrimi i trojeve shqiptare dhe zëvendësimi i popullsisë me kolonë sllavë, përmes dhunës, terrorit dhe politikës shtetërore.
• Pas Luftës së Dytë Botërore:
Beogradi vazhdoi projektin e shpërnguljes së shqiptarëve përmes marrëveshjeve me Turqinë, duke detyruar me qindra mijëra shqiptarë të emigronin me pretendimin se ishin “turq”.
Famullitari Pal Tunaj që e pagëzoj Luljeta Pulen në Kishën e Llapushnikut
Identiteti kombëtar u zëvendësua me fe – për ta bërë shqiptarin pa atdhe.
• Shek. XXI – Pushtimi i butë i fondacioneve të huaja:
Nën petkun e “ndihmës humanitare” dhe “fetare”, po investohen miliona për të fshirë kujtesën kombëtare.
Xhami e institucione fetare po shndërrohen në instrumente të propagandës ideologjike, ndërsa çdo zë i lirë, si ai i Luljeta Pulës, shpallet “armike”.
⸻
Mesazhi
As raketat ruse, as minaret e blera, as elaboratet sllavo–otomane nuk mund ta shkatërrojnë një popull që ka gruan si themel të kombit.
Në këtë mozaik të historisë, Luljeta Pula qëndron si Teuta moderne – e rrethuar nga dallgët, por me sytë drejt dritës.
Sepse shqiptaria nuk vdes — ajo rindizet në shpirtin e grave që guxojnë.
Epilog: Mbrojtja e Gruas Shqiptare – Mbrojtja e Kombit
Në çdo periudhë të errët të historisë sonë, armiku e ka ditur një të vërtetë:
nëse rrëzohet gruaja shqiptare – rrëzohet kombi.
Prandaj goditjet më të egra janë bërë gjithmonë kundër saj:
kundër nënës që ruante gjuhën, kundër motrës që fshehte librin shqip nën jastëk, kundër vajzës që zgjidhte dashurinë mbi dogmën, kundër intelektuales që guxon të mendojë ndryshe.
Sot, figura e Luljeta Pulës nuk është thjesht një akt personal i besimit –
është një qëndrim kombëtar ndaj përpjekjeve për ta zhveshur shqiptarin nga vetvetja.
Ajo është pasardhëse e Teutës, e Donika Kastriotit, e Shote Galicës, e të gjitha atyre që mbajtën flamurin kur burrat u lodhën, kur pushtuesit ulëritnin dhe kur shpresa zbehej.
Në çdo brez, Luljetat e këtij kombi janë ndriçimi që i shpëton fëmijët nga errësira.
Ato janë nënat që nuk pranojnë të rritin skllevër, por njerëz të lirë;
vajzat që nuk e shesin shpirtin për moralin e huaj;
profesoresha që nuk hesht para frikës, as kur turmat shpërthejnë në urrejtje.
Luljeta Pula dhe prifti Don Fran Kola
Në to është gjaku i Teutës, mendja e Donikës, dhe zemra e çdo shqiptareje që beson në dritë.
Prandaj mbrojtja e gruas shqiptare – sot më shumë se kurrë –
është mbrojtja e identitetit tonë kombëtar, shpirtëror dhe njerëzor.
Sepse, kur nëna shqiptare ngrihet, as raketat, as xhamitë e importuara, as fondet e errëta nuk mund ta ndalojnë shqiptarin të ringjallet.
Dhe atëherë, nga çdo mal e çdo det i këtij vendi,
do të ushtojë përsëri zëri i Teutës:
“Kombi im nuk përkulet – sepse gruaja ime nuk dorëzohet.”
Nga Sak Muji ‘25

Pensionistët e harruar të Kosovës- Një padrejtësi e diskriminim i institucionalizuar!

0
​
Zeqir Bekolli, Drenas 
___
Në Kosovën e pasluftës, ku drejtësia sociale pret ende të marrë formë të vërtetë, ekziston një kategori e gjerë e qytetarëve që mbartin barrën e padrejtësive të së kaluarës dhe të tashmes njëkohësisht. Këta janë pensionistët e diskriminuar të Republikës së Kosovës. Sipas të dhënave të vitit 2024, mbi 140 mijë pensionistë marrin një pension mizerabël prej 120 eurosh në muaj, një shumë që nuk mjafton as për të mbuluar nevojat bazike të jetesës. Kjo nuk është vetëm shifër statistikore; është një akt i heshtur dhune ekonomike dhe sociale, një përjashtim i qëllimshëm nga sistemi i dinjitetit qytetar.
Kjo gjendje rrjedh nga zbatimi mekanik dhe jokritik i Ligjit të ish-Autonomisë dhe ish-Jugosllavisë për Skemat Pensionale, i cili parasheh përfitime të plota vetëm për ata që kanë pasur të paktën 15 vite kontribute. Por çfarë ndodhi me qindra mijëra qytetarë që u dëbuan nga puna gjatë viteve të ’90-ta, si pasojë e spastrimit politik, diskriminimit etnik dhe mbylljes së institucioneve nga regjimi serb? Ata u lanë jashtë sistemit, sikur të mos kishin ekzistuar kurrë.
Në të njëjtin vend, një grup tjetër prej 48 mijë pensionistësh marrin pensione më të larta, nga 220 deri në 360 euro, për shkak se kanë mundur të plotësojnë kushtet e parashikuara nga ligji. Ky dallim jo vetëm që thellon pabarazinë, por e bën edhe më të dukshme mungesën e vullnetit politik për të rregulluar një padrejtësi historike.
Kjo padrejtësi nuk është thjesht rezultat i trashëgimisë së së kaluarës , por ajo është përforcuar nga qeveritë e pasluftës, të cilat, në vend se të hartonin një ligj të ri, gjithëpërfshirës dhe dinjitoz, zgjodhën rrugën e neglizhencës dhe të heshtjes. Partitë politike, të zëshme për gjithçka tjetër gjatë fushatave, nuk flasin fare për “Armatën e pensionistëve të diskriminuar”, duke lënë të kuptohet se kjo kategori nuk ka më as zë, as peshë elektorale duke harruar se janë në pyetje nja 200 mijë vota që i jep kjo tategori e shoqërisë!
Një pjesë e fajit bie edhe mbi vetë pensionistët dhe shoqatat që i përfaqësojnë, të cilët kanë rënë në një gjumë të thellë, të painteresuar për fatin e tyre dhe të bashkëmoshatarëve të tyre. Heshtja e tyre po përdoret si alibi nga institucionet për të mos vepruar. Por heshtja, në këtë rast, nuk është thjesht mungesë reagimi, është një formë pajtimi me padrejtësinë.
Kjo situatë kërkon zgjim qytetar dhe reagim kolektiv. Kërkon që zëri i pensionistëve të dëgjohet jo vetëm si një klithmë për ndihmë, por si një kërkesë legjitime për drejtësi. Kërkon që politika të kuptojë se dinjiteti i një shoqërie matet edhe me mënyrën se si kujdeset për më të moshuarit e saj.
Në një shtet që aspiron të jetë demokratik dhe evropian, është e papranueshme që një kategori kaq e madhe qytetarësh të jetojë në varfëri të skajshme për shkak të një ligji që nuk njeh realitetin e historisë së tyre.
Kosova ka nevojë për një reformë të thellë të sistemit pensional, një reformë që nuk bazohet vetëm në shifra, por në drejtësi, barazi dhe dinjitet njerëzor.
Nëse nuk e bëjmë tani, kur? Dhe nëse nuk flasim për këtë padrejtësi, kush do ta bëjë?

“Ikni hëjna, bre!”: Këngë satirike me tekst të Sak Mujit

Sak Muji, Rugovë – Zvicër

(Sylë Mujaj) 
🎸🇦🇱 KËNGA SATIRIKE E POPULLIT: “IKNI HËJNA BRE!” (Këndon Bashkim Berisha – “kitaristi i Skofiarëve” / Teksti & përpunimi: Sak Muji – Smuji’25) ⸻ 🕯️ Hyrje redaksionale për botim Një këngë e lindur nga shpirtin i thjeshtë i popullit, nga zemra që s’e duron më padrejtësinë dhe nga pena e guximshme e Sak Mujit. Kjo satirë me rimë e humor therës është shndërruar në një këngë që tashmë këndohet me zë të lartë — jo vetëm për t’u qeshur, por për t’u zgjuar. E interpretuar me kitarë dhe emocion nga Bashkim Berisha, anëtari karizmatik i grupit të njohur “Skofiarët”, kënga është një refren i ri i kohës sonë: “IKNI HËJNA BRE!” ⸻

🎤 “IKNI HËJNA BRE!” Refreni (kor publik, me ritëm të fortë popullor): Ikni hëjna bre… hejjj! se na vodhët tokën, djersën, nderin! Ikni hëjna bre… hejjj! boll mashtrime, boll manovrina! Oj Kosovë, moj nane e thjeshtë, tash këndon populli – e jo ma hajnat n’fletë! ⸻ 🧱

Sami Lushtaku – “kampioni i hektarëve” Pesëdhjetë hektarë, për një euro ari, e thonë “patriot”, po punon si tregtari! N’Drenicë, flamuri s’valon ma n’lumë, po toka qet lot, e hesht pa zë, pa kumë! Kor: Ikni hëjna bre… hejjj! mos na shisni me flamur! Ikni hëjna bre… hejjj! se Drenica s’është për mur! ⸻ 🧱

Hashim Thaçi – “n’Bruksel me laps të artë” Shkeli UÇK-në me marrëveshje t’ftohtë, i la shokët në burg, vet doli “i zgjuar”! Përkulë shkjaut me “paqe n’gojë”, po n’zemër e di kush kujt i shërboj! Kor: Ikni hëjna bre… hejjj! me paqe që s’ka shpirt! Ikni hëjna bre… hejjj! se populli s’është i verbtë! ⸻ 🧱

Isa Mustafa – “nënshkruesi i Zajednicës” Nënshkroi bashkimin e shkjaut me mall, me lapsin e “mençur”, po me shpirt të gjallë! Terminal doganor, “dhuratë e madhe”, po s’di se historia s’i fal padashje! Kor: Ikni hëjna bre… hejjj! Zajednica s’na bën nënë! Ikni hëjna bre… hejjj! se gjaku s’harron emën! ⸻ 🧱 Avdullah Hoti – “avulli i milionave” Dy milionë euro, e s’u pa kush ku shkoj, kasaforta u tret, si kripa n’borë! “Qeverisje e qetë” – me heshtje t’rrymës, veç populli s’pa as dritë, as frymë! Kor: Ikni hëjna bre… hejjj! ku shkoj buxheti jonë? Ikni hëjna bre… hejjj! s’e hangër as dragoi, po njeriu i jonë! ⸻ 🧱

Rah Haradinaj – “Rambo i Çakorrit” Dyqind hektarë për “trima me shpata”, por kufijtë mbetën si plagë pa data! Çakorri po qan, e kufiri s’dihet, kur “Rambo” nënshkruan – populli zihet! Kor: Ikni hëjna bre… hejjj! Çakorri s’falet kurrë! Ikni hëjna bre… hejjj! kufiri s’shitet për burrë! ⸻ 🧱

Shukri Buja – “këngëtari me hektarë” Dymbëdhjetë hektarë, i mbulon me këngë, dora i dridhet, por zemra s’rrënqetë! “Ndale dorën, hej!” – i thotë vetes ngadalë, po toka e tjetrit i vjen si valle! Kor: Ikni hëjna bre… hejjj! kënga s’fshihet me hajntri! Ikni hëjna bre… hejjj! kënga s’ka melodi pa nder e dashni! ⸻ 🧱 Gazmend Muhaxheri – “milonat e Borës” Oj Gazi i Pejës, me “Bora e jonë”, rrjedh si ujë leku, e s’dihet kush n’fund e mban! S’e di a asfalton rrugë, a zemra që digjet, veç milionat si bora – shkrijnë e s’krijojnë! Kor (me humor të hidhur): Ikni hëjna bre… hejjj! me kontrata n’borë! Ikni hëjna bre… hejjj! se Peja s’don “akord”! ⸻ 🌹 Refreni final (fort, me duar e kor popullor): Ikni hëjna bre… hejjj! boll na rrejtët n’emën t’kombit! Ikni hëjna bre… hejjj! boll na shitët n’emën t’luftës! Oj Kosovë e bekueme me plagë n’zemër, kënga jonë s’është urrejtje – është betim që s’vdes kurrë! ⸻ 🖋️ Këndon me kitarë: Bashkim Berisha (Skofiarët) 🖋️ Teksti & përpunimi: Sak Muji – Smuji’25 🖋️

Rama beson se përfaqëson Ramën, jo vendin

0
Lis Bukuroca, Gjermani
___
“Humori” i Edi Ramës
1.
Shumë veta e shpjeguan “batutën” e Ramës ndaj Trumpit si diçka të padëmshme: si një shaka spontane, normale, madje “sharmante”, që Trumpi do ta merrte thjesht si shaka.
Ndoshta tek ne, ose më gjerë në Ballkan, është normale të theksohet padituria apo gabimi i një lideri, për t’u dukur një tjetër më i dijshëm. Një lider ndaj të cilit vetë udhëheqësit perëndimorë qëndrojnë si nxënës të kujdesshëm, nga pamundësia për të parashikuar reagimet e tij. Nga frika për pasojat ndaj vendeve të veta.
Pse ishte ofendim brutal?
1. Në samite diplomatike nuk është normale as tallja, as përqeshja, as veshja jashtë rregullave të bontonit diplomatik.
2. Në Perëndim nuk është e zakonshme të bëhet humor në kurriz të dikujt që nuk është i pranishëm.
3. Nuk është e hijshme të sulmohet dikush për të fituar simpatinë e tjetrit.
4. Nuk është normale përqeshja e një të moshuari.
Rama i bëri të gjitha. Me reagimin e tij pas asaj “batute”, në fakt, zbatuteje, ai e pretendoi lirinë për ta përbuzur Trumpin, duke e justifikuar më pas me “dashurinë e madhe” ndaj tij.
Ashtu si e kuptoj unë botën morale, sjellja e Edi Ramës flet për mungesë takti dhe për një dëshirë të pakontrolluar për t’u shquar, për të tërhequr vëmendje, pa aftësinë për të kontrolluar vetveten.
Është një shtysë e ankthshme, një zell për t’u parë dhe dëgjuar, qoftë edhe përmes provokimit, dhe për ta zhvendosur gjithnjë fokusin tek “Edi Rama”, të cilin ai duket se e mbivlerëson.
Sjellja ishte e pahijshme, vulgare dhe poshtëruese, sepse theksonte paaftësinë e Trumpit për të shqiptuar drejt një emër vendi, dhe njëkohësisht injorancën e tij gjeografike. Thua se Rama di vendndodhjen e të gjitha shteteve dhe fqinjët e tyre..
Në thelb, ishte një tallje që synonte qeshje dhe kryesisht simpati për vete, por përfundoi si provokim i panevojshëm ndaj një lideri të paparashikueshëm. Ndaj një aleati.
Donald Trump nuk harron. Ai është hakmarrës, egoman deri në obsesion, dhe jashtëzakonisht i ndjeshëm ndaj çdo forme ironie.
Papërmbajtja e egos dhe paparashikueshmëria e karakterit e bëjnë atë një figurë me të cilën liderët nuk guxojnë të bëjë shaka. Pos Ramës, Putinit e Kim Jong-un-it. Trumpi nuk duron goditje mbi integritetin e vet: aq më pak nga një vend i vogël që ka nevojë për mbështetjen e tij.
Megjithatë, shumë veta e quajtën “humor”. Ata besojnë se dinë edhe si do të reagojë Trumpi.
Ai nuk fal. Egoja e tij është një sistem pushteti, dhe çdo përçmim i nxit dëshirën për t’u hakmarrë; si te Rama dëshira për t’u dukur, qoftë edhe kur del jashtë me pizhamë apo cullak.
Rama beson se përfaqëson Ramën, jo vendin.
Në fund, ajo që për ne ishte “batutë”, për Ramën mund të bëhet “dosje”. Një vend i vogël si Shqipëria, që është sa një qytet amerikan, nuk duhet të pretendojë luksin për t’u tallur me të. Se mesazhi ka arritur, e tregoi këshilltari i Trumpit, që publikoi foton e Ramës me „armikun“ e Trumpit McGonigal.
“Batutën’” e parë e pagoi Rama me Sazanin. Si me pronën private. Të dytit nuk ia dimë ende çmimin, por do ta marrim vesh një ditë.
Dhe, në fund, të mos harrojmë: Fajin nuk e ka ai që tallet me dikë, por ata që nuk kuptojnë se kjo qenka humor. Pra, jo ai që tallet, por ai që talljen e konsideron tallje. Bota ose duhet të gjykojë si autokrati, ose gabon! Shkurt, gazo, arsyetoje dhe shpall „kazanë“ ata që mendojnë ndryshe.
2.
Në vend që të merrej me batuta, Edi Rama mund të thoshte në samit këtë:
“Kolegë të dashur, ju kërkoni me këmbëngulje ndërtimin e shteteve ligjore në Ballkan. Albin Kurti po përpiqet ta bëjë atë, por në vend që të mbështetet, atë e kemi izoluar. Madje ka edhe sanksione.
Ndërkohë, Aleksandar Vuçiq nuk respekton ligjin, nuk arreston terroristët që ju vetë i keni cilësuar si të tillë, dhe prapë nuk përballet me asnjë kritikë. As me sanksione.
Shërbimi sekret serb përpiqet të ndezë kryengritje në Moldavi. Në Paris agjentët serbë vendosin koka të derrave para xhamive dhe njollosin sinagogat me bojë të gjelbër, për të nxitur urrejtje fetare të ndërsjellë. Nuk kritikohet dhe nuk ka sanksione.
Dhe merreni me mend këtë ju lutem: Keni një shtëpi të dytë në Spanjë apo Itali. Shkoni atje për pushime, ose qëndroni disa vite. Ndërkohë, administrata e Vuçiqit ju heq nga regjistri civil, ju fshin adresën dhe ju zhduk si qytetarë. Kjo është ajo që po ndodh sot me shqiptarët e Luginës së Preshevës. A quhet kjo drejtësi, ju lutem? Ne duhet ta ndihmojmë Serbinë për t’u integruar, por jo t’i lejohet asaj mundësia për t’i shndërruar shtetet e Balkanit në vasalë të Putinit.
Më ndihmoni të kuptoj kolegë të dashur çfarë pret BE nga Ballkani, shtete ligjore, apo tarrace të Putiniti? Cilët janë standardet europiane që duhet të respektohen në Ballkani? Duhet të zbatojmë ligjin, apo të mos e bëjmë?
Kujt t’i bashkëngjitemi ne kombet e vogla të Ballkanit? Europës, apo Rusisë? Janë dy sisteme që po konkurrojnë në mes vete Europë! Na ndihmoni ju lutem të kuptojmë drejtimin tonë!“
Kaq do të kishte mjaftuar për të treguar se qëndron vertikalisht përballë BE-së, jo vetëm përballë Trumpit! Mirëpo, meqë ai është i bindur se integrimin e fiton duke u bërë kundër shqiptarëve jashtë Shqipërisë, apo duke i shpërfillur ata, atëherë do të gjejë arsye të tjera për të përligjur mosguximin e tij për të kundërshtuar politikën klerofashiste të Vuçiqit…
Rama nuk guxon të kritikojë Vuçiqin!
Imazhi me copilot

Mos e kërcënoni dhe ngacmoni Luljeta Pulën, se “një thua i saj” vlenë sa të gjithë shefqetat, radovanët e karagjiqët

1
Bardhyl Mahmuti, Gjenevë
___
Kur serbi Radovan bëhet më i mirë se Lulja shqiptare!
___
REAGIM NDAJ KËRCËNIMEVE DREJTUAR LULJETA PULËS!
Jemi dëshmitarë se viteve të fundit në hapësirën tonë mediatike të Kosovës u jepet një vend i rëndësishëm rasteve të konvertimeve nga një besim religjioz në tjetrin. Në fillim të reagimit tim do të përzgjedh ngjarjen e para dy vjetësh, kur më 16 gusht 2023, në praninë e imamit Shefqet Krasniqi, një serb konvertohet në islam.
Nga ai çast që Radovani deklarohet se “Zoti është një dhe nuk ka Zot pos tina” imam
Shefqet Krasniqi e shpall si të konvertuar në “musliman” dhe, pa e njohur fare të kaluarën e tij, i thotë publikisht Radovanit: “jo vetëm që je si na, por edhe më i mirë se na”!
Entuziazëm i paparë i ithtarëve të besimtarëve islam! Rrjetet sociale u vërshuan nga kjo “fitore e madhe”!
Luljeta Puna pranë altarit në Llapushnik me priftin Fran Kola
Asnjë reagim kundër, sepse e drejta për t’u përcaktuar lirshëm edhe për besimin religjioz është një e drejtë që nuk duhet të kontestohet nga askush.
Mirëpo të njëjtit njerëz që kaluan në ekstazë që serbi Radovan, përzgjodhi emrin arab, Ridvan, dhe u bë mysliman, në mënyrë shtazarake janë vërsulur kundër Luljeta Pulës, intelektuales dhe veprimtares së shquar të çështjes kombëtare shqiptare, për arsye se ajo, në prani të famulltarit Don Pal Tunaj, në Famullinë “Shën Abrahami” në Llapushnik, u konvertua në katolike.
Sa më përket mua, të gjithë radovanat dhe karagjiqat e “konvertuar në islam”, bashkë me Shefqet Krasniqat dhe sortën e tij, nuk mund të bëhen më të mirë se një shqiptar katolik, se një shqiptar ortodoks, se një shqiptar ateist, se një shqiptar agnostik, vetëm se qenkëshin “muslimanë”.
Luljeta Puna me famullitarin Pal Tunaj që e pagëzpoi në kishën “Shën Abrahami” të Llapushnikut e disa të tjerë, pjesëmarrës të ceremonisë së rikthimit të saj në krishterizëm 
Sa më përket mua, të gjithë radovanat dhe karagjiqat, bashkë me Shefqet Krasniqat dhe sortën e tyre nuk vlejnë as sa një thua i Luljeta Pulës, Saranda Ademit, Pren Marashit, Femi Cakollit, Luigj Gjokës, Branisllav Sinadinovskit, Branko Manoillovskit…
Ndërkaq sa u përket kërcënimeve dhe fyerjeve drejtuar Luljeta Pulës, është momenti i fundit që të ndërhyjnë organet e sigurisë dhe në mënyrë energjike të pamundësojnë cenimin e integritetit moral dhe fizik të Luljeta Pulës.

Marksisti Zohran Mamdani mbeshteti Antifën dhe BLM në aksiomën e tyre antiamerikane: NYPD është raciste dhe #DefundTheNYPD

0

Klajd Kapinova, New York  

“Zbulimi tronditës i luksit të tij në Yganda të Afrikës, është një tjetër shembull i Zohran Mamdanit, që jeton dy jetë dhe na dikton të gjithëve të ‘bëjmë siç them unë, por jo siç bëj unë’. Ai është një fëmijë i fondit të besimit. Ai u rrit shumë i privilegjuar, i strehuar, i mbrojtur dhe vërtet beson se është më i mirë se të gjithë të tjerët. Ka dy standarde: standarde për të gjithë ju, standarde për mua. Dhe nuk mendoj se në mendjen e tij, ai ka ndonjë problem, në thelb t’i ndajë të dyja.” – Curtis Sliwa, Kandidati republikan për Kryetar Bashkie ne NYC

“Unë u rrita në një shoqëri socialiste komuniste, kështu që unë jam antiteza e ideologjisë së Zohran Mamdani. Në fakt, ai është një motivues për mua që të luftoj në këtë garë. E përçmoj socializmin. Besoj në ëndrrën amerikane. Besoj në kapitalizëm. Nuk është perfekt, por ka nxjerrë më shumë njerëz nga varfëria sesa çdo ideologji tjetër. Po e bëj këtë sepse e dua qytetin dhe dua ta bëj më të mire. Nuk kam bagazhe si (shumë nga kandidatët e tjerë). Jam biznesmen; jam logjik, njoh teknologjinë dhe di si të strukturoj buxhetet.” – Joseph Hernandez, kubanez-amerikan, Manhattan, New York

“Eshtë “vërtet i shqetësuar” për banorët e NYC-së që shkojnë drejt zgjedhjeve për kryetar bashkie të 4 nëntorit, të cilat kandidati demokrat Mamdani është favorit për t’i fituar. NYC po ndjek një rrugë shumë të errët dhe është e trishtueshme. Ka disa njerëz që thonë dhe unë nuk jam njëri prej tyre se ndoshta (zgjedhja e një kryebashkiaku socialist në NYC) është më e mira për Amerikën në një mënyrë të prapambetur sepse, sapo të shihni dështimin e tmerrshëm që do të jetë, do të ketë një korrigjim dhe një rivendosje. Por unë nuk dua që njerëzit të vuajnë që kjo të ndodhë. Prindërit e mi ikën nga Kuba… sepse një udhëheqës i ri karizmatik tha: ‘Na jepni të gjithë pronën tuaj, na jepni të gjitha bizneset tuaja dhe mos u shqetësoni, do t’i bëjmë të gjithë të barabartë’. Dhe ai e bëri. Ai i bëri të gjithë njësoj të varfër, njësoj të mjerë dhe njësoj të shtypur. Dhe kjo është e gjitha që komunizmi ka sjellë gjatë gjithë historisë së njerëzimit.” – Francis Suarez, Kryebashkiaku i Miamit, Florida

“Nuk mendoj se duhet të kemi miliarderë” – Zphran Mamdani, kandidati marksist për kryetar Bashkie në New York City

Zgjedhjet për kryetar bashkie të qytetit të New York-ut janë planifikuar për 4 nëntor 2025. Në zgjedhje garojnë anëtari demokrat i asamblesë shtetërore Zohran Mamdani, aktivisti republikan Curtis Sliwa dhe ish-guvernatori i pavarur Andrew Cuomo. Fituesi do të pasojë kandidatin demokrat në detyrë Eric Adams, i cili nuk po kërkon rizgjedhje.

Adams fillimisht rikandidoi për një mandat të dytë, fillimisht si demokrat dhe më vonë si i pavarur, mes vlerësimeve të ulëta të miratimit dhe një padie federale për akuza për korrupsion në vitin 2024, por u tërhoq nga gara në muajin shtator 2025. Cuomo, duke kërkuar një rikthim politik pasi dha dorëheqjen si guvernator në vitin 2021, mes akuzave për ngacmim seksual, doli si favorit për nominimin demokrat. Mamdani, i ndihmuar nga mbështetja e politikanëve marksistë, komunistë dhe socialistëve të Amerikës, mundi Cuomo në zgjedhjet (primare) paraprake demokratike të 24 qershorit 2025, në një fitore të madhe tronditëse. Pas humbjes së tij në zgjedhjet paraprake, Cuomo nisi një fushatë si i pavarur. Sliwa, kandidati republikan në zgjedhjet e vitit 2021, kandidoi pa kundërshtarë për emërimin e partisë së tij.

Sikurse dihet asokohe Eric Adams u zgjodh kryetar bashkie i qytetit të New York City në zgjedhjet për kryetar bashkie të vitit 2021, duke fituar ngushtë zgjedhjet paraprake demokrate dhe duke mposhtur kandidatin republikan, Curtis Sliwa, në zgjedhjet e përgjithshme në një fitore dërrmuese.

Gjithashtu gjatë muajit shtator 2024, dolën në pah një sërë hetimesh ndaj administratës së Adams. Adams u padit për akuza federale për ryshfet, mashtrim dhe kërkim donacionesh të paligjshme të fushatës nga jashtë. Ai u deklarua i pafajshëm për akuzat. Kujtoj se ai është kryetari i parë i bashkisë së qytetit të New York, që akuzohet për krime, ndërsa është në detyrë dhe ka marrë disa thirrje nga markistët, komunistët, socialistët, organizata terroriste Antifa njujorkezë e mbështetur ndër vite nga George & Alexander (Alex) Soros, për të dhënë dorëheqjen, para përfundimit të mandatit të tij.

Në shkurt të vitit 2025, Departamenti i Drejtësisë nën administratën e Presidentit të 45 & 47 të SHBA-së Donald J. Trump udhëzoi prokurorët federalë të tërhiqnin të gjitha akuzat politike marksiste kundër kryebashkiakut Adams. Çështja kundër Adams u rrëzua në prill të vitit 2025.

Në prill të vitit 2025, Adams njoftoi se do të tërhiqej nga zgjedhjet paraprake demokratike dhe do të kërkonte rizgjedhje si i pavarur, në zgjedhjet për kryetar bashkie të New York City në vitin 2025. Lëvizja e Adams ndryshoi dinamikën e garës.

Ish-guvernatori demokrat i New York-ut, Andrew Cuomo, kryesoi shumicën e sondazheve paraprake demokratike, pas njoftimit të qëllimit të tij për të kandiduar më 1 mars 2025. Ai gjithashtu arriti me sukses të hynte në fletën e votimit të zgjedhjeve të përgjithshme në linjën e votimit Lufto dhe Dorëzo.

Adams ishte kryetari i parë aktual i bashkisë, që kërkoi rizgjedhje pa nominimin e asnjërës parti kryesore që nga John Lindsay në vitin 1969; Lindsay humbi nominimin Republikan, por kandidoi dhe fitoi në linjën e Partisë Liberale të New York-ut.

Në New York City, zgjedhjet paraprake mbahen duke përdorur votimin me zgjedhje të renditur, i njohur edhe si votim i menjëhershëm i balotazhit.

Në fillim të vitit 2025, sondazhet treguan se ish-Guvernatori i New York-ut Andrew Cuomo kryesonte të gjithë kandidatët e tjerë për kryetar bashkie midis votuesve marksistë. Në prag të zgjedhjeve, sondazhet treguan se Cuomo vazhdoi të ishte kryesuesi i ngushtë në zgjedhjet paraprake demokratike, me Anëtarin e Asamblesë Zohran Mamdani në vendin e dytë, një sondazh i qershorit zbuloi se Mamdani kishte një epërsi të ngushtë ndaj Cuomo-s.

Marksisti ugandez Zohran Kwame Mamdani (1991)

Ai është një politikan marksist amerikan, që ka shërbyer që nga viti 2021 si anëtar i Asamblesë së Shtetit të New York-ut nga distrikti i 36-të, me seli në Queens. Anëtar i Partisë “Demokratike” (Marksiste) dhe Socialistëve Demokratë të Amerikës, ai është kandidati demokrat për kryetar bashkie të NYC në zgjedhjet e 4 nentorit të vitit 2025.

Mamdani lindi në Kampala, Ugandë, nga akademiku Mahmood Mamdani dhe regjisorja Mira Nair. Prindërit e Mamdanit, Nair, 67 vjeç, dhe bashkëshorti i saj, prof. Mahmood Mamdani, 78 vjeç, një teoricien politik anti-Izrael, jetojnë në pronën ugandase, por gjithashtu e ndajnë kohën e tyre midis New York-ut dhe New Delhit. Familja emigroi në Afrikën e Jugut kur ai ishte pesë vjeç dhe më pas në Shtetet e Bashkuara kur ishte shtatë vjeç, duke u vendosur në Qytetin e New York-ut. Mamdani u diplomua nga Shkolla e Mesme e Shkencave në Bronx dhe mori një diplomë bachelor në studime afrikane nga Kolegji Bowdoin. Mamdani ka shtetësi të dyfishtë, Ugandë dhe Shtetet e Bashkuara; ai u natyralizua në vendin e dytë në vitin 2018. Ai është mysliman shiit dhe identifikohet me degën Twelver.  Marksisti fanatic Zohran Mamdani festoi dasmën e tij me artistin dhe aktivistin majtist globalist Rama Duwaji, me një ceremoni luksoze tre-ditore në korrik.[1]

Pasi punoi si këshilltar strehimi dhe muzikant hip-hop, ai hyri në politikën lokale si menaxher fushate për Khader El-Yateem dhe Ross Barkan. Mamdani u zgjodh për herë të parë në Asamblenë e Shtetit të New York-ut në vitin 2020, duke mposhtur kryetarin e detyrës për katër mandate, Aravella Simotas, në zgjedhjet paraprake demokrate. Ai u rizgjodh pa kundërshtarë në vitet 2022 dhe 2024.

Në tetor 2024, Mamdani njoftoi kandidaturën e tij për kryetar bashkie të NYC në zgjedhjet e vitit 2025. Platforma e tij e fushatës përfshin:

Mbështetje për autobusët urbanë pa pagesë;

Kujdesin falas publik për fëmijët, dyqanet kolektive komuniste ushqimore në pronësi të qytetit;

Ngrirjen e qirasë për njësitë me qira të stabilizuar;

Njësi shtesë banimi të përballueshme;

Reformë gjithëpërfshirëse të sigurisë publike;

Një pagë minimale prej 30 dollarësh deri në vitin 2030.

Mamdani gjithashtu mbështet rritjen e taksave për korporatat dhe ata që fitojnë mbi 1 milion dollarë në vit.

Gjatë zgjedhjeve paraprake demokrate, Mamdani u mbështet nga politikanë radikalë marksistë, përfshirë Bernie Sanders, Ilhan Omar dhe Alexandria Ocasio-Cortez. Më 24 qershor 2025, Mamdani mundi ish-guvernatorin Andrew Cuomo dhe 9 kandidatë të tjerë për t’u bërë kandidat marksist ekstremist “democrat” socialist sikurse vetëquhet ai.

Ai mori emrin e tij të mesëm, Kwame, nga babai i tij për nder të Kwame Nkrumah, Presidentit të parë të Ganës. Të dy prindërit e tij janë me prejardhje indiane; nëna e tij është një hindu Punjabi e cila lindi në Rourkela dhe u rrit në Bhubaneswar, dhe babai i tij është një mysliman guxharati, i cili lindi në Bombay dhe u rrit kryesisht në Ugandë. Gjyshërit e tij nga babai lindën në Tanzaninë e sotme dhe familja e babait të tij ishte pjesë e diasporës indiane në Afrikën Juglindore. Gjyshja e tij nga nëna ishte një punonjëse sociale dhe themeluese e Salaam Baalak Trust.

Mamdani jetoi në Kampala deri në moshën pesë vjeç, kur familja e tij u zhvendos në Cape Town, në provincën Western Cape të Afrikës së Jugut. Ai ndoqi Shkollën Gramatikore të Shën Gjergjit në Mowbray, ndërsa babai i tij jepte mësime studimesh afrikane në Universitetin e Cape Town. Familja më pas u zhvendos në Amerikë, duke u vendosur në New York City kur Mamdani ishte shtatë vjeç, dhe ai u rrit në Morningside Heights. Ai e ka përshkruar edukimin e tij si “të privilegjuar”, duke thënë: “Nuk më është dashur kurrë të dëshiroj diçka, megjithatë e dija që kjo nuk ishte në asnjë mënyrë realiteti për shumicën e njujorkezëve.”

Mamdani ndoqi Shkollën Bank Street për Fëmijë në Upper West Side të Manhattan, ku ai kandidoi me sukses si kandidat i pavarur në një zgjedhje të improvizuar të shkollës së mesme, duke miratuar një platformë “politike të barabartë kundër luftës që propozonte shpenzimin e parave për arsim në vend të ushtrisë”.

Në vitin 2003, ai u kthye në Kampala për një vit dhe ndoqi shkollën gjatë pushimit të babait të tij atje, gjyshërit e tij nga babai dhe tezja ende jetojnë atje dhe e ndihmuan të kujdesej për të ndërsa babai i tij po punonte në librin “Mysliman i Mirë, Musliman i Keq”.

Mamdani në Tubimin Rezistent ndaj Fashizmit (Antifa) në Bryant Park 27 tetor 2024

Në tetor 2019, Mamdani njoftoi fushatën e tij për të përfaqësuar distriktin e 36-të të Asamblesë së Shtetit të New York-ut, i cili përfshin Astorian dhe Long Island City në Queens. Ai u mbështet nga DSA, duke kandiduar me një platformë për reformën e strehimit, reformën e policisë dhe burgjeve, dhe pronësinë publike të shërbimeve. Ai është anëtar i bllokut marksist Socialistët Shtetërorë në Zyrë të DSA-së me nëntë anëtarë në NY dhe anëtar i Klubit Demokratik Mysliman të New York-ut. Mamdani ishte folësi kryesor në konventën e DSA-së të vitit 2023, duke thënë: “Ne jemi të veçantë pasi DSA zgjedh jo për shkak të vetes sonë; ne jemi të veçantë për shkak të organizatës sonë”.

Që nga janari i vitit 2025, Mamdani ishte anëtar i nëntë komiteteve të Asamblesë: Komiteti për Plakjen; Komiteti për Qytetet; Komiteti për Ligjin Zgjedhor; Komiteti për Energjinë; Komiteti për Taksimin e Pronës së Paluajtshme; Grupi Legjislativ i të Zinjve, Portorikanëve, Hispanikëve dhe Aziatikëve; Task Forca Portorikano-Hispanike; Task Forca Aziatiko-Amerikane e Paqësorit; dhe Task Forca për Amerikanët e Rinj.

Platforma marksiste free e Mamdanit buron nga ideologjia marksiste

Ajo përfshin mbështetje për kujdesin universal ndaj fëmijëve dhe për ndërtimin e 200,000 njësive të reja të banimit me çmime të përballueshme.

Mamdani i ka vlerësuar prindërit e tij si për nxitjen e interesit të tij marksist në politikë dhe çështjet botërore ashtu edhe për formësimin e pikëpamjes së tij mbi to. Marksisti i ri ka vënë re se, kur ishte duke u rritur, familja e tij diskutonte shpesh këto tema. Komunisti fatkeqsisht sot amerikan, i ka dhënë meritën fushatës presidenciale të senatorit radikal marksist Bernie Sanders në vitin 2016 për frymëzimin e tij për t’u bërë komunist-socialist “democrat”. Mamdani është gjithashtu i ndikuar nga socialistët amerikane të shekullit XX, si: kryetari i bashkisë së Milwaukee-t, Daniel Hoan dhe kongresmeni Victor L. Berger, si dhe kryetari populist i bashkisë së qytetit të New York-ut, Fiorello La Guardia, sot emrin e të cilit e mban sot aeroporti lokal La Guardia Queens, në New York[2].

Gjatë fushatës së tij për kryetar bashkie, Mamdani ka përmendur kryetaren e bashkisë së Boston-it, komunistes taivaneze (kineze) Michelle Wu,[3] dhe kryetarin e bashkisë së Baltimores, Brandon Scott, si dy kryetarë bashkie, udhëheqjen e të cilëve do të kërkojë ta imitojë nëse zgjidhet. Ai shpesh e ka përmendur Wu-në, të cilën e ka quajtur politikanen më efektive aktuale demokrate në SHBA, si një model si për performancën e saj si kryetar bashkie ashtu edhe për punën e mëparshme si këshilltare bashkiake.

Marksisti ka përmendur posaçërisht programet pilot të transportit publik falas të Wu-së si frymëzuese për planet e tij të ngjashme për qytetin e New York-ut. Wu është marksiste tajvaneze (kinezo)-amerikane, por, ndryshe nga Mamdani, nuk identifikohet si socialiste, edhe pse vjen nga një shtet i madh komunist, si vijues i marksizmit të Mao Ce Dunit dje dhe sot.

Zohran Mamdani  mbeshteti Antifën dhe BLM në aksiomën e tyre antiamerikane: NYPD është raciste dhe #DefundTheNYPD

Në një cicërimë në qershor të vitit 2020, aktivisti marksist Zohran Mamdani shkroi: “Nuk kemi nevojë për një hetim për të ditur se NYPD është raciste, anti-queer dhe një kërcënim i madh për sigurinë publike. Ajo që na duhet është të #DefundTheNYPD.”

Sa per su e faqe per te marre votat e policeve dhe te familjeve te tyre Zohran Mandani në muajin shtator 2025, tha se do të kërkonte falje që e përshkroi NYPD si raciste, në një kohë që ndër dekada në Departamentin e Policisë së SHBA-së dihet nga të gjithë se punojnë me përkushitm të gjithë njerëzit pavarësisht ngjyrës dhe nacionalisteve të tyre të origjinës. Mamdani dënoi vrasjen e Charlie Kirk në shtator 2025, duke thënë se dhuna politike nuk ka vend në Shtetet e Bashkuara.

“Nuk mendoj se duhet të kemi miliarderë” – Zphran Mamdani 

Në qershor 2025, Mamdani tha: “Nuk mendoj se duhet të kemi miliarderë“.  Mamdani bëri një premtim fushate për kryetar bashkie për të ulur taksat mbi “pronarët e shtëpive të mbi-taksuar në lagjet e jashtme” të NYC, ndërsa mbrojti rritjen e taksave mbi “shtëpitë më të shtrenjta në lagjet më të pasura dhe më të bardha”. Qëllimi i tij me këtë politikë ishte të trajtonte një ligj të taksës së pronës të vitit 1981, që në thelb takson pronarët e shtëpive të shtrenjta bazuar në çmimin potencial të qirasë së shtëpive dhe jo në vlerën e tyre të tregut, gjë që mund të çojë në pagimin e shumë më pak taksave të pronës nga pronarët sesa pronarët e shtëpive të lira.

Si kandidat për kryetar bashkie, Mamdani propozoi një axhendë gjithëpërfshirëse dekarbonizimi dhe qëndrueshmërie. Plani i tij “Shkollat ​​e Gjelbra për një Qytet më të Shëndetshëm të Nju Jorkut” do të rinovonte 500 ndërtesa shkollash publike me panele diellore në çati dhe sisteme të përmirësuara HVAC; do të ndërtonte 500 oborre shkollash të gjelbra; do të transformonte asfaltin që thith nxehtësinë në hapësirë ​​të gjelbër që u shërben studentëve dhe banorëve të komunitetit; do të shndërronte 50 shkolla në qendra qëndrueshmërie gjatë gjithë vitit për të ofruar strehim dhe burime gjatë nxehtësisë ekstreme, stuhive ose përmbytjeve; dhe do të zgjeronte stimujt tatimorë, siç janë përfitimet J-51, për të mbështetur pajtueshmërinë e pronarëve të ndërtesave me Ligjin Lokal 97.

Politika e jashtme: Konflikti izraelito-palestinez

Muslimani Zohran Mamdani është thellësisht kritik ndaj Izraelit, duke dënuar sikurse thotë ai aparteidin izraelit në vitin 2023. Ai mbështet lëvizjen për Bojkot, Shpronësim dhe Sanksione, dhe në vitin 2023 prezantoi një projektligj të asamblesë shtetërore, për të ndaluar bamirësitë e regjistruara nga dhurimet për organizatat e përfshira në vendbanimet e paligjshme të Bregut Perëndimor të Izraelit. Kujtoj se një version i mëvonshëm i projektligjit shtoi organizatat që mbështesin krimet e dyshuara të luftës në Gaza.

Një ditë pas sulmeve të 7 tetorit të udhëhequra nga Hamasi ndaj Izraelit, Mamdani lëshoi ​​një deklaratë për të mbajtur zi për qindra njerëz të vrarë në të gjithë Izraelin dhe Palestinën dhe duke thënë se fundi i pushtimit dhe aparteidit ishte e vetmja rrugë drejt paqes. Ai më vonë formalisht i dënoi sulmet e Hamasit si një ‘krim lufte të tmerrshëm’.

Zohran Mamdani u arrestua nga NYPD në nje demostratë pro palestinezëve të Hamasit

Te gjithë në mediat me zë dhe figure në New York City e kemi parë shpesh njeriun e “kërkimit” me rrugë “paqësore” Zohran Mandamin në një protestë dhune pro palestinezëve të Hamasit, në sheshet e New York-ut, duke shtyrë fizikisht dhe bërtitur si policisë së shtetit, ashtu sikurse kishte bërë në vitet 2020 në statuset e tij në rrjetin social X, ku kërkonte ndërprerjen e fondeve financiare, pra rrogave të policëve me të cilët ata mbajnë familjet e tyre.

Javën tjetër, Mamdani u arrestua gjatë një demonstrate pro-palestineze të Hamasit. Në vitin 2025, ai tha se besonte se Izraeli po kryente gjenocid në Gaza, dhe se nëse Kryeministri i Izraelit Benjamin Netanyahu (Bibi) udhëton për në New York City, ai duhet të arrestohet në përputhje me urdhrin e Gjykatës Ndërkombëtare Penale për arrestimin e tij.

Zohran Mamdani gjithashtu asokohe dënoi sulmet ajrore të SHBA-së në vendet nëntokësore bërthamore iraniane (ku Irani po pasuronte uraniumin ne masen 65% për krijimin e armës bërthamore), gjatë luftës Iran-Izrael, duke i përshkruar ato si jokushtetuese dhe destabilizuese, dhe duke nënkuptuar ose dalë në mbrojtje të shtetit terrorist Iran-it, që ndër dekada ose më saktë qysh nga viti 1979 regjimi i mullave kokëkrisur mbështet terrorizmin ndërkombëtar kundër SHBA-së dhe Israelit, si dhe për posedimin e armëve bërthamore, për të shkatërruar Israelin nga harta botërore në Lindjen e Mesme dhe nga ana e tjetër ai po kërkon votat shumicës së komunitetit të madh të ebrejve njujorkezë, për ta zgjedhur atë si Kryetar Bashkie të NYC.

Marksisti fanatik Mamdani një gënjeshtar serial

Mamdani ka thënë se do të refuzonte të shfaqej me kryeministrin indian Narendra Modi, nëse ai do të vizitonte New York-un, pasi e konsideron Modin një “kriminel lufte“, duke e akuzuar atë për “orkestrimin e një masakre masive të myslimanëve në Gujarat”, gjatë trazirave të vitit 2002, në të cilat “vdiqën” 790 myslimanë dhe 254 hindu.

Për më tepër, ai e krahasoi Modin me Netanyahun e Izraelit. Marksisti Mamdani Gënjeu kur tha se pas këtyre ngjarjeve, pak myslimanë kanë mbetur në Gujarat dhe se shumica e njerëzve besojnë se myslimanët gujarat nuk ekzistojnë sot, një pretendim që udhëheqësit indianë e kundërshtuan.

Në vitin 2025, si kryepolic Mamdani deklaroi se nëse presidenti rus Vladimir Putin do të vizitonte New York, ai do të urdhëronte arrestimin e Putinit, në përputhje me urdhrin e Gjykatës Ndërkombëtare Politike Marksiste Penale, të cilën Gjykatë sorosiane SHBA, Israel, Kina dhe Rusia nuk e njohin zyrtarisht as për osh as për balosh.

Mamdani pro emigrantëve të jashtëligjshëm dhe pro mbështetjes së tyre me paratë e taksapaguesve njujorkezë

Mamdani dhe komunistët amerikanë kanë një fytyrë. Ujku qimen e ndërron, por zakonin se harron. Ai u shfaq në një tubim në shkurt 2025 në Union Square, për të protestuar ndaj një Urdhri Ekzekutiv të nënshkruar nga Presidenti i 45 & 47 i SHBA-së Donald J. Trump, që kërcënonte të “ndalonte fondet federale nga spitalet që ofrojnë trajtime që afirmojnë gjininë për të rinjtë transgjinorë”.

Marksisti mashtrues politik dhe gënjeshtar profesionist të tipit komunisto-socialist, si pjesë e platformës së tij retorike vetëm për vota, ai mbështet zgjerimin dhe mbrojtjen e kujdesit që afirmon gjininë në të gjithë qytetin. Ai propozoi një investim të menjëhershëm prej 65 milionë dollarësh në ofruesit publikë, për të siguruar financimin e trajtimeve mjekësore, që humbasin mbulimin Medicaid dhe premtoi të sigurojë llogaridhënien e spitaleve. Në këtë mënyrë buxheti i NYC falimenton dhe mbaron për 24 orë.

Humori i tij afrikan nuk ka ndalur. Ai mendon se është në komunizmin e bukur të librave të Marksist dhe Engelsit apo në komunizmin eksperimental shqiptar të Dullës së Gjinokatrës, duke tallur bythen me amerikanët dhe njujorkezët. Mamdani mbështet eliminimin e përhershëm të tarifave të autobusëve. Ai mbështeti një program pilot pa biletë në autobusët e MTA-së, i cili u lançua në linjat Q4, B60, Bx18, M116 dhe S46/96 në shtator 2023.

Programi pa një rritje prej 30% të udhëtarëve gjatë ditëve të javës, kryesisht nga njerëz. Programi pa biletë përfundoi në gusht 2024 pasi ligjvënësit e shtetit nuk e riautorizuan atë, sepse po shtonte konson me shifra astronomike dhe po sillte falimentimin e tyre.

Në përgjigje, Mamdani tha, “MTA ishte kundër këtij programi … sepse ata po thoshin se tani nuk është koha për të krijuar ndonjë lloj konfuzioni rreth mbledhjes së tarifave“. Ai vlerëson se do t’i kushtonte New York City 650 milionë dollarë në vit për të eliminuar tarifat e autobusëve.

Udhëtim falas me autobus, 2025-2029 në: Bronx, Brooklyn, Queens

Humori i tij afrikan vazhdon. Në dhjetor 2022, Mamdani prezantoi një seri projektligjesh për sesionin e vitit 2023, të quajtur Rregulloni MTA-në. Ai propozoi udhëtim falas me autobus, gjatë katër viteve të ardhshme në të gjithë Bronx, Brooklyn, Queens dhe pastaj Manhattan dhe Staten Island. Akti Formula Tre do të mbushte mungesën prej 2.5 miliardë dollarësh të MTA-së me një plan tjetër që ngrinte tarifat në 2.75 dollarë.

Një plan tjetër do të kishte lënë mënjanë para të mëtejshme për më shumë frekuencë, të tilla si udhëtime 6-minutëshe për trenat dhe 100 linjat më të përdorura të autobusëve, duke përdorur më pas çdo fond shtesë për të rritur shërbimin me 20%.

Në vitin 2023, Mamdani bashkë-prezantoi një projektligj për të miratuar një tarifë regjistrimi të automjeteve bazuar në peshë për të dekurajuar njerëzit nga zotërimi i automjeteve më të rënda në një përpjekje për t’i bërë rrugët më të sigurta. Mamdani mbështet çmimet e trafikut të rënduar në NYC dhe hartoi një projektligj me senatorin e shtetit të New Jork-ut, Michael Gianaris, të titulluar “Vendosni Çmimet e Drejta të Trafikut”, për të rritur frekuencën e shërbimit të autobusëve dhe numrin e autobusëve pa pagesë.

Sindikata e Transportit Publik kundër planit të çmendur të marksistit Zohran Mamdani, të ‘autobusit falas’ të marksistit Mamdanit

Sindikata e Madhe e Transportit Publik në NYC kundër planit të ‘autobusit falas’ të Mamdanit dhe mbështet fuqishëm kandidatin e pavarur Andrew Cuomo-n për kryetar bashkie garën e së shtunës 4 nëntor 2025 nga një sindikatë që përfaqëson qindra dhe mijëra operatorë autobusësh dhe punonjës të tjerë të transportit publik në të gjithë qytetin, që nuk dëshiron që asnjë pjesë e një plani ‘autobusi falas’ të propozohet nga kandidati komunisto-socialist për kryetar bashkie Zohran Mamdani.

Udhëheqësit e Amalgamated Transit Union Local 726 dhe Bordi i Konferencës Legjislative të Shtetit të New York-ut të ATU-së e mbështetën zyrtarisht Andrew Cuomon, gjatë një tubimi në Staten Island, duke thënë se mbështesin vizionin e tij për transportin publik që përfshin zgjerimin e programit Fair Fares të qytetit, që financon tarifa transporti me gjysmë çmimi për banorët e varfër të New York-ut.

Ata thanë se gjithashtu kundërshtojnë planin e pakuptueshëm të marksistit socialistit Mamdani, për t’u ofruar banorëve të New York-ut shërbim falas me autobus, kryesisht sepse një eksperiment i ngjashëm prej 50 milionë dollarësh në Kansas City dështoi keqas.

Sindikata dhe Cuomo nxorën një deklaratë, duke thënë se “Anëtarët e ATU që i rezistuan eksperimentit të dështuar të Kansas City janë të bashkuar në kundërshtimin e tyre ndaj përsëritjes së të njëjtit gabim në New York”.

Qyteti i Midwest përdori paratë federale të ndihmës COVID-19 në vitin 2020, për t’u bërë i pari në vend që vendosi autobusë falas, por e ndaloi muajin e kaluar, sepse qyteti nuk mund t’i përballojë më ato.

“Cuomo gjithmonë i ka njohur sfidat unike, me të cilat përballet sistemi i transportit të lagjes sonë dhe është një nga zyrtarët e rrallë të zgjedhur që ofron shërbime për udhëtarët dhe punëtorët e Staten Island”, tha Daniel Cassella, president i ATU Local 726 dhe kryetar i Bordit të Konferencës Legjislative të Shtetit të ATU New York.

Administrata e Presidentit Trump ka kritikuar axhendën e çmendur ekonomike të marksistit Mamdani

Mamdani e ka vendosur përballueshmërinë në qendër të fushatës së tij për të udhëhequr qytetin më të madh të Amerikës, duke hedhur ide të tilla si autobusë falas, dyqane ushqimore në pronësi të qytetit dhe ngrirje të qirave për qiramarrësit në apartamente me qira të stabilizuar.

Këto propozime absurd marksiste të vendeve deshtuese komuniste si Kuba, Kina, Venezuela, Korea a Veriut etj., kanë energjizuar votuesit progresivë, por kanë tronditur Wall Street-in, ku drejtuesit paralajmërojnë se mund të largojnë investimet nga New York-u dhe të dobësojnë bazën tatimore të qytetit.

Vdekja, kolapsi dhe katastrofa e New York-ut nën Mamdani

Sekretari i Thesarit Scott Bessent tha të mërkurën se propozimet e Mamdanit rrezikojnë ta çojnë New York City në krizë ose kolapt total financiare, duke paralajmëruar se nëse qyteti i drejtohet Uashingtonit për një paketë shpëtimi, nuk do ta marrë një të tillë.

“Nuk mund të miratosh politika të tilla dhe të presësh të shpëtohesh,” tha Bessent, gjatë një interviste me Maria Bartiromo të FOX Business në “Mëngjese me Marian“.

Kryebashkiaku i Miamit, Francis Suarez, e krahason Mamdanin me Castron, duke thënë se NYC po “po ndjek një rrugë shumë të errët”.

Kryebashkiaku i Miamit, Francis Suarez, ka një mesazh për banorët e New York-ut, prisni ditë të errëta nëse zgjidhni socialistin Zohran Mamdani si kryetarin tuaj të ardhshëm të bashkisë.

Suarez, prindërit e të cilit ikën nga Kuba si fëmijë të vegjël refugjatësh në fillim të viteve 1960, gjatë diktaturës komuniste të Fidel Castros e krahasoi Mamdanin me një Castro të ri, gjatë një interviste me gazetën konservatore njujorkeze The Post.

Ai tha gjithashtu se është “vërtet i shqetësuar” për banorët e NYC-së, që shkojnë drejt zgjedhjeve për kryetar bashkie të 4 nëntorit, të cilat kandidati demokrat Mamdani është favorit për t’i fituar.  “NYC po ndjek një rrugë shumë të errët dhe është e trishtueshme. Ka disa njerëz që thonë dhe unë nuk jam njëri prej tyre se ndoshta (zgjedhja e një kryebashkiaku socialist në NYC) është më e mira për Amerikën në një mënyrë të prapambetur sepse, sapo të shihni dështimin e tmerrshëm që do të jetë, do të ketë një korrigjim dhe një rivendosje. Por unë nuk dua që njerëzit të vuajnë që kjo të ndodhë. Prindërit e mi ikën nga Kuba… sepse një udhëheqës i ri karizmatik tha: ‘Na jepni të gjithë pronën tuaj, na jepni të gjitha bizneset tuaja dhe mos u shqetësoni, do t’i bëjmë të gjithë të barabartë’. Dhe ai e bëri. Ai i bëri të gjithë njësoj të varfër, njësoj të mjerë dhe njësoj të shtypur. Dhe kjo është e gjitha që komunizmi ka sjellë gjatë gjithë historisë së njerëzimit.”

Kjo nuk është hera e parë që Suarez ka sulmuar Mamdanin. Ai e tallte socialistin në Instagram muajin e kaluar, duke postuar një video të vetes duke ngritur 225 paund 13 herë pranë Mamdanit, i cili famëkeq lufton për të ngritur 135 paund në një aktivitet “Dita e Burrave” në Brooklyn, me mbishkrimin “Socializmi kundër Kapitalizmit”.[4]

Vila me pesë dhoma gjumi dhe katër banjo në pronësi të Mahmood Mamdani Profesor në Universitetin e Kolumbias, Manhattan, NY 

Kandidati demokrat për kryetar bashkie i NYC-së, Zohran Mamdani, është një armik i vjetër i Airbnb, i cili shtyu për “heqjen e pronës private”, megjithatë prindërit e tij të pasur dhe të ndyrë e kanë marrë me qira kompleksin e tyre luksoz ugandan në faqen online për gati një dekadë, ka mësuar gazeta The Post.

Vila me pesë dhoma gjumi dhe katër banjo në pronësi të Profesorit të Universitetit të Kolumbias, Mahmood Mamdani, dhe regjisores së nominuar për Çmimin e Akademisë, Mira Nair, ofron pamje marramendëse të Liqenit Viktoria në Afrikë e cila ka majmunë, që ecin nëpër dy hektarët e saj të harlisur, sipas një liste Airbnb aktive për tetë vitet e fundit.

Ai pretendon se është marksist dhe activist i flaktë komunist e njëjte me shprehjen socialist sot, por pasuria e madhe tij është në kundërshtim me ideologjinë marksiste utopiste dhe demagogjike të Karl Marksit, Frederik Englesit, Vladimir I. Leninit, Josif V. Stalinit etj., mbi pronën dhe pasurinë. Në sistemin eksperimental apo laboratorik të Komunizmit, sikurse dihet nga ata të gjithë ata që e kanë jetuar atë periudhë të errët të shoqërisë njerëzore kudo në botë, nuk njihet prona private, të drejtat e njeriut dhe pasuria.

Gazeta njujorkeze shkruan se: “Prona, shumë larg proletariatit, është shumë larg nga Joe-ja e përditshme që djali i tyre socialist përpiqet të portretizojë, gjatë fushatës zgjedhore edhe pse ai është kritikuar për faktin se jeton pa turp në një apartament me qira shumë të lirë në Queens, pavarësisht edukimit të tij të pasur.

Lista nuk zbulon adresën e saktë, por ofron një imazh të Google Maps, që përputhet me vendndodhjen e kompleksit të mbyllur të familjes Mamdani, në zonën e pasur Buziga Hill, e vendosur jashtë kryeqytetit Kampala.

Kjo hapësirë ​​do t’ju japë mundësinë unike për të ndarë një shtëpi artistike dhe për të shijuar muzikën e natyrës. Filmi kult Mississippi Masala u xhirua këtu!” thotë njoftimi, duke iu referuar komedisë romantike të vitit 1991, me protagonist aktorin e famshëm me origjinë nga komunitetit afrikano-amerikan Denzel Washington, të cilën e drejtoi Nair.

Jeta e shpendëve është madhështore këtu, së bashku me majmunët (jo-agresivë) në agim. Me një pastruese dhe kopshtarë veteranë, kjo shtëpi është një oaz i rrallë dhe i mbushur me art, 20 minuta nga qendra e Kampalës. Hapësira është perfekte për qëndrime në grup dhe familje.

Çmimet janë të lira. Një kuzhinë me një tavolinë të rrumbullakët në plan të parë, një sobë me pllaka portokalli në mes të dyshemesë dhe një tabelë në formë çajniku që thotë Uganda Chai në sfond. AirBnb

Një qëndrim katër-ditor, tre-netësh nga 24-27 tetori mund të merret për 1021 dollarë ose pak më shumë se 340 dollarë nata. Një qëndrim tre-ditor, dy-netësh për Krishtlindje nga 23-25 ​​dhjetori është i disponueshëm për gati 667 dollarë ose 333.45 dollarë nata.

Kompleksi është aktualisht i disponueshëm për të gjitha ditët përveç 20 ditëve deri në mars – me nëntë ditë të rezervuara tashmë muajin e ardhshëm. Një portë e mbyllur jashtë kompleksit familjar të Mamdanit.[5]

Mysafirët kanë qasje në një pishinë 15 metra të gjatë, të vendosur në tokë, një fushë badmintoni, dhoma gjumi të mobiluara dhe plot me art, dhe një “verandë” me një tavolinë të gjatë ngrënieje dhe furrë indiane Tandoor që shikon nga liqeni. Veranda e saj frekuentohet nga zogjtë trombëtarë.

Toka ka personel të pajisur në një mënyrë që i përshtatet klasës fisnike, me dy roje sigurie të armatosur që patrullojnë kompleksin e rrethuar çdo natë, mirëmbajtëse dhe “një kuzhinier të shkëlqyer në kuzhinë indiane dhe kontinentale” i cili do të përgatisë dy vakte çdo ditë për 50,000 shilinga ugandase (14.35 dollarë amerikanë), thuhet në njoftim. Një nga pesë dhomat e gjumit të vilës përfshin një krevat druri me katër shtylla të mbuluar me rrjetë të bardhë kundër mushkonjave, një mbulesë shtrati me modele afrikane dhe dy elefantë prej pelushi.[6]

Jo një, por dy kopshtarë mirëmbajnë “kopshtet e mrekullueshme, pishinën, fushën e badmintonit, tavolinën e pingpongut”, thuhet në listë. Një masazhatore me emrin Jessica mund të ofrojë një masazh privat “aromaterapie” një orësh për 40 dollarë.

Shërbimet e lavanderisë janë gjithashtu të disponueshme – për 15 dollarë. Pavarësisht nga “një përqindëshi” që Mamdani gëzon në Afrikën e tij të lindjes dhe nga të cilat përfitojnë prindërit e tij, kandidati socialist për kryetar bashkie është një kritik i gjatë i Airbnb.[7]

Ai postoi në X më 23 janar se “në mes të një krize historike strehimi, unë kundërshtoj fuqimisht legjislacionin e Airbnb për të shndërruar mijëra shtëpi në qira turistike afatshkurtra“.

Anëtari i asamblesë së Queens po i referohej legjislacionit të Këshillit të Qytetit që kërkon të heqë dorë nga shtëpitë një dhe dy familjare nga një goditje, që NYC i vuri industrisë në vitin 2023 në përgjigje të një mori ankesash për pritësit mashtrues të Airbnb.

Fushata elektorale e kampit të marksistit Zohran Mandanit nuk pranoi të komentonte ose tu përgjigjej telefonave dhe interesimit të mediave, për shumë pyetje, të cilat ende sot janë pa përgjigje.

[1] Instagram/Le Marché des Fleurs

[2] LaGuardia Airport, colloquially known as LaGuardia or simply LGA, is a civil airport in East Elmhurst, Queens, New York City, situated on the northwestern shore of Long Island, bordering Flushing Bay.

[3] Michelle Wu (1985), është një avokate dhe politikane amerikane, sot kryetare e bashkisë së Boston-it që nga viti 2021. Anëtare e Partisë Komuniste (“Demokratike”), ajo është gruaja e parë dhe personi i parë me ngjyrë aziatike, që është zgjedhur në këtë pozicion. Në moshën 36-vjeçare, ajo ishte gjithashtu personi më i ri që është zgjedhur në këtë pozicion në gati një shekull, në shtet dhe qytet krejtësisht komuniste e gomerëve blu amerikanë. Vajza e emigrantëve tajvanezë amerikanë, Wu u diplomua në Kolegjin Harvard-it dhe mori diplomën Juris Doctor në Drejtësi. Në vitet 2014-2021, ajo ishte gruaja e parë aziatiko-amerikane që shërbeu në Këshillin e Qytetit të Boston-it dhe ishte presidente e tij në vitet 2016-2018.

[4] https://nypost.com/2025/09/27/us-news/miami-mayor-francis-suarez-compares-mamdani-to-castro-says-nyc-is-going-down-a-very-dark-path/

[5] New York Post

[6] AirBnb

[7] By Rich Calder, “Socialist Zohran Mamdani’s filthy-rich parents rent posh Uganda estate with monkeys, lake views on Airbnb”

https://nypost.com/2025/09/27/us-news/chez-mamdani-you-too-can-live-like-the-1-percent-at-zos-posh-family-compound-in-uganda-listed-on-airbnb/

Shkrimi i parë që filloi karrierën time modeste gazetareske

Nga Frank Shkreli

Të dashur kolegë e të nderuar miqtë e dashamirët e mi…Një mik imi më pyeti ditët e fundit nëse më kujtohej se cili ishte shkrimi im i parë, i botuar. Nuk m’u kujtua menjëherë por pas pak kërkimi, ma mori mendja se duhej të kishte qenë revista “Jeta Katolike Shqiptare”, organ i Lidhjes Katolike Shqiptare Amerikane, me Drejtor Përgjegjës Dr Monsinjor Zef Oroshin. 54-vjet më parë, ishte viti 1971. Në Amerikë isha më pak se një vit. Në moshën 21-vjeçare, ende kisha në plan të vazhdoja studimet që kisha filluar në Kroaci si seminarist. E si rrjedhim, gazetarinë (karrierën time më vonë pranë Zërit të Amerikës) as nuk e kisha ndër mend fare, por i angazhuar pranë Kishës së parë Katolike Shqiptare në Nju Jork, nën drejtimin e Monsinjor Zef Oroshit, ndonëse  pa asnjë përvojë në fushën e gazetarisë, me inkurajimin e Dr Oroshit, megjithse pa përvojë, fillova të shkruaja për revistën e lartë përmendur, Jeta Katolike Shqiptare.

Ishte pra, viti 1971. Regjimi i Enver Hoxhës kishte shpallur Shqipërinë shtetin e parë atesit – kundër Zotit dhe ishte në kulmin e luftës kundër fesë dhe klerit shqiptarë në përgjithësi, por sidomos inatin e madh e kishte me klerin katolik shqiptar. Kjo luftë kundër fesë dhe klerit, ishte shtrirë edhe në Nju Jork, ku përfaqsuesit e regjimit komunist të Shqipërisë pranë Organizatës së Kombeve të Bashkuara i kishin shpallur luftë veprimtarisë së klerikëve shqiptarë që vepronin në biotën e lirë, sidomos në Nju Jork dhe Detroit, e të cilët ishin arratisur vite më parë nga Shqipëria komuniste për të shpëtuar jetën. Përfaqsuesit “diplomatikë” të Shqipërisë komuniste gjatë 1970-ave dhe 1980-ve në OKB nuk mund të na shiten tani si “patriotë”, sepse veprimtaria e tyre në atë kohë ishte shumë shkatërruese dhe tepër përçarse dhe aspak e “lavdishme”, në komunitetin shqiptaro-amerikan të asaj kohe. Por nejse, qoftë e shkuar ajo kohë!

Qëllimi i këtij shënimi është për miqtë e mi, më shumë personal – në përgjigje të pyetjes së mikut tim se cili ishte shkrimi i parë i botuar i imi dhe ku – por po e ndaj më gjërsisht edhe për kuriozitet të kolegëve dhe dashamirësve të të tjerë, sa për informacion.

Ishte pra ky shkrim me karakter fetar — për një revistë fetare — në mbrojtje të klerit katolik shqiptar, të sulmuar, të vrarë, të burgosur e të përsekutuar nga regjimi komunist i Enver Hoxhës për dekada – e që me hir ose pa hir — hahahaahaha filloi, si të thuash, karrierën time modeste në fushën e gazetarisë.

The rest is history, my friend!

Gomari dhe Kali

Nga Safet Sadiku
___
Ka diçka të veçantë në mënyrën se si kafshët e kuptojnë rolin e tyre. Një gomar besnik ndjek urdhrat e zotit të tij, mban barrën pa zhurmë, dhe e bën detyrën pa u përpjekur të kalojë kufijtë e vet. Kali, nga ana tjetër, ka një besnikëri më të thellë dhe një sens të lindur të dinjitetit! Ai jo vetëm që nuk tradhton, por e mbron të zotin e tij dhe vendin që i është dhënë në mënyrë instinktive, me qëndrueshmëri dhe krenari. Kur i shohim bashkë, dallimi është i qartë. Gomari mund të shqetësojë tregun me zërin e vet pa kuptuar rolin, por kali e di që çdo veprim ka një kufi dhe çdo përgjegjësi ka peshën e vet. Kjo metaforë kafshësh nuk është thjesht një tregim për fëmijë. Ajo na kujton se mençuria dhe disiplinimi mund të ekzistojnë edhe pa fjalë, thjesht përmes besnikërisë dhe përkushtimit. Njëherë kishte qenë një zotni që merrej me tregti dhe ai udhtonte me gomarin e tij besnik. Çdo ditë, ai e ngarkonte me dardha, për t’i dërguar në destinacionin e duhur. Ai ia vendoste samarin dhe niseshin për në treg. Një ditë, si duket puna nuk po shkonte mbarë, dhe zotnia filloi të thërriste me zë të lartë për mallin e tij:
– Hajde dardha, të ëmbla, të mira, hajde dardha! Por ndërkohë, edhe gomari nisi të bënte zërin e vet: “Iiii-a, iii-a!”. Klientët u hutuan, disa u larguan, disa e morën me shaka, dhe tregu mbeti i prishur, i boshatisur… Atëherë i zoti iu kthye me një fjali që i dha kuptim të gjithë ngjarjes:
– Pusho more, kush po shet këtu, ti apo unë? Puna jote është të mbash samarin, jo të shesësh mallin. Dhe kështu, mesazhi u bë i qartë: “secili ka vendin e vet, dhe kur dikush e ngatërron rolin, atëherë prish punën e të gjithëve”.
Në këtë pikë, njeriu nuk mund të mos mendojë se ndonjëherë kafshët janë më të mençura se vetë njerëzit. Truri i kalit, për shembull, është i programuar për besnikëri dhe qëndrueshmëri.
Por, ai nuk e tradhton kurrë zotin e tij, nuk e lë në baltë dhe nuk rrezikon t’i shkatërrojë nderin, sepse instinkti i tij është i thjeshtë, pra të shërbejë me besim dhe me përkushtim.
Po t’i krahasonim këto kafshë dhe sjelljet e tyre me realitetin e përditshëm, pamja në shumë vende publike do të ishte krejt tjetër, ose edhe më e mirë.
Kështu pushtetet tona, pra këta të politikës shqiptare shpesh nuk arrijnë të tregojë as minimumin e asaj besnikërie ndaj qytetarëve, që ka një kalë ndaj zotit të tij, ose një gomar që e kupton kufirin e tij.
Këto pushtete në vend që të mbrojnë monumentet historike, në vend që të reagojnë ndaj provokimeve, që prekin simbolet më të shenjta të kombit, e gjithë shtëpia e shtetit hesht, shmanget, e bën veten sikur nuk sheh. Dhe kështu, monumentet na mbeten të pambrojtura!
Pra “historia jonë mbetet e lënë në baltë dhe e zhytur në harresë”, me gjithë pasuritë e trashëguara…
Ndërsa shoqëria e sheh veten të zhveshur nga dinjiteti.
Kjo është ironia më e madhe!
Pra, kafsha e di kufirin dhe besnikërinë! Ndërkaq, politika jonë që titullohet pushtet, shpesh nuk arrin as këtë nivel. Dhe atëherë lind pyetja e hidhur, por e domosdoshme: mos vallë duhet të marrim edhe ne si shoqëri mësim nga një kalë, apo nga një gomar për të kuptuar se ç’është besnikëria ndaj vetëvetës sonë, dhe ç’është përgjegjësia ndaj kujtesës historike dhe simboleve tona kombëtare?…

Shteti i Kosovës ka rrënjë hisorike në luftën e pandërprerë për liri

Pamje nga Dardania qendrore

Akademik Prof Dr Hakif Bajrami

1.Dardania ilire

Po kalojnë dy shekuj që shqiptarët janë në luftë, për t` u dëshmuar se kanë të drejtë në jetë, në tokë, ajr dhe ujë në konceptin që quhët tokë autoktone Dardani, e konvertuar në Mesjetë në Kosovë.E vërteta, historia dëshmon se shqiptarët janë autokton, kurse të gjithë të tjerët janë të ardhur në Iliri. Ky realitet spjegohët falë dobësimit të shtetit Bizantit (shekulli VI-VII) me qendër në Bosfor dhe Dardanele, Ilirinë do ta sulmojnë shumë popuj barbar nga verilindja. Lidhur me këtë fenomen historik, dobësimi Bizantit vjenë si pasojë e sulmeve arabe gjatë shekujve VII-XI. Ai sulm deri te Kryqzatat (shekulli XI-XIII-1096-1227), për arbanasit ka një histori që nuk shënon ndonjë progres për shkencën, për faktin se autoktonët (Lirët) ishin amortizuar në luftëra kundër Perandorisë Romake, si dhe në luftëra duke u mbrojtur, nga sulmet barbare.Së këndejmi, me ardhjën e Osmanlinjëve në shekullin e XIV-të, për arbansit do të përfundojë një epokë e denimeve drakonike nga pushtuesit dhe do të fillojë epoka e premtimeve.

E vërteta, koha e denimeve drakonike ndaj arbanasëve spjegohët me faktin se më 1330 pushtuesi përcaktonte me forcë:”Nëse një arbanas vetëm thot se ara ose kullosa ka qenë më parë e tij, do të denohët 500 krerë dele; Së dyti, me këtë pozitë arbanasi si fuqi morale ishte i obliguar për të punuar për princin okupator dhe kishën, dy ditë në javë”. Kjo gjendje jetësore i shtriu për toke në një varfëri të thellë, të gjithë arbansit si autokton. Në këto rrethana, të mbështetur për muri, arbanasit më 1336 dhe 1348 do të detyrohën për të kërkuar ndihmë nga osmanlinjët, që ishte stacionuar në Brusë me një ushtri ofenzive shumë të diciplinuar. Ndihma arbanasëve u erdhi me rastin e kalimit të ushtarit parë osmanli në truallin e Evropës, më 29 maj 1354 nepër ngushticën e Bosforit. (Arkivi i Stambollit, Dorëshkrim-Depërtimi i Osmanlisë në Iliri, pa autor, shekulli XVI).

Pas hyrjës në Iliri,Osmanlinjët konfrontimin ushtarak me pushtetin bullgar do ta kanë në vendin e quajtur Maricë. Pas Luftës në Maricë më 1371, osmanlia do t` i krijojë kushte për t` u ushtri në Iliri si okupator, për ata popuj që nuk e pranonin pushtimin. Në këto kushte kishte mundësi që me negociata, princat vendor ta pranojnë pozitën e forcës vazale, pra për ata popuj që kishin pranuar të jetojnë të nënshtruar. Si okupator, në anën tjetër Osamnlia u “kualifikua” për Bullgarë, duke i detyruar t` i paguajnë 1000 njësi ari dhe 1000 ushtarë, në sherbim të Sulltanit. Jashtë këtij imponimi, Halife (Sulltani) imonoi të bërët mik me princin e mundur bullgar. Ndërsa, për ata princa që kishin marrë pjesë në anën e kryqit (serbët, arbanasit, vllëhët e disa princa të tjerë…), okupatori i ri e caktoi që t` i paguajnë Osamnlisë 1000 njësi argjendi dhe 1000 ushtarë, në ato beteja që merr pjesë okupatori i ri. Kjo normë e denimit vlente vetëm për serbianë. Në ndërkohë (pas Luftës së Maricës më 1371), në Kojë (Anadollia Juglindore) do të plasë një kryengritje kundër Osmanlisë më 1386. Aty ushtarët vazalë serbianë do të sillën barbarishtë ndaj vendasëve kryengritës,me çka serbët si sllavë e treguan barbarinë e tyre. Por, kryeosmanlia si Halife që ishte, të gjithë ushtarët vazal serbianë do t` i denoi: 600-e do t` ua hek kokën, 200 do t` i verbojë dhe 200 dot` i lejojë të lirë por që e kishin nga një prerëje në pjesën e poshtëme të veshit, me obligim për t` i treguar princit se çka është drejtësia osmane. Për këtë “drejtësi”, princi serbian Lazar Nemanjiq në Krushefc, do të zemrohët dhe i kërcnohët osmanlisë me largim nga varësia-vazaliteti. Kuptohet se Sulltan Murati në qetësi të plotë do të marshojë më 1375 kah Nishi. Aty gjeneralët e tij do të shpërndahën në tri drejtime: Drejtimi i parë i hulumtimit terenit ishte kah Smedereva; Drejtimi i dytë i hulumtimit ishte kah Sarajeva; Drejtimi i tretë i hulumtimit ishte kah Prekupja, Kushumlia dhe Dardania.Të gjithë hulumtuesit në dy drejtimet e para kanë folur me vendas në gjuhën e pakuptuar ‘nemcase’. Ndërsa në drejtimin e tretë komunikimi me vendas ishte në gjuhën arbanase. Ky fakt tregon se cila popullsi jetonte në Dardani në Jug të Naisusit. (Akademik Branisllav Gjurgjev, Si depertuan Osmanlinjët në Iliri, ligjratë më 1972 në Prishtinë, për studentët pasuniverzitar).

Naim Tërnava dhe Eshbar, udhëheqësi i Diyanetit të Turqisë në vizitë të Xhamisë së Sulltan Mehmetit – Fatihut në Prishtinë

2.Sulltan Murati ishte i njohur si okupator por mbahej si halife shumë i drejtë

Sulltan Murati i kishte tre djemë: Jakupin, Pajazitin dhe Aruxhin. Djali i tretë (Aruxhi) ishte i njohur si avaturier dhe do të sillet mizorisht ndaj epirotëve në Thesali. Për atë siellje, Sulltan Murati do ta denoi djalin e vet Aruxhin me varje publike. Pas kësaj ngjerje djemët (Jakupi dhe Pajaziti) do të frikohën prej drejtësisë babës, dhe seicili në vehte do ta mbajë një dyshim se cili moment i sielljeve të tyre, do të bërët shkaktar që të ekzekutohën.  Lidhur me këtë, pas Betejës Maricës (luftë në mes krishtërimit dhe Islamit), Sulltan Murati evolutivisht do të instalohët në Rrafshin e Ilirisë, sepse klima dhe toka ishin shumë të përshtatëshme për ushtrinë e tij. Në ndërkohë Princi i Serbisë do t` i drejtohët sulltanit se është i mendimit se do t` ia japi një luftim të dytë në mes krishtërimit dhe islamit në Rrafshin e Ilirisë. Për këtë ofertë të natyrëshme për kohën, Sulltani ia caktoi princit dyluftimin në muajin qershor 1389. Në ndërkohë, djemët e Sulltan Muratit, duke u treguar si okupator të sigutë fillojnë të sillën ndaj popullsië për rreth Fushës Dardane me mizori. Ky fakt i shkon në vesh sulltanit, dhe djemët ia grabisin mundësinë e denimit tyre, prandaj më 28 qershor 1389 e ekzekutojnë babën. Tash fillon lufta për fron në mes vllazërve dhe Pajaziti del fitimtar, duke e likviduar Jakupin.(Ligjeratë: Branisllav Gjurgjev, Në Kosovë nuk ka pasë luftë më 1389 fare).

Çka ngjan me Princ Lazarin. Atë e ekzekutojnë ushtarët e Princ Pajazitit në vendin Kulinë, afër “Mullirit gallë”,(kështu quhej mulliri me 5 gurë). Lidhur me këtë, gojëdhana thekson se Princ Lazari “paska hecë pa kokë” nga Fusha e Dardanisë deri te Mulliri i gjallë. Populli kësaj pabesie i këndoi:”Janë mbush malet plot me borë (në qershor!!!), po hec njeri me kokë në dorë”.Populli kësaj prralle nuk i besoi, por këngtari e bëri të vetën dhe ngadal prrala kaloi në legjendë të trilluar.

  1. Po si u ngrit termi Kosovë

Princ Pajaziti që u avansua në sulltani, dihet se i kositi të gjithë kundërshtarët pa dallim:Babën,vllaun, princin serbian, pra të gjithë. Nga kjo kohë Dardania u konvertua në Kosovë- që në përkthim të lirë do të thot rrafsh, rrafshinë, rrafshlartë.

Po, vërtetë në Fushën e Kosovës është dashur t` i kryqojnë shpatat dy ushtri, por ekzekutimi i sulltanit dhe ekzekutimi i princit serbian, pati për pasojë që Lufta e Kosovës më 28 VI 1389, nuk është zhviluar fare. (Shiqo: Mustafa Kruja, Studime historike, Tiranë, detalisht; Branisllav Gjurgjev, Lufta e Kosovës nuk ka ndodhur fare. Akademik Branisllav Gjurgjev, është ekspert i filozofisë së historisë-HB).

4.Serbët  moralisht janë racë primitive!

Nga viti 1389 e deri më 1804 serbët kurrë nuk kanë ngritur kryengritjr kundër okupatorit osmanli. Por, të kuptohemi se gjithëmonë e kishin ndihmën e Rusisë dhe Evropës krishterë. Lidhur me këtë, shtrohet pyetja: Kush i paisi me topat e parë kryengritësit e Karagjorgjit më 1804.Wjejna ia dhuroi Principatës serbe 4 topa. Rusia në anën tjetër ia dhuroi patentin e prodhimit të topave një serbiani që ishte farkatarë i shkelqyer. Ai në mënyrë primitive i farkoi 8 topa dhe me këtë “arsenal” armatimi Serbia u shndërrua në ralitet kryengritës, në të cilin deri më 1881 investoi tërë krishterimi evropian. Për këtë konkludim duhët hulumtuar cilat ishin pasojat e Marrëveshjës sekrete në mes Austro Hungarisë dhe Rusisë për Ballkanin më 15 janar 1877 në Budapesht. Aty Wjna u obligua ta ndihmojë Serbinë, ndërsa Rusia u obligua ta ndihmojë Bullgarinë. (Kristo Frashëri,Marrëveshja Ruso-Austriake më 15 janar 1877, botim i plotë nga Akademik Arben Puto.).

  1. Pasojat e luftës Ruso-Turke mars –dhjetor 1877

E tërë Evropa më 1877 ishete e disponuar për ta larguar Osmanlinë nga Ballkani, sepse ishin lodhur me kercnimet e saj për luftë të shenjët. Në këto rrethana Rusia Cariste gati për një vit do ta luftojë osmanlinë në tokat e Bullgarisë (më 1877), sa që pas luftës në Pleme të Vogël, Ushtria ruse do t` i afrohët Stambollit. Në bazë të kësaj gjendje Peterburgu do ta diktojë paqën e Shën Stefanit më 3 mars 1878.Me këtë paqe Mali i Zi i okupoi viste shqiptare, por iu pranua edhe pavarësia. Serbisë iu pranua pavarësia si dhe okupimi i Sanxhakut Pazarit Ri si dhe Sanxhaku i Nishit.

  1. Pasojat e luftës serbo-turke 1-28 XII 1877

Shqiptarët e Sanxhakut Nishin në anën tjetër nga 1 dhjetori 1877 psuan tragjedi në 714 katunde dhe 6 qutete. Shqiptarët edhe pse princi serbian i kishe siguruar se: pasuria e tyre do të ruhët dhe integriteti i Sanxhakut Nishit do të mbrohët. E kundëra, do të thot përfaqsuesi i shqiptarëve nga Nahija e Gjilanit në takim me Franaseviqin në Vrajë. Përfaqsuesi shqiptar shprehet: “Princi serbian nga 1 deri më 28 dhjetor 1877, i shfarosi të gjithë shqiptarët pa dallim,të cilët vendin e tyre e quanin Shipnia e vjetër (Sanxahu i Nishit si pjesë e Viljetit Kosovës). Princi serbian na tradhtoi dhe tash t` i besojmë, në asnjë rrethanë”. (Shiqo: Haxhivasileviq, Albanska Liga,Beograd).

7.Tragjedia e muhaxherëve shqiptarë

Të gjetur para topit dhe zjarrit, për shkak se i deportoi Serbia, shqiptarët do të organizohën në Prizren më 10 qershor 1878, për t` i dalur zot vatanit. Tubimi ndodhëte sidomos, për t` i treguar Kongresit Berlinit që ishte deklaruar se do të ndodhë më 13 qershor 1878, se ndaj shqiptarëve turku dhe serbi po bëjnë mizori të papara. Por Çështja Shqiptare në Berlin as që do të diskutohët, për faktinn se ishin “kulifukuar si muslimanë”. (Akademik Bogumil Hrabak, Serbia 1878, Beograd 1979, dokumentet detale). E vërteta, Lidhja Shqiptare e Prizrenit më 18 qershor 1878 do të deklarohet se ka dalë nga populli për t` i ndihmuar shqiptarisë. Por njëherit, nuk shfaqi ide se kërkon shkëputje nga Padishahu. (Lexo: Terxhumani shark, Mr Ilaz Rexha, Lidhja e Prizrenit, Prishtinë 1978). Në proces lufta shqiptare do të shpërthej më 1881, për ta themeluar një qeveri e cila do të avansohët në fuqi morale, sepse armatimi i krshnikëve të saj ishte me do pushkë-martina të shekullit tetumbdhjetë. Mbi të gjitha më 28 qershor 1881 Austro Hungaria dhe Principa serbe që doli nga Kongresi i Berlinit si shtet i pranuar, u dakorduan me marrëveshje sekrete në Vjenë se: “Vjena do të angazhohet për t` u zgjeruar Serbia kah Kosova, ndërsa Austro Hungaria u zotua se në Bosnje do të instalojë pushtet të përparuar, pasi që më 1875 e kishte shpallë tokë të okupuar. Siç dihet, Bosnjën Wjena e aneksoi më 1908. (Shiqo: Tajna Konvencija izmedju Serbie i Austro Ugarske 28 VI 1881, botim i veçant Beograd 1928). E vërteta, deri më 1903 Mbretëria serbe (nga 1882), kishte mardhënje të shekelqyera me Vjenën, sa që mbreti serbian, thuhet se më shumë qëndronte në Vjenë se sa në Beograd. Më 1903 qarqet masone serbe bërën grisht shtet dhe e sollën në pushtet Dinastinë e Karagjorgjeviqëve (1903…..).

8.Kryengritjet shqiptare ishin përmanente më 1910

Nga koha e Kongresit Berlinit (1878) shqiptarët sidomos ata të Vilajetit Kosovës, do të organizojnë kryengritje pas pryengritjësh, krejtë me qëllim që të shkëputën nga Stambolli sikurse popujt tjerë të Ballkanit. Lidhur me këtë, Porta nga viti 1881 e deri më 1886 do t` i organizojë n` anën tjetër 16000 procese gjyqsore kundër shqiptrëve kryegritës. Pas gjykimeve të shpejta të gjyqit ushtarak URRFI, pa prova, vetëm a ishte ai akuzuari shqiptar, do të pasojnë varje dhe syrgjynosje, ndër më të egrat që i gjasonin inkvizicionit. Lidhur me këtë Stambolli nuk do të lejojë hapjën e asnjë shkolle në gjuhën shqipe, edhe pse kishte kërkesa ordinere. Stambolli, nuk do ta ndihmojë muhaxherinë shqiptare me asgjë. Dhe Evropa në anën tjetër, do të heshtë.Edhe më tragjikisht, më 1902 me organizimin e Stambollit, Beogradit dhe Peterburgut, do të vritët drejtuesi i Besa-Besës Pejës (nga viti 1899).Së këndejmi, gjatë dekadës parë të shekullit XX-t, shqiptarët do të ngritën në kryengritje që kishin për synim pavarësinë e kombit. Lidhur me këtë, më 23 korrik 1908 do të mbahët Kuvendi i Ferizajit, si pasojë e vendimeve të tij do të pasojë rrximi i qeverisë në Stamboll. Ndërsa, në nëntor 1908 do të pasojë Kongresi i Alfabetit i mbajtur në qendrën e Vilajetit në Manastir. Nga kjo kohë intenzivisht muhaxheria e Veriut të Vilajeitit Kosovës, do të organizojë kryengritje pa shkëputje.Por, në shtator 1910 Stambolli do të shpallë në Kosovë shtetërrethim përmes Shefqet Durgut Pashës (Xhelati quhej në shqiptari-HB), për çka në qendër të Prishtinës, do të ekzekutohën si organizatorë të kryengritjës: Haxhi Sadria, Islam Bulliqi, Ibrahim Hertica, Osman Qylahi etj.Ndërsa familjet e këtyre personaliteteve sulltani me rastin e vizitës Kosovës, në qershor 1911 do t` i amenstojë dhe xhakun e tyre do ta paguaj si dëmshpërbilim me lira ari.( DASIP B, Sultani në Kosovë dhe bojkotimi që i bërën personalitet shqiptare, nga Bedri Pejani-Babushi).

9.Më 1912 kryengritësit e drejtuar nga Hasan Prishtina e çliroi Vilajetin e Kosovës

Pas çlirimit të veriut Kosovës sidomos Nahija e Llapit në Luftën e Kulinës, e drejtuar nga Isa Boletini, (prill 1912) kryengritja shqiptare do ta përfshinë Rrafshin e Dukagjinit,dhe si pasojë në Carralevë dhe Kaçanik kryengritësit pasi që shënojnë fitore i rejtohën Shkupit.Në këto rrethana më 26 gusht 1912 në Shkupin e ëliruar, do të gjënden në Kala: Hasan Prishtina, Bajram Curri, Isa Boletini, Idriz Seferi etj. Përball tyre do të gjëndën përfaqsuesi francez, përfaqsuesi austriak dhe përfaqsuesi rus, me detyra specale. Aty, Hasan Prishtinës, frncezi do t`thot: “Çfardo rrezultati të ketë lufta juej, kufijtë e Pernadorisë turke, nuk lejohët të ndryshohën. Prandaj duhët që ta urdhëroni demobilizimin e kreshnikëve”. Urdhëri pasoi, demobilizimi ndodhi dhe shqiptarët mbetën të ndrydhur para topave të Dërgut pashës dhe kërcnimeve serbo malazeze, për plojë që do të ndodhë nëse rrebelohën.

10.Si filli Lufta e Aleancës Ballkanike

Por pa filluar Lufta Ballkanike oficeri Bozhidar Janku ua dërgonte shqiptarëve një proklamatë për t` i ritradhtuar me titull: “ T tona fiseve n Shqipni or vllazni. Gjith kush din, qi, pa emen t zotit jrgjo n ftyr toks nuk muj boet. Ne me emr, e ndim allahit jemi nisun, e po vim me kuvet ton te ju. Po vim n lle tuej, e tonin qi na ka zaptue osmanllia, qe, pesqin e përmbi vjet, ama spo vim zullum me ju bo, por po vim zullumin me jau ijek. Ju vet po shifni, or vllazni, çka po boin osmallit (ausus zhon turk). Gjo pa ju bo slan. Me ushtri, e me topa, u rrxuan shpijat, u çartn katundet, u shkeln robt, mbush apsanet me djem t juve, elle kurkund, as n prag t shpis nuk u lann raat….”. (shiqo të plot në librin: Hakif Bajrami, Si e okuoi Srbia Kosovën më 1912, Prishtinë 2003, f. 37/6). Po shtrohet pyetja, çka bëri Bozhdar Janku më pak se Turgut pasha? Së pari, edhe Bozhidari me top preciz të firmës austriake e rrxoi xhamin e Dumnicës. Pastaj, 132 katune të Kosovës i bëri pluhur e hi, duke i granatuar, krejtë me qëllim që shqiptarët të arratisën drejtë jugut.Ndërsa të gjitha xhamitë me urdhër të Bozhudar jankut u kthyen në shtalla të kuajëve.  Mëtej oficeri serbian i tuboi në një llogor 500 burra shqiptarë në Gazimestan, dhe aty më 28 VI 1913 i bëri copë e grimë, duke hudhë katër granata mbi ta. (AVIIB. P.4. K. 213/12).

Mbi këto rrethana shtrohet pyetja logjike: Pse u lejuan nga Evropa, dy muaj më vonë, në favor të Fallangës Ballkanike (Bullgari, Greqi, Serbi, Mali i Zi) ndryshimi i kufijëve të Perandorisë Turke. Ja kjo është politika e Evropës, dje dhe sot, dhe siç shihet nuk ka shenja se do të ndryshojë edhe nesër. E realitetin tragjik ndaj shqiptarëve e përligji Konferenca e Londrës më 1913. Aty nuk u përfill fare Memorandumi i Qeverisë Vlorës nga 2 dhe 25 janari 1913, ku shprehet me fakte se cilat janë viset etnike shqiptare. (Arben Puto, Dokumente për luftën shqiptare për identiet kombëtar e shtetëror, dorëshkrim, ligjeratë më 1973 në Prishtinë).

11.Nikolla Pashiqi e rrenë  Eduard Grein më 18 dhjetor 1912?

Kur Bozhidar Janku po e kthente Kosovën në gërmadha, duke e bombarduar me topa të prodhimit austriak, Nikolla Pasiqi në anën tjetër i shkruante Londrës, kinse: “popullsia e Pejës, Gjakovës, Prizrenit dhe Dibrës po kërkojnë se: Jemi serbianë, në familje flasim serbisht,prandaj Konferenca e Londrës duhet të na caktojë të jemi me Serbinë”. (AVIIB P. 4. K. 48-9-1-27-1912). Dhe Konferenca e Londrës  kësaj rrene, me respekt i besoi!

Lidhur me këtë, komandanti i kufirit Kosovë-Serbi Aleksa Bogosavleviq, në librin “Për shqiptarët”, Nish 1897, f. 7. shkruante se: “Lumenjët e Shqipërisë janë: Llapi, Sitnica, Drini, Vardari”. Pra Konferenca e Londërs, ishte një aeropagë për denimin e shqiptarëve e jo të Turqisë, që e kishte atrocituar Ballkanin për pesë shekuj okupim. Se Lufta Ballkanike dhe Konferenca e Londërs ishin nga një shkollë ushtarako-diplomatike, e cila në vijim do të avansohën në “art” për trillime antishqiptare e që e argumenton edhe ky fakt: “Në qytetet e Vilajetit Kosovës, para luftës Ballkanike me NJË (1) lirë ari bleheshin 82 fesa. Ndërsa gjatë dhe pas luftës, 82 lira ari kushtonte NJË (1) fes. Ky fenomen ngjante për shkakun se ushtria serbe,  kend e haste me plis e ekzekutonte aty për aty. Ndërsa, kend e haste me fes, e kursente nga çdo denim. Kjo do të thot se Lufta Ballkanike dhe Konferenca e Londrës, ishin kundër plisit (kundër shqiptarëve), e jo kundër fesit (kundër turqëve). Edhe më konkret, nga dhjetori 1912 e deri në qershor 1914, për t` ia plotësuar Serbisë dhe Malit Zi programet e shpronësimit, shpërnguljës, shfarosjës shqiptarëve, 395 anije Evropiane bartën shqiptarë në Anadolli.

12.Në Luftën e Parë Botërore serbët ishin shkaktar dhe humbës

Politika serbe pas okupimit të Kosovës dhe Maqedonisë, do të kthehet kah Bosnja dhe Hercegovina me qëllim që edhe atë trevë ta okupojë. Për këtë shkak, Beogradi i nxtuar nga carizmi rus do të has në rrezistencë të hapur të Vjenës. Ajo rrezistencë do të kulmoi me oraganizimin e atentatit ndaj Franc Ferdinantit më 28 VI 1914, i cili po e vizitonte Sarajevën. Të gjetur në pozitë kritike, ushtria serbe do të kërkojë ndihmë nga Rusia, e cila do t` u drejtojë francezëve dhe britanikëve ultimatum: “Ose e ndihmoni Serbinë, ose ne do të lidhim pakt separat me Gjermaninë dhe Austro Hungarinë”. Dhe ndihma nuk mungoi.

  1. Në Vrsaj Franca e ktheu Serbinë në fitimtar

Franca sidomos do ta ndihmojë Serbinë me mercemarët e saj arab që të kthehet në vendin e çliruar, madje duke u zgjëruar jo vetëm në Maqedoni, Kosovë, por edhe në Mal të Zi, Bosnje dhe Kroaci e Slloveni e deri në Suboticë, duke e okupuar edhe Vojvodinën, duke e krijuar një Perandori të re në Ballkan që u quajt: Mbretëria Serbo Kroato Sllovene. Në këto rrethana Nikolla Pashiqi në Konferencën e Senzhermenit për pakicat, do të shprehet: ”Ata popujë që Serbia i ka okupuar para 1 prillit 1913 nuk përfshihën në këtë Konventë mbi pakicat kombëtare”. Dhe Klemanso ia pranoi propozimin. Lidhur me këtë, posa mbaroi Konferenca e Versajit, pushteti i Beogradit e hapi “kredinë” për deportimin e shqiptarëve në Anadoll. Kështu deri më 1939 Mbretëria Jugosllave i bëri katër konventa me Turqinë, për deportimin e shqiptarëve në Anadolli, dhe Evropa heshti, për 20 vjetë. (Konventa Jugosllavo Turke 11 korrik 1938 në DASIP B. II/1939/9-A).

  1. Serbia 1941-1945

Familja mbretërore serbe gjatë prillit 1941 u arratisë në Londër dhe aty mrizoi pa asnjë trazim. E sa ishin serbianët trima dhe luftetarë tregon gjermani në gjykimin që iu bë nazistve gjakatar në Nirenberg. Aty oficeri gjerman deklaron: “Me profesion jam oficer lufte. Lufta në Jugosllavi nuk meriton të përmendët, sepse nga Maribori e deri në Gjevxheli nga 7 e deri më 17 prill 1941 kam marshuar me motorr, pa ma krisur askush qoftë edhe një plumb”. Në Luftën antifashiste populli serbian ishte më tepër në konflikt qytetar, sepse çetnikët dhe Qeveria e Millan Nediqit ishin në pushtet nga 1941 e deri më 1944 pa i trazuar askush.Me fjalë tjera, qeveria serbe e kishte pushtetin më stabil pronazist në Ballkan.

15.Pas luftës Serbia e okupoi Kosovën me intriga politike

Deri në dhjetor 1944 në Kosovë u themeluan 8 brigada antifashiste, partizane shqiptaro serbe. Pra, njësitët antifashiste ishin të përziera. Ndërsa. me parullën: “çdo gjë për frontin, të gjithë për fitore”, gjatë janarit 1945 në Kosovë filloi mobilizimin. Për një kohë shumë të shkurtër mobilizimit iu përgjegjën me dhjeta mija regrutë shqiptarë të Kosovës. Me këtë mobilizim Krahina e Kosovës po hynte në radhën e vendeve antifashiste, prandaj nuk do të vlejnë parimet e Konferencës Teheranit nga tetori 1843 se: “ata popuj që kanë bashkpunuar me nazifashizmin, kemi të drejtë t` i deportojmë në vende tjera”. ( Lufta në Jugosllavi, nga V. Zeqeviq-B. Petranoviq, Dokumente). Por, për të patur të “drejtë” me i denuar shqiptarët, oficerët çetniko-partizan serbianë filluan propogandën: driz Gjilanin dhe kreshnikët e tij i quanin “pro gjermanë”. Ndërsa, kreshnikët e Shaban Pollizhës i quanin: “Pro nazista”. Madje kur divizionet serbe hynë në Kosovë dhe i krijuan 24 burgje për shqiptarë,oficerët serbianë ushtarëve të tyre u thonin:”Vrani aranutë dhe gjermanë”. (AVIIB. NOB i Revolucija, Dokumente të botuara në Vjetari, arkivi i Kosovës, 1986/88).

16.Beogradi më 1946 synonte për ta okupuar Shqipërinë

Nuk vonoi shumë, Beogradit iu hap apetiti për ta okupuar edhe Shqipërinë, pasi që Kosovën e shpalli të aneksuar. Me këto makinacione, dueti Millovan Gjillas dhe Aleksandër Rankoviq e hapën sërish frontin e deportimit të shqiptarëve në Anadolli. Për ta realizuar më lehtë operacionin, e hapën rubrikën administrative më 1947, që shqiptarët duhët të regjistrohën turq, dhe për atë konvertim do të kanë beneficione  adminstrative”. (AJ. Dosja Millovan Gjillas 1946/7). Me këtë devizë deri më 1953 në viset shqiptare kvota e shqiptarëve të konvertuar në “tyrqë” arrijti në 154000 nefus. Kjo shifër ishte argument i mjaftueshëm për ta lidhë Marrëveshjën Xhentelmene Tito-Kypril në Split më 3 mars 1953. Rezultati, i marrëveshjës deri në Plenumin e Brioneve ishte: në Anadolli u deportuan përmes Maqedonisë 415000 shqiptarë. (AJ. Minstarstvo Unutrashnjih Posllova, Dosja “A. rankoviq”, strogo pov 1956).

Ndërsa më 1954 Jugosllavia dhe Grqia, do të lidhin Marrëveshje sekrete për ndarjën e Shqipërisë në Lumin Shkumbim. Por një vit më vonë (më 1955), Shqipëria u pranua në Paktin e Varshavës dhe në OKB. Prandaj çështja e “ndarjës Shqipërisë” mbeti “për kohë më të përshtatëshme”, por kurrë e shkëputur nga ideja se: “Ndarja e Shqipërisë duhët të shkojë deri në fund”.Ajo shkuarje deri në fund ishte operacionalizuar: Së pari, duhej luftuar shqiptarinë në Jugosllavi. Së dyti, me të gjitha mjetet përmes KGB-es, CIA-s dhe UDB-s, duhet destabilizuar pushtetin në Tiranë, duke dërguar diverzantë dhe duke përgatitë edhe qeveri marionete me seli në Shkup.(AJ. Dosja: “Apostol Tanefi me ministra 1949-1959. E sajoi Dushan Mugosha dhe Spasoje Gjakoviq me Rajko Vidaçiqin më 1959.).

Në këtë drejtim, mjafton ta theksojmë aksionin e armëve në Kosovë gjatë dimrit 1955/56, kinse shqiptarët janë të aramtosur. Ndërsa, për mos me pasë kush të reagojë UDB të gjithë udhëheqësit shqiptarë do t` i klasifikojë në “kuisllingë” dhe në verë të vitit 1956, do të kurdiset Procesi i Prizrenit, ku akuza kryesore ishte se: “drejtuesit shqiptar kryesisht nga Gjakova, janë të lidhur me politikën e Enver Hoxhës”(Dosja e sajuar nga Rajko Vidaçiq 1957-aty). Pra, këto dokuemente dëshmojnë mjaftueshëm për ligjet e kohës, për t` i pushkatuar të gjithë.

17.Ideja për mbylljën e shkollave shqiptare në Kosovë

Jo vetëm kaq, më 1957 UDB-a e inicoi fushatën se: “Duhët të mbyllën shkollat shqipe në Kosovë, sepse nuk ka kaudro”(!).  Por këtë fushatë e stopuan, madje me krcnim se: “shkollat me çizme i kemi fituar e me çizme do t` i mbrojmë : Fadil Hoxha, Ali Hadri, Hasan Mekuli, Salih Nushi etj.(Stenogram nga Mbledhja në Shkollën Normale në Prishtinë 1958).

18.Reagimi i Tiranës zyrtare më 1958 në OKB

Pikërisht me 1958, ndaj mizorive që po u organizoheshin shqiptarëve në Jugosllavi, do të reagoi Prezidiumi i Kuvendi t Popullor të Shqipërisë në KS OKB. Për këtë akuzë, një komision i :Kryqit kuqit kuq ndërkombëtar” më 1959 do ta inspektoi çështjën. Dhe për t` i shpëtuar akuzës Aleksandër Rankoviq, do t` ia servoi Komisionit, Rrezlotën e Plenumit ilegal të LKJ për pakicat (1959), dhe me atë konstatim çështja e mbylljës së shkollave shqiptare në Jugosllavi, do të mbyllët. Por ngajrjet e mëtejme nuk e të përseritët kërkesa e A. Rankoviqit për mbyllje të shkollave, për faktin se më 1960 KS OKB aprovoi Rrezolutën mbi dekolonizimin e Botës. Prandaj, në Prishtinë do të hapën: fakulteti filozofik dhe fakulteti Juridiko- Ekonomik. (AK, Sekretariati i Arsimit në Kosovë, Elabrat i Pajazit Nushit më 1969).

19.Kundërthënjet në mes komunistëve jugosllavë dhe pasojat

Më 1962/63 Jugosllavia mbeti në luftë të brendëshme: a të shkohët në sistem centralist apo decentralist administrativ. Në këtë nye qarçet kulmore politike u ndan në dy grupe politike shumë të hasmuara “nën tryeza”. Për decentralizëm ishin sllovenët dhe kroatët. Kurse për centralizëm ishin: serbët, malazezët, maqedonët dhe boshnjakët. Shqiptarët nuk i pyeste askush. Por, siç dihët më 1965, me iniciativë të Eduard Kardelit do të fillojë epoka e decetralizimit, e mështetur në një diskutim të mbyllur për opinion nga viti 1957. Aty, E. Kardel tha: “një ditë ne sllobenët dhe Kroatët do të jemi flamurtar të prishjës Jugosllavisë, sepse anojmë kah perendimi katolik. Ndërsa Ju serbianët e të tjerë do të anoni kah ortodoksia ruse. Nga salla, D. Qosiq, E shqiptarët kah do të anojnë. E. Kardel, Normal shqiptarët do të i bashkohën Shqipërisë”. (Pleumi ilegal 1957;Plenumi për Sistemin komunal 1965). Ndërsa, një vit më vonë  (më 1966) LKJ i dha fund Rankoviqizimit të pushtetit. Më tutje UDB-a u konvertua në SPB në mënyrë që direktivat politike t` i lëshonKQ LKJ për çdo pore të pushtetit. (Penumi i gushtit i KQ LKJ, gusht 1966).

20.Themelimi i Univeriztetit Prishtinës më 1970

Ngjarjet rrevolucionare më 1968 në Evropë dhe Jugosllavi u reflektuan edhe në Kosovë. Studentët dhe nxënsit patriot shqiptar e thanë fjalën e vet më 28 nëntor 1968. Tash i mbetej pushtetit që të reflektojë. Nga ky reflektim i imponuar nga poshtë-lartë, në fillim të vitit 1969, Kosova do ta fitojë Ligjin Kushtetues, do të lejohet përdorimi i Flamurit Kombëtar, do të shuhet termi Metohi dhe do të pasojë propozimi që Kosova të ketë univerzitet. Univerztetini Prishtinës do të themelohët më 1970, dhe me këtë akt u hap rruga intelektuale për reformime të tjera.(AK. Plenumi i LKK më 18 nëntor 1970, Diskutimi i Fadil Hoxhës, dorëshkrim në 11 faqe).

  1. Kushtetuta e vitit 1974

Kosova element i federatës por jo republikë, ishte rrezultati i refromimit të RSFJ-ës me Kushtetutën e vitit 1974. Çka ndodhi pas saj. Më 1975 pushteti serbian sajoi ‘Librin e kaltërt”. Ky dokument kishte për qëllim për t` i kthyer krahinat prap si pjesë integrale të Serbisë. Në lidhje me këtë do të reagojë Fadil Hoxha dhe çështjën do ta merr pastaj J. B. Tito në duar, duke urdhëruar Kryesinë e Serbisë për  ta larguar iden serbe nga veprimi antikushtetuesm duke ju thënë: “E paskeni harruar se cili është misioni i Plenumit Brioneve”! (Shiqo: Stenogram Brionskog Plenuma 1966, libri. 1. dhe 2, Beograd,botim i Arkivit Jugosllavisë; Komentimi më 1979 dorëshkrim 5 faqe, latinicë. Në bazë të fjalëve dhe gjuhës del se shkrimi ishte i Vlladimir Bakariqit).

  1. Serbët nuk pushojnë me intriga

Pas demonstratave rrevolcionare në Prishtinë në mars dhe prill 1981, qarçet shoviniste serbe do të dalin nga “ilegaliteti” dhe do të hudhën në ofenzivë për kthimin e serbëve dhe malazezëve në Kosovë, të cilët ishin larguar pas Plenumit Brioneve si të deformuar. Madje disa oficerë serbianë do të shkojnë aq larg sa që pa ndonjë vlersim politik Demonstratat do t` i quajnë “Kontrarrevolucionare”. (shiqo: Platforma politike për Kosovën, dokument ireverzibil dhe anti njerzor). Dhe mbi këtë platformë më 1983 LKK do t` i themelojë shtatë (7) brigada duke e kthyer LKJ në parti nacionalsocialiste. Kështu të orientuar në dhjetë vjetorin e “Librit kaltërt”, më 1986 Akademia Serbe, do ta lansoi Memorandumin, i cili ishte kopje e të gjitha akteve centraliste serbiane. Ndërsa, më 1987 pushteti serbian do të lansojë “Progarmin Jugsllav për Kosovën”, ku parashihet rikolonizimi i Kosovës me sllavë, nga të gjitha anët  e botës. Mbi këto synime, pushteti nazifashist i Beogradit, më 23 mars 1989 me ndihmën e disa lakejëve shqiptar do të bëjë grusht shtet, duke e shuar autonominë substanciale të Kosovës. Dhe kur këtë synim e hetuan sllovenët dhe kroatët, ata e prishin Lidhjën e Komunistëve të Jugosllavisë, duke dalur prej saj. Kështu filloi prishja e Jugosllavisë dytë, të cilën Badinteri më 4 korrik 1992 e shpalli inekzistente. E vërteta, Sllovenia dhe Kroacia dy vite ishin në luftë me Serbinë.Por  për ta ruajtur Jugosllavinë, gjeneralët Velko Kadijeviq dhe Bllagoje Axhiiq, do shkojnë në Moskë për të kërkuar ndihmë, por ndihma as që iu premtua. Në realitet, edhe shtetet Perendimore, që kishte interesa ekonimike në Jugosllavi, do të ofrojë miliarda për ta shpëtuar shtetin katrahurë nga shkatrrimi. Por “kulla’ kishte filluar të rrënohet nga brenda dhe fundin nuk kishte forcë që t` ia ndal.Mbi këto rrethana  shqiptarët e Kosovës ngadal por sigurt, do ta presin shansën e tyre dhe do të ngritën në luftë për t`u shkëputur nga Jugosllavi (Serbia) e tretë e Zhablakut, duke bërë luftë frontele më 1998-1999.(Shiqo: OVK, Kako smo izgubili Kosovo i Metohiju, Beograd 2007, gjërësisht).

23.Shtetësia shqiptare

Shtetësia shqiptare embrionin e ka në xhakun shekullor të kryengritjeve pa mbarim në trevat e ish Vilajetit Kosovës. Ndërsa, çlirimi i Kosovës, dhe themelimi i shtetit të dytë shqiptar, është prodhim i tërë opusit intelektual qytetar shqiptar,kualitet ky që sot po luftohët nga të gjitha anët, sepse ka dalur si rrezultat i një aktiviteti të gjatë politik, kultuor dhe ushtarak, për dy shekuj me radhë. Kështu, nëse shiqohët historia e shtetit Kosovës, atëherë rrënjët e tij i gjejmë konkret te: Lidhja Shqiptare e Prizrenit 1878, Lidhja Shqiptare e Pejës 1899, Lidhja Besa- Besë e Kulinës 1910, Lidhja e Junikut 1912,Çlirimi i Vilajetit të Kosovës deri më 26 gusht 1912, Komiteti Mbrojtja Kombëtare e Kosovës 1918, Kryengritja shqiptare në Kosovë 1919-1924. Konferenca Nacionalçlirimtare e Bujanit, në partitë rrevolucionare si: NDSH, LRBSH, Lëvizja për Republikë, LPK etj.Këto janë fakte që argumentojnë se kjo histori është sulmuar nga çdo anë, sidomos brenditë e kryengritjeve, nepër kongrese dhe konferenca të ashtuquajtura paqesore ndërkombëtare, sepse kjo trevë ishte shënuar nepër harta të Antantës (Rusi, Francë, Britani 1883-1907), se: “Kosova duhët t`i atkojë Serbisë, ashtu si e kishin vizatuar diplomatët serbianë dhe austriak më 28 VI 1881 në Vjenë”.

Po sot, pse po zhvillohët luftë speciale për ta destabilizuar shtetin e Kosovës. Lufta për destabilizim po zhvillohët krejt me prapavi, që t` i shkëputët veriu i Kosovës, e pastaj të aneksohët sërish nga Serbia tërë Kosova. Këtë konstatim e vërteton fakti se Kosova edhe pse më 17 shkurt 2008 e shpalli pavarësinë, prap se prap po mbetët Protektorat i BE-s dhe OKB-ës, ndërsa KFOR-i është këtu vetëm për ta siguruar këtë prapaskenë “ilegale”, të Brukselit dhe Nju Jorkut. E vërteta, kjo politikë është kah zhvillohët që Serbia e fashizuar të nxirret nga ndikimi rus. Por, faktet fasin se nuk ka çmim që Serbinë e bën de fakto dhe de jure shtet pro evropian.

Sot Lëvizjës Vetvendosje është në luftë politike dhe diplomatike për pozicionin që të paktën të kuptohet në Nju Jork dhe Bruksel se: Serbia nuk ka shansë që të demokratizohët, qoftë edhe nëse ia falin Kosovën, Maqedonin, Malin e Zi dhe Bosnje Hercegovinën. E kundërta, Serbia edhe sot është një shtet kancroz.Mbi të gjitha, Serbia fashiste pa i paguar dëmet e luftës që ua ka shkaktuar shqiptarëve, ajo kurrë nuk do të pushojë me kërcnime të çdo lloji.

Shkrimi i kushtohët: Bajram Currit, Bedri Pejanit, Hasan Prishtinës, Gjon Bizakut, Shtjefën Kurtit,Luigj Gashit, Adem Demaçit dhe UÇK-ës fitimtare!

Më 6 tetor 2025