Kreu Blog Faqe 638

Leksiku i turpshëm i Ramës në Sheshin Skënderbej dhe mjerimi i bujkrobërve socialistë

2

Eshref Ymeri 

Fjala e Ramës dje, më 20 shkurt, në Sheshin Skënderbej para militantëve socialistë të Bashkisë, me siguri që çdo bashkëkombas me personalitet dhe me dinjitet të lartë kombëtar, e ka bërë t’i shtrojë vetes pyetjet:

Ky Rama kështu do të vazhdojë të flasë gjithmonë para publikut, duke përdorur një leksik të pistë deri në neveri?

Nuk e kuptuaka vall ky njeri që ofendon rëndë mbarë kombin shqiptar dhe bëhet kaq qesharak, saqë e ndot keq postin që mban?

Një leksik të tillë të pistë e përdorin zakonisht njerëzit e paturpshëm, të zhveshur kokë e këmba nga edukata elementare dhe etika e komunikimit me të tjerët.

Kur dëgjova atë togfjalëshin e ndyrë në mbyllje të fjalës së Ramës, më erdhi ndër mend menjëherë artikulli me titull “Rama si “Nevojtore” shëtitëse…”, i botuar në faqen e internetit “Syri” të datës 28 qershor 2019, me autor analistin e njohur Agim Xhafka, i cili shkruan:

”Nuk u nisa nga forma e kapelës së kuqe, as nga goja që i llap si sifon alla turka. Me një shikim të çastit, kryeministri ynë ta sjell këtë ngjashmëri. Por kur dëgjon çfarë thotë, çfarë shan e çfarë mallkon, thua prerë, kjo hale e madhe ka një muaj që shëtit nëpër atdhe. Përballë vendos qindra karrige dhe iu derdh atyre stërkala të njoma e të thata nga delirimet e tij. Ia nis përherë me rrena të stërmëdha, pastaj me ironi që këto kohë bëjnë veç atë për të qeshur e më tej rreshton emrat e kundërshtarëve. Duke i quajtur derdimenë, dylqinja, noc rrokër, të hani atë që s’thuhet, iu zëntë në grykë, të na rruani l…, jeni trapa, do vrisni veten, do ju burgos, do ju izoloj, s’keni shpëtim…

Nëse nuk je shqiptar, më e pakta, e merr për ndonjë aktor që luan role të caktuara kafshësh. Se ai qesh si dhelpër, këlthet si qen, ulëret si ari, shfryn si hipopotam. Por nëse e njeh, i fut frazën klishe: na doli prapë ky trapi!”.

Dy ditë më vonë, më 30 qershor, po në këtë faqe interneti, ishte botuar një tjetër artikull, i titulluar “Palaço i cirkut diplomatik”, me autor Lis Bukuroca.

Vetvetiu të lind në kokë një pyetje e zakonshme:

Ky Rama ka shokë, miq, bashkëshorte, të cilëve domosdo që u bien në sy vulgaritetet, moria e leksikut të pistë që ai përdor në sytë e mbarë opinionit publik, por si është e mundur që askush nuk e paska këshilluar për të hequr dorë nga fjalori i turpshëm që përdor poshtë e përpjetë nëpër Shqipëri?

Nuk dihet, ndoshta edhe e kanë këshilluar, por Rama nuk heq dorë nga vulgariteti i tij, të cilin e ka të rrënjosur në gjak.

Aleksandër Poup (Alexander Pope – 1688-1744), është poet anglez, njëri nga autorët më të mëdhenj të klasicizmit britanik. Po të kemi parasysh Fjalorin e citateve, botim i Oksfordit, për nga shkalla e citueshmërisë, ai është shkrimtari i dytë në gjuhën angleze pas Shekspirit. Disa nga vargjet e tij janë bërë madje idioma dhe shprehje thjeshtligjërimore mbarëpopullore. Ai u ka lënë në trashëgimi brezave pasardhës aforizmin e mrekullueshëm në vijim, me të cilin karakterizohen tipa të tillë, si Rama.

“Të përpiqesh të ndikosh mbi një njëri të paturpshëm me fjalë të buta dhe delikate, është njëlloj sikur të mundohesh të gdhendësh një shkemb të madh me një brisk rroje”.

Të befasonte qëndrimi aprovues, i shoqëruar me duartrokitje, i publikut të Bashkisë ndaj fjalëve të pista të Ramës, në vend që të protestonin, të çoheshin dhe ta braktisnin atë takim poshtërues për ta. Ai publik u soll ndaj agait Rama pikërisht si bujkrobërit rusë, të cilët i përshkruan aq mjeshtërisht shkrimtari Nikollaj Gogol (1809-1852) në romanin “Frymë të vdekura”, të botuar në vitin 1842.

Kaliforni, 21 shkurt 2025

Bashkëpunimi i Konsullatës së Kosovës Shtuttgart me Grupe Islamike “arnaute”: Një kthesë e rrezikshme antishqiptare edhe për paqen dhe sigurinë në Europë

0

Shkruan: Rrezart Kalaja

Në një moment kur Kosova po përpiqet të konsolidojë identitetin e saj ndërkombëtar dhe të qëndrojë e fortë si një shtet i pavarur dhe demokratik, veprime të tilla si bashkëpunimi i Konsullatës së Kosovës me një institucion fetar ngjallin shqetësime të mëdha. Ky akt, në pamje të parë i pafajshëm, mund të përkthehet si një hap i rrezikshëm drejt përfshirjes së faktorëve të jashtëm me ndikim të dëmshëm në shoqërinë kosovare dhe rajon. Duke theksuar se kjo mund të hapë rrugë për grupe të radikalizuara që kanë si qëllim përhapjen e ideologjive terroriste dhe përfshirjen e Kosovës në një rrjet të rrezikshëm të ekstremizmit.

Pamje  e konsullit   te Kosovës ne Shtuttgart ne pjesëmarrjen  e organizimit të Pavarësisë se Kosovës  se bashku me  xhaminë   e islamistëve radikal shqiptar!

Bashkëpunimi me Institucionet Fetare: Një Krim i Papranueshëm dhe Rrezik për Sigurinë e Kosovës dhe Rajonit

Bashkëpunimi i Konsullatës së Kosovës me institucione fetare, pa marrë parasysh arsyetimin e mundshëm, është një shkelje e rëndë e parimeve themelore të shtetit të Kosovës, që duhet të mbetet neutral ndaj çdo ideologjie fetare. Ky veprim, megjithëse ndoshta i motivuar nga interesa të caktuara të momentit, mund të krijojë mundësinë që ekstremizmi fetar të ketë një hapësirë më të madhe për të depërtuar në shoqërinë kosovare, duke e ekspozuar atë ndaj kërcënimeve të jashtme dhe brendshme.

Forcat ekstremiste, të cilat promovojnë radikalizmin dhe dhunën, janë gjithnjë e më të pranishme në shumë pjesë të Evropës, përfshirë shkolla, universitete dhe institucione të tjera. Ky fenomen është bërë një shqetësim global, dhe Kosova, si një shtet i ri dhe ende në ndërtim, nuk mund të lejojë që këto forca të shfrytëzojnë hapësirat e mundshme për të përfshirë dhe radikalizuar individë dhe grupe. Bashkëpunimi i institucioneve shtetërore të Kosovës me grupe fetare që kanë lidhje me këto rrjete është një sinjal i rrezikshëm dhe mund të ketë pasoja afatgjata për stabilitetin dhe sigurinë e vendit dhe rajonit.

Radikalizimi dhe Pasojat e tij për Kosovarët dhe Shqiptarët në Rajon

Një nga kërcënimet më të mëdha që vijnë nga ky lloj bashkëpunimi është që forcat ekstremiste mund të përdorin Kosovën si një bazë për përhapjen e ideologjive të radikalizuara në të gjithë rajonin. Këto grupe të rrezikshme, të mbështetura nga agjenda të jashtme, mund të synojnë përfshirjen e Kosovës në një “program radikal” që ka për qëllim përhapjen e ideve islamike me një radikalizëm të theksuar, i cili mund të ndikojë dhe të dëmtojë rëndë imazhin dhe stabilitetin e vendit.

Pamje  e zyrtareve  te Konsullatës se Shtutgardit me  publikun , madje skene rrëqethëse kur i sheh fëmijët  e terrorizuar  me  mbulesa  aziatike. Ne një mjedis të Evropës qe Kosova me cilën do qeveri te jete duhet reflektuar dhe  demaskuar këto forca madje edhe  punonjësit e vet.

Kosovarët dhe shqiptarët, si pjesë e një shoqërie të larmishme dhe tolerantë, duhet të qëndrojnë larg çdo përfshirjeje me këto grupe ekstremiste. Ata duhet të ruajnë identitetin e tyre evropian dhe demokratik, dhe të luftojnë për një të ardhme ku vlerat e lirisë, barazisë dhe paqes janë të pastra dhe të patundshme. Përfshirja e Kosovës në projekte të radikalizuara do të ishte një kërcënim për këtë vizion dhe mund të kishte pasoja shkatërruese për të gjithë shqiptarët dhe të ardhmen e tyre të integruar në Bashkimin Evropian.

Ridvan Aqifi e Lavdërim Muhaxheri , dy terroristë islamik që “u rriten” në gjirin e “Rinisë Muslimane të Kosovës”, para syve e veshve të “popullit shqiptar”.

Rreziku për Rajonin dhe Evropën:

Kosova është një pikë kyçe për stabilitetin e Ballkanit dhe për përpjekjet e integrimit të rajonit në Bashkimin Evropian. Pasoja e një bashkëpunimi të tillë me grupe radikale do të minonte mundësinë që Kosova të bëhet pjesë e familjes evropiane dhe do të përforconte tërheqjen e rajonit në një spiralë të pasigurisë dhe dhunës. Në këtë kontekst, një orientim i tillë politik, që favorizon radikalizimin, do të ishte një goditje e rëndë për shoqërinë kosovare dhe për gjithë shqiptarët, duke rrezikuar stabilitetin dhe të ardhmen e tyre evropiane.

Kosova ka një mundësi të artë për të demonstruar angazhimin e saj ndaj një shoqërie të lirë, demokratike dhe të integruar, ku ndarjen e feve nga shteti e ka të theksuar si një vlerë themelore. Bashkëpunimi i Konsullatës së Kosovës me grupe fetare të radikalizuara është një hap i rrezikshëm dhe duhet të ndalohet menjëherë. Ky veprim mund të sjellë pasoja të rënda për sigurinë e vendit dhe për të ardhmen e qytetarëve të Kosovës dhe shqiptarëve të Ballkanit.A do të lejojmë që këto forca radikale të përfshijnë Kosovën në një rrjet të rrezikshëm që dëmton të ardhmen evropiane të shqiptarëve dhe të gjithë rajonit?

Shqetësimi në rritje në frontin në Ukrainë: – Ne nuk mund të mbijetojmë pa mbështetjen amerikane

0

Ushtarët nga një njësi artilerie që i përkasin policisë së Ukrainës qëllojnë me predha artilerie në pozicionet ruse në Zaporizhia Oblast në janar. Ushtarët në vijën e frontit mbështeten në sasi të mëdha municionesh çdo ditë. Foto: Stringer / Reuters / NTB

A mund të shembet vija e frontit nëse dërgesat amerikane të armëve ndalojnë?

Bota / Ukraina

Kristin Knutsen
Kristin Knutsen
Gazetari

Publikuar: 21.02.2025 10:23

Versioni i shkurtër

Ukraina është e varur nga mbështetja e armëve nga Shtetet e Bashkuara për shkak të prodhimit të dobët të armëve vendase. Trump po kërcënon të zvogëlojë këtë mbështetje.
Presidenti ukrainas Zelensky paralajmëron për pasojat e mbështetjes së dobësuar. Ai beson se Trump jeton në një “flluskë dezinformimi”. Megjithatë, politikanët në Ukrainë hedhin poshtë zërat për ndalimin e shitjeve të armëve.
Ukraina ka rritur prodhimin e armëve, por mbetet e varur nga raketat me rreze të gjatë veprimi nga Perëndimi. Problemi përkeqësohet nga fakti se dërgesat evropiane të armëve nuk po përmbushin pritshmëritë.

Përmbledhja është krijuar duke përdorur inteligjencën artificiale (AI) dhe cilësinë e siguruar nga gazetarët e Aftenposten.

Pavarësisht investimeve të mëdha në industrinë e saj të mbrojtjes, Ukraina lufton për të prodhuar armë funksionale. Prodhimi i granatës në veçanti krijon situata të rrezikshme për ushtarët në front, shkruan The Kyiv Independent.

– Granatahedhësit e prodhuar në Ukrainë janë të një cilësie shumë të dobët. Nuk më pëlqen t’i përdor ato,” thotë artileri Romans Kotliarov, i cili po lufton në rajonin e Kharkiv.

Rreth 70 për qind e municionit që merr ekuipazhi i tij është i prodhimit ukrainas, por ata kanë frikë ta përdorin atë.

Ata janë plotësisht të varur nga dërgesat e armëve nga Shtetet e Bashkuara, por tani po rritet shqetësimi se Donald Trump ka ndaluar dërgesat e armëve në Ukrainë.

“Ne nuk mund të mbijetojmë pa mbështetjen amerikane”, thotë Kotliarov.

Presidenti ukrainas Volodymyr Zelensky tha të njëjtën gjë në një intervistë të madhe me NBC News më 15 shkurt.

Presidenti ukrainas Volodymyr Zelensky u takua me Donald Trump gjatë rihapjes së Katedrales Notre-Dame në Paris në dhjetor. Që atëherë atmosfera është bërë shumë e keqe. Foto: LUDOVIC MARIN / Reuters
Pasiguria për mbështetjen amerikane
Që kur Rusia nisi një sulm në shkallë të plotë në Ukrainë tre vjet më parë, Shtetet e Bashkuara kanë qenë një nga aleatët më të rëndësishëm të Ukrainës për dërgimin e pajisjeve ushtarake, armëve dhe municioneve.

Por tani po përhapen thashethemet se dërgesat po përfundojnë.

Sipas një anëtari të Komitetit të Ukrainës për Sigurinë Kombëtare, Mbrojtjen dhe Inteligjencën, disa nga kompanitë e përfshira në shitjen e armëve janë në pritje të vendimeve politike përpara se të vazhdojnë shitjet. Kjo ka çuar në ndalimin e dërgesave, shkruan The Kyiv Post.

Raportet kanë çuar në frikën e ukrainasve se Trump është gati të shkurtojë ndihmën ushtarake për Ukrainën.

Trump sulmon Ukrainën
Presidenti amerikan Donald Trump ka kryer një sërë sulmesh ndaj Ukrainës në muajin e tij të parë në pushtet, duke bërë pretendime të rreme për vendin dhe udhëheqjen e tij.

Trump ka vënë në pikëpyetje legjitimitetin e presidentit ukrainas Volodymyr Zelensky, duke përfshirë në një postim në platformën Truth Social, ku ai e quajti Zelensky një diktator.

Ai gjithashtu ka akuzuar në mënyrë të rreme Ukrainën për fillimin e luftës.

Kjo është në përputhje me narrativën propagandistike të Rusisë. Zelensky u përgjigj se Trump “jeton në një hapësirë ​​dezinformimi”.

Zelensky u zgjodh në mënyrë demokratike në vitin 2019 dhe ende ka mbështetje të madhe në mesin e popullatës.

Megjithatë, një ligjvënës dhe këshilltar i ministrit të mbrojtjes të Ukrainës i ka hedhur poshtë thashethemet.

“SHBA nuk e ka ndalur shitjen e armëve në Ukrainë”, ka shkruar këshilltari në Facebook.

Mungesa e armëve funksionale
Në janar, autoriteteve ukrainase iu desh të tërhiqnin 30,000 predha mortajash me defekt pas zbulimeve nga transmetuesi publik ukrainas Suspilne.

Presidenti Zelensky pretendon se Ukraina ka rritur prodhimin e saj të armëve nga dhjetë në 40 për qind që nga fillimi i luftës, por vendi mbetet plotësisht i varur nga mbështetja perëndimore, veçanërisht për raketat me rreze të gjatë dhe mbrojtjen ajrore.

Ushtarët ukrainas përgatisin një mortajë për të gjuajtur në pozicionet ruse pranë Toretsk në dhjetor. Foto: Stringer / Reuters / NTB
Problemet po përkeqësohen
– Mendoj se qëllimi i përgjithshëm është të shkurtohet ndihma ushtarake, thotë ekspertja e sigurisë Kateryna Bondar për The Kyiv Independent.

Bondar thekson se Ukraina është larg të qenit i vetëmjaftueshëm në pajisje ushtarake dhe se vendi ka një vijë fronti prej 1000 kilometrash dhe një armik të fuqishëm në Rusi, e cila merr mbështetje nga Kina.

Rusia sot zë rreth 20 për qind të vendit të dytë më të madh të Evropës pas një total prej 11 vitesh luftë.


“Ukraina nuk është në gjendje të mbajë apo të mbrojë veten”, thotë Bondar.

Zgjidhjet e improvizuara të Ukrainës si dronët dhe lufta elektronike kanë rezultuar efektive, por ato nuk mund të krahasohen me prodhimin e pajisjeve të rënda ushtarake nga Rusia.

Problemi është përkeqësuar nga dështimi i vendeve të tjera perëndimore për të ofruar sasitë e premtuara të armëve. Në të njëjtën kohë, Rusia vazhdon të kapërcejë Perëndimin në prodhimin e municioneve artilerie.

Politikisht, BE-ja mbetet më mbështetëse për Ukrainën sesa administrata Trump. Udhëheqësit evropianë tani po diskutojnë rritjen e prodhimit të tyre të armëve, por kjo ka të ngjarë të marrë kohë.

Aftenposten

Økende bekymring ved fronten i Ukraina: – Vi kan ikke overleve uten amerikansk støtte

Europën e pret beteja…, jo vetëm për shpëtimin e Ukrainës!

1
Europa po bëhet gati ta mbrojë Ukrainën. Ajo është e bindur se e bën më të mirën të mundshme në këto qaste historike.
Nëse këtë nuk arrijnë dot ta bëjnë të gjithë tok, si BE e si Europë, atëherë atë do ta bëjë një alencë shtetesh të gatshëm për ta ndaluar marshutën e Putinit.
Takimi urgjent i Parisit e dëshmoi pikërisht këtë strategji veprimi të pritshme dhe të domosdoshme.
Kjo lagje e shteteve europiane e kanë kuptuar qartë se duhet mbrojtur Ukraina, qoftë edhe pa Amerikën e Donald Trump-it.
Të dielën Gjermania voton. Më pas, fituesi do të pritet ta bëjë qeverinë dhe të rreshtohet shpejt tok me Francën, Britanin e Madhe, Polonin dhe shtete tjera; ato i pret beteja për shpëtimin jo vetëm të Ukrainës.
Lufta vazhdon tutje. Rusia e Putinit duhet të ndalet. Kjo rezistencë është në dobi të sigurisë së Europës; ajo garanton lirinë dhe vet jetën.

Misioni i rikthimit të “nderit të humbur” të Dr. Lirim Gashit, të njohur ndryshe si Lirim Patrioti!

0
Shkruan dhe këndon: Lirim Patrioti
Autor: Dr. Lirim Gashi, Prizren
___
Të dashura muslimane, katolike, ortodokse, hebreje, hinduiste apo afrikane :
Nëse keni dëshirë ta riktheni “nderin” e humbur nën brekë, mund të më kontaktoni mua doktor Lirim Gashin, kirurgun më të njohur plastik në të gjithë universin, për një ndërhyrje të quajtur himenoplastikë. Kjo është një ndërhyrje ideale për ato femra që, për arsye kulturore, fetare apo personale, duan ta rikthejnë “integritetin moral” nën brekë.
Kur mund ta riktheni”nderin” e humbur nën brekë ?
Sa herë që dikush ju’a lëpinë si akullore dhe ju’a hanë si burek – moralin nën brekë
Kjo është një ndërhyrje relativisht e thjeshtë, të cilën unë, si kirurgu më i shkëlqyer dhe më me përvojë në Univers, e realizoj brenda sekondash, ndoshta edhe pa e kuptuar pacientja fare!
Ekzistojnë disa metoda për këtë procedurë:
1. Qepja e mbetjeve të himenit – Nëse ka ende ndonjë copë të mbetur, ajo mund të arnohet me pe të vetëshkrirshëm. Praktikisht, është si të qepësh çorapet e grisura!
2. Krijimi i një himeni të ri – Nëse nuk ka mbetje të mjaftueshme, mund të përdorim një shtresë të hollë nga muri vaginal. Pra, një lloj renovimi arkitektonik me materiale ndërtimore biologjike.
3. Vendosja e një membrane artificiale – Disa teknika përfshijnë përdorimin e një membrane artificiale që madje prodhon edhe disa pika gjaku gjatë depërtimit. E thënë ndryshe, një efekt special hollivudian për t’i dhënë dramës një pamje më realiste!
Kushti i vetëm: Pacientet e mia deflorimin (humbjen e sërishme të virgjërisë) duhet të kryejnë ekskluzivisht tek unë.
Çmimi? – Mund të negociohet, varësisht nga madhësia e “restaurimit historik”!
Nëse keni bërë gabimin e pafalshëm të përjetoni një çast lumturie të ndaluar, mos u shqetësoni! Doktor Lirimi, kirurgu plastik më i madh në histori– ka gjetur zgjidhjen për këtë tragjedi kulturore: Rikthimi i integritetit moral nën brekë!
Nuk ka rëndësi nëse integriteti juaj ka pësuar dëme nga një “eksperiment shkencor”, nga një “rrëshqitje aksidentale” apo thjesht nga dëshira për të provuar “çfarë ka përtej gardhit” – doktor Lirimi është këtu për t’ju kthyer në epokën para zbulimit të kontinentit të ri!
SI FUNKSIONON KY MISION SHPËTIMTAR?
1. Qepja e çorapeve të grisura – Nëse ende keni mbetje të integritetit tuaj të mëparshëm, doktori do t’i qepë me pe të vetëshkrirshëm, aq mjeshtërisht saqë as detektorët e NASA-s nuk do ta dallojnë ndryshimin!
2. Ndërtimi i një himeni krejt të ri – Nëse ai i vjetri është avulluar pa gjurmë, mos u frikësoni! Doktor Lirimi përdor një copëz nga muri vaginal për një restaurim arkitektonik të nivelit të Gaudit. Integriteti juaj do të jetë më i bukur dhe më i fortë se kurrë më parë!
3. Efektet speciale hollivudiane – Po, po! Për ata burra të sapomartuar që kërkojnë nga nuset e tyre premierë dramatike, doktori ofron një himen me efekte speciale! Kjo do të përfshijë edhe një sasi gjaku që do të derdhet në momentin vendimtar, si një skenë nga një film i Tarantinos!
KUSHTI I VETËM?
Pas restaurimit, doktor Lirimi e ka edhe licencën ekskluzive për testimin e cilësisë së punës së tij. Nëse mendoni të shfrytëzoni talentin e tij për ndonjë kandidate tjetër, atëherë përgatituni për tarifa shtesë!
ÇMIMI?
Varet nga madhësia e dëmit historik! Nëse bëhet fjalë për një të çarë të vogël – çmimi është simbolik. Por nëse integriteti ka përjetuar një shkatërrim biblik – përgatituni për një investim të stilit “restaurimi i Koloseut”!
Në fund të fundit, në një botë ku historia shkruhet dhe rishkruhet sipas interesit, pse të mos mund ta rikthejmë edhe historinë tuaj personale? Mirësevini në klinikën ku koha kthehet mbrapsht, dhe gabimet fshihen si me Photoshop.
***
DOKTOR LIRIM I MISIJA VRAĆANJA IZGUBLJENE ČASTI
AUTOR: Dr. LIRIM GASHI
___
Dragi Muslimanke, Katolikinje, Pravoslavke, Jevreke, Hinduistkinje i Afrikanke :
Ako želite da vratite “izgubljenu čast” ispod gaćica, možete da kontaktirate, mene, doktora Lirima Gašija, najpoznatijeg plastičnog hirurga u celom univerzumu, za zahvat poznat kao himenoplastika. Ovo je idealna intervencija za žene koje, iz kulturnih, verskih ili ličnih razloga, žele da vrate “moralni integritet” ispod gaćica.
Kada možete da vratite “izgubljenu čast” ispod gaćica ?
Svaki put kada vam neko liže kao sladoled i jede kao burek – moral ispod gaćica .
Ovo je relativno jednostavna intervencija, koju ja, kao najizvrsniji i najiskusniji hirurg u Univerzumu, obavljam za nekoliko sekundi, možda čak i bez pacijentkinja da primeti!
Postoje nekoliko metoda za ovu proceduru:
1. Šivenje ostataka himena – Ako još uvek postoji neki komad preostalog himena, on se može zakrpiti sa samospravljivim koncem. Praktično, to je kao da šijete izlizane čarape!
2. Kreacija novog himena – Ako nema dovoljno ostataka, možemo koristiti tanki sloj iz vaginalnog zida. Dakle, neka vrsta arhitektonske renovacije sa biološkim građevinskim materijalima.
3. Ugradnja veštačke membrane – Neke tehnike uključuju upotrebu veštačke membrane koja čak proizvodi nekoliko kapljica krvi prilikom penetracije. Drugim rečima, holivudski efekat da drama izgleda realističnije!
Jedini uslov: Moje pacijentkinje moraju defloraciju (ponovni gubitak nevinosti) da izvrše isključivo kod mene.
Cena? – Može da se pregovara, zavisno od veličine “istorijskog restauriranja”!
Ako ste napravile neoprostivu grešku doživljavajući trenutak zabranjene sreće, ne brinite! Doktor Lirim, najveći plastični hirurg u istoriji – pronašao je rešenje i za ovu kulturnu tragediju: Vratite moralni integritet ispod gaćica!
Nema veze ako je vaš integritet oštećen “naučnim eksperimentom”, “slučajnim kliznućem” ili jednostavno željom da saznate “šta ima sa druge strane ograde” – doktor Lirim je ovde da vas vrati u epohu pre otkrića novog kontinenta!
KAKO FUNCIONIŠE OVA MISIJA SPASAVANJA?
1. Šivenje izlizane čarape – Ako još uvek imate ostatke svog prethodnog integriteta, doktor će ih sašiti sa samospravljivim koncem, vešto da ni NASA-in detektor ne bi primetio razliku!
2. Izgradnja potpuno novog himena – Ako je stari nestao bez traga, ne brinite! Doktor Lirim koristi komadić iz vaginalnog zida za arhitektonsku renovaciju na Gaudijevom nivou. Vaš integritet biće lepši i jači nego ikada pre!
3. Holivudski specijalni efekti – Da, da! Za one mladoženje koje traže premijeru drame od svojih mlada, doktor nudi himen sa specijalnim efektima! To uključuje i količinu krvi koja će se proliti u ključnom trenutku, kao scena iz Tarantinovog filma!
JEDINI USLOV?
Nakon restauriranja, doktor Lirim traži ekskluzivnost za testiranje kvaliteta svog rada. Ako planirate da iskoristite njegov talenat za neku drugu kandidatkinju, pripremite se za dodatne naknade!
CENA?
Zavisi od veličine istorijske štete! Ako je u pitanju mali rez – cena je simbolična. Ali ako je integritet pretrpeo biblijsku destrukciju – pripremite se za investiciju u stilu “restauracije Koloseuma”!
Na kraju krajeva, u svetu u kojem se istorija piše i prepisuje prema interesima, zašto ne bismo mogli da vratimo i vašu ličnu istoriju? Dobrodošli u kliniku gde vreme ide unazad, a greške se brišu kao Photoshop.

Shënohet 36-vjetori i grevës së madhe të Minatorëve të vitit 1989

1

Stan Tërg, Mitrovicë, 20 shkurt 2025 

Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti bashkë me ministren e Ekonomisë, Artane Rizvanolli dhe ministrin e Bujqësisë, Pylltarisë dhe Zhvillimit Rural, Faton Peci, mori pjesë në ngjarjen që shënoi 36-vjetorin e grevës së madhe të Minatorëve të vitit 1989, në Stan Tërg. 

“Në zemrën e Kosovës, në thellësinë e tokës sonë, prej dekadash rreh fuqia e një emri që simbolizon pasurinë, punën, qëndrueshmërinë dhe të ardhmen: emri “Trepça”, e nisi fjalën e tij kryeministri Kurti.

Forhåndsvisning av bilde

Ai the se Trepça nuk është thjesht një ndërmarrje, se ajo është shtylla e mijëra familjeve që çdo mëngjes mbështeten te puna e saj, duke krijuar një zinxhir që lidh të shkuarën, të tashmen dhe të ardhmen tonë ekonomike dhe jo vetëm.

Forhåndsvisning av bilde

“Trepça ka ndihmuar edhe arsimin nëpërmjet zhvillimit. Pas Luftës së Dytë Botërore u themelua Shkolla e Mesme Teknike në Mitrovicë, e para e këtij lloji në Kosovë, qysh në vitin 1946, për përgatitjen e teknikëve profesionalë për Trepçën”. Në vitet 1961-’62 u hap Shkolla e Lartë Teknike në Mitrovicë, duke u futur seksionet e xehetarisë dhe më vonë të metalurgjisë dhe të kimisë e në vitin 1974 u themelua Fakulteti i Xehetarisë dhe Metalurgjisë, që u bë qendër e rëndësisë akademike për zhvillimin industrial të Kosovës”, u shpreh kryeministri.

Forhåndsvisning av bilde

Krahas zhvillimit të arsimit, kryeministri theksoi edhe rolin e rëndësishëm të Trepçës në zhvillimin e industrisë, si burimi kryesor i përpunimit të metaleve dhe furnitor me material bazë në dhjetë fabrika anembanë Kosovës. Historia ekonomike dhe politike e Kosovës nuk mund të kuptohet pa zhvillimin e Trepçës, tha ai, teksa listoi fabrikat që dikur furnizoheshin me material bazë nga Trepça.

Forhåndsvisning av bilde

Ministja e Ekonomisë së Republikës së Kosovës, znj. Artane Rizvanolli

Duke folur për grevën e madhe të minatorëve të vitit 1989, ai veçoi pikën 8 nga 10 kërkesat e minatorëve e cila thoshte “fati i shqiptarëve në Kosovë e në Jugosllavi të shqyrtohet në Kombet e Bashkuara”, pra të ndërkombëtarizohej çështja e Kosovës dhe shqiptare në ish-Jugosllavi në përgjithësi.

Forhåndsvisning av bilde“Në thelbin e përmbajtjes së tyre, kërkesat e minatorëve ishin kërkesa politike për ta mbrojtur gjithë Kosovën nga politikat shtypëse, shfrytëzuese dhe diskriminuese të Serbisë dhe përpjekjes së saj për degradimin e statusit të Kosovës nëpërmjet suprimimit të autonomisë. E gjatë atyre tetë ditëve, nga 20 shkurti e deri më 28 shkurt 1989, horizontet 8 dhe 9 të zgafelles së Xeherores së Stan Tërgut, u patën kthyer në llogore rezistence kundër politikave antishqiptare të Serbisë dhe të Jugosllavisë. Ditën e parë që minatorët dolën nga zgafella pasi që e ndërprenë grevën, pra bëhet fjalë për 1 mars të vitit 1989, autoritetet e Serbisë e mbyllën minierën dhe i arrestuan 15 persona që u burgosën nga 14 muaj secili prej tyre. Ndërkaq, pas tri javësh, më 23 mars 1989, Kosovës iu suprimua autonomia, kundër vullnetit të popullit tonë. Dhjetë vjet pasues qenë një dekadë e rezistencës më totale, njëherë paqësore e mandej edhe e armatosur, që rezultoi me çlirimin e Kosovës më 1999 dhe pavarësimin e saj më 2008”, tha kryeministri. 

Edhe sot, shtoi kryeministri, Trepça po tregon se nuk është vetëm një emër në histori, por edhe një forcë e gjallë për zhvillimin tonë, teksa me hapa konkret po e rimerr vendin që i takon në ekonominë tonë. Për herë të parë pas shumë vitesh, prona të rëndësishme janë rikthyer në menaxhimin e duhur. Që nga ky muaj, 2,133 prona me 12.6 km² sipërfaqe tokë janë kthyer në emër të Trepçës pasi që kanë qenë të shpërndara merreni mend në 273 emërtime të ndryshme. Përpos pronave të Trepçës që janë keqpërdorur më herët nga të tjerët, edhe nevojat operacionale të ndërmarrjes janë menaxhuar nga të tjerë, tash për herë të parë, punonjësit e ndërmarrjes i menaxhojnë vetë pagat, ashtu si po i përmirësojnë proceset e brendshme, transparencën financiare dhe kontrollin mbi asetet e saj. Në Stan Tërg, muajin e kaluar minatorët e Trepçës kanë rritur eksploatimin e xehes për 78% krahasuar me muajin e njëjtë të vitit të kaluar – pra nga 7,200 ton në 12,800 ton. 

Ndërkaq, ministrja e Ekonomisë, Artane Rizvanolli, tha se minatorët i dolën në mbrojtje të drejtës së Kosovës për vetëqeverisje. Me qëndresën e tyre ndaj Serbisë pushtuese, shpërfaqën themelet e lirisë e demokracisë dhe ato mbështeten mbi dashurinë ndaj atdheut, mbi punën e ndershme dhe kujdesin e vazhdueshëm ndaj pasurisë së popullit.

Forhåndsvisning av bilde

Fjala e plotë e Kryeministrit Kurti: 

E nderuara ministre e Ekonomisë, znj. Artane Rizvanolli,

I nderuari ministër i Bujqësisë, Pylltarisë dhe Zhvillimit Rural, z. Faton Peci,

I nderuar Faton Ahmeti, Kryeshef i Trepçës,

I nderuari z. Ibrahim Januzi, Kryetar i Sindikatës së Trepçës,

I nderuari President i Sindikatave të Pavarura të Shqipërisë, z. Gëzim Kalaja,

I nderuari Drejtor i Minierës, Shyqri Sadiku,

Të nderuar deputetë të Kuvendit të Republikës, Arjeta Fejza dhe Agim Bahtiri,

Të nderuar minatorë, që jeni aktualisht tani, por në veçanti ata, të cilët e kanë jetuar e përjetuar edhe grevën e famshme para 36 viteve,

I nderuari z. Burhan Kavaja, i cili ndodhet në mesin tonë,

Zonja dhe zotërinj,

Të nderuar të pranishëm, 

Në zemrën e Kosovës, në thellësinë e tokës tonë, prej dekadash rreh fuqia e një emri, që simbolizon pasurinë, punën, qëndrueshmërinë dhe të ardhmen: emri “Trepça”. 

Trepça nuk është thjesht një ndërmarrje. Ajo është drita e një minatori në thellësi të galerisë, zëri i një tekniku që analizon xehërorin, forca e një inxhinieri që udhëheq makineritë e rënda, udhëheqja menaxheriale e cila planifikon e administron. Ajo është shtylla e mijëra familjeve që çdo mëngjes mbështeten te puna e saj, duke krijuar një zinxhir që lidh të shkuarën, të tashmen dhe të ardhmen tonë ekonomike dhe jo vetëm. 

E tash, nuk kemi se si të mos e kujtojmë atë që u nda fizikisht prej nesh, para më pak se një muaji, saktësisht me 27 janar, akademik Minir Dushin, njohësin dhe kontribuuesin e madh të Trepçës. Në librin e tij “Trepça”, akademik Minir Dushi thotë se, ajo ka qenë një nga prodhuesit më të mëdhenj të plumbit dhe zinkut në Evropë, tashmë me histori mbi 2000 vjeçare. Minierat kanë ekzistuar edhe në kohërat antike pra. Ilirët dhe romakët ishin ndër të parët që shfrytëzuan xeherorët e Trepçës, Artanës dhe Janjevës për argjend dhe plumb. 

Romakët, të nderuar të pranishëm, ishin mjeshtër me teknikat e tyre në xehetari dhe ndërtuan edhe qendrën si, “Ulpiana” pikërisht për të shfrytëzuar mineralet e Kosovës. 

Trepça ka ndihmuar edhe arsimin nëpërmjet zhvillimit. Pas Luftës së Dytë Botërore u themelua Shkolla e Mesme Teknike në Mitrovicë, e para e këtij lloji në Kosovë, qysh në vitin 1946, për përgatitjen e teknikëve profesionalë për Trepçën. Në vitet 1961-’62 u hap Shkolla e Lartë Teknike në Mitrovicë, duke u futur seksionet e xehetarisë dhe më vonë të metalurgjisë dhe të kimisë e në vitin 1974 u themelua Fakulteti i Xehetarisë dhe Metalurgjisë, që u bë qendër e rëndësisë akademike për zhvillimin industrial të Kosovës. Nga Shkolla e Lartë Teknike, mbi 500 studentë u diplomuan deri në vitin 1970. Ndërkaq, nga Fakulteti Xehetaro-Metalurgjik, rreth 1400 studentë u diplomuan deri në vitin 1989. 

Në Trepçë në vazhdimësi është rritur numri i punëtorëve. Kësisoj, në 1975, Trepça i kishte afër 15 mijë punëtorë, ndërkaq, në 1987, kishte mbi 23 mijë e 600 punëtorë, me ç ‘rast 63 për qind, sipas akademik Minir Dushit, ishin të kualifikuar. 

Dhe, zhvillimi i Trepçës, përveçse e ka zhvilluar arsimin, e ka zhvilluar edhe industrinë. Trepça ka qenë burimi kryesor i përpunimit të metaleve. Furnizimi me material bazë, i shërbente dhjetë fabrikave anembanë Kosovës. Le t’i përmendim ato, sepse historia ekonomike dhe politike e Kosovës nuk mund të kuptohet pa zhvillimin e Trepçës: Fabrika e Akumulatorëve në Mitrovicë, Fabrika e Baterive në Pejë, Fabrika e Baterive me Litium në Gjilan, Fabrika e Akumulatorëve në Sombor të Vojvodinës, Fabrika e Llamarinës në Vushtrri, Fabrika “Metaliku” në Gjakovë, Fabrika për Përpunimin e Metaleve, “Famina” në Prizren, Fabrika e Pajisjeve të Procesit, Industria e Municionit dhe Përpunimit të Plastikës, Fabrika e Ngjyrave dhe e Llakut “Ekstra” në Vushtrri. Pra, industria e Kosovës me dhjetë fabrika e kishte po ashtu në zemër Trepçën tuaj, Trepçën tonë. 

Të nderuar të pranishëm, 

Në këto kohë kur po e kujtojmë Trepçën tonë para 36 vjetëve, natyrisht që duhet ta theksojmë se përtej të qenit një ndërmarrje me histori kaq shumë, Trepça ka qenë edhe një subjekt shoqëror në historinë e Kosovës. Pra, jo vetëm në historinë ekonomike, po edhe në atë politike, me efekte rajonale dhe me jehonë ndërkombëtare. Natyrisht që e kam fjalën për 20 shkurtin e vitit 1989, kur në mesditë, minatorët e ndërrimit të katërt nuk dolën fare nga miniera, dhe që duke u bashkuar me minatorët e tre ndërrimeve të tjera, u bënë gjithsej rreth 1,300 minatorë që atë ditë hynë në grevë urie. 

Po citoj nga faqja 25 e librit “Trepça” të Minir Dushit: “ Minatorët e Trepçës ishin ata që të parët iu kundërvunë qëllimeve të errëta serbomadhe duke organizuar Epopenë madhështore të grevës së muajit shkurt të vitit 1989. Duke kundërshtuar ndërrimet e Kushtetutës së vitit 1974, 1300 minatorë të Trepçës u mbyllën në horizontet 5, 8 dhe 9-të të Minierës, duke shënuar rekord botëror të qëndrimit tetë ditor në nëntokë. Dhe pastaj vazhdon “duke u solidarizuar me kërkesat e minatorëve 5 deri në 7 mijë studentë të Universitetit të Prishtinës kanë qëndruar të mbyllur disa ditë në palestrën e sporteve të Kosovës, në Prishtinë”.

Dhe është interesant, të nderuar të pranishëm, që greva e vitit 1989 e shënon edhe 50-vjetorin e një greve që është harruar, është greva e vitit 1939, kur 3 mijë punëtorë të Trepçës kanë hyrë në grevë për kushte më të mira të punës dhe i kanë fituar ato. Pra, greva së cilës ia shënojmë 36-vjetorin sot, përputhet edhe me 86-vjetorin të një greve në prag të Luftës së Dytë Botërore.  

Kërkesat e minatorëve ishin të shtruara asokohe në gjithsej dhjetë pika, që i mësoi e gjithë Kosova, shqiptaria dhe opinioni publik ndërkombëtarë, ndër të cilat pika e 8, thoshte “fati i shqiptarëve në Kosovë e në Jugosllavi të shqyrtohet në Kombet e Bashkuara”. Pra qysh në atë grevë kërkohej ndërkombëtarizimi i çështjes së Kosovës dhe shqiptare në ish-Jugosllavi në përgjithësi. 

Në thelbin e përmbajtjes së tyre, kërkesat e minatorëve ishin kërkesa politike për ta mbrojtur gjithë Kosovën nga politikat shtypëse, shfrytëzuese dhe diskriminuese të Serbisë dhe përpjekjes së saj për degradimin e statusit të Kosovës nëpërmjet suprimimit të autonomisë. E gjatë atyre tetë ditëve, nga 20 shkurti e deri më 28 shkurt 1989, horizontet 8 dhe 9 të zgafelles së Xeherores së Stan Tërgut, u patën kthyer në llogore rezistence kundër politikave antishqiptare të Serbisë dhe të Jugosllavisë. Ditën e parë që minatorët dolën nga zgafella pasi që e ndërprenë grevën, pra bëhet fjalë për 1 mars të vitit 1989, autoritetet e Serbisë e mbyllën minierën dhe i arrestuan 15 persona që u burgosën nga 14 muaj secili prej tyre. Ndërkaq, pas tri javësh, më 23 mars 1989, Kosovës iu suprimua autonomia, kundër vullnetit të popullit tonë. Dhjetë vjet pasues qenë një dekadë e rezistencës më totale, njëherë paqësore e mandej edhe e armatosur, që rezultoi me çlirimin e Kosovës më 1999 dhe pavarësimin e saj më 2008.   

Por, edhe në kohët e fundit siç e dinë të gjithë, Trepça po tregon se nuk është vetëm një emër në histori, por edhe një forcë e gjallë për zhvillimin tonë. Me hapa konkret ajo po e rimerr vendin që i takon në ekonominë tonë. 

Për herë të parë pas shumë vitesh, prona të rëndësishme, siç e përmendi edhe kryeshefi Ahmeti, janë rikthyer në menaxhimin e duhur. Që nga ky muaj, 2,133 prona me 12.6 km² sipërfaqe tokë janë kthyer në emër të Trepçës pasi që kanë qenë të shpërndara merreni mend në 273 emërtime të ndryshme. Nuk ka më 273 emërtime të ndryshme, por një emër “Trepça” për të gjitha këto prona. Kësisoj, hapësirat që për dekada me radhë ishin të harruara, sot po kthehen në mundësi të reja për zhvillim. 

E përpos pronave të Trepçës që janë keqpërdorur më herët nga të tjerët, edhe nevojat operacionale të ndërmarrjes janë menaxhuar nga të tjerë. Por jo më. Tash për herë të parë, punonjësit e ndërmarrjes po i menaxhojnë vetë pagat, ashtu si po i përmirësojnë proceset e brendshme, transparencën financiare dhe kontrollin mbi asetet e saj. 

E në vitet e fundit, Trepça e dimë që është përballur me sfida të shumta, por përkushtimi ka bërë të mundur që kjo ndërmarrje ta vazhdojë operimin e saj e ta ngrisë performances e saj. Këtu ku jemi, në Stan Tërg, muajin e kaluar minatorët e Trepçës kanë rritur eksploatimin e xehes për 78% krahasuar me muajin e njëjtë të vitit të kaluar – pra nga 7,200 ton në 12,800 ton. Drejtori Shyqri Sadiku e di fortë mirë këtë. 

Rritje të tillë të prodhimit po shohim vazhdimisht, siç e përmendi edhe kryeshefi për tre mujorin e katërt dhe çka është me rëndësi po shohim edhe rritje të numrit të minatorëve në minierë, si dhe rregull të shtuar në ndërmarrje. Më shumë punëtorë ma shumë rregull. Këto padyshim që do të na sjellin edhe në përfitime më të mëdha si për Trepçën ashtu edhe për Kosovën, pra në kuptimin e performances financiare. 

Prandaj, të dashur minatorë, dhe ju të tjerë të pranishëm, e ardhmja e Trepçës nuk është vetëm në tokë, por është edhe në duart e atyre që e ndërtojnë përditë! 

Doli nga shtypi libri i autorit Avdyl Uka , ”Përjetimet e mia”

0

Hysen Ibrahimi

  • Recensent i librit

Suedi/Förslöv, 20.02.2025

HEROI I GJALLË AVDYL UKA DËSHMON PËRMES KUJTIMEVE TË TIJ DASHURINË PËR ARSIMIMIN E FËMIJËVE NGA TË PARËT E TYRE

Avdyl Uka me librin e radhës të titullar “Përjetimet e mia”, përfshinë në mbrendinë e tij 60 përjetime gjatë jetës së tij. Ka ngjarje që janë përmendur në librat e tij të më hershëm në pika të shkurta, por tani në këtë libër janë më të detajuar, më të kjarta, po që ka kujtime që asnjëherë nuk janë shkruar. Autori, i ka paraqitur si ngjarje tejet reale të kohës që dëshmojnë një realitet të pakontesueshëm. Pse autori i ka hyrë kësaj pune? Mund të konkludojmë se autori duke qenë një hero i gjallë i çështjes kombëtare, i cili mbrojti pragun e shtëpisë nga krimineli serb më 22 qershor 1991 në Vushtrri, e që pushka e tij mori jehonë të madhe në mbarë trojet etnike shqiptare dhe mërgatë, e që ka pasur raste që kësaj pushke t’i jepet një version pak më ndryshe nga realiteti, autori me të drejtë, duke qenë trim por edhe intelektual i hynë punës së krijimtarisë për të zbardhurë të vërtetën dhe vetëm të vërtetën. Me të drejtë autori i hynë punës me këtër vepër për të dëshmuar të vërtetën e shumë ngjarjeve dhe për të demantuar çdo formë tjetër e cila ka mundur të thuhet apo të shkruhet ndryshe nga e vërteta e cila ka qenë. Mendoj se me këtë vepër autori Avdyl Uka, kristalizon ngjarje shumë herë të dhimbshme për kohën, por në të njejtën kohë janë ngjarje krenarie, për vet autorin në radhë të parë, pastaj për Familjen Uka dhe mbarë kombin shqiptar.

Përjetimi i autorit fillon me një përjetim të tij të titulluar “DITA E PARË NË SHKOLLË”, temë kjo e cila qoftë për nga interesimi për lexuesit qoftë për nga përjetimi fëmijëror i autorit, imponohet si një ngjarje tejet reale dhe që dëshmon qartë se Xhaxhai i babait të tij Zeqiri, në një moshë të shtyrë, interesohet për t’a dërguar Avdylin në shkollë në klasën e parë. Kjo ngjarje për autorin Avdyl Uka, me të drejtë ruan kujtimin më të mirë në brendësinë e tij shpirtërore dhe para lexuesit shfaqet si ngjarje që familja Uka ka qenë Familje e cila e ka dashur diturinë dhe arsimimin e fëmijëve të tyre. Ndaj, kjo temë shndërrohet si temë arsimore, për ngritjen e inspirimit çfarëdoqoftë natyre si temë arsimore nga të moshuarit e Familjes Uka, e që mbetet si një nga cilësitë evidente të kësaj teme

me karakter patriotik. Axha Zeqir i drejothet babait të Avdyl Ukës Axhës Xhevat, citat:

– “O Xhevat, unë për këtë erdha të bisedoj se kush po e dërgon Avdylin nesër në shkollë. Unë për Avdylin bëj shumë, kam për ta dërguar në shkollë, jo vetëm nesër, por edhe disa ditë deri sa ta mësojë rrugën vetë edhe të lirohet”, fund citati.

Të gjitha këto përjetime të autorit Avdyl Uka, shumica prej tyre për lexuesin janë të panjohura dhe me këtë libër autori sikur dëshmon për ato ndodhi që kanë lënë mbresa të paharruara dhe që kanë rëndësinë e tyre, pse jo edhe rëndësi historike.

Me adirimi autori flet për babgjyshin e tij i cili është pushkatuar nga pushtuesi serbo-çetnik, si pasoj e këtij pushkatimi edhe babai i autorit Xhevat Uka ishte burgosur disa herë nga regjimi. Autori Avdyl Uka në temën “SHAQIR UKA ISHTE ATDHETAR”, ndër të tjera shkruan, citat: “Babai im ka bashkëpunuar me grupet kaçake të asaj kohe. Ka bashkëpunuar, sidomos me atdhetarin e mirënjohur, Nezir Zasellën. Nezir Zasella ka luftuar për t’i mbrojtur trojet tona nga pushtuesi sërb. Ai ka luftuar në të gjitha pjesët e vendit tonë për t’i dalë zot atdheut. Për sa di unë, ai me shokët e tij ka marrë pjesë për çlirimin e Novi Pazarit, Mitrovicës, Vushtrrisë deri në çlirimin e Shkupit”, fund citati.

Në mesin e shumë temave, autori Avdyl Uka, duke qenë tejet i sinqert, ai përmes shkrimeve të tij si kujtime të veçanta, kujton edhe rastin e Isak Ibrahimi (tani Dëshmor i kombit shqiptar, përndryshe edhe vëlli im), kur ai me sakrificën e tij në at kohë, nuk ka kursyer për të ju shërbyer bujkut që ka punuar arën për të siguruar bukën e gojës për familje. Pa derivate të naftës në at kohë ka qenë e vështirë korrja, shirja dhe bartja e bereqetit deeri në hambarin e familjes pa pasur derivate të naftës. Isaku e ka pasur në konsideratë këtë dhe duke qenë punëtor në pompën e benzinës INA, ai ju ka shërbyer familjeve që ka pasur besë të madhe e njëra ndër to ka qenë edhe vet familja e Vdyl Ukës. Tematikisht kjo ngjarje nga autori hyn si ngjarje me rëndësi, pasi që autori ka shkruar një libër duke ua dedikuar dëshmorëve të kombit Abaz dhe Isak Ibrahimi. Si e përshkruan kujtimin autori me dëshmorin Isak Ibrahimi, citat:

“Duke i paramenduar të gjitha këto vlera të atij njeriu e vendosa të shkojë e të bisedoj me te dhe t’ia qaj hallet që i kisha.

-Mirdita zoti Isak.

-Mirdita, ma ktheu.

-Unë pasi të pashë se je ulur erdha të bisedojë me juve, për të më ndihmuar.

-Urdhëroni çka mundem të ju ndihmoj.

-Së pari unë juve ju njoh shumë mirë e di nga cila familje je edhe e di se jeni një njeri besnik edhe nuk do më keqkuptoni.

-Edhe unë juve si familje ju njof, ju Familja Uka jeni familje atdhetare dhe lirisht mund të bisedojmë – ma ktheu Isaku.

-Unë quhem Avdyl Uka jam nga familja Uka të fshatit Zasellë e banojm këtu në Vushtrri.

-I di të gjitha për familjen e juaj edhe i di që ju punoni në kioskun këtu afër. Fol çka ta don zemra edhe atë bisedë që e flasim ne të dy do mbetet vetëm në mes neve. Edhe unë e kam besimin e plot te ju – më tha Isaku i bindur dhe në besimin që kishte.

-Ne e kemi ble një kombajë2 edhe po më nevojitet më shumë derivate të naftës pra naft për kombajë edhe për traktor.

-A i ke marrë triskat3 që ke drejtë me marrë naft? – më pyeti Isaku.

-Po i kam marrë, por ato triska nuk na mjaftojnë sepse tani vjen sezona për korrje e fshirje.

-Zotri Avdyl Uka ju vetëm punoni se unë ju siguroj naftën sa të nevojitet.

-Si me ja bërë? – e pyeta.

-Ju me siguri i keni fuqitë (buret) për me marrë naft me shumicë?

-Po unë i kam dy bure të mëdhaja që i zen më tepër se 200 litra naft vetëm njëra.

-Shumë mirë, ju vini me njërën bure në mbrëmje edhe unë ua mbushi plot me naftë. Nëse dikush ankohet sidomos nga pushteti, ti i tregon ato triskat që keni të drejt me marrë naft. Me ato triska keni të drejtë me marrë vetëm një herë.

-Po e di – ia ktheva përgjigjen.

-Po ju me ato triska keni me marrë naft sa herë që dëshironi. Sepse unë ato triska nuk ua marrë edhe vini prap me të njetat triska e merrni naft. Ju vetëm punoni e për naft nuk do hiqni keq asnjëherë. Vetëm ju me pas kujdes mos me ju treguar askujt për këtë mundësi që po ua mundësojë. E di se ju jeni një familje me të vërtet punëtore dhe shumë besnike, për këtë kanë dëshmuar të parët tuaj – ma ktheu Isaku me shumë dashamirësi dhe shumë i vendosur.

-Shumë faleminderit për këtë ndihmë që po na bëni.

-Por harrova me të treguar që kur të vini me marrë naft qëlloja kur jam unë duke punuar – më tha Isaku.

-Po, normal ashtu do veprojmë. Faleminderit shumë për ndihmën! Mirë u pafshim, ditën e mire ia ktheva.

-Ditën e mirë! – më tha Isaku”, fund citati.

Pse autori Avdyl Uka i përkushtohet me kaq devotshmëri ngjarjeve që kanë rëndësi historike? Sepse vet Avdyli është një Hero i gjallë i kombiot shqiptar. Pak më gjerë për auitorin e kësa vepre z. Avdyl Uka:

Në periudhën e regjimit të Serbisë në ish-Jugosllavi, pikërisht në Dardani ka lindur Avdyl Uka më 5 tetor 1958 në fshatin Zasellë të komunës së Mitrovices nga prindërit Babai Xhevat Uka dhe Nëna Grisha Uka. Dardania në at kohë ishte e

pushtuar nga regjimi i Serbisë dhe nga torturat, vrasjet, burgosjet detyrimi me dhunë për shpërngulje masive u shndërua një ankth të pafund për popullatën shqiptare. Mijëra njerëz u shndërruan në viktima nga një dhunë e pamëshirshme e regjimit diktarorial të Serbisë. Të gjithë ato familje që patën guximin të mendonin ndryshe, apo ta duan lirinë e tyre për një jetë më të mirë u bën pre e vrasjeve dhe torturave më çnjerëzore të rgjimit serb. E në mesin e këtyre familjeve ishte edhe Familja Uka, ku babëgjyshi i tij Shaqir Uka u denua me pushkatim po nga ky regjim barbarë serb, kurse më vonë nga nipi i tij Avdyl Uka, pikërisht më 22 qershor 1991 në Vushtrri, u dëgjua pushka e lirisë, për të mbrojtur pragun e shtëpisë dhe lirinë e çdo familje shqiptare që guxon të cenohet pragu i shtëpisë, pragu i familjes shqiptare nga regjimi i shkjaut.

Populli shqiptar ishte simbol i dhunës nga barbaria shoveniste serbe, kishte një të ardhme të pasigurt dhe nuhatej lufta në çdo pllëmbë të Dardanisë. Avdyl Uka, u rrit nëpër këto kohëra dhe kujton çdo periudhë të jetës së tij, në fillim si fëmijë duke menduar se është gjithçka në rregull, derisa më vonë e kuptoj se ndodhej nën një regjim të egër të shkjaut. Atëherë, ai e kuptoj për padrejtësinë e rgjimit të serbisë që ushtroi mbi popullatën shqiptare, për pushkatimin e babëgjyshit të tij dhe vrasjen, burgosjen dhe shpërnguljen e mijëra familjeve shqiptarem vetëm e vetëm se ishin shqiptarë, kurse trevat e Dardanisë i popullonin me ardhacak serb të ardhur nga serbia. Avdyl Uka, si autor i shumë veprave, ka arritur ti përjetoj rrugët dhe rrugicat se ku ka lindur dhe rritur, vendet e dashura të Shalës së Bajgorës dhe trimat e këtyre anëve, ti kujton shokët, miqët, familjet dhe çstate e fëmijërisë së parë që i ka bërë të paharruara për tërë jetën. Avdyli kishte gjithçka që mund ta bënte për të afërmit e tij, për shoqërinë e atdheun. Ai kishte një shpirt fisnik, një natyrë tejet burrërore, besnike për drejtësi dhe pikërisht këtor virtyte të larta atdhetare e vuri në shënjestër të sisetmit të regjimit diktatorial të serbisë. Regjimi e kishte halë në sy këtë familje patriotike dhe nuk donin që ta shohin të gjallë me ato virtyte shqiptare që kishin. Avdyli më parë kurrë nuk kishte pasur armë, arma e tij ishte lapsi, dituria dhe përparimi i popullit shqiptar. Më vonë kur e kuptoj se qëllimi i regjimit të shkjaut ka qëllime të errëta për çfarpsjen e popullit shqiptar, Avdyli detyrohet të blej armë për tu vetëmbrojtur. Forca e tij ishte në natyrën e tij prej trimi, fjalë pak e vepra shumë. Ai rezatonte humanzëm, liri që ishin të ndaluara për shqiptarët dhe që nuk duron robërinë e shkjaut për të ju përkulur para qizmës së robërisë serbe. Ky regjim i shkjaut kërkonte me çdo kusht që ti kontrollonte lëvizjet e shqiptarëve, ëndërrat e tyre të kontrollonte çdo gjë që ishte shqiptare. Avdyl Uka dhe familja e tij i përkiste popullit shqiptar në shërbim të lirisë së tij.

Prandaj, imazhet, idetë dhe emocionet e krijuara nga këto kujtime të autorit Uka, janë të reja për lexuesin dhe janë rezultat i aftësisë dhe i atdjhetarizmit të autorit i cili në secilën vepër të tijën e po ashtu edhe në këtë për të cilën po flasim ka arritur ti konkretizoj me përpikmëri.

Krejtë në fund, dua të them se autori ka një vullnet të jashtëzakonshëm për të krijuar edhe më tutje me vepra të reja. Ndaj, i dëshiroi shëndet dhe suksese të reja në krjimitarinë e tij, me vepra të reja.

Domethënë, ti je Napoleon Zerva…?!

Nga: Fahri Dahri, studjues i çështjes çame 

Është data 3 Qershor 2004, ndodhem në qytetin e Artës, duke shëtitur nëpër qytet, arrita në një shesh të saj ku menjëherë më ra në sy një statujë bronxi rreth 5 m e lartë, afrohem, sigurisht me kurreshtje dhe me pak ndroje, ndaloj para statujës dhe lexoj: Napolon Zerva, ditëlindjen dhe cilësohej, hero i rezistencës kombëtare Greke. Menjëherë trupi u rrënqeth, kureshtja dhe ndroja nuk e di se nga fluturuan, por në vend të tyre vetëtimthi erdhën urrejtja, zemërimi dhe një nervozizëm tepër i bezdisshëm më pushtoi, fillova të lëvzja majtas, djathtas, para, mbrapa, kot pa kurrfarë drejtimi, por sado që lëvizja mbetesha po në një vend, në një rreth që krijohej pa vetdije përpara statujës. Ç’të jetë vallë?, Pse po lëviz kështu pa kuptim? E mblodha vehten dhe u ula diku atje afër një stoli prej dërrase i vendosur enkas për pushimin e kalimtarëve. Mbasi u ula vazhdoja të shikoja tepër i përqëndruar Zervën e bronxtë!

Megjithëse sheshi nuk ishte shumë i madh, lëvizjet e njerëzve ishin të shumta nga të dy kahjet, më tej ishte rruga që sillte dallgë-dallgë zhurmat e makinave, herë herë vinte dhe një fllad i lehtë i erës po thuaj pranverore, pak më tej ishte një kioskë ku shiteshin revista, broshura dhe libra, ndërsa edhe më tej kishte dyqane ushqimore, kinkalerie etj. Ambienti rreth e qark ishte po thuaj i qetë. Nga veriu i sheshit dukeshin bedenat dhe muret e kalasë mesjetare, qielli ishte pothuaj i kthjellët, por herë pas here, vatra të rralla mjergulle kalonin mbi kokat tona dhe era e lehtë i rrëmbente duke i dërguar sipër në malin ngjitur me qytetin e Artës. Njerëzit lëviznin poshtë e përpjetë dhe nga ndonjëherë dëgjoja të përshëndeteteshin në gjuhën greke, por në disa raste edhe përshëndetje në dialektin çam.  Të them të drejtën diçka më godiste në trupin tim, por bëja në të gjitha rastet rolin e indiferentit. Krejtësisht pa e ditur u gjendem ballë për ballë. Unë, pala e persekutuar dhe, Zerva inkuizitor.

Kjo situatë e vështirësoi shumë qëndrimin tim, nuk dija si të veproja. Ishte përballje e papritur dhe e para mes dy të panjohurve, por historikisht shumë të njohur. Unë ja dija emrin dhe veprat e llahtarshme, masakrat që ai kishte bërë, por asnjëherë nuk e kisha parë, as në fotografi. Edhe ai më njihte mirë, sepse unë isha në krahun e viktimës, madje një nga ata fëmijë që i kisha shpëtuar therjeve të tij. U pamë, por prap mbetëm të pa qartë, unë isha i gjallë, flisja, isha trup me mish, gjak, kocka e shpirt, ai ishte pa shpirt, i vdekur, i tretur, i ftohtë, i bronxtë. Pozicioni i tij me fytyrë drejt veri-perëndimit, me dorën e majtë të drejtuar nga Thesprotia, i armatosur me shpatë, me gjerdanë e fishekë, me bomba, me fytyrë gjoja të qeshur, por edhe i ngrysur, donte të dukej se ishte i gjallë dhe se po gëzonte frytet e masakrave të kryera, por kuptohet, asgjë nuk ishte e vërtetë, sepse ai ishte vetëm një statujë, një grumbull bronxi i përpunuar, që për pak, shumë pak seconda, kthehet në copëra të vogla, ose në pluhur.

Ja ky ishte ai. Kurse Unë, isha i gjallë, po lëvizja i lirë në të gjitha fshatrat dhe qytetet e vendlindjes time, sigurisht mbas 60 vjetësh, por ama po e shikoja, po e shijoja, po e prekja vatanin tim. Pra, unë bëra hapin e parë të madh, shumë të madh, i

hapa dhe i kalova portat e hekurta të mbyllura hermetikisht dikur, nga ai e këlyshët e tij dhe më pas, nga pasardhësit e kësaj bronxstatuje. Mbas meje do të vijnë të tjerë thesprotë, do të vijnë bijtë dhe bijat e atyre që ky burrë mustaqelli, pa zemër e pa ndjenja i theri, i vrau, i dëboi, por ata janë lindur e rritur, janë ripërtëritur dhe vazhdojnë të shijojnë jetën, ndërsa ti, mor burrëbronx, e shikon vetë si je katandisur, ti je pa jetë, je i vdekur, nuk e di a janë kockat e tua diku, jo nuk e di, por edhe po ta di nuk më intereson, ajo që është e vërtetë ështe se ti je pa gjak, pa mish, pa tru, pra je asgjë, kurse unë dhe të tjerët që vijnë mbas atyre që ti i vrave janë të gjallë, ripërtërihen dhe e shikon sa bukur: Ne po kthehemi tek vatani ynë, sigurisht sot për vizitë, por nesër me siguri do të jetojme me vëllezërit tanë, do të vazhdojmë të shijojmë jetën.

Po ti si e ke mendjen? Do vazhdosh të qëndrosh këtu si mumje, i bronxtë, nuk do e shijosh jetën? Jo! Po pse atëhere bëre gjithë atë kasaphanë, për çfarë të shërbeu?! Nejse, e di çke ti? Më mirë ik vetë, largohu nga hapësira thesprote, se nuk do jesh i qetë, as ti dhe as ata që të pasojnë në këtë hapësirë. Ose thuaju atyre të tuve, që të të mallkojnë, të të urrejnë, të të mohojnë dhe të të dënojnë ty duke të dhënë atë që u përpoqe të ndërtoje për vehte epitetin: “Kriminel, vrasës, horr dhe bashibozuk” dhe, pastaj të pendohen për krimet e tua dhe të kërkojnë falje. Kështu po, ata do të vazhdojnë të jetojnë pa i ndjekur hija e krimeve të bëra nga ti dhe nga ata që të urdhëruan ty, si prifti Sebastianos apo para dhe pasardhësit e tij.

O Napolon! O Zervël E lëmë me kaq këtë bisedel Ti ri kéru, prit po deshe thesprotët, unë po vazhdoj të jetoj jetën ketu dhe atje. Por të këshilloj të mendosh për vehte, sepse historia e vërtetë do të flasë përsëri, sigurisht edhe për ty.

Bijtë e bijat, gonet dhe gonërit e më pas të tjerët, nuk do të harrojnë. Ti hyre në histori, ndofta më vonë dhe në legjendë, si një kuçedër vrastare, shterpësi uji, buke, ajri, deti, ti mbetesh simbol i urrejtjes, që ke mbjellë terror dhe ke mbytur jetë njerëzish. Te rëndë dhe shumë të urryer e ke emrin O Zervë.

Unë po vazhdoj rrugën time plot dritë e hare, ti rri këtu në shi e diell, përjashta si qen, si ujk, si hijenë, në të ftohtë e në të nxehtë, ditë e netë pa kafaz. Ti je kot, rri përjashta gjithçkaje!. Rri, rri sa të duash, sepse nga gjithçka që bëre, asgjë nuk more, siç e sheh për vehte u fute në një gropë, apo varr, quaje si të duash dhe ke 51 vjet që s’je askush. Apo të duket vetja si atëherë, që mendoje dhe e mbaje vehten me të madhe përpara banditëve, bashkëpunëtorëve e kriminelëve të tu, se ti ishe dhe s’kishte tjetër!

Sa keq. Të gënjeu mëndja, siç ka gënjyer dhe vazhdon të gjënjejë shumë si ti.

Ika, nuk dua të merrem më me ty.

Ashtu bëra, u ngrita nga stoli i drunjtë dhe u bashkova me familjen time, e cila shetiste e qetë dhe me plot hare, pasi edhe ajo po shikonte një qytet të bukur që zbardhonte nga ndërtesat e bojatisura me të bardha.

Mbasi drekuam, u nisëm me makinën toně drejt Janinës për të vazhduar udhëtimin nëpër hapësirat territoriale të Çamërisë.

Fahri Dahri , Çamëri – qyteti i Artës, me 03. 06. 2004.

(Marrë nga libri:“Amaneti çam”,    fq. 256-260. Shtëpia botuese “DODONA”, Viti 2011.-

Presidentja Vjosa Osmani pranon urime nga Guvernatorja e Përgjithshme e Kanadasë me rastin e 17-vjetorit të pavarësisë së Kosovës

0

Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani, ka pranuar një mesazh urimi nga Guvernatorja e Përgjithshme e Kanadasë, Mary May Simon, me rastin e përvjetorit të shpalljes së pavarësisë së vendit.

Në mesazhin e saj, Guvernatorja e Përgjithshme ka theksuar lidhjet e ngushta ndërmjet dy vendeve, të cilat bazohen në vlerat dhe qëllimet e përbashkëta, përfshirë angazhimin për paqe, stabilitet rajonal dhe demokraci. Ajo ka ritheksuar mbështetjen e palëkundur të Kanadasë për rrugën evropiane dhe transatlantike të Kosovës dhe ka vlerësuar përparimin e bërë në këtë drejtim.

Sipas Guvernatores së Përgjithshme, mërgata kosovare në Kanada përfaqëson një komunitet të gjallë dhe të angazhuar që kontribuon ndjeshëm në shoqërinë kanadeze përmes trashëgimisë kulturore, angazhimit akademik dhe pjesëmarrjes në jetën sociale dhe ekonomike.

Në përfundim të urimit, Guvernatorja e Përgjithshme ka shprehur dëshirën për të vazhduar forcimin e lidhjeve dypalëshe dhe bashkëpunimit në forume ndërkombëtare, duke uruar Presidenten Osmani dhe popullin e Kosovës për shëndet, lumturi dhe prosperitet në vitin e ardhshëm

Jam me një behane të madhe: s’mund të pajtohem me lakmiçarin që lëviz gurët e kufirit!

0
Doktor, Ibrahim Rexhaj!
Unë s’urrej askënd, se s’di të hidherohem e s’di ç’është mënia. Më tradhton në çast buzëqeshja, edhe pse që kur vdiq ime bijë, rrallë e përmall buzagazem!
Unë jam plak pa rrudha në ballë, o rugovasi im doktor! Fytyra ime kurrë nuk ngryset, përkundër zemrës që vritet qindra herë brenda ditës nga gojët e shfrenuara. Unë inatin e hidhërimin e mbys me këngë dashurie në sharki e me këngë trimash në penin e lahutës!
Nëse buzët nuk më lëvizin e fytyra s’më bëhet nur ndonjëherë, dijeni se sytë e mi shkëlqejnë e shpirti digjet për një buzëqeshje që s’mund t’ua jap atyre që i vret e vërteta. Sepse s’jam i zoti të përbij të keqen që i bëhet atdheut nga dora e shqiptarit.
Juve mbase ju dukem idhnak dhe s’të pëlqeu letra ime e dikurshme, për njeriun që e firmosi Gjykatën Speciale, Asociacionin dhe faljen e Çakorrit. Dyshove se mos kushëriri qenka bërë përçarës e idhnak, mbase të duka edhe shtihak. Por kurrë, dhe asnjëherë, mosmirënjohës ndaj heroit, trimit, dëshmorit, luftëtarit, gjakut të derdhur për atdhe!
Këtë ta kam dëshmuar edhe ty në Qafën e Rexhajve, në vitin 2011, dhe me ca libra për dëshmorët e Nokshiqit e kaçakët e Rugovës!
Jo, kurrë s’isha luftënxitës mes gjakut vëllaznor!
Të vetmen behane e pata dhe vazhdoj ta kem: mos-pajtimin me hajnin, vrasësin, tradhtarin, dhunuesin, spiunin, stërshitësin e tokave të atdheut, e aq më pak me faljen e Çakorrit, ku luftuan Zekë Berdynaj, Lan Selimi, Rizë Zymeri, Ker Sadria dhe të gjithë krenët e Rugovës, që janë shumë për t’u numëruar!
Jo, doktor, unë kurrë s’e urrej njeriun që lufton për popullin e atdheun (aq më pak Hashim Thaçin), por jam me një behane të madhe: s’mund të pajtohem me lakmiçarin që lëviz gurët e kufirit!
Shpresoj se më kuptove, doktor, pse i thashë njërit:
“I lumtur jam që s’ta piva kafen!”
20.02.2025