Kreu Blog Faqe 639

A e dinë shqiptarët se sa është ora?

Drini.us
-
0
A e dinë shqiptarët se sa është ora?

Raif Gashi

Shkruar me 03/06/2015
A e dinë shqiptarët se sa është ora?
(Opinion i ripostuar)
Shqiptarë popull vendor i Ilirikës së deri djeshme që sot s’e di nga kush mori emrin e Ballkanit*, që vjen mjaltë e gjakosur, apo gjak i ëmbël si mjalti.
Nuk e di kah erdhën por e di se ishin, janë dhe do të mbeten të bardhë, racë dhe shpirt, e për vjetërsi nuk e di, por e di se janë filli i njerëzimit.
Mos e pranoni por….. thoni të kundërtën.
Duke e parë tkurrjen e elementit shqiptar në Ballkan, pa dashje të shkon mendja në zhbërjen e ardhme edhe pse nuk duhet besuar.
Por, duhet të frikësohemi sepse frika hajmali nuk do dhe nuk njeh.
Por, tkurrja e përditshme për dikënd është logjikë e padukshme, por orë e ëmbël për sllavo grabitqarët dhe aleatët e tyre sidomos faqezeza më e madhe e Evropë-Azisë – Turqia.
Deri kur do të tkurret ky truall?
Kjo pyetje do një përgjegjës të shpejt por jo nga ata që ishin, janë dhe do të jen argat i kësaj ogurzezës evropiane, Turqisë.
Evropa dhe aleatet e tyre me konferencat e tyre me laps ndan trojet shqiptare.
Perandoria osmane -Turqia sundoi 500 vite, ku na humbi fenë tonë, na e nëpërkëmbi moralin, për të islamizuar bardhësinë tonë, na e humbi kulturën e punës, e çdo gjë të mirë e me vlerë na i përdhosi dhe na e shkatërroi, na e tjetërsoj me një islamo-turqnizim, bardhësinë tonë.
Na la një fe të tjetërkujt, thënë shkurt, fe të askujt, as kujt.
Pra, edhe Turqia e sotme, si pasardhëse e perandorisë osmane, edhe Serbo-Greqia, janë njësoj dhe kanë të njëjtin oreks për tokat tona.
Njëra na dhuroi 500 vite shkatërrim e robëri deri në gjenocid e shfarosje, e tjetra 100 vite gjenocid të vërtet gjithnjë me pararojën Evropën shtrigë, që sot “shqiptarët” duan me ngulëm të ia msyjnë duke sakrifikuar edhe identitetin e tyre të ruajtur me mund dhe sakrificë.
O shqiptar, vëne gishtin në kokë e mendoni, o kokëbosh, se këtij që sot po i thoni vëlla, turkut pra, ua zhbiu nga faqja e shqiptarisë mbi 50 mijë kilometra katror territor etnik shqiptar hiq më larg se para 137 viteve dhe ia dhuroi Serbisë së pa qenë fare si shtet.
Pra, uria e tyre nuk ka përfunduar ende as e Turqisë, e as e Serbo-Greqisë.
Hapeni sytë o shqiptar, sot ose kurrë.
Ne nuk kemi liri si popull vendor.
Lirinë na e grabiti armiku modern dhe kriminelët, gjoja me emër shqiptar dhe të bardhë, që Evropa shtrigë po i mbanë të na sundojnë dhe të na e zënë frymën e lirisë, kishe të liruar nga Serbia.
Armiku modern po na e pinë gjakun, e po na e humb identitetin, shqiptarët e Kosovës donë me ngulëm me ua ndërrua edhe identitetin kombëtar me u bë komb kosovar, gjithnjë duke na qajt.
Padrejtësia është armik.
Te ne ka padrejtësi në secilin vend dhe hap.
Më thoni pra, kemi liri, po apo jo?.
Mendoj se, “padrejtësia më mirë është të ekzistoj se sa të zgjidhet padrejtësisht”.
Armiku klasik i ndërruar me armik modern.
Ata që ia patën zgjatë jetën pushtueseve të kaluar në këto troje, Perandorisë osmane dhe Serbo-Greqisë, po vazhdojnë të përkëdhelin armikun modern.
Nuk kemi nevojë të shkojmë në Evropë.
Ne kemi nevojë të fitojmë lirinë, që na e grabiten “çlirimtarët”, e të ribashkohemi si popull, me një flamur, të rikthejmë kulturën e punës e të ndërtojmë Shqipërinë.
Për fund: ”I forti nuk e qanë të dobëtin dhe normalisht nuk e do aspak”.
“Zogjtë nuk bëjnë fole në vendin e zhveshur”.
Evropa është e zhveshur nga identiteti i saj real.
Mos u dashuroni në armiqtë shekullor se na përdhoset bardhësinë e ruajtur në epokën e njerëzimit, he Zoti qafën ua theftë, të gjithë atyre që mendojnë se janë shqiptar e punojnë kundër shqiptarizmit.
Amen. Amen. Amen.
Shkruar nga Kalim Tufa nga Gurnguluri
Datë: shekulli i robërisë moderne.
*Ballkan nga turqishtja ball- mjaltë dhe kan-gjak.

Kush e bëri dasmën më të mirë!?

Drini.us
-
0
Kush e bëri dasmën më të mirë!?

Florim Zeqa

“LDK-ja ka bërë fushatë perfekte sikur të ishte një parti origjinale evropiane, me plan program qeverisës të detajuar, me kandidat të pastër, kredibil dhe të kualifikuar”!

Dasma e mirë, Nusja e keqe!

E fillova kështu shkrimin me një nga komentet e lexuesve në shkrimin e fundit: “Rruga e Re” e dërgoj në theqafje LDK-në! Për t’i bërë kështu të qartë lexuesit se, atyre që nuk ju ka dalë rezultati i mirë në zgjedhje, po sillen sikur ai që e ka marrë Nusen e keqe dhe e lëvdon Dasmën për të ngushëlluar veten!

Dorën në zemër, fushtata (dasma) e LDK-së ishte e mirë dhe për çdo lëvdatë, por Nusja (rezultati) i doli e keqe!

Pas përfundimit të dasmes (zgjedhjeve) pjesëmarrësit vetëm tre ditë flasin për dasmen, kurse i martuari e vuan për tërë jetën (mandatin politik) pasojen e martesës së keqe!

Vetë emri ‘Fushatë Elektorale’ nënkupton shpalosjen e programit politik të liderëve partiak dhe kandidatëve në garë dhe shfrytëzimit e të gjitha mjeteve dhe metodave demokratike për të rrëmbyer pushtetin, duke e mbajtur në thumb të kritikës rivalin politik!

Edhe pse e kishte rastin historik, kryetari LDK-së dhe kandidatët në garë nuk e shfrytëzuan mundësinë e artë për t’a mundur rivalin politik, por më shumë merreshin me aspekte vizuele të dukjes bukur gjatë fushatës sesa të shkatërrimit të rivalit politik.

Në anën tjetër, rivali politik i LDK-së dhe i opozitës në përgjithësi, Albin Kurti, jo vetëm që i mbajti në thumb të kritikës dhe i shkërrmoqi politikisht, gjatë tërë kohës edhe tallej me ta sikur të ishin “miza” të politikës e jo lider të partive politike!

Paaftësia politike për t’u përballur me një rival të fortë politik siq është Albin Kurti të kthen në pozitë inferioriteti, gjë të cilën e kuptoj me kohë elektorati kosovar, i cili i “mbështeti” në tubime, por ua bëri varrin tek kutia e votimit!

Gabimin që e bën partitë opozitare dhe LDK-ja në veçanti me futjen e Kryetarëve të Komunave në Listën Zgjedhore, thuajse nuk kanë kuadro më të mira në radhët e tyre, ju kthye në bumerang të madh!

Pavarësisht faktit se ndonjëri nga Kryetarët Komunal e siguron mandatin e Deputetit, humbja në komunën e tij e delegjitimon LDK-në në qeverisjen komunale!

Për fat të keq, LDK-ja e ka humbur legjitimitetin e qeverisjes në të gjitha komunat që drejton!

Nëse për Kryetarin e partisë dhe kryetarët humbës të komunave përkatëse ky konsiderohet sukses, atëherë diçka nuk është në rrgull me ta!

Punët duhet bërë mirë dhe ashtu siq duhet e jo sa për t’i bërë të duken mirë!

Për shkak se është pasqyra e rezultatit zgjedhor që e thotë të vërtetën lakuriqe, kush e bëri dasmen me të mirë dhe kush e mori Nusen më të mirë (meritoi fitoren)!

Ndjejë keqardhje për zhgënjimin e elektoratit rugovian i cili për afro 20 vite rresht po voton sa për t’i rehatuar në pushtet grupet e interesit dhe të njëjtët njerëz brenda partisë. Ka shumë njerëz brenda LDK-së që janë adaptuar me humbjet serike, të cilëve fitorja nuk ju figuron ne agjendën politike.

Jam LDK-ist me shpirtë e zemër nga themelimi e jo falso sikur këta të grupeve të interesit që e shkërdhyen LDK-në pas vdekjes së liderit historik! E për më keq se kaq ishin armiq të Rugovës!

O Bedri, çfarë ju bëri “çamaci i Radojkes”?

Drini.us
-
0
O Bedri, çfarë ju bëri “çamaci i Radojkes”?

Afrim Caka, Gjakovë

O BUDRI, CFARE JU BERI CAMACI I RADOJKES
I hupet zgjedhjet! “Ju vafte shpirti ne dreq”
Koha e lundrimit me çamac le gjurme ne qeniet njerezore te PDYKYS dhe keto gjurme ne popull dhe keto gjurme te lena ne jeten e tyre politike s’jane asgje tjeter pos “tradhetise”, pos motivi mbi te cilat ndertohet syzheu i CAMACIT te Radojciqit.
Rrjedha e kohes se shetitjes mbi Liqenin e Ujmanit, qofte ajo individuale apo e tere familja e Partise bashkohet ne nje pike te zhvillimit te suzheut me kohen “historike”, e cila deri dje ishte perditshmeri ne tere DARDANINE.
Syzheu i Camacit fillon me historine e gjate te Zajednices e Mitrovices, i cili shtrihet ne qender te Dardanise dhe eshte i njohur per qendresen shekullore te Hashimit, Budrise, Cales kunder pushtuesve te ndryshem e sidomos kunder pushhtuesve serbe e sidomos e bashkpunetorit, mikur, kumarit Millan Rajko RADOJCIQ dhe copetuan token dardane, duke lene jashte kufijve me shume se gjysmen e Mitrovices. Por, Mitrovica serishe u kthye aty ku ishte me kembenguljen e Albinit dhe policies tone heroike.
Ky eshte shpirti i Kryeministrit…
Kushtuar patriotave me bateri
Hashim Thacit, Bedri Hamzez dhe kundokterit te camacit CALES

Në Rusi, Donald Trump po vlerësohet pasi e quajti presidentin e Ukrainës “diktator”

Drini.us
-
0
Në Rusi, Donald Trump po vlerësohet pasi e quajti presidentin e Ukrainës “diktator”

Në Rusi, Donald Trump po vlerësohet pasi e quajti presidentin e Ukrainës “diktator”

Reagime të forta ndaj deklaratave të Trump për Zelenskyj

Donald Trump e quajti presidentin ukrainas Zelensky një “diktator”, gjë që ngjall habi dhe zhgënjim.

Lideri i Partisë Liberale Guri Melby dhe kryeministri Jonas Gahr Støre reagojnë ashpër ndaj deklaratës.
Kryetarja e Partisë Konservatore, Erna Solberg e quan pretendimin “propagandë ruse”.
Eksperti rus Jakub M. Godzimirski beson se Trump po vepron pa e kuptuar efektin e fjalëve të tij.

Presidenti i SHBA Donald Trump doli me një rrëmujë të fuqishme me një pretendim për presidentin e Ukrainës të mërkurën pasdite.

Ndër të tjera ai e quajti Volodymyr Zelensky një “diktator”.

Ajo po pranohet pozitivisht në Rusi.

– Donald Trump ka 200 për qind të drejtë, shkruan Dmitry Medvedev, nënkryetar i Këshillit të Sigurimit Rus në X, i cili vetë e quan Zelensky një “klloun të falimentuar”.

Medvedev ishte president i Rusisë nga viti 2008 deri në vitin 2012.

Zelenskyy shkruan në një mesazh në Telegram disa orë më vonë se “nuk mund ta lejojmë Putinin t’i mashtrojë të gjithë përsëri”.

Ai më vonë thotë se “e vendos besimin e tij në komunitetin evropian dhe pragmatizmin amerikan”.

Ai nesër do të takohet me të dërguarin e SHBA-së në Ukrainë, Keith Kellogg dhe shpreson se puna me SHBA-në do të jetë konstruktive.

Ish-zëvendëspresidenti i Trump, Mike Pence korrigjoi ish-shefin e tij në X.

– Zoti President, Ukraina nuk e “filloi” këtë luftë. Rusia nisi një pushtim të paprovokuar dhe brutal që ka kushtuar qindra mijëra jetë, shkruan Pence.

– Plotësisht e papranueshme
Norvegjia politike po reagon ashpër.

– Kjo po bëhet gjithnjë e më e egër. Këto janë pretendime krejtësisht të rreme. Është thellësisht e paarsyeshme të thuhet diçka e tillë, thotë ministri i Jashtëm Espen Barth Eide (Ap) për NRK.

“Deklaratat e Trump për luftën, Ukrainën dhe Zelenskyn janë krejtësisht të papranueshme”, thotë lideri i Frp Sylvi Listhaug.

Sylvi Listhaug
Udhëheqësi i Frp

Ajo akuzon Trumpin për “gënjeshtra të hapura”, diçka që bëjnë edhe disa politikanë të tjerë.

– Kjo është e rrezikshme dhe krejtësisht e rreme nga Presidenti Trump. Është e trishtueshme të theksohet se vështirë se ka mbetur ndonjë e përbashkët vlerash përtej Atlantikut. Tani padyshim duket se Trump dëshiron që Putini të fitojë, thotë udhëheqësi i Venstre, Guri Melby.

Guri Melby
Lideri i majtë

– Përhapja e propagandës ruse
Udhëheqësja e Partisë Konservatore, Erna Solberg thotë se është “propagandë ruse” të pretendosh se Zelensky është një diktator.

– Zelensky është presidenti i zgjedhur ligjërisht dhe legjitim i Ukrainës. Të pretendosh të kundërtën do të thotë të përhapësh propagandë ruse, thotë Solberg.

Ajo na kujton se Rusia filloi luftën dhe se 24 shkurti shënon saktësisht tre vjet që kur Rusia filloi pushtimin e saj të plotë.

“Rusia mund t’i japë fund kësaj lufte në çdo kohë, duke u tërhequr nga vendi që ata kanë pushtuar, thotë Solberg.

Udhëheqësi konservator beson se është më e rëndësishme se kurrë që Norvegjia dhe Evropa të mbrojnë aleatët tanë dhe vlerat tona të përbashkëta.

“Nëse do të ishte Norvegjia ajo që do të sulmohej, ne norvegjezët nuk do të kishim pranuar kurrë që dikush tjetër do të diktonte se kur dhe me çfarë kushtesh, do të negocionim paqen”, thotë lideri konservator.

Støre: – Thellësisht e paarsyeshme
Kryeministri Jonas Gahr Støre (Ap) ishte gjithashtu i zhgënjyer nga deklarata e Trump.

– Është thellësisht e paarsyeshme, ai është president i zgjedhur, thotë Støre për VG.

Ai nuk pajtohet fuqimisht me karakterizimin e Trump për Zelensky si një “diktator”.

Është e rëndësishme të ngrihemi kundër gënjeshtrave, thekson Støre, duke iu referuar pretendimit se Ukraina filloi luftën kundër Rusisë.

Rusia filloi luftën kundër Ukrainës në vitin 2014 kur aneksoi Krimenë, dhe më vonë filloi një pushtim në shkallë të plotë në shkurt 2022.

Kryeministri Jonas Gahr Støre ishte shumë i qartë në fjalimin e tij gjatë takimit urgjent evropian të mërkurën për rrugën përpara për Ukrainën: vetë ukrainasit duhet të marrin pjesë në negociatat për të ardhmen e tyre dhe Evropa duhet të ketë një vend në tryezën e bisedimeve.

“Është Europa ajo që duhet të ndjekë zhvillimet në Ukrainë pas një lufte”, thekson Støre për NTB.

Ulf Kristersson
Kryeministri i Suedisë

Kryeministri suedez Ulf Kristersson gjithashtu thekson se deklaratat e Trump se kush e nisi luftën dhe legjitimitetin demokratik të Zelenskyy janë “të pasakta”.

– Kjo është e pasaktë. Rusia filloi luftën dhe Zelenskyj është zgjedhur në mënyrë demokratike, tha Kristersson pas Samitit të Sigurisë Evropiane.

Udhëheqësi i OZHM-ve Arild Hermstad është i shqetësuar.

– Kjo është e frikshme. Trump duket se po radikalizohet çdo orë që kalon dhe retorika e tij po bëhet gjithnjë e më shumë si propaganda e Putinit. Thjesht duket se Shtetet e Bashkuara kanë ndryshuar anë dhe kanë vendosur të braktisin Ukrainën.

Arild Hermstad
Lideri i OZHM-ve

Ai thotë se jemi në një “kohë fati për Europën”.

Putini nuk do t’i lërë të qetë vendet e tjera nëse merr atë që dëshiron në Ukrainë. Tani është e rëndësishme të qëndrojmë së bashku me Evropën dhe të bëjmë gjithçka që mundemi për të mbështetur ukrainasit, thotë Hermstad.

Marrë nga VG

Eksperter og politikere om Trumps Ukraina-uttalelse: – Farlig

“Independent”: Shqipëria ndër destinacionet më të bukura për t’u vizituar në 2025-n

Drini.us
-
0
“Independent”: Shqipëria ndër destinacionet më të bukura për t’u vizituar në 2025-n

Nga Atila Kota

TIRANË, 19 shkurt /ATSH/- Shmangni destinacionet e mbipopulluara dhe zbuloni disa nga vendet e qeta, por sensacionale të pushimeve për një arratisje të paharrueshme këtë vit, shkruan Daniel Stables në të përditshmen britanike “Independent”.

“Ferri janë njerëzit e tjerë” – kështu shkruante Jean-Paul Sartre, figurë udhëheqëse në filozofinë dhe marksizmin francez të shekullit XX – i cili mund të kishte qenë më pak një mizantrop nëse do të kishte kaluar më pak kohë në Paris, kryeqytetin më të populluar të Evropës – dhe në vend të tij të shkonte drejt zonave më të qeta të vendit të tij; Camargue – rajoni bregdetar në Francën jugore apo ndoshta, Occitania – rajoni historik në Evropën Jugore.

Sot, turizmi masiv është bërë një problem në cepat e botës ku njerëzit nuk kishin shkelur një ose dy shekuj më parë, dhe aq më pak në Francë.

Antarktida po mbushet me anije lundrimi dhe shpesh shfaqen bllokime të trafikut në majën e Everestit.

Kjo nuk është vetëm e tmerrshme për mjedisin, por është një mënyrë e sigurt për të prishur pushimet.

Ne ju sugjerojmë disa destinacione më pak të vizituara në të gjithë botën, të cilat janë po aq magjepsëse sa vendet homologe më të njohura si: Shqipëria; Omani; Sulawesi, Indonezia dhe Zimbabve.

Shqipëria

Male të larta, plazhe të mahnitshme dhe ishuj që shkëlqejnë në detin Jon – Greqia është e bukur në pranverë, por fqinja e saj ballkanike, Shqipëria, i premton të gjitha këto thesare – me shumë më pak vizitorë dhe një larmi më të madhe peizazhesh natyrore në një sipërfaqe toke më të vogël.

Parku Kombëtar i Thethit, në veri të vendit është shtëpia e ecjeve të shkëlqyera dhe pamjeve befasuese si Syri i Kaltër, një burim karstik me ujëra të kaltra.

Aty pranë, Bjeshkët e Nemuna formojnë Alpet Dinarike.

Ky vend me majat e frikshme, të thepisura, që rrethojnë luginat e gjelbra akullnajore – me lule të egra në pranverë, sigurisht që ia vlen të vizitohet përpara se të zbulohet dhe të bëhet një nga destinacionet më të nxehta të ecjes në Evropë.

Kryeqyteti i gjallë, Tirana, ju jep ndjesinë e një vendi që kompenson kohën e humbur.

Arkitektura e larmishme e qytetit pasqyron shumëllojshmërinë e tij kulturore, lëvizjen e tij përmes diktaturave fashiste dhe komuniste dhe hapjen e tij ndaj botës më të gjerë që nga vitet 1990.

Ndërtesat që bien në sy përfshijnë Piramidën e Tiranës, e ndërtuar si një muze per diktatorin Enver Hoxha; Xhamia monumentale e Namazgjasë, më e madhja në Ballkan; dhe Shtëpia me Gjethe, një muze spiunazhi dhe një qendër mbikëqyrjeje e policisë sekrete komuniste.

Aty ku Tirana merr jetë, megjithatë, është skena e saj kulturore bashkëkohore.

Muzeu i artit modern – Bunk’Art është një simbol i gjallë i rishpikjes, i vendosur në një bunker të rindërtuar të Luftës së Ftohtë; ndërsa Blloku – dikur i frekuentuar vetëm nga elita komuniste ka rilindur si një lagje plot restorante dhe bare të modës. //a.i/

https://www.independent.co.uk/travel/inspiration/best-holidays-2025-low-crowds-albania-oman-b2698304.html

Vushtrria 2025 , qyteti i lashtë që s’po më lë të fle!

Drini.us
-
0
Vushtrria 2025 , qyteti i lashtë që s’po më lë të fle!

Xhami e Vushtrrisë e ndërtuar në vitin 2001, nismëtar i ndërtimit të së cilës ishte haxhi Ejub Mehmeti, që përpos nismës për ndërtimin e saj e ka dhuruar edhe tokën në të cilën sot e kësaj dite është xhamia. Ndërtimi i kësaj xhamie është mbështetur edhe nga Emiratet e Bashkuara Arabe…!

Gani Sokoli, Vushtrri

Vushtrri, 19 shkurt 2025 , qyteti i lashtë që s’po më lë të fle!
# Gjindem për një pushim të shkurtër, në përkujtim të 17 vjetorit të Pavarësisë së Kosovës, gjendem në Vushtrri – apo siç e quajtën dikur, Viciana. Qytet me histori të lashtë, me një trashëgimi të vyer, por edhe me disa shqetësime që më bëjnë të pyes veten: A po e përdorim lirinë siç duhet?
# Jetoj prej 35 vitesh në një shtet demokratik perëndimor, ku liria dhe të drejtat themelore të njeriut janë të mbrojtura me ligj. Liria nuk është vetëm e drejtë për të vepruar, por edhe detyrim për të mos cënuar të tjerët. E këtu i kam dy shqetësime që nuk mund t’i injoroj:
1️⃣ Terrori akustik nga minaret
* Në orën 04:30 të mëngjesit, nga disa minare njëherësh, ortoparlantët shpërthejnë me zë të pakontrolluar, mbi 120 decibell , duke e kthyer qytetin në një alarm të dhunshëm. Kjo nuk është thirrje për besim, por dhunim i hapësirës publike dhe i të drejtës për qetësi. Secili ka të drejtë të zgjedhë kur të zgjohet, kur të falet e kur të pushojë. Askush nuk ka të drejtë të më detyrojë të ndërpres gjumin në mes të natës sepse dikush tjetër ka nevojë për thirrje me qindra decibel. Feja është çështje personale, por kur hyn me dhunë në jetën e të tjerëve, atëherë bëhet problem shoqëror.
2️⃣ Qentë endacakë – viktima të harresës dhe shpërfilljes
* Sikur të mos mjaftonin minaret, zgjimi i parë shkakton edhe një efekt zinxhir: qentë endacakë. Të frikësuar, të uritur dhe të pastrehë, ata zgjohen nga ezanet, nga kaosi i tingujve, dhe pastaj shpërthejnë në grindje mes vete. Ulërima, lehje, përleshje për një copë bukë – e gjithë kjo në mes të qytetit, mu në qendër, në një vend që supozohet të jetë evropian, i qytetëruar, i organizuar. Dhe mëngjesi fillon me këtë simfoni të pashpirt: një kombinim i zhurmës fetare të imponuar dhe dhimbjes së qenve të braktisur.
* A është kjo liria për të cilën u sakrifikua kaq shumë? A është ky qyteti që synon të bëhet pjesë e Evropës? A është ky standardi që duam për të ardhmen tonë?
* Liria s’është privilegj vetëm për disa, por e drejtë për të gjithë. Liria për të besuar duhet të bashkëjetojë me lirinë për të mos u shqetësuar. Dhe qentë? Ata s’janë problemi – janë pasojë e një shoqërie që ka zgjedhur të shurdhohet përballë përgjegjësive të saj.

lustrowana Republika (1928) / “Diferenca midis Botës së Re dhe asaj të Vjetër…”— Intervista ekskluzive me Aleksandër Moisiun në Lodz (Poloni)

Drini.us
-
0
lustrowana Republika (1928) / “Diferenca midis Botës së Re dhe asaj të Vjetër…”— Intervista ekskluzive me Aleksandër Moisiun në Lodz (Poloni)

Nga Aurenc Bebja*, Francë – 19 Shkurt 2025 

“Ilustrowana Republika” ka botuar, të shtunën e 10 marsit 1928, në faqen n°5, intervistën ekskluzive asokohe me Aleksandër Moisiun në Łódź të Polonisë, të cilën, Aurenc Bebja, nëpërmjet Blogut “Dars (Klos), Mat – Albania”, e ka sjellë për publikun shqiptar : 

Një artist me famë botërore në skenën e teatrit të qytetit Łódź.

Aleksandër Moisiu erdhi në Łódź për disa ditë.

Burimi : Ilustrowana Republika, e shtunë, 10 mars 1928, faqe n°5

Burimi : Ilustrowana Republika, e shtunë, 10 mars 1928, faqe n°5

Dje, në orën 7 të mëngjesit, ai erdhi drejtpërdrejt nga Berlini në qytetin tonë. —  Aleksandër Moisiu.

— Unë isha mbi oqean 8 ditë më parë — na thotë ai me një gjermanishte të butë dhe me theks gjatë provës së “Henri IV” — sapo jam kthyer — siç ndoshta e dini tashmë — nga Amerika, ku kam luajtur me grupin e Reinhardt-it.

Burimi : Ilustrowana Republika, e shtunë, 10 mars 1928, faqe n°5

Burimi : Ilustrowana Republika, e shtunë, 10 mars 1928, faqe n°5

— Pra — direkt nga Nowy Świat (Bota e Re) në Łódź ?

— Jo saktësisht, por — pothuajse… Unë u ndala në Hamburg për një paraqitje të Hamletit, pastaj pushova një natë në Berlin dhe ja ku po përmbush marrëveshjen me drejtorin Gorczyński…

Shkojmë në dhomën e zhveshjes dhe fillojmë bisedën aktuale. Moisiu është shumë llafazan, i gjallë, gazmor, në çdo fjalë që thotë, herë i theksuar nga një gjest, herë nga një shtrëngim i muskujve të fytyrës, shpalos temperamentin racor të një artisti të madh dhe të një jugori…

Sepse nga lindja është italian.

Megjithatë, kur ishte 17 vjeç, ai u largua nga vendlindja. E filloi karrierën e tij skenike në Gjermani, aty spikati përkrah të famshmit Reinhardt dhe u bë një nga aktorët më të mëdhenj të dramatikës bashkëkohore, i njohur si në Berlin ashtu edhe në Paris, në Londër, Romë dhe Nju Jork, kudo ku ka rryma të forta të jetës kulturore-artistike.

— Nuk është hera e parë që vini në Lodz. A mund t’ju pyes se çfarë përshtypje ju bën qyteti ynë ?

— Nuk mund t’ju them asgjë specifike për këtë… Zoti im — rreth një vit më parë isha këtu për disa orë — tani jam këtu që prej në mëngjes — çfarë mund të di për Łódź-in ? Trafiku — si kudo, shtëpi — si kudo… Teatri —

Këtu Moisiu ndalon dhe buzëqesh në mënyrë misterioze —

— … teatri është shumë i vogël për një teatër gjerman (Städtisches Theater) në një qytet kaq të madh… Dhe — jo shumë i madh…

Ne informojmë Moisiun se teatrot tanë “u dogjën” dhe se kjo ndërtesë është vetëm një lloj improvizimi deri në ndërtimin e një ndërtese të madhe monumentale.

— “Epo, po, mirë, atëherë është diçka tjetër…”, buzëqesh artisti i madh.

— Në Nju Jork, sigurisht, keni luajtur në një ndërtesë më madhështore —

— Po sigurisht… Kam qenë 3 muaj në Amerikë. Unë jam ende i mahnitur nga atmosfera e Botës së Re — der Neuen Welt… Ekipi i Reinhardt-it arriti sukses të jashtëzakonshëm atje…

—  pjesa e luanit e së cilës ndoshta duhet të transferohet në llogarinë tuaj … —  mbarojmë fjalinë —

— E luanit ? Nuk e di, duhet të jesh modest, por duhet ta pranosh me të vërtetën se kam fituar një popullaritet të jashtëzakonshëm mes amerikanëve… Kemi luajtur “Kufomën e gjallë” të Tolstoit, “Intrigën e dashurisë” të Schilleran-it, “Shërbëtorin e dy zotërinjve” të Goldoni-t, “Hamletin”. Suksesi më i madh ishte drama e Tolstoit, gazetat botuan kolona të tëra me kritika të hollësishme…

Nga ana tjetër, Moisiu fillon të bëhet entuziast për atmosferën liridashëse amerikane.

— E shikon, kur kthehesh në Evropë prej andej, e kupton se sa e ngushtë është në të vërtetë në këtë botë tonë të “vjetër”… Liri individuale atje, dhe pasaportë, vizë, kufi në çdo hap në Evropë… Atmosfera e punës dhe lirisë atje, dhe dallimet e titujve dhe statuseve këtu… Dhe kështu në çdo fushë…

— Këto dallime i ndjej me dhimbje, natyrisht, jo si politikan, që nuk jam, por si artist, sepse jam i vetëdijshëm dhe i bindur, i përvetësuar përmes dëshmitarëve okularë, se arti mund të zhvillohet vetëm në një atmosferë lirie…

— Unë njoh teatro nga e gjithë bota kulturore, kam dhënë shfaqje shumë herë — jo vetëm në Rusi (si në kohën cariste ashtu edhe në kohën bolshevike), në Francë, në Angli, kam vëzhguar ekzistencën dhe thelbin e teatrit kudo dhe besoj se në një të ardhme të afërt Amerika do ta kalojë Evropën, — si në çdo aspekt, edhe në zhvillimin e artit teatror… Teatri amerikan po merr rrugë krejtësisht të ndryshme dhe po merr vrull të çmendur…

— Po në Itali, në atdheun tuaj — si janë gjërat — e pyesim ?

Moisiu tund dorën me ngurrim,…

— Nuk besoni se Musolini do ta çojë lart artin italian ? e pyesim sërish.

— Musolini ? Një atmosferë e lirë u duhet njerëzve të punës dhe njerëzve të talentuar… Askush dhe asgjë nuk mund ta zëvendësojë atë…

***

Nis prova e aktit të dytë të “Henri IV”. Aty-këtu duhet të rakordosh tekstin e kopjes polake me atë gjermane, Moisiu dëgjon barrën e fjalëve polake, komunikon në frëngjisht me këtë apo atë partner — edhe një herë — po zhvillohet një punë e ethshme përgatitore për shfaqjen e jashtëzakonshme të së shtunës — një shfaqje në të cilën do të shohim një nga përfaqësuesit më të mëdhenj bashkëkohorë të artit dramatik.

Largohem nga zona e prapaskenës nën magjinë e ndikimit të bisedës me një artist të madh. 

Remus

Doli nga shtypi libri i radhës i Elhame Dervisholli Gjyrevci i titulluar ”Kokomilo 2”

Drini.us
-
1
Doli nga shtypi libri i radhës i Elhame Dervisholli Gjyrevci i titulluar ”Kokomilo 2”

Hysen Ibrahimi[1], Redaktor i librit

Suedi/Förslöv, 19.02.2025 

Autorja Elhame Gjyrevci, merr si shkas në roman personazhin Kokomilo, që vë në veprim imagjinatën dhe nxjerr frymëzimin patriotik të Kokomilos, i cili, me punën e tij të sinqertë, shndërrohet në një shembull të veçantë, në shërbim të njerëzimit…, i gatshëm të sakrifikojë gjithçka për vendin e tij    

Romani i radhës i titulluar ”Kokomilo 2” i autores Elhame Dervisholli Gjyrevci është sinonim i udhëhqjes së mirë nga një mbret siç është presonazhi kryesor Kokomilo, që kishte respekt ndaj popullit dhe vendosmëri për të investuar në: ndërtimin e shkollës për arsimimin e fëmijëve, ndërtimin e urës, ndërtimin e objektit fetar për lutje, për mbështetjen e vajzës së tij Afroditës, madje deri në shkallën më të lartë për astronome dhe gjenerale të ushtrisë, pëkushtimi ndaj familjes e miqve dhe sidomos besnikëria ndaj gruas së tij Zanës, kjo madje as që diskutohej. Të gjitha këto dëshmojnë se libri përbëhet nga një strukturë me karakter edukativo-arsimor, shoqëror e familjar, si për fëmijë, por edhe për të rritur. Autorja, me të drejtë ka përdorur imagjinatën e saj në disa raste, për të dëshmuar se dëshirën e madhe për arritjen e fitoreve të Kokomilos, fëmijët e imagjinojnë si të nevojshme dhe tejet motivuese për të arritur fitore. Besimin që kishte fituar Kokomilo nga babai i gruas së tij, ishte vendimtar, pasi që ia beson titullin mbret. Nga këtu fillon jeta e çiftit të ri bashkëshortor, Zana dhe Kokomilo. Lindja e vajzës Afrodita ishte ditë e veçantë në familjen mbretërore të Kokomilos, ku autorja Elhame këtë e kishte ideuar kështu, citat: ”Kështu për Zanën e Kokomilon kaluan ditë, muaj, derisa një ditë erdhi në jetë një filiz i ri. Zana solli një lule të bukur, një zanëmali me aromë trëndafili. Për lindjen e saj u gëzuan edhe zogjtë e malit, atë e pagëzuan me emrin Afrodita, erë e këndshme e luleve, gjetheve dhe barit të njomë që sollën nënë e bijë, kënaqësi e gëzim të paparë, brenda kështjellës. Kështjella mbretërore mori një pamje krejtësisht ndryshe me ardhjen e voglushës në jetë…” fund citati.

Tematikisht, këtë roman tejet i veçantë me ide të shkëlqyera, autorja Elhame e ideon ndër të tjera me shumë të drejtë se si Mbreti Kokomilo i afrohet rrethit të urbanizmit dhe zhvillimit të vendit të tij, puna ekipore e tij, sidomos konsultat me gruan e tij, duke u lidhur ngusht me mirëqenien familjare e miqësore dhe sfera tjera me rëndësi jetësore për popullin e atij vendi. Në roman rreth kësaj shkruhet, citat:  ”Pikë e parë ishte mirëqenja nëpër familje, gjendja shëndetësore, ekonomia dhe arsimi. Kështu Kokomilo punoi me njerëzit që i zgjodhi bashkëpunëtorë të tij dhe brenda një viti arriti të bënte zgjedhjen e duhur përmbrenda dhe jashtë kështjellës. Të gjitha punët që duhet punuar Kokomilo nuk jepte urdhër, pa u konsulltuar së pari, me Zanën”, fund citati.

Autorja me shumë të drejtë, përmes këtij romani nxjerr idenë për të mirën e vendit duke i parë shumë gjëra se nuk po shkojnë ashtu siç duhet dhe dëshiron që ato të marrin kahjen e duhur, ajo përmes këtij romani e ideon  se si duhej zgjidhur ato probleme e çështje që kanë mundësi përmirësimi në kohën e duhur dhe të mos vihej në pyetje e kaluara për ballë të sotmës e të mos zhvillohet vendi. Sigurisht se kjo është përvojë e vetë autores, kur ajo është në dijeni se populli ynë, shekuj me radhë, është ballafaquar me ruajtjen e ekzistencës më elementare, si atë të: gjuhës, kulturës dhe origjinës  autoktone pëllazge-ilire.

Për të shkuar mirë duhet nisur nga disa parime, shih në roman, citat: ”Qysh në ditën e parë, ai ua mori zemrat njerëzve, me dashurinë dhe respektin  që ai tregoi e bëri për vete gjithë masën. Falë Zotit, dhunti kishte dijën,  ndërsa dashuria dhe edukata familjare nuk i mungoi djaloshit”, fund citati.

Si tipa tipik, autorja merr shembullin se për të mirën e vendit nuk duhet përjshtuar e as bullizuar as edhe një individ, për çshtje kombëtare siç ishin xhuxhët, miqtë më të besuar të Kokomilos. Autorja me të drejtë shkruan për aftësitë e tyre, citat: ”Ndërsa njerëzit trup shkurtër (xhuxhët), i afroi pranë vetes, me kohë ai kuptoi afësitë e tyre, krahë të djathtë i bëri këta njerëz të fjalës e të besës”, fund citati.

Ky roman i titulluar ”Kokomilo 2”, është një roman i dëshmimit të ekzistencës së njeriut tonë, qoftë ai që jeton në vendlindjen e tij ku është lindur dhe rritur, qoftë ai që jeton në një meridian tjetër të globit tokësor. Autorja e cila ka një vizion të lartë kulturor e kombëtar, me të drejtë është përpjekur, por edhe ia ka dalë me këtë roman, që të dëshmojë për procesin tonë kombëtar të ekzistencës i cili gjithnjë është duke u kontrolluar dhe është duke u penguar nga një dorë e dikujt. Autorja Elhame merr si shkas në roman personazhin Kokomilo, që vë në veprim imagjinatën dhe nxjerr frymëzimin patriotik të Kokomilos, i cili, me punën e tij të sinqertë, shndërrohet në një shembull të veçantë, në shërbim të njerëzimit, i dashur për njerëzit, fëmijët, miqtë, familjen dhe mbi të gjitha i gatshëm të sakrifikojë gjithçka për vendin e tij.

[1]Ish-kryetar i Shoqatës së Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë ”Papa Klementi XI – Albani”, Suedi, 2011-2023 (12 vite) autor dhe bashkautor i 26 veprave letrare e publicistike. Redaktor, recensent dhe opinionist i dhjetëra veprave në Suedi e në mërgatë dhe  të gjitha trojet etnike shqiptare. Jeton dhe vepron në Suedi që nga viti 1988.

Shqipja në Maqedoninë e Veriut: Diskriminimi politik dhe rreziku i coptimit të shtetit

Drini.us
-
0
Shqipja në Maqedoninë e Veriut: Diskriminimi politik dhe rreziku i coptimit të shtetit

Pamje nga Shkupi

Nga: Luan Dibrani, Gjermani

Maqedonia e Veriut ka kaluar një histori të gjatë dhe të ngarkuar me tensione etnike dhe politike. Përdorimi i gjuhës shqipe në vend ka qenë një nga çështjet më të diskutuar, por dhe më problematike. Ligji për gjuhët, i miratuar në vitin 2018, ka hapur dyer për një përdorim më të gjerë të shqipes në institucione shtetërore dhe shoqëri. Megjithatë, implementimi i këtij ligji është përballur me pengesa të shumta, të cilat shpesh reflektojnë përpjekjet për të minuar barazinë dhe integrimin e shqiptarëve në Maqedoninë e Veriut.

Përdorimi i Gjuhës Shqipe: Një Luftë për Barazi dhe Drejtësi në Maqedoninë e Veriut

Një nga çështjet kyçe të debatit është përdorimi i gjuhës shqipe si gjuhë zyrtare në një shtet që ka një popullsi multietnike. Shqipja, si gjuhë e dytë zyrtare, është një e drejtë e shqiptarëve që jetojnë në Maqedoninë e Veriut, por kjo e drejtë ka qenë e kufizuar dhe shpesh herë e injoruar. Ligji i ri për gjuhët ka sjellë mundësi të reja për përdorimin e shqipes në institucione shtetërore, procese gjyqësore, bankënota dhe uniforma policore, por problemi qëndron në mënyrën se si politikat e implementimit të tij po zhvillohen. Shumë herë, mungesa e vullnetit politik dhe politikat diskriminuese kanë penguar realizimin e plotë të këtyre të drejtave.

Rezistenca Maqedonase ndaj Barazisë: Politikë e Diskriminimit dhe Retorikë Nacionaliste

Përpjekjet për të garantuar të drejtat e shqiptarëve dhe përdorimin e shqipes si gjuhë zyrtare janë përballur me kundërshtime të forta nga partite politike maqedonase, veçanërisht nga VMRO-DPMNE, një parti që ka qenë gjithmonë e prirur për të mbrojtur interesat e shumicës maqedonase. Ata kanë shpërndarë narrativa që sugjerojnë se shqiptarët kanë fituar më shumë të drejta sesa u takojnë, duke i dhënë një dimension të padrejtë luftës për barazi. Kjo retorikë nacionaliste dhe e diskriminimit politik ka krijuar një atmosferë të pasigurisë dhe ka përkeqësuar marrëdhëniet ndëretnike në vend. Përpjekjet e disa partive për të bllokuar përdorimin e shqipes në proceset gjyqësore dhe administratën shtetërore reflektojnë një ngërç të thellë të politikave që po pengojnë integrimin e plotë të shqiptarëve dhe po ndihmojnë në ruajtjen e një sistemi të padrejtë dhe të papërfillshëm për pakicat etnike.

Tensionet dhe Politika e “Dyfishtë”: Si po dëmtohet kohezioni ndërkombëtar dhe stabiliteti i Maqedonisë

Një aspekt tjetër i rëndësishëm që ka krijuar tensione është raporti i Maqedonisë me Bashkimin Evropian dhe faktori ndërkombëtar. Ndërsa Maqedonia e Veriut është duke synuar integrimin në BE, kjo përpjekje është penguar nga politikat diskriminuese të brendshme. Qëndrimi i qeverisë maqedonase, i mbështetur nga politikat e disa partive të majta, është shpesh në kontradiktë me standardet e kërkuara për një shtet të integruar në Bashkimin Evropian. Mungesa e një zbatimi të plotë të Ligjit për gjuhët dhe përpjekjet për të minuar barazinë e shqiptarëve janë faktorët kryesorë që po rrezikojnë besimin në procesin e integrimit dhe po rrezikojnë stabilitetin e vendit.

Coptimi i Maqedonisë: Diskriminimi i Gjuhës Shqipe si një Katalizator për Tensionet etnike

Politikat diskriminuese të palës maqedonase, në veçanti ato që shpërfillin përdorimin e shqipes, kanë krijuar një klimë të tensionuar, që mund të çojë në një ndarje të mëtejshme të shoqërisë maqedonase. Refuzimi i këtyre të drejtave, përfshirë përdorimin e gjuhës shqipe në tabela rrugore dhe dokumente zyrtare, nuk është thjesht një çështje administrative, por një pasqyrë e thellë e ndarjes etnike dhe një shembull i mënyrës se si diskriminimi institucional mund të çojë në polarizim dhe dhunë. Tensionet që po zhvillohen rreth kësaj çështjeje po krijojnë një terren të favorshëm për fragmentimin e mëtejshëm të shtetit, duke rrezikuar një coptim të mundshëm të tij.

Përgjegjësia e Partive Shqiptare: Kompromiset dhe Rreziku i Perviershmërisë së Drejtave të Shqiptarëve

Partitë shqiptare, përfshirë Bashkimin Demokratik për Integrim (BDI), janë përballur me kritika për kompromiset që kanë bërë me palën maqedonase, duke lënë hapësirë për politikën e diskriminimit të vazhdueshëm. Politikanët shqiptarë kanë qenë shumë herë të heshtur në momentet kyçe, duke mos u angazhuar mjaftueshëm për të mbrojtur të drejtat e shqiptarëve dhe për të kundërshtuar politikat që dëmtojnë integrimin e shqiptarëve në Maqedoninë e Veriut. Kjo heshtje dhe kompromis kanë pasuar me përkeqësimin e kushteve për shqiptarët dhe po ndihmojnë në krijimin e një atmosfere të pasigurisë që po cënon bashkëjetesën multietnike.

Zgjidhja dhe Perspektiva për të Ardhmen

Zgjidhja e këtij problemi kërkon një angazhim të fuqishëm nga të gjitha partitë dhe institucionet e Maqedonisë, si dhe mbështetje nga Bashkimi Evropian dhe faktori ndërkombëtar. Duhet të ndërmerren masa konkrete për të garantuar përdorimin e plotë të shqipes në të gjitha nivelet e administratës shtetërore dhe për të siguruar që të drejtat e shqiptarëve nuk do të dëmtohen më. Vetëm në këtë mënyrë mund të sigurohet një shtet i qëndrueshëm dhe pa ndarje, ku të gjithë qytetarët, pa marrë parasysh etninë e tyre, gëzojnë të drejta të barabarta.

Përfundim:

Shqiptarët në Maqedoninë e Veriut meritojnë një shtet ku gjuha dhe identiteti i tyre respektohen plotësisht. Politikat diskriminuese që shpërfillin gjuhën shqipe dhe të drejtat e shqiptarëve po çojnë në një ndarje të thellë dhe një pasiguri që mund të ketë pasoja të rënda për stabilitetin e shtetit. Ndaj, është thelbësore që të bëhen hapa konkretë për të garantuar barazi dhe drejtësi për të gjithë qytetarët e Maqedonisë, duke shmangur çdo formë të diskriminimit dhe duke ruajtur unitetin dhe stabilitetin e vendit.

Kur Ferid Agani ishte ministër i shëndetësisë së Kosovës në Qeverinë Thaçi, në vitin 2010

Drini.us
-
0
Kur Ferid Agani ishte ministër i shëndetësisë së Kosovës në Qeverinë Thaçi, në vitin 2010

Gani I. Mehmeti

Unë nuk njihesha me Ferid Aganin.  Unë njihesha me Prof. Emrush Bejtullahun, logoped, tani i ndjerë, anëtar i NDSH bashkë me Shaban Shalën. Emrush Bejtullahu kishte vuajtur dy vite burg pse motrat e tij nuk kishte lejuar të shkolloheshin në gjuhën turke në Gjilan. Një luftëtar i paepur për çështjen kombëtare shqiptare, një njeri në plotëkuptimin e fjalës. Atë e kishe për çka të doje. Në daç për shok, në daç për mik, në daç për profesionin e tij, në daç për Atdhetarizëm… po…, në daç edhe për kundërshtar – ishte i denjë dhe nuk lëshonte pe.

  • Shkojmë t’ia urojmë postin e Ministrit Ferid Aganit? – m’u drejtua me një zë lutës profesori i nderuar, Emrush Bejtullahu, me të cilin ne kishim një bashkëpunim dhe harmonizim të ideve.
  • Shkojmë, mbasi jam me Ju, ndryshe ne nuk njihemi!. – ia ktheva, dhe ne shkuam. Më kujtohet si sot. Shkuam në ordinancën e tij private, që as sot nuk di ku ishte. Mbasi hymë, ai ishte vetëm dhe, a kishte mundësi të mos priteshim mirë, kur ne ishim me prof. Emrushin – absolutisht se jo.  U pritëm mirë, shumë mirë. Ata ishin të të njëjtit profesion dhe njiheshin prej moti.

Emrushi ishte i respektueshëm, i afërt, pa komplekse dhe po fliste haptas krejt çka i shkonte në mendje për të mirën e Kosovës.

  • Mirë që erdhe deri në Ministër Ferid! Ta dish se ke shumë obligime në këtë ministri, ku njerëzit kërkojnë shërim nga sëmundje të ndryshme, duhet të kesh kujdes e ta kthesh për së mbari shëndetësinë në Kosovë. Ke shumë punë përpara me të cilat duhet të merresh sepse shëndetësia në Kosovë është në gjendje të mjerueshme në çdo lami. Më lejon të kem besimin në Ty që të përpiqesh për së mbari, që të të Uroj detyrën e Ministrit!
  • Pooo, gjithsesi professor Emrush, do të përpiqem, dhe do e shohësh punën time, mundin dhe sakrificën për shëndetësinë e Kosovës! – ishte premtimi i Ferid Aganit.

Ne po përcillnim punën e tij më pastaj nga larg, i cili, përveç në fillim, që, gjoja se po mundohej të bënte diçka, nuk bëri kurrë asgjë, teksa shkonte gjithherë e më keq puna e tij, i cili as që po  përpiqej ta kthente për së mbari shëndetësinë.

Vërtet, sakrifikoi shëndetësinë e popullit… e jo veten, sipas premtimit!!

Më vonë u pa  më mirë se si kishte punuar, me aktakuzën e paraqitur nga prokurori a kryeprokurori, po shihet qartë se për çfarë qenka interesuar Ferid Agani në gjithë mandatin e tij si ministër i Shëndetësisë në Kosovë.

Edhe lirimi nga ajo aktakuzë nuk  do të thotë se ai ishte i pafajshëm, deri sa ai ishte i dyshimtë.

Lirimi nga aktakuzat për korrupsion e keqpërdorim të detyrës zyrtare u bënë për të gjithë zyrtarët e asaj kohe…!

Tani është i pakënaqur  me zgjedhjet  e 9 shkurtit, sepse partia e tij me të cilën kandidoj  për deputet  në Kuvendin e Kosovës ”Lista për Familjen”, nuk kaloi pragun dhe ndjehet i pakënaqur që të mos themi edhe i zhgënjyer, sepse kur një herë dështon njeriu, ai mbetet i tillë gjithherë. Populli shikon punën, jo fjalët, jo premtimet e mëdha e të pambulesë. Dhe, shih, pse nuk ka kaluar as pragun, parashikon krizë institucionale, në një intervistë te “Bota Sot”!!!

Nuk ka kurrgjë më njerëzore sesa kur njeriu njeh vetveten, pa e mbiçmuar veten, në veçanti kur është provuar më parë. Apo, mos në plitikë nuk paska nder? Nëse jo në politikë, ka në popull dhe eleminohen figurat që punojnë vetëm për vete.

1...638639640...1,783Faqja 639 nga 1,783