Kreu Blog Faqe 641

Pavarësia e Kosovës në hijen e bojkotit të veteranëve, kritika ndaj Qeverise, fakte dhe dilema kombëtare

Drini.us
-
0
Pavarësia e Kosovës në hijen e bojkotit të veteranëve, kritika ndaj Qeverise, fakte dhe dilema kombëtare

Nga: Luan Dibrani, Gjermani 

Në ditën e 17-vjetorit të shpalljes së Pavarësisë së Kosovës, atmosfera është e mbushur me emocione të ndryshme. Për shumë qytetarë, kjo është një ditë e shenjtë, një moment për të nderuar sakrificat e të rënëve dhe për të shprehur krenarinë për arritjet e shtetit të ri. Megjithatë, kjo festë nuk ka kaluar pa kritikë, sidomos ndaj kryeministrit Albin Kurti dhe qeverisë që ai udhëhoq. Organizatave që përfaqësojnë veteranët e Luftës Çlirimtare të Kosovës (UÇK), kritikat ndaj qeverisë janë të ashpra, duke e akuzuar Kurtin për mungesë bashkëpunimi dhe për një qëndrim të ngurtë ndaj atyre që u flijuan për lirinë e Kosovës.

Kosova ka kaluar nëpër shumë sfida që nga çlirimi, duke përfshirë periudha të vështira të ndarjeve politike dhe të manipulimit të realiteteve. Një nga këto fenomene është abuzimi dhe shpërdorimi i statusit të veteranëve të luftës, një kategori që e ka paguar çmimin më të madh për lirinë e Kosovës. Disa individë, duke përdorur emrin e UÇK-së, kanë përfituar pa merita dhe kanë fryrë numrin e veteranëve për të arritur qëllime personale ose politike. Kjo është një plagë që po e dëmton rëndë reputacionin e luftës, e cila ishte e lavdishme dhe e pastruar nga çdo dyshim për përfitime të padrejta.

Unë, Asllan Dibrani, si ish-i burgosur politik dhe pjesëmarrës në betejat e çlirimit, nuk mund të qëndroj i heshtur ndaj këtyre manipulimeve që po zhvlerësojnë sakrificat e vërteta të atyre që luftuan për lirinë e Kosovës. Kam qenë një nga ata që e vuajta nën  regjimin e dhunshëm serb, dhe sot, shoh se po përdoret flamuri i UÇK-së për të justifikuar gabimet dhe abuzimet. Ky është një problem që nuk mund të kalojë pa u adresuar.

Manipulimi i Veteranëve: Politika dhe Mashtrimi i Numrave

Në këtë kontekst, një tjetër çështje e ngritur është manipulimi i listave të veteranëve. Shumë janë të shqetësuar për përfitimet financiare të individëve që kanë shfrytëzuar statusin e veteranit për përfitime personale, duke mashtruar sistemin dhe duke krijuar një numër të rrejshëm të veteranëve. Ky fenomen ka shkaktuar shqetësime të thella, pasi ata që kanë kontribuar me vërtetë në luftën për çlirim, mund të ndihen të diskriminuar dhe të papërkrahur. Ky manipulim mund të ketë pasoja të rënda për vendin, pasi përfitimet financiare që janë shpërndarë përmes këtyre listave mund të kenë ndikim të drejtpërdrejtë në buxhetin e shtetit dhe në mirëqenien e qytetarëve.

Siç është theksuar nga shumë kritikë, këtë situatë e kanë shfrytëzuar individë pa etikë dhe pa ndershmëri, që kanë pasur interesa politike dhe personale, duke përdorur statusin e veteranëve për të fituar vota dhe për të mbajtur pushtetin. Ky lloj manipulimi i ka shkaktuar dëm të madh shoqërisë dhe ka minuar besimin e qytetarëve te institucionet shtetërore.

Manipulimi dhe Korrupsioni: Rreziku i Çlirimit të Përsëritur

Ata që kanë mashtruar me listat e veteranëve, përfituesit e pa merituar, kanë kontribuar në ndarjen e mëtejshme të shoqërisë kosovare. Të tjerë, që kanë shitur certifikata dhe kanë shpërdorur statusin e veteranit për qëllime personale, janë ata që po abuzojnë me gjakun dhe mundin e atyre që kanë luftuar me vërtetësi. Ky manipulim nuk është vetëm një problem administrativ, por është një problem moral dhe etik që po ngul përshtypjen se të gjithë ata që përfitojnë nga ky sistem nuk e meritojnë.

Albin Kurti: Njeriu i Sakrificës dhe Luftës për Kosovarët

Duke e kritikuar Albin Kurtin, ata që e akuzojnë duhet të mbajnë parasysh një të vërtetë të thjeshtë: Ky njeri ka qenë gjithmonë një luftëtar i lirisë, jo vetëm për të ardhmen e Kosovës, por edhe për drejtësinë dhe dinjitetin e popullit të saj. Kurti ka qenë një kundërshtar i vendosur i Gjykatës Speciale, e cila, sipas tij, është një instrument i padrejtë që ka minuar drejtësinë dhe është përdorur për të dënua ata që ishin figura kyçe në UÇK. Ata që sot akuzojnë Kurtin dhe qeverinë e tij për mungesë bashkëpunimi me veteranët, harrojnë se vetë ata ishin ata që krijuan një sistem të padrejtë gjyqësor që po shkatërron figurat udhëheqëse të luftës për lirinë e Kosovës.

Përgjegjësia dhe Rëndësia e Njohjes së Gabimeve

Për ata që sot ngritin akuza ndaj Albin Kurtit, dhe që e akuzojnë për jo-bashkëpunim, është koha të reflektojnë. Ata që dikur kanë mbështetur krijimin e Gjykatës Speciale dhe që tani po hedhim akuza të pabaza, duhet të kërkojnë falje. E vërteta është e qartë: ata që e bënë të mundur ndjekjen e gjyqit për luftëtarët e lirisë, janë ata që kanë mbajtur përgjegjësinë për këtë ndarje që po e shkatërron moralin e popullit të Kosovës.

Ne, ata që kemi sakrifikuar për këtë vend, nuk duhet të lejojmë që figura të tilla të manipulojnë me të vërtetat historike dhe me luftën që ka çliruar vendin tonë. Albin Kurti, si një njeri që ka kaluar një jetë të tërë për lirinë e Kosovës, nuk meritoi të etiketuar si një “tradhtar” nga ata që kërkojnë të mbrojnë interesat e ngushta politike dhe personale.

Thirrje për Reflektim dhe Unifikim

Dikush duhet të marrë përgjegjësinë për të ndaluar këtë manipulim dhe shpërdorim të luftës dhe sakrificës. Nëse dëshirojmë që të ecim përpara si shoqëri, duhet të nderojmë të vërtetën dhe të bëjmë gjithçka për të mbrojtur dinjitetin e atyre që kanë luftuar për ne. Historia e UÇK-së nuk është prona e askujt, dhe asnjë individ nuk ka të drejtë ta përdorë atë për qëllime të ndyra.

Sot, është koha që të gjithë të marrim përgjegjësinë dhe të kërkojmë falje atyre që kemi fyer, për t’i dhënë Kosovës mundësinë të bëhet një shtet i drejtë, i pavarur dhe i respektuar. A do të mundemi ta bëjmë këtë, apo do të vazhdojmë të ndjekim rrugën e gabimeve dhe ndarjeve të brendshme?

Pavarësia e Kosovës në Hijen e Bojkotit: Vetëm Disa Festuan, Disa Rënë në Kundërshtim me Vetveten

Në ditën e 17-vjetorit të shpalljes së Pavarësisë së Kosovës, euforia e festimeve ishte shoqëruar me një atmosferë të tensionuar dhe kontradiktore. Festimet, që duhet të kishin qenë një akt bashkues për të nderuar sakrificat dhe arritjet e shtetit të ri, shpesh janë prishur nga bojkotime dhe përplasje politike. Kritikat më të ashpra kanë ardhur nga veteranët e Luftës Çlirimtare të Kosovës (UÇK), të cilët akuzojnë kryeministrin Albin Kurti dhe qeverinë e tij për mungesë bashkëpunimi dhe për qëndrim të ngurtë ndaj atyre që dhanë gjithçka për lirinë e Kosovës.

Ky bojkot i manifestimeve ka pasuar një seri tensioneve të brendshme, ku shumë prej atyre që njëherë u shprehën të bashkuar për luftën, tani janë ndarë për shkak të politizimit të statusit të veteranëve dhe manipulimeve që kanë ndodhur me listat e atyre që kanë marrë përfitime të padrejta. Disa nga ata që u deklaruan kundër qeverisë, pas disa ditësh dolën për të festuar veçmas, duke u përplasur kështu me deklaratat e tyre të mëparshme dhe duke rënë në kundërshtim të plotë me vetveten.

Në këtë klimë të pasigurisë, ka shumë shqetësime për të ardhmen e Kosovës, duke përfshirë dëmin e reputacionit të luftës dhe përdorimin e saj për qëllime personale dhe politike. Manipulimi i statusit të veteranëve dhe përfitimi i pasurisë nga ata që nuk e meritojnë ka shkaktuar një ndarje të thellë brenda shoqërisë kosovare, e cila tashmë ka probleme serioze me besimin në institucionet shtetërore.

Albin Kurti, përkundër kritikave të shumta, ka mbajtur një qëndrim të fortë ndaj zhvillimeve të fundit. Kritikët e tij duhet të kujtojnë se ai ka qenë gjithmonë një luftëtar për lirinë dhe dinjitetin e Kosovës. Ai ka qenë kundër krijimit të Gjykatës Speciale, e cila ka dëmtuar shumë figura të rëndësishme të UÇK-së, dhe akuzat ndaj tij shpesh herë kanë ardhur nga ata që kanë mbështetur krijimin e kësaj gjykate.

Në fund, thirrjet për reflektim dhe unifikim janë më të nevojshme se kurrë. Pavarësia e Kosovës nuk është vetëm një fitore për një grup, por për të gjithë popullin, dhe është koha që të gjitha palët të mbajnë përgjegjësi për veprimet e tyre. Historia e luftës së UÇK-së duhet të nderohet dhe të ruhet si një pasuri kombëtare, pa u përdorur për interesa të ngushta politike.

Ardian Kastrati, deputeti që se fitoj sërish besimin e elektoratit dhe që njihej si nxitës përçarjesh në partitë opozitare!

Drini.us
-
0
Ardian Kastrati, deputeti që se fitoj sërish besimin e elektoratit dhe që njihej si nxitës përçarjesh në partitë opozitare!

Shkruan: Rrezart Kalaja

Në periudhën aktuale, Kosova po kalon nëpër një krizë të thellë politike, ekonomike dhe sociale. Ndërsa vendi përballet me pasojat e pandemisë, pasigurinë ekonomike dhe sfidat e brendshme të shoqërisë, figura si Ardian Kastrati, që kërkojnë të mbajnë pushtetin politik përmes manovrave të shpejta dhe manipulimeve, janë të rrezikshme për procesin demokratik. Ky artikull do të analizojë ndikimin e veprimeve të tij në politikën e Kosovës, si dhe do të theksojmë sfidat që ka përballuar vendi dhe mundësitë për përmirësim.

Kosova dhe Sfidat e Aktualitetit: Një Realitet i Pashpresë

Kosova është një vend që ende lufton për stabilitet politik dhe zhvillim ekonomik. Pas një periudhe të gjatë tensioni politik, korrupsioni i thellë dhe mungesa e besimit të qytetarëve tek institucionet e shtetit janë bërë shqetësime kryesore. Përveç këtyre, pandemia e COVID-19 ka përkeqësuar situatën ekonomike, duke shkaktuar pasiguri dhe rritje të papunësisë, ndërsa inflacioni dhe rritja e çmimeve ka vështirësuar jetesën e qytetarëve. Më e rëndësishmja, politikanët e Kosovës nuk kanë qenë të aftë të adresojnë këto probleme me veprime konkrete dhe afatgjata.

Në këtë kontekst, Ardian Kastrati, si një lider politik që pretendon të udhëheqë PDK-në, është një shembull i asaj që është e gabuar në politikën kosovare. Në vend që të ofrojë zgjidhje për sfidat e vendit, ai ka zgjedhur të përdorë një lloj populizmi që përforcon përçarjen dhe polarizimin. Kastrati nuk është një politikan që reflekton realitetin e Kosovës, por një individ që përpiqet të manipulojë opinionin për të ruajtur interesat e tij personale dhe ato të një grushti të vogël njerëzish.

Manipulimi dhe Mosrealizimi i Agjendës Politike

Një nga problematikat kryesore të Ardian Kastratit është aftësia e tij për të manipuluar situatën politike dhe për të përdorur retorikën e ashpër për të arritur qëllimet e tij. Pas humbjes në zgjedhjet e fundit, ai nuk ka pranuar përgjegjësinë për dështimin, por ka preferuar të akuzojë të tjerët, veçanërisht udhëheqësit e tjerë të PDK-së. Ky qëndrim i tij tregon një mungesë të theksuar të një vizioni të qartë dhe të qëndrueshëm për të ardhmen e Kosovës. Pasi që ka dështuar të ofrojë një platformë të konsoliduar dhe të qëndrueshme për zhvillim, ai ka mbetur një politikan që lufton për të ruajtur pushtetin, duke manipuluar elektoratin me deklarata dhe akuzat që nuk kanë bazë reale.

Përkundër premtimeve dhe fjalimeve të zjarrta, Kastrati nuk ka ofruar një plan të detajuar për të adresuar sfidat më të mëdha të Kosovës. Me një shikim të thelluar në qëndrimet e tij, shohim që ai përdor krizën politike dhe ekonomike për të thelluar përçarjen brenda partisë dhe vendit, në vend që të kontribuoni në ndihmën për përballimin e këtyre sfidave.

Përçarja dhe Paqartësia: Ndikimi i Dështimeve të Politikës në Qytetarët e Kosovës

Pasiguria politike ka pasur ndikim të drejtpërdrejtë në jetën e qytetarëve të Kosovës. Ndërsa vendi ka nevojë për unitet dhe bashkëpunim në ndihmë të zhvillimit ekonomik dhe sociale, figurat si Kastrati, që bëjnë përpjekje për të përçarë më tej politikën e brendshme, dëmtojnë mundësitë për përmirësim. Retorika e tij e ashpër dhe mungesa e një strategjie të qartë për integrimin dhe zhvillimin e vendit kanë kontribuar në krijimin e një mjedisi të pasigurt dhe të paqëndrueshëm. Ky klimë e tensionuar ka krijuar një hendek mes qytetarëve dhe politikanëve, duke bërë që shumë të humbasin besimin tek procesi politik dhe të kërkojnë mundësi jashtë Kosovës.

Vlerësimi i Përgjithshëm: Një Politikan pa Ndërgjegje për Realitetin e Kosovës

Në përmbledhje, Ardian Kastrati është një shembull i asaj që është e gabuar në politikën kosovare: manipulimi, populizmi dhe mungesa e një vizioni të qëndrueshëm dhe të përgjegjshëm. Ai ka dështuar të ofrojë një alternativë të besueshme për qytetarët e Kosovës, duke përdorur mundësitë që ofron pushteti për t’u mbajtur në topin e lojës politike. Kosova ka nevojë për udhëheqës që janë të gatshëm të ballafaqohen me realitetin, të ofrojnë një plan të qartë për zhvillim dhe të kontribuoni në forcimin e institucioneve demokratike, e jo për të shfrytëzuar politikën për përfitime personale.

Pyetje e Fundit: A do të vazhdojë Kosova të ketë politikanë që kërkojnë të përfitojnë nga kaosi dhe përçarja, apo do të gjejë liderë të vërtetë që do të drejtojnë vendin drejt një të ardhmeje më të ndritur dhe të qëndrueshme?

VATRA LONG ISLAND dhe Shkolla Shqipe “Gjergj Fishta” e festojnë Pavarësinë e Republikës së Kosovës

Drini.us
-
0
VATRA LONG ISLAND dhe Shkolla Shqipe “Gjergj Fishta” e festojnë Pavarësinë e Republikës së Kosovës

Nga: Frank Shkreli

GËZUAR PAVARËSINË KOSOVË!

Përshëndetje dhe gëzuar 17-Vjetorin e Pavarësisë së Republikës së Kosovës. Të nderuar Dr Paulin Marku dhe Fabjola Gjinaj (Marku) bashkthemeluesë të shkollës shqipe, “Gjergj Fishta” në Long Island të Nju Jorkut ju falënderoj për ftesën për të marrë pjesë në organizimin tuaj me rastin e Ditës së Pavarësisë të Republikës së Kosovës. Me pamundësi për të marrë pjesë, e ndjeva detyrim moral që të pakën tu dërgoj një përshëndetje vëllazërore me këtë rast. Njëherazi dua t’ ju uroj punë të mbarë dhe bekime për veprën tuaj atdhetare e fisnike — për hapjen, më heret, të Shkollës Shqipe “Gjergj Fishta” në Long Island. Emër më madhështor nuk kini mund me gjetë për shkollën. U lumtë!   Urime dhe mirënjohje të gjithëve, ty Dr Marku, bashkthemelueses dhe mësueses Fabjola Marku dhe bashkpuntorëve tuaj, për këtë nismë patriotike në shërbim të komunitetit shqiptaro-amerikan në Long Island të Nju Jorkut.

Siç tregon edhe ky organizim sot në shënim të Ditës së Pavarësisës së Kosovës, duket se Dega Vatra Long Island me Shkollën “Gergj Fishta” do jetë diçka më tepër se thjeshtë një shkollë për të mësuar gjuhën shqipe brezave të fëmijve të lindur e të rritur në Amerikë.  Është për tu vlerësuar dhe admiruar misioni që me ndihmën e Degës së Vatrës në Long Island, i kini përcaktuar shkollës “Gjergj Fishta”, misionin: “Që të shërbejë si njësi shpirtërore, edukative, patriotike, kulturore e komunitare për bashkimin e shqiptarëve në Long Island.” Punë të mbarë në këtë mision të shenjtë e patriotik!

Dr Paulin Degës Vatra në Long Marku, Kryetar i Degës Vatra Long Island

Të nderuar pjesëmarrës, sot Republika e Kosovës dhe mbarë Kombi shqiptar festojnë 17-vjetorin e shpalljes së Pavarësisë. Në këtë ditë të shenjtë të 17-vjetorit të Pavarësisë së Kosovës që pasqyron dhe realizon një ëndërrë shekullore të vullnetit të lirë të Kombit shqiptar — na kujtohen fjalët e At Gjergj Fishtës: “Ma mirë n’vorr me u kja për mallë / se nën shkja me ndejë për t’gjallë.”  Por në veshët tonë sot tingëllojnë gjithashtu edhe fjalët e Naim Frashërit: “Bota që kur është zënë — Shqipëria gjallë ka qenë.”Dr Paulin Degës Vatra në Long Marku, Kryetar i Degës Vatra Long Island
Të nderuar miq — Në këtë ditë të shënuar për Kosovën dhe për mbarë Kombin shqiptar — në 17-vjetorin e Pavarësisë së Republikës së Kosovës — le të kujtojmë dhe të përulemi me nderim e respekt para RILINDASVE TË VËRTETË TË KOMBIT, duke filluar me Gjergj Kastriotin-Skenderbe në Lezhë, Abdyl Frashërin në Prizren, bashkë me zbritjen në Vlorë të Ismail Qemalit, Luigj Gurakuqit, Pandeli Cales, Isa Boletinit, e të tjerëve. Në veshët e çdo shqiptari të vërtetë kudo, sot, veçanërisht, jehon edhe kushtrimi i  Presidentit historik Ibrahim Rugovës dhe i Adem Jasharit por edhe i Bajram Currit, Ded Gjon Lulit, Mihal Gramenos dhe i Çerçiz Topullit dhe i heronjëve më të ri të Kombit që kanë dhenë jetën në luftën për liri e pavarësi të Dardanisë së lashtë e  Kosovës së re. Shqiptarët janë ndër të parët e njerëzimit, me një histori të gjatë e cila është e shkruar me penë, por edhe më shumë – ajo histori është shkruar me gjak – që ajo tokë shqiptare të mbetet shqiptare.

Fabjola Marku, bashkthemeluese e Shkollës “Gjergj Fishta”, Long Island, Nju Jork

Në këtë ditë të pavarësisë, urimet më të përzemërta Kosovës edhe për zgjedhjet e fundit demokratike me shpresën për një angazhim të vazhdueshëm për të çuar përpara paqën, drejtësinë dhe begatinë për popullin e Kosovës si dhe tërë rajonin e Ballkanit Perëndimor”, sepse, ndërsa festojmë këtë përvjetor sot – duhet të jemi të vetdijtur se çdo gjë, “Bacë nuk është Kry”.  Shqiptarët duhet të ndigjojnë edhe ushtimën e kushtrimit të At Gjergj Fishtës për realizimin e shpresave të pa realizuara: kushtrimin për përjetësimin e ëndërrës shekullore të shqiptarëve:

SHQIPNIA E LIRË
Po, por nesër, me ndihmë t’Zotit,
Do ta bajmë prap Shqipni t’lirë
Prej Prevezet m’Leqe t’Hotit,

Prej Tivari në Manastir,
Edhe Flamuri Shqipnisë
Si flakë mnijet e Perëndisë
Do t’valvitet në Kaçanik.

Bashkshortja e Heroit Kombëtar Agim Ramadanit, Zonja Shukrije Ramadani, ka thenë se bashkshorti i saj çdo herë që nisej për në front të luftës kundër forcave terroriste serbe merrte me vete Lahutën e Malësisë të At Gjergj Fishtës, për frymëzim në luftën heroike të Kombit shqiptar për çlirimin e Kosovës nga hordhitë serbe.

500-vjet Kosova priti! At Gjergj Fishta duhet patjetër ta ketë vendin e vet, të merituar jo vetëm në Shqipëri por edhe në Kosovë dhe anë e mbanë trojeve shqiptare!

Duke u falënderuar për durimin ju përcjell edhe njëherë gjithë ju urimet e mia më të përzemërta Republikës së Kosovës, të gjithë pjesëmarësve të mbledhur aty dhe shqiptarëve anë e mbanë botës,  këtë ditë të madhe për Kosovën dhe mbarë Kombin shqiptar.

Përzemërsisht, Frank Shkreli

Kryeministri Kurti mori pjesë në parakalimin e trupave të Forcës së Sigurisë së Kosovës dhe njësive të Policisë së Kosovës për nder të 17-vjetorit të shpalljes së Pavarësisë

Drini.us
-
0
Kryeministri Kurti mori pjesë në parakalimin e trupave të Forcës së Sigurisë së Kosovës dhe njësive të Policisë së Kosovës për nder të 17-vjetorit të shpalljes së Pavarësisë

Prishtinë, 17 shkurt 2025

Në shënim të 17-vjetorit të shpalljes së Pavarësisë së Republikës së Kosovës, në sheshin “Xhorxh Bush” të Prishtinës, trupat e Forcës së Sigurisë së Kosovës dhe njësitë e Policisë së Kosovës parakaluan para qytetarëve, krerëve dhe drejtuesve e përfaqësuesve institucionalë të vendit. Në këtë ngjarje mori pjesë Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti, Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani, ish-Presidentët, Fatmir Sejdiu e Atifete Jahjaga, Komandanti i Forcës së Sigurisë së Kosovës, Gjenerallejtënant Bashkim Jashari, përfaqësues të Qeverisë dhe të Kuvendit të Republikës së Kosovës, e përfaqësues diplomatikë të vendeve mike. 

Kryeministri Kurti, në fjalën e tij para të pranishmëve, tha se krijimi i shtetit të Kosovës është një nga historitë më të fuqishme dhe shembullore, të përparimit të vetëdijes së një populli për liri dhe këmbënguljes së tij për shtet.

 “Ne jemi popull autokton, që do të thotë se historia nuk na fillon e as nuk mbaron me asnjërin brez, dhe secili brez kemi për detyrë të punojmë e kontribuojmë, pa kursim e pa rezervë, me krejt çfarë dimë e mundemi, për popullin nga i cili vijmë e të cilit i shërbejmë”, tha ai.

Teksa po festojmë 17-vjetorin, kryeministri Kurti deklaroi se Republika e Kosovës është rezultat i përpjekjeve të pandalshme qysh nga kryengritjet me Hasan Prishtinën deri te rreshteri Afrim Bunjaku, heroi më i ri i Kosovës. Ai kujtoi protestat qytetare e studentore, grevat e punëtorëve e rezistencën e të burgosurve politikë sikurse Adem Demaçit dhe Ukshin Hotit, rezistencën paqësore e këmbëngulëse të Presidentit Ibrahim Rugova, sakrificën e dëshmorëve si Azem Bejta, Shaban Polluzha, Zahir Pajaziti dhe kryekomandanti i UÇK-së, Adem Jashari, duke përmendur kështu luftën e drejtë të UÇK-së, e mbështetur nga ShBA dhe NATO, që kulmoi me çlirimin në qershor 1999 dhe shpalljen e pavarësisë më 17 shkurt 2008. Ai shtoi se Republika e Kosovës, gjithashtu është rezultat i aktit sipëror të brezit më të ri të të zgjedhurve të popullit të saj, emrat e përveçëm të së cilëve lexohen pas firmave të nënshkruara në Deklaratën e Pavarësisë së Kosovës më 17 shkurt 2008, nga 109 deputetë të Kuvendit të Republikës si dhe nga krerët shtetëror të asaj kohe: Presidenti Fatmir Sejdiu, Kryekuvendari Jakup Krasniqi dhe Kryeministri Hashim Thaçi.

“Sot, kur po e festojmë 17-vjetorin e Pavarësisë, të gjithë dëshmorët dhe martirët, janë mes nesh, sepse kjo shtëpi e jona e përbashkët që është Republika e Kosovës, është ndërtuar pikërisht nga gjaku i tyre. E Republika e Kosovës, është shtëpia e popullit tonë te e cila strehohemi dhe jetojmë të gjithë ne sot, pa dallime kulturore dhe shoqërore, etnike dhe fetare, me bashkëpjesëmarrje dhe të barabartë”, u shpreh kryeministri Kurti.

Duke kujtuar të kaluarën dhe sfidat e UÇK-së, kryeministri theksoi se nuk ka kënaqësi më të madhe se sa të punosh për armatosjen dhe pajisjen e Forcës së Sigurisë së Kosovës, me armë dhe pajisje moderne. Siç tha ai, në katër vitet e fundit është investuar qindra miliona euro në blerje municionesh dhe sistem armatimesh, nga raketat Javelin dhe dronet Bajraktar, deri te ngritja e industrisë ushtarake me fabrikën e municioneve dhe të prodhimit të dronëve Made in Kosova. Teksa, pjesëtarët e ushtrisë shkollohen në akademitë më të mira të Shteteve të Bashkuara të Amerikës, Britanisë së Madhe, Gjermanisë, Turqisë dhe të Kroacisë, e trupat ushtarake të Kosovës tashmë marrin pjesë në misione ndërkombëtare krah për krah me Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe aleatët e tjerë, duke dëshmuar përparimin e saj ushtarakë.

“E bekuar qoftë rruga e Republikës së Kosovës krah Republikës së Shqipërisë, bashkë me Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe shtetet tona aleate evropiane dhe të tjera perëndimore. E ndritur qoftë e ardhmja jonë dhe e gjithë fëmijëve tanë, në paqe dhe përparim”, përmbylli fjalën e tij kryeministri Kurti, duke uruar Ditën e Republikës së Kosovës, 17-vjetorin e saj.

 Fjala e plotë e kryeministrit Kurti: 

E nderuara znj. Vjosa Osmani-Sadriu, Presidente e Republikës së Kosovës,

Të nderuar Presidentë, z. Fatmir Sejdiu dhe znj. Atifete Jahjaga,

Të nderuar zëvendëskryeministra, ministra, zëvendësministra të Qeverisë, përfaqësues të Kuvendit të Republikës,

I nderuari Komandant i Forcës së Sigurisë së Kosovës, Gjenerallejtënant Bashkim Jashari,

Të nderuar invalidë dhe veteranë të luftës çlirimtare,

Të nderuar familje të dëshmorëve,

Të nderuar ambasadorë dhe miq ndërkombëtarë,

Të nderuar ushtarakë të Forcës së Sigurisë së Kosovës dhe oficerë policor të Policisë së Kosovës,

Të dashur qytetarë të Republikës,

Zonja dhe zotërinj,

Motra dhe vëllezër,

Të nderuar të pranishëm, 

Në këtë sheshin “Xhorxh Bush” të kryeqytetit të Republikës, këtu në Prishtinë, jemi mbledhur me 17 shkurt për ta shënuar 17-vjetorin e shpalljes së shtetit tonë, Republikës së Kosovës. Në nderim të Ditës së Pavarësisë së Kosovës, para nesh, janë rreshtuar për të marshuar qindra ushtarë të Forcës së Sigurisë së Kosovës, ushtrisë tonë dhe të Policisë së Kosovës, në këtë ditë feste për të gjithë neve. Pas nesh, shtrihet në të kaluarën historia e gjatë e rezistencës, e luftës dhe e angazhimit të popullit të vendit tonë për të arritur te krijimi dhe ndërtimi i shtetit të Kosovës.

 Në mes të këtij sheshi, jemi ne, të zgjedhurit e popullit tonë, të zgjedhurit tuaj, në mënyrë demokratike, bashkë me juve, qytetarë të republikës, që janë zgjedhësit tanë. Mbi themelet e këtij raporti demokratik, mes zgjedhësve dhe të zgjedhurve, është ngritur dhe vazhdon të mirëmbahet Republika e Kosovës: që nga zgjedhjet e 17 nëntorit 2007, që e nxorën legjislaturën e Kuvendit të Kosovës e cila e shpalli pavarësinë më 17 shkurt 2008 si përfaqësues të popullit dhe deri te zgjedhjet e para të rregullta të para një jave të 9 shkurtit 2025, që së shpejti do ta sjellin legjislaturën e re në Kuvendin e Republikës.   

Të nderuar pjesëmarrës, 

Në historinë moderne të Evropës, krijimi i shtetit të Kosovës është një nga historitë më të fuqishme dhe shembullore, të përparimit të vetëdijes së një populli për liri dhe këmbënguljes së tij për shtet. Republika e Kosovës njëmend është shteti më i ri në kontinentin e vjetër, por ai mund të jetë shteti me historinë më të gjatë të përpjekjes për krijimin e tij. 

Qysh në krye të herës, studiuesit e nacionalizmit dhe të kombeve, i kanë vërejtur veçantitë e rrugëve të kombformimit të ndjekura nga shqiptarët, që i shquanin ata nga popujt e tjerë. Lëvizja kombformuese dhe shtetkrijuese shqiptare, që ne i referohemi si Rilindja Kombëtare, pati gjithë dijen e mençurinë, patriotizmin dhe guximin, që idetë për shtetin dhe kombin t’i ndërtojnë mbi shtylla aq përbashkuese dhe të qëndrueshme, si gjuha shqipe, e kaluara e përbashkët historike, heroi kombëtar Gjergj Kastrioti Skënderbeu dhe synimi për të qenë pjesëmarrës në vlerat e qytetërimeve perëndimore.  

Në Evropën e modernitetit si epoka e shteteve kombëtare, që nga fillimi i shek. XIX dhe deri sot, Rilindja Kombëtare Shqiptare është e vetmja lëvizje politike dhe shoqërore që në një hark kohor prej 96 vitesh, rezultoi të krijonte dy shtete: atë të Shqipërisë më 1912 dhe atë të Kosovës më 2008. Dhe e tëra kjo, jo për shkak të ndonjë programi hegjemonist e shovenist çfarë kishin disa nga popujt fqinj, por pikërisht falë programesh emancipuese dhe progresiste të dala nga universaliteti konkret i autenticitetit të popullit. Andaj, aq sa ishte e panatyrshme mbetja e Kosovës jashtë kufijve të Shqipërisë më 1912 dhe 1913, aq ishte e natyrshme krijimi i shtetit të Kosovës më 2008 kur u shpall pavarësia dhe festimi i saj sot. 

Teksa po e shënojmë 17-vjetorin e Republikës së Kosovës, le t’i kujtojmë duke i përmendur dhe nderuar, të gjitha gratë dhe burrat të të gjithë brezave, që luftuan dhe sakrifikuan dhe që punuan e u angazhuan për këtë ditë që e gëzojmë ne sot. Ne jemi popull autokton, që do të thotë se historia nuk na fillon e as s’mbaron me asnjërin brez, dhe secili brez kemi për detyrë të punojmë e kontribuojmë, pa kursim e pa rezervë, me krejt çfarë dimë e mundemi, për popullin nga i cili vijmë e të cilit i shërbejmë. 

Republika e Kosovës, është rezultat i të gjithë atyre që luftuan e u përpoqën për këtë vend, që nga kryengritjet e viteve 1910, 1911 dhe 1912 me Hasan Prishtinën, e deri te rreshteri Afrim Bunjaku, heroi më i ri i Kosovës. Republika e Kosovës, është rezultat i protestave qytetare, demonstratave popullore, grevave të punëtorëve e të minatorëve, e i dhjetëra mijëra të burgosurve politikë, që kaluan qindra shekuj nëpër burgje, që nga Adem Demaçi e deri te Ukshin Hoti. Republika e Kosovës, është rezultat i të gjithë dëshmorëve që e dhanë jetën duke luftuar për lirinë e Kosovës, që nga Azem Bejta dhe Shaban Polluzha, deri te Zahir Pajaziti dhe kryekomandanti i UÇK-së, Adem Jashari. Republika e Kosovës, është rezultat i të gjithë martirëve të vrarë në rrugën e popullit tonë për liri, që nga masakrat e Luftës së Parë Ballkanike dhe deri te masakra e Reçakut, Poklekut dhe Mejës. Republika e Kosovës, është rezultat i rezistencës paqësore e këmbëngulëse të Presidentit Ibrahim Rugova, që ndonëse nuk e arriti për së gjalli 17 shkurtin e 2008-s, e thirri dhe e shpresoi atë ditë deri në frymën e tij të fundit. Republika e Kosovës, është rezultat i studentëve të Universitetit të Prishtinës, që pasivitetin e nënshtrimin e ktheu në rebelim dhe vetbesim, duke e përafruar luftën çlirimtare. Republika e Kosovës, është rezultat mbi të gjitha, i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës dhe i luftës së drejtë të saj, për çlirim dhe për liri, e cila u ndihmua nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe vendet aleate të NATO-s, deri në çlirimin përfundimtar në qershor të vitit 1999.  

Republika e Kosovës, është rezultat i aktit sipëror të brezit më të ri të të zgjedhurve të popullit të saj, emrat e përveçëm të së cilëve lexohen pas firmave të nënshkruara në Deklaratën e Pavarësisë së Kosovës më 17 shkurt 2008, nga 109 deputetë të Kuvendit të Republikës si dhe nga krerët shtetëror të asaj kohe: Presidenti Fatmir Sejdiu, Kryekuvendari Jakup Krasniqi dhe Kryeministri Hashim Thaçi. 

Andaj sot, kur po e festojmë 17-vjetorin e pavarësisë, të gjithë dëshmorët dhe martirët, janë mes nesh, sepse kjo shtëpi e jona e përbashkët që është Republika e Kosovës, është ndërtuar pikërisht nga gjaku i tyre. 

E Republika e Kosovës, është shtëpia e popullit tonë te e cila strehohemi dhe jetojmë të gjithë ne sot, pa dallime kulturore dhe shoqërore, etnike dhe fetare, me bashkëpjesëmarrje dhe të barabartë. Republika e Kosovës është e shqiptarëve por edhe e pakicave: serbe, boshnjake, turke, ashkali, rome, egjiptase, gorane e të tjera; sepse vullneti i shumicës në demokraci liberale e ligjore kompletohet me të drejtat e pakicave, të të gjitha pakicave. 

Të dashur ushtarë, nënoficerë dhe oficerë të Forcës së Sigurisë së Kosovës dhe Policisë së Kosovës, të gjithë sytë tanë sot janë të kthyer drejt jush, sepse te trupat tuaj të fuqishëm, te uniforma juaj e hirshme, si dhe te armët tuaja moderne, ne i marrim ndjenjat e sigurisë dhe të lavdisë të ushtrisë e të policisë tonë. Nuk ka ushtri tjetër në Evropë që ka vuajtur më shumë për armë dhe municione se sa Ushtria Çlirimtare e Kosovës, prandaj nuk ka kënaqësi më të madhe se sa të punosh për armatosjen dhe pajisjen e Forcës së Sigurisë së Kosovës, me armë dhe pajisje moderne sikurse këto që po i shohim sot ndër duart tuaja. Aq më tepër kur që nga njësitet luftarake dhe deri në krye të ushtrisë së Kosovës sot, kemi veteranë të UÇK-së, sikurse edhe Komandantin e FSK-së, Gjenerallejtënant Bashkim Jasharin dhe ministrin e Mbrojtjes, Ejup Maqedoncin. 

Të dashur qytetarë, 

Në katër vitet e fundit, Kosova ka investuar qindra miliona euro në blerje municionesh e sisteme armatimesh, nga mortajat e minahedhësit deri te raketat antitank Javelin dhe fluturaket pa pilot Bajraktar. Kemi blerë mijëra pushkë dhe miliona municione, teksa kemi bërë hapat e parë për ngritjen e industrisë ushtarake me fabrikën e municioneve dhe të prodhimit të dronëve “Made in Kosova”. Pjesëtarët e ushtrisë shkollohen në akademitë më të mira të Shteteve të Bashkuara të Amerikës, Britanisë së Madhe, Gjermanisë, Turqisë dhe të Kroacisë. Nëse 25 vite më parë, trupat amerikane bashkë me aleatë zbarkuan në Kosovë për çlirimin e saj, sot trupat ushtarake të Kosovës zbarkojnë bashkë me trupat amerikane dhe aleatët e tyre nëpër misione të ndryshme të përbashkëta nëpër botë. 

E nën ritmin e hapave të këmbëve të ushtarëve e policëve tanë sot, dëgjojmë hapat e luftëtarëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, por edhe hapat e rrugës sonë të përbashkët me Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe vendet e NATO-s të nisur më 1999, por e cila do të vazhdojë deri në anëtarësimin e Kosovës në NATO dhe në Bashkimin Evropian.

Të nderuar të pranishëm, 

Bora që kishte rënë sot herët në mëngjes dhe temperaturat në minus të ditës së sotme, na e lehtësojnë kujtimin e 17 Shkurtit 2008, që ishte një ditë me mot aq të ftohtë. Por duke i dëgjuar rrahjet e zemrave të të gjithë brezave që kanë kontribuar për atë ditë, zemrat tona ngrohen mes nesh, bashkë duke u forcuar për këtë ditë feste të përbashkët. 

Lavdi dëshmorëve të rënë për lirinë e Kosovës. 

E bekuar qoftë rruga e Republikës së Kosovës krah Republikës së Shqipërisë, bashkë me Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe shtetet tona aleate evropiane dhe të tjera perëndimore. E ndritur qoftë e ardhmja jonë dhe e gjithë fëmijëve tanë, në paqe dhe përparim. 

Gëzuar 17-vjetori i Pavarësisë dhe urime Dita e Republikës së Kosovës për jetë e mot. 

E paçim Kosovën dhe Shqipërinë bashkë përgjithmonë. 

Ju faleminderit e gëzuar të gjithëve! 

Më shumë foto në linkun:  

https://we.tl/t-mtD49Tep78 

Albin Kurti në mbledhjen festive të Qeverisë së Republikës së Kosovës për 17-vjetorin e Pavarësisë

Drini.us
-
0
Albin Kurti në mbledhjen festive të Qeverisë së Republikës së Kosovës për 17-vjetorin e Pavarësisë

Prishtinë, 17 shkurt 2025

Të dashur qytetarë,
Të nderuara zëvendëskryeministre, ministra dhe zëvendësministra të Qeverisë së Republikës së Kosovës,
Të nderuar gazetarë,
Të nderuar kolegë të tjerë nga Qeveria e Republikës së Kosovës, nga administrata jonë këtu, 

Urime 17-vjetori i Pavarësisë. Teksa festojmë, kujtojmë me krenari rrugëtimin tonë të gjatë drejt lirisë dhe pavarësisë. 

Kushtetuta jonë vërtetë është e re, por kultura jonë është ajo e një populli të lashtë e autokton, e rrënjosur thellë në historinë tonë të lavdishme.

Ne sot nderojmë të gjithë ata të cilët sakrifikuan e u flijuan për lirinë tonë. Nga heronjtë, dëshmorët e martirët që dhanë jetën e tyre, te invalidët dhe veteranët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, te veprimtarët dhe mbarë qytetarët që qëndruan të palëkundur përballë sfidave, që të gjithëve u jemi mirënjohës për përkushtimin dhe kontributin e tyre.

Liria për të cilën kemi sakrifikuar kaq shumë, kërkon demokraci e cila mundëson që të dëgjohet zëri i popullit dhe të mbrohen të drejtat e qytetarëve. E demokracia, nga ana tjetër, kërkon institucione të forta—institucione që mbrojnë sundimin e ligjit, garantojnë zgjedhje të lira dhe të ndershme dhe sigurojnë që pushteti ju shërben qytetarëve. Pa institucione që garantojnë të drejtat e njeriut, të pakicave dhe ato civile, drejtësinë, transparencën dhe llogaridhënien, demokracia mbetet veçse një ide. 

Republika jonë sot është më e fortë dhe më vitale se kurrë më parë, jo vetëm sepse kemi investuar në siguri dhe në mbrojtje, por sepse kemi forcuar institucionet demokratike dhe kemi normalizuar funksionimin e tyre që t’i shërbejnë para se gjithash, e mbi të gjitha qytetarëve të Republikës. 

Ekonomia po rritet vit pas viti, shpejt e qëndrueshëm. Nga solidarizimi i qytetarëve për shtet, kemi ndërtuar shtet solidar për qytetarët. Me pasaportën e Republikës udhëtojmë lirshëm pa viza e me dinjitet në 38 shtete. Vendi ynë është në mesin e vendeve me indeksin më të lartë të rendit dhe ligjit dhe ndër vendet më të sigurta në botë për të ecur vetëm rrugës. Sipas indekseve ndërkombëtare për demokraci zgjedhore dhe liberale, Kosova është demokracia me përmirësimin më të madh në Ballkanin Perëndimor në katër vitet e fundit. Gjithashtu, Kosova jonë prinë në Ballkanin Perëndimor sa i përket përmirësimit të të drejtave politike dhe lirive civile, e në vitet e fundit kemi shënuar përmirësimin më të madh në indeksin e perceptimit të korrupsionit nga gjashtë vendet e Ballkanit Perëndimor.

Këto rezultate dhe arritje janë dëshmi e progresit tonë, të përbashkët, por gjithashtu edhe të progresit tonë të pandalshëm, të popullit, të institucioneve si dhe të miqve e partnerëve tanë evropianë e amerikanë. Arritje që i festojmë sot, e duhet t’i mbrojmë çdo ditë, të gjithë. 

Suksesi ynë është dëshmi që kemi punuar në përputhje me amanetin e idealet e dëshmorëve të kombit, dhe në përputhje me të drejtat e popullit, dëshirat e rinisë dhe ëndrrat e fëmijëve. 

Urime e gëzuar Ditën e Pavarësisë. Rroftë Republika jonë!

Albin Kurti në Konferencën e Sigurisë në Mynih: Forcimi i rolit të Kosovës dhe përgjigje ndaj kritikave të opozitës

Drini.us
-
0
Albin Kurti në Konferencën e Sigurisë në Mynih: Forcimi i rolit të Kosovës dhe përgjigje ndaj kritikave të opozitës

Nga: Luan Dibrani, Gjermani

Kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, gjatë pjesëmarrjes së tij në Konferencën e 61-të të Sigurisë në Mynih, shfaqi praninë në rritje të vendit në arenën ndërkombëtare, duke u fokusuar në sigurinë, diplomacinë dhe marrëdhëniet dypalëshe me aktorë të rëndësishëm globalë. Gjatë tre ditëve të konferencës, ajo shërbeu si një platformë e rëndësishme për Kurti-n për të theksuar rolin e Kosovës në iniciativat e sigurisë globale dhe për të nxjerrë në pah qasjen aktive të qeverisë së tij në forcimin e lidhjeve me shtetet e tjera.

Një nga temat kryesore të diskutimeve të Kurtit ishte integrimi i Kosovës në kornizat globale të sigurisë. Në një takim të rëndësishëm me Gjeneral-lejtnantin amerikan Michael Fenzen, Kurti theksoi gatishmërinë e Kosovës për t’u përfshirë në iniciativa globale të udhëhequra nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës, duke pozicionuar Kosovën si një aktor të rëndësishëm në sigurinë rajonale dhe ndërkombëtare. Ky diskutim shënoi një hap të rëndësishëm në forcimin e politikës së sigurisë së Kosovës, e cila është në harmoni me NATO-n dhe SHBA-në.

Për të forcuar më tej profilin ndërkombëtar të Kosovës, Kurti zhvilloi bisedime edhe me Kryeministren e Islandës, Kristrún Frostadóttir, duke u fokusuar në përfitimet e Marrëveshjes së Tregtisë së Lirë të Kosovës me shtetet anëtare të EFTA-s. E nënshkruar në muajin janar, kjo marrëveshje pritet të forcojë lidhjet ekonomike, duke hapur mundësi të reja tregtie për Kosovën dhe duke konsoliduar qëndrueshmërinë e saj ekonomike në rajon.

Gjatë diskutimeve me ministrin e Punëve të Jashtme të Turqisë, Hakan Fidan, Kurti theksoi rëndësinë e marrëdhënieve të forta dypalëshe mes Kosovës dhe Turqisë, veçanërisht në bashkëpunimin në fushën e mbrojtjes. Ky bashkëpunim shënon një partneritet të rritur të sigurisë mes Kosovës dhe një aleati të rëndësishëm të NATO-s, duke ofruar një shtresë mbështetjeje shtesë në adresimin e kërcënimeve rajonale.

Marrëdhëniet e Kosovës me Kroacinë ishin gjithashtu në fokus, pasi Kurti u takua me Ministrin e Mbrojtjes të Kroacisë, Ivan Anušić, për të shqyrtuar mundësi të reja për bashkëpunimin në mbrojtje, veçanërisht në zhvillimin e industrisë ushtarake. Këto diskutime strategjike forcojnë angazhimin e Kosovës për të modernizuar kapacitetet e saj të mbrojtjes dhe për të forcuar aleancat me shtetet fqinje në Ballkan.

Në takimin me Ministrin e Financave të Gjermanisë, Jörg Kukies, Kurti theksoi rëndësinë e rritjes së shkëmbimeve tregtare dhe tërheqjes së investimeve të huaja direkte nga Gjermania, që do të forcojnë edhe më tej bazën ekonomike të Kosovës. Ky angazhim tregon rolin në rritje të Kosovës si një treg në zhvillim dhe angazhimin e saj për të thelluar lidhjet me partnerët kyç evropianë.

Përveç këtyre takimeve zyrtare, Kurti pati edhe biseda informale me liderë të ndryshëm dhe funksionarë gjatë ngjarjeve të organizuara nga qeveria e shtetit të Bavarisë dhe Këshilli Atlantik, ku ai u takua me Dërguesin e Posaçëm të BE për Dialogun Kosovë-Serbi, Peter Sørensen, dhe anëtarë të Grupit të Miqësisë Kosovë-Finlandë në Parlamentin Finlandez, si Tytti Tuppurainen. Këto bisedime janë të rëndësishme për forcimin e marrëdhënieve afatgjata dhe për sigurimin e një të ardhmeje më të mirë për Kosovën në aspektin politik dhe ekonomik.

Përgjigja ndaj Kritikave të Opozitës: Një Përgjigje ndaj Akuzave të Opozitës

Ndërsa pjesëmarrja e Kurtit në Mynih është një sinjal i qartë i integrimit ndërkombëtar të Kosovës dhe pranisë në rritje të saj, klima politike brenda vendit mbetet e tensionuar, veçanërisht me partitë opozitare dhe disa media që po kërkojnë të vënë në dyshim veprimet e qeverisë. Kritikët kanë akuzuar Kurtin dhe qeverinë e tij për ambicie të tepruara, duke sugjeruar se përpjekjet diplomatike të Kosovës nuk janë në përputhje me realitetet e brendshme të vendit.

Partitë opozitare, shpesh të shtyra nga një narrativë pro-serbe, e kanë kritikuar qeverinë për angazhimet e saj ndërkombëtare, duke pretenduar se ato janë vetëm propagandë. Ata janë munduar të minojnë përparimin e Kosovës duke dyshuar në iniciativat e saj diplomatike, veçanërisht në kontekstin e dialogut të vazhdueshëm me Serbinë. Megjithatë, takimet e fundit në Mynih tregojnë se Kosova jo vetëm që është aktive në diplomacinë ndërkombëtare, por po siguron rezultate konkrete përmes marrëveshjeve që do të forcojnë rritjen ekonomike dhe sigurinë.

Takimet e Kurtit me liderë të rëndësishëm globalë, veçanërisht me ata që përfaqësojnë NATO-n dhe Bashkimin Evropian, paraqesin një kontrast të fortë me retorikën e opozitës. Dëshmitë e marrëveshjeve tregtare në rritje, bashkëpunimit në mbrojtje dhe partneriteteve të sigurisë me shtete kyçe janë prova të suksesit të qeverisë në pozicionimin e Kosovës si një aktor të besueshëm dhe proaktiv në skenën ndërkombëtare.

Një Kapitull i Ri për Integrimin Global të Kosovës

Pjesëmarrja e Kosovës në Konferencën e 61-të të Sigurisë në Mynih shënoi një moment kyç në rrugën e saj për njohje dhe ndikim ndërkombëtar. Takimet e Kryeministrit Albin Kurti me liderë të rëndësishëm nga Shtetet e Bashkuara, Gjermania, Turqia dhe shtete të tjera pasqyrojnë një njohje të rritur të rolit të Kosovës në sigurinë rajonale, zhvillimin ekonomik dhe marrëdhëniet diplomatike.

Pavarësisht kritikave nga opozita, e cila vazhdon të promovojë një narrativë pro-serbe, njohja ndërkombëtare e përpjekjeve të Kosovës duhet të shihet si një sinjal i qartë që vendi po ecën përpara. Sukseset diplomatike dhe ekonomike të qeverisë janë prova se e ardhmja e Kosovës do të përcaktohet nga thellimi i marrëdhënieve me kombet demokratike dhe forcimi i stabilitetit rajonal. Kurti dhe qeveria e tij janë të angazhuar për të siguruar një të ardhme të ndritur për popullin e Kosovës, një të ardhme që është thellësisht e rrënjosur në partneritete ndërkombëtare të forta, rritje ekonomike dhe siguri të qëndrueshme.

Përpjekjet e opozitës për të minuar këto arritje, duke përdorur retorikë anti-kombëtare dhe akuza të pabaza, nuk e ndryshojnë progresin e paqortueshëm që ka arritur Kosova nën udhëheqjen e Kurtit. Është e qartë se e ardhmja e Kosovës nuk do të përcaktohet nga politika ndarëse e së kaluarës, por nga veprimet proaktive dhe përparimtare të udhëheqjes aktuale.

Zonja Presidente Vjosa Osmani, as shtetësia, as sovraniteti e as pavarësia nuk ndërtohen me folklorizëm dhe ikonografi deklarative, por me konsolidimin e institucioneve

Drini.us
-
0
Zonja Presidente Vjosa Osmani, as shtetësia, as sovraniteti e as pavarësia nuk ndërtohen me folklorizëm dhe ikonografi deklarative, por me konsolidimin e institucioneve

Nga: Fadil Maloku, socoolog nga Prishtina

Znj. Presidente, Vjosa Osmani!
(Po edhe gjithë Ju qeveritar e opozitar që po e përdorni pa ndalur këte sintagmë…gabim e keni!)
Sepse: Kosova, është fakt se deri diku është e lirë, por, ende s’është e pavarur e aq më pak sovrane…!
S’këndejmi; Znj. Presidente, ecë me kohën; ngase,
as shtetësia, as sovraniteti e as pavarësia nuk ndërtohen me folklorizëm dhe ikonografi deklarative, por, me largpamësinë për konsolidimin e institucioneve, rritjen transparencës dhe fuqizimin e llogaridhënies së asaj çfarë punoni, dhe si punoni. Ndryshe, prononcimi i Juaj me këto terma folklorik nga oponenca publike mundet të shquhet shlirë edhe si abuzim publik!?
Uroj, që këto tri cillsime në rikonfigurimet e reja gjeopolitike e gjeoatrategjike të bëhen realitet…
Mund të jetë një imazh i 6 persona dhe teksti që thotë "Urimi i Osmanit për 17 shkurt: Kosova -e e lirë, e pavarur, sovrane dhe e përjetshme! 2 telegrafi all 의"

Dilema: Kush e çliroi Kosovën? 10 Qershor 1998 – 10 Qershor 1999

Drini.us
-
1
Dilema: Kush e çliroi Kosovën? 10 Qershor 1998 – 10 Qershor 1999

Nga: Dilaver Goxhaj, Tiranë

Aktuale

Shkruar me 11 Qershor, 2023

Dilema: “Kush e çliroi Kosovën?” Ka përmbi dy dekada që vijon të jetë në diskutim, një temë mbarëkombëtare prej shumë mediave shqiptare, por edhe të huaja. Ky është një fakt i rëndësishëm historik, që tregon se temat me të vërtetë kombëtare, nuk janë tema abstrakte dhe as jashtëkohore, por janë motive që kanë të bëjnë drejtpërsëdrejti me rrugën e Kosovës drejt progresit; me ndeshjen e forcave përparimtare me reaksionin serb e atë shqiptar të djeshëm e të sotëm, që përpiqen ta mohojnë atë kryengritje heroike të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës duke përdorur një lloj forme “demokratike”, duke na treguar titujt e gradat shkencore, apo me emra të bukur partish e shoqatash të ndryshme “intelektualësh”. Që të jemi sa më të qartë në këtë diskutim sa profesional aq dhe historik e politik, saktësoj se Ushtria Çlirimtare e Kosovës, e cila e ka fillesën e bumit të saj në Luftën e Prekazit 5-8 mars 1998, gradualisht erdhi duke u shndërruar në një ushtri tipike guerile e oganizuar, me një komandë unike.

Si e tillë, ajo nuk mund të bënte strategji të madhe, (organizimin e betejave të mëdha), pasi po ta bënte atë lloj strategjie, do të ishte mundur sikundër edhe u mund gjatë verës së vitit 1998. Dhe, pse nuk bëri UÇK-ja këtë “strategji të madhe”? Apologjetët tanë “intelektualë” e “patriotë” na dalin me teorinë se: “Kosovën as e çliroi dhe as kishte mundësi ta çlironte UÇK-ja”! Duke qenë sa janë profanë në fushën ushtarake, po aq dhe dashakeqë, “teoricienët” analistë shqiptarë të formateve të ndryshëm nuk mund ta kuptojnë, edhe sikur të duan, se pse UÇK-ja gjeti strehë kryesisht në strategjitë guerile, (e luftës së vogël), dhe jo në atë të betejave të mëdha! Por, duke qenë se nuk kanë haber se ç’janë luftrat çlirimtare, duke u manipuluar prej ideologjisë pacifiste, edhe u falet nëse nuk e kanë nga urrejtja për UÇK-në, ngaqë ajo vërtetoi se politka pacifiste në Kosovë ishte politikë antikombëtare. Luftimet e shpeshta e me forca të vogla, që përzgjodhi UÇK-ja, përbëjnë strategjinë e vogël, që është shumë më e tmerrshme se strategjia e madhe. Kjo lloj strategjije, që aplikoi UÇK-ja është një lloj beteje pa anë e pa fund. Quhet “betejë pa anë e pa fund”, sepse luftimet zhvilloheshin në të gjithë hapësirën e Kosovës: nëpër pyjet, kodrat, malet, grykat, rrugët, depot e armikut; kudo ku stacionohej e lëvizte armiku. Këto lloj luftime, edhe pse nuk i shkaktonin armikut përgjakje shumë të ndjeshme, ato e shkurajuan vijimisht atë, prandaj dhe më në fund Serbia pranoi të ulej në tavolinën e bisedimeve. Këtë lloj strategjie të UÇK-së e pohon edhe gjenerali serb Bozhidar Deliç, (komandant i Br.549 me bazë në Prizren), i cili, kur dëshmoi në Gjyqin që i bëhej Millosheviçit në Hagë, tha: “Mënyra e luftimit të UÇK-së ishte duke iu shmangur çdo lloj luftimi të drejtpërdrejtë.

Ata përdornin taktikën: godit dhe ik”.(Božidar Delić, July 5th, 2005, Milošević). Kjo metodë luftimi, në artin ushtarak botëror quhet edhe metoda e tërthortë, pasi e mposht armikun jo me beteja, por me luftime të vogla e të shumta; që do të thotë jo ndeshje direkte: ushtri me ushtri me sulme ballore; por në mënyrë të tërthortë, me luftime të befasishme, që ndryshe quhet: me luftime guerile, se vetëm ashtu i hiqet armikut liria e veprimit. Me një fjalë, lufta e UÇK-së ishte betejë pa anë e pa fund. Pra, gjatë luftës në Kosovë u ndeshën dy ushtri, njëra me strategji të madhe, sikundër ishte ushtria e Serbisë, dhe tjetra me strategji të vogël, sikundër ishte Ushtria Çlirimtare e Kosovës. Dhe faktikisht fituam ne që përdorëm strategjinë e vogël. Komandanti i Përgjithshëm i forcave të NATO-s, gjenerali me katër yje Uesli Klark, i cili drejtoi luftën e parë në historinë e saj në kujtimet e tij për atë luftë që bënte me aviacion kundër forcave serbe në Kosovë, krahas UÇK-së, në bisedat që ai bënte shpesh me Gjeneral Edvin H.Burba, (mentor i programit trajnues të Komandes së Ushtrise Amerikane për Beteja), me Ruper Smith, (gjeneral-leitnant në Ushtinë Britanike, zv.Komandat Suprem i NATO-s), dhe me Dieter Stockmann, (gjeneral i Ushtrisë Gjermane, Shef Shtabi i forcave të NATO-s), midis të tjerave ai thekson: “Përderisa mbrëmjeve qëndroja ulur me mikun tim të vjetër dhe mentorin Ed Burba dhe pasqyronim progresin tonë gjatë takimeve tona çdo pasdite me Rupert Smithin dhe me Dieter Stockmannin, opsioni tokësor ishte në mënyrë konstante në mendjet tona. Ekzistonin kufij se çfarë mund të arrijë realisht fushata ajrore. Forca Ajrore mund të kërcënojë, të dënojë, të shkatërrojë objekte dhe të sulmojë forcat në tokë. Por, pa një forcë tokësore, nuk ekzistonte garanci se ne do të mund ta dëbonim Milosheviçin nga Kosova. Ishte e panjohur se a do të mund ta bënim këtë gjë nga ajri.” (U.Klark,”Të bësh luftë moderne”,Tiranë, 2003, f.303).

Dhe ja disa shembuj që e vërtetojnë këtë gjë:

  1. Hitleri, me urdhërin e tij nr.17, datë 1 gusht 1940, urdhëroi Geringun që me

forcën e aviacionit të ulte Anglinë në gjunjë. Dhe ai pasi ndërtoi me qindra aeroporte ushtarake dhe grumbulloi që nga Kanali la Manshit dhe deri thellë në Norvegji 3358 avionë Junkers, Dornier, Heinkes, Stukas dhe Messermid, një forcë e paprecedentë dhe tepër shokuese dhe, duke kryer nga njëmijë sulme në ditë, nuk e mposhti dot Anglinë, edhe pse kishte një spiun brenda në kabinetin e luftës së Anglisë, i cili jepte të dhënat për MKA dhe forcave të tjera angleze, duke e mundësuar aviacionin gjerman të godiste me preçizion, edhe pse Anglia kishte prodhuar radarin, që nuk e kishte atëherë asnjë shtet tjetër.

  1. 2. Nga viti 1943 deri në vitin 1945 bombardimet e pandërprera të SHBA dhe të Anglisë ndaj qyteteve gjermane nuk e detyruan dot të kapitullonte Hitleri, ushtra e të cilit kapitulloi kur u takuan ushtria amerikane me atë sovjetike në territorin e Gjermanisë në 25 prill 1945, në Qytetin Torgau, mbi Lumin Elbë, shumë larg Berlinit, në perëndim të tij.
  2. 3. “Në Kore, – thekson historiani ushtarak amerikan Sam C. Sarkesian, – ne mësuam se vetëm me fuqinë detare dhe atë ajrore nuk mund të fitohet lufta, ashtu siç nuk mund të fitohet edhe vetëm me forcat tokësore të pamjaftueshme”.(Sarkesian “Përtej fushës së luftimit”, Tiranë,1995,f.122).
  3. 4. Këtë pamundësi të mposhtjes vetëm me aviacion e pamë 12 vjet rresht në luftën midis Vietnamit të Veriut dhe aviacionit të SHBA, 1960-1972, ku edhe pse ai aviacion e plugoi gjithë Vietnamin, por më në fund ishin SHBA ata që i propozuan Vietnamit të Veriut të uleshin në bisedime.
  4. 5. Lufta kundër Irakut, si për çlirimin e Kuvajtit edhe në pushtimin e Irakut (1991 dhe 2003) u fituan vetëm, sepse goditjet ajrore u pasuan nga ndërhyrja tokësore.
  5. 6. Zgjati gati 10 vjet, 2012-2022, lufta në Siri ku aviacioni i 30 shteteve të Perëndimit e të Lindjes së bashku luftuan kundër ISIS-t, madje në një terren krejtësisht fushor, ndryshe nga terreni kodrinor, malor e i pyllëzuar i Kosovës, dhe nuk e mposhtën dot. Apo edhe kësaj këta “strategë” duan t’i vendosin ndonjë vegje, e të thonë se “nuk deshën ta mposhtnin”?! Fitorja e një lufte vetëm me goditje ajrore është absurde. Realizimi që matet me sasinë e avjonave, raketave dhe bombave, çon në mosrealizimin më të keq. Të hedhësh bomba nga 6000 metra lartësi nuk mund të konsiderohet luftë. E këtë askush nuk e beson. Por, për ta bërë sa më bindëse këto që theksuam më lartë, po citoj shkrimtarin e njohur anglez, Frederik Forsyth, ish-pilot ushtarak pjesëmarrës në atë fushatë ajrore të NATO-s, se çfarë shkruante ditët e fundit të muajit prill 1999, për mundësitë e mos-fitores së luftës vetëm me aviacion nga ana e NATO-s kundër Serbisë, që çuditërisht koinçidon me letrat që ne si SHP i dërgonim po ato ditë Gjeneral Uesli Klarkut, për të na furnizuar me armatim e municion: “60 për qind e misioneve tona të bombardimit u ndërprenë për shkak të reve; pilotët tanë, të përgatitur për sulme në kuota të ulëta, në Kosovë janë duke kërkuar të gjejnë topat dhe tanket e fshehur nga një lartësi prej 15.000 këmbë (6000 metrash D.G.) (si ish-pilot mund të siguroj se nuk është e mundur) dhe kemi arritur deri aty sa kemi goditur fshatarët kosovarë… Më keq akoma, as NATO nuk mund të përballojë gjashtëdhjetë ditë. Në Romë, Paris e Berlin, e Majta po kërcënon se do të rrëzojë qeverinë (e çuditshme, nëse e mendojmë se po luftojnë një regjim fashist që bën masakra të mëdha); Greqia mbështet Serbinë unanimisht, të paktën në nivel popullor; të gjitha qeveritë, përveç asaj britanike, vazhdojnë të mos besojnë atë që tashmë është e qartë: që Kosova nuk mund të çlirohet pa forcat tokësore, sepse nuk mund të bllokohet makina e genocidit nga 5000 metra lartësi. Ka vetëm një rrugëdalje nga ky ferr: të dërgohen 40.000 të rinj vullnetarë kosovarë nga vendi i tyre i origjinës, të pajisur me çdo lloj arme që janë në gjendje ta përdorin; t’u hedhësh armë nga lart atyre qindra mijëra të rinjve kosovarë të tjerë që fshihen në male dhe pyje në brendësi të krahinës; t’u jepen disa nga njerëzit tanë të stërvitur të forcave speciale siç janë përdoruesit e pajisjeve të transmetimit dhe të lokalizimit të objektivit armik; duke u siguruar gjithashtu një mbështetje ajrore të plotë. Nuk ka asnjë të dhënë që të provojë se ushtarët dhe policët serbë, për të mos folur për paraushtarakët psikopatë të Beogradit, të jenë më të mirë se kosovarët brenda vendit të tyre”, (“Lufta kundër luftës”, Tiranë,2001,f.164-165). Por, ajo që të indinjon së tepërmi është fakti se shumica e inteligjencës kosovare dhe e të rinjve e të rriturve kosovarë që morën arratinë jashtë Kosove, si dhe ajo pjesë e inteligjencës së këtejme, përfshi edhe shumë nga ish-ushtarakët tanë me grada e tituj shkencorë, flasin tërë kompetencë “shkencore”: “UÇK-ja nuk mundej ta çlirimte Kosovën e vetme”, Këtyre “atdhetarëve, po u japim shembuj të disa ushtrive të ngjashme me UÇK-në:
  6. Edhe në Malajzi, ku ushtria e saj guerile kishte jo më shum se 10.000 veta,(ndërkohë që UÇK-ja arriti në gati 30.000 veta), u deshën rreth 80.000 britanikë, krahas 40.000 trupave malajzeze, për gati 13 vjet për ta mundur këtë kundërshtar guerilas, i cili nuk kishte ndonjë mbështetje të jashtme të rëndësishme, apo linja të sigurta komunikimi por dhe mundësi të pakta për të shtuar numurin e tyre; ndërkohë që UÇK -ja kishte shtetin amë, si dhe e rrethuar vetëm nga shqiptarë.

b). Nuk e tepërojmë aspak t’ju kujtojmë këtyre trimave të kafeneve se, sado e madhe të jetë forca ndëshkuese, ajo asnjëherë nuk mund të jetë e mjaftueshme kundër një ushtrie guerilase, bazat e furnizimit e të cilit ndodhen në mbarë popullin, si dhe jashtë vendit, sidomos kur ai ka  vullnet të çelniktë. Për shembull: Lufta ne Vietnamin e Jugut zgjati 10 vjet, 1965 – 1975, por amerikanët dhe aleatët e tjerë edhe pse angazhuan 643.000 trupa, (nga të cilat 485.000 ishin amerikane), por në prill 1975 Presidenti Ford u detyrua të shpallte fundin e luftës, ku u vranë 12.716 ushtarë, prej të cilëve 11.365 amerikanë.

c). Edhe në Afganistan NATO-ja e filloi më 7 tetor 2001 dhe në prill 2021, pas 20 vite luftë me talebanët, Presidenti Bajden vendosi tërheqjen e trupave nga Afganistani. Dhe interesantja është se askush nuk ka dhënë llogari për 3.586 ushtarë të vrarë, (prej të cilëve 2.442 amerikanë), dhe 20.666 të plagosurve si dhe për 2 trilionë dollarët e harxhuar, edhe pse ishin humbës (!); ndërkohë që guerilen UÇK, edhe pse ishte fituese, e ndëshkuan, duke e çuar në Gjyq Ndërkombëtar! Mos vallë ngaqë ishte fituese kundër pushtuesit serb? Dhe këta “strategët” tanë, ish-ushtarakë e intelektualë, po mundohen të na bindin se UÇK-ja nuk e çlironte dot e vetme Kosovën(!). Ky vetëmashtrim i tyre vjen, ose ngaqë nuk e kanë të qartë se në Kosovë kishte më shumë shqiptarë se sa serbë, që ishn gati të vdisnin për Kosovën e lirë dhe të luftonin sa të ishte nevoja për të përzënë serbët; ose janë njerëz cinikë të mësuar të shohin vetëm të ligën, ta sanksionojnë atë duke mos dashur ta vënë re të mirën. Pyetja që mund të shtrohet është: çfarë e nxit këtë kontigjent nihilistësh të kontributit të UCK-së? Susta lëvizëse e tyre duhet të jetë fyerja që i ka bërë lufta e UÇK, -së krenarisë së tyre të sëmurë.

Përfundimisht: Mund të themi, se Kosovën e çliroi bashkëveprimi luftarak midis UÇK-së dhe aviacionit të NATO-s, duke mos ia hëngër hakun aspak njëra-tjetrës. Por, duhet thënë e pranuar me guxim se: Roli i Ushtrisë Çlirimtare e Kosovës ishte dhe mbetet faktori vendimtar për çlirimin e Kosovës. Për ketë le t’u referohemi protagonistëve të NATO-s pjesmarrës në atë luftë, historianëve, analistëve ushtarakë si dhe politikanëve:

  • “Së pari, ne nuk ishim në gjendje të bënim në mënyrë efektive planet e vërteta

për veprim në tokë, përderisa Kongresi të mos njoftohej rreth gjurmimit të pashmangshëm (për forcat serbe në terren, D.G), neve nuk na lejohej të shpenzonim fonde për përgatitjen e stacionimit. U përpoqëm të anashkalojmë këtë problem, duke shfrytëzuar personelin amerikan, i cili tashmë gjendej në Shkup, por, këtyre njerëzve, u mungonte kualifikimi i nevojshëm për të kryer gjurmimin. (Uesli Klark “Të bësh Luftë Moderne”, Prishtinë, 2003, f.236-237) Dhe këtë “gjurmim të pashmangshëm” për aviacionin e  NATO-s e realizoi në mënyrë të pandërprerë, gjatë gjithë atyre 78 ditëve, Shtabi i Përgjithshëm i UÇK-së.

  • Admirali James Ellis, komandant i forcave jugore të NATO-s gjatë luftës kundër

Serbisë, ka pranuar se: “NATO-s i mungonte jo vetëm një plan koherent i fushatës dhe objektivi, por edhe stafi për të krijuar një plan të detajuar, kur ishte e qartë se një plan i tillë ishte i nevojshëm.” (James O. Ellis, “A Vieë from the Top,” briefing slides, summer 1999, emphasis in original).

  • Në raportin që Departamenti i Mbrojtjes i jep Kongresit amerikan, theksohet: “Në

fillim të muajit maj moti u përmirësua, megjithëse ishte përsëri i dobët. Pentagoni vlerëson se moti ishte një faktor kryesor në pesëdhjetë e katër ditët e vitit të luftës shtatëdhjetë e tetë ditore. Për ta thënë ndryshe, mbulimi i reve ishte më i madh se 50 për qind të qiellit të Kosovës në më shumë se 70 për qind të rasteve, misioneve”.(Report to Congress: Kosovo/Operation Allied Force After-Action Report (U.S. Department of Defense, 2000), p.60.)

  • “Përpjekja taktike ajrore u bë më efektive drejt fundit të luftës. Në fund të muajit

maj dhe në fillim të qershorit, NATO raportoi se po godiste dy deri në katër duzina armësh të rënda në ditë, duke përfshirë artilerinë, tanket, transportuesit e blinduar të personelit, mortajat dhe infrastrukturën e mbrojtjes ajrore”.(Report to Congress: Kosovo/Operation Allied Force After-Action Report,p.87. )&(Ivo H. Daalder & Michael E. O’Hanlon “Winning ugly. NATO’s ëar to save Kosovo”, Wuashington,D.C.,2000, f.145)

***

Më 10 qershor 1998 u themelua Shtabi i Përgjithshëm (SH.P) i Ushtrisë Çlirimtare e Kosovës. Ndoshta jo rastësisht, përkon me 10 qershorin e para 120 viteve, 10 qershorin e vitit 1878, kur u themelua Lidhja Shqiptare e Prizrenit për të organizuar vetëmbrojtjen politike dhe ushtarake të trojeve shqiptare. SHP i UÇK-së ishte  bërthama intelektuale e strukturimit dhe e përdorimit të UCK-së, thënë më qartë, trupa e posaçme e përbërë kryesisht prej oficerë, për t’u dhënë mundësi komandantëve të zonave operative dhe të brigadave që të udhëhiqnin, secili në sferën e vet, për komandimin dhe drejtimin e trupave që u ishin besuar. SHP e realizoi këtë duke ndjekur dhe studjuar gjëndjen luftarake, përgatitjen dhe drejtimin e planeve, urdhrave e udhëzimeve, më qëllim që komandat vartëse të mos humbisnin kohë për zhvillimin e luftimeve, plotësimin e nevojave jetësorë e luftarake të përditshme të efektivave si dhe kontrollin e zbatimit të detyrave. SHP i UÇK-së veproi sipas modelit të UNÇ shqipatare, duke ruajtur në vijimësi gatishmërinë e saj luftarake, nën drejtimin e kolonelit Bislim Zyrapi. Njëkohësisht data 10 qershor, përkon me 10 qershorin e vitit 1999, që është dhe data e nënshkrimit të kapitullimit të Serbisë para luftës së Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës dhe aviacionit të NATO-s.

Dardani, urime me zemër 17 Vjetorin e Pavarësisë

Drini.us
-
1
Dardani, urime me zemër 17 Vjetorin e Pavarësisë
Nga: Gani Qarri, analist, Zvicër
Gëzuar përvjetorin e radhës!
Dardani e dashur me gjithë dëshirën e madhe, që si në çdo përvjetor tjetër edhe në këtë vit, ta urojë nga thellësia e zemrës 17 vjetorin e pavarësisë, frika nga aventurat renegate të kastës së kriminalizuar shqipfolëse dhe udhëheqësit e shitur e mafioz, të cilët vazhdojnë të na rrinë mbi kokë, duke na kërcënuar në vijimësi me krijimin e “zajednicës” kundërkushtetuese njëetnike serbe, zbeh qëllimshëm dhe me paramendim të orkestruar, shkëlqimin e dëshirave tona të çiltra për ty dhe hijezon fuqinë e urimeve tona të përzemërta për Pavarësi.
Veçanërisht gjatë kësaj fushate parazgjedhore më i zëshmi deri në vjellje dhe neveri, për formimin me çdo kusht të “zajednicës” ishte shitësi i Kullës e Çakorrit dhe 8300 hektarëve tokë autoktone të Kosovës, Malit të Zi, sharlatani i gjithë politikës kosovare, Ramush Haradinaj, kështu që frika nga rreziku real i ndarjes dhe bosnjëzimit të shtetit tonë nga më të vegjlit në Ballkan dhe rajon, kanë mbjellë ndjenjën e pasigurisë te njerëzit tanë deri në atë shkallë, sa që ne, si qytetarë të cilët vërtetë e duam me gjithë zemër pavarësinë e vendit dhe shtetin tonë të lirë në gjithë territorin, të mos dimë më, se me çfarë doze gëzimi të festojmë, as deri në cilët kufij, guxojnë të shtrihen e shpërndahen urimet tona, në këtë ditë të shënuar, e të ëndërruar aq gjatë për ta parë Kosovën tonë të lirë dhe shtet demokratik e të pavarur!
E si për koincidencë, serish fatkeqësia jonë e madhe, vjen pikërisht nga brenda dhe nga renegatët tanë vendor, të cilët përkundër gjithë ati mundi e gjaku të derdhur nga disa gjenerata dhe krejt ngjarjeve dramatike të përjetuara nga shqiptarët gjatë luftës për çlirimin Kosovës, realizimin e pavarësisë, shtetndërtimin dhe krijimin e institucioneve të mirëfillta shtetërore, edhe 25 vjet pas çlirimit dhe 17 sosh të pavarësimit të saj, Kosova nuk rrezikohet vetëm nga aventurat e Grenellit dhe serbofilëve të tjerë të blerë nga Vuçiqi me dollarë, por edhe nga tradhtitë e zuzarëve shqipfolës, të shitur për dinar serb.
Ata të cilët pas nënshkrimit dhe miratimit të marrëveshjes me shumicën dërmuese të votave në Kuvend, nga paraardhësit partiak, si pasues të tyre, tani duan me çdo kusht edhe ti jetësojnë në tokën e Kosovës, ngrehinat kurrë të paqena serbosllave, si “zajednica” kundërkushtetuese serbe, duke shkelur rëndë mbi kushtetutën e ligjet e shtetit të Kosovës dhe gjakun e derdhur të heronjve dhe dëshmorëve të popullit tonë të shumëvuajtur!
Kështu që para se ta pranojë birësimin e kopilit të opozitës si “zajednica” kundërkushtetuese një etnike serbe, e lindur kundërligjshëm dhe lënë përdhunshëm Kosovës në derë, për dëmtimin sa më të rendë dhe hapjen e rrugës, për ndarjen e ricopëtimin përfundimtare të saj, si problem të pariparueshëm të kthyer tanimë edhe në imponim “ndërkombëtar”, në rastin më të keq, të pamundësisë për rrugëdalje, me reciprocitet për minoritetet analoge, në mënyrë që ato që përfiton pakica serbe në Kosovë, tu garantohet me marrëveshje të nënshkruar ndërkombëtare edhe shqiptarëve të Kosovës Lindore të mbetur nën Serbi, kryeministri aktual, kësaj radhe, më mirë do të ishte të mos e formojë fare qeverinë edhe nëse i siguron numrat.
Dhe nga opozita bashkë me popullin që e donë vërtetë këtë vend me gjithë zemër, ta luftojë në rrugët dhe sheshet e gjithë territorit tonë, krijimin e “zajednicës”, dhe bosnjëzimin e Kosovës, kësaj katrahure të pashembullt të tradhtisë kuislinge, në mënyrë që të shpëtohet vendi nga ricopëtimi, avancohet shtetndërtimi e pavarësia dhe të garantohet vazhdimësia e shtetësisë së Kosovës.
Duke njohur qëndrimet e dyshimta të opozitës dhe brengën e thellë mbarëpopullore për fatin e rëndë që e ka pllakosur mbarë vendin nga pasojat e tradhtive dydekadëshe të kuislingëve shqipfolës, vetëm në këtë mënyrë mund të mbrohet tërësia territoriale e Dardanisë tonë të bukur, sigurohet ecja me hapa më të sigurt, drejtë integrimeve euro perëndimore, mundësohet anëtarësimi në organizatat e rëndësishme ndërkombëtare dhe jetësohen përpjekjet për pranimin e Kosovës si shtet i pavarur në gjithë territorin e saj, me të drejta të plota në Organizatën e Kombeve të Bashkuara!
Andaj qytetar dhe bashkëkombës shumë të dashur të Dardanisë tonë martire, me gjithë brengën e pashuar për fatin e frikshëm që e ka pllakosur mbarë popullin nga pasojat e mëdha të tradhtive të vazhdueshme të kuislingve shqipfolës, që tanimë po shihet sheshazi se nuk janë një a dy, por janë një mori kuislingësh dhe një armatë e tërë renegatësh recidvist, përkundër të gjithave, neve nuk jemi dorëzuar dhe vijon të na mbajë dhe bëjë edhe më të fortë atdhedashuria e pavdekshme dhe shpresa jonë e pashuar liridashëse, se ky nuk do të jetë përvjetori i fundit, i festimit të pavarësisë në territorin tënd të plotë e të pa ndarë, ndaj ty dhe gjithë qytetarëve të shtetit tonë të vogël, ju urojë nga thellësia e zemrës 17 vjetorin e madh të Pavarësisë së Dardanisë tonë të lirë!

Portreti i Belisar Jezercit, intelektualit të shquar antiislamist dhe kundër pushtimit të brendshëm me Islam të Arbërisë sonë

Drini.us
-
5
Portreti i Belisar Jezercit, intelektualit të shquar antiislamist dhe kundër pushtimit të brendshëm me Islam të Arbërisë sonë

Shkruan: Rrezart Kalaja

Hyrje: Rreth MSC Belisar Jezerci si Intelektual dhe Aktivist Politik

MSC Belisar Jezerci është një figurë e shquar intelektuale dhe patriotike, një nga mendimtarët më të guximshëm dhe kritikët më të fuqishëm të pasojave të historisë dhe politike të Kosovës. Me një angazhim të palëkundur për ruajtjen e identitetit shqiptar dhe kundërshtimin e çdo përpjekjeje për të imponuar ndikime të huaja, ai ka luajtur një rol të rëndësishëm në ruajtjen e vlerave kombëtare dhe demokratike të Kosovës. Me një qëndrim të qartë dhe të vendosur, Jezerci ka bërë një thirrje të fuqishme kundër islamizmit politik dhe përpjekjeve të grupeve radikale për të depërtuar në institucionet e Kosovës.

Kritika ndaj Islamizmit Politik dhe Pasojat e Tij për Kosovën

Jezerci ka kritikuar ashpër përpjekjet e grupeve islamike të radikalizuara për të infiltruar parlamentin e Kosovës dhe për të ndikuar në politikat e vendit. Ai argumenton se këto grupe përfaqësojnë interesa të huaja dhe sjellin një rrezik të madh për vlerat demokratike dhe kombëtare të Kosovës. Sipas Jezerci, këto grupe janë të orientuara në mënyrë të tillë që kërcënojnë sigurinë, stabilitetin dhe zhvillimin e Kosovës. Ai insiston se Kosova duhet të mbrojë orientimin e saj perëndimor dhe të mos lejojë që ekstremizmi fetar të ndikojë në politikën e saj.

Përballja me Kombet dhe Diktaturat e Feve: Ndarja dhe Copëtimi i Trojeve Shqiptare

Në analizat e tij, Jezerci thekson një nga sfidat më të mëdha që ka përballuar populli shqiptar gjatë shekujve: ndikimi i religjioneve dhe feve që kanë kontribuar në ndarjen e trojeve shqiptare dhe në humbjen e territoreve të shumta. Ai e vlerëson këtë ndarje si një pasojë të manipulatorëve që kanë përdorur religjionet si mjet për të ndarë dhe për të asimiluar shqiptarët në popuj të tjerë si grekët, serbët dhe turqit. Sipas Jezerci, kjo ndarje ka çuar në humbjen e 110,000 kilometra katrorë dhe ka shkaktuar një pasiguri të vazhdueshme për identitetin dhe unitetin kombëtar të shqiptarëve.

Politika dhe Kultura: Thirrja për Bashkim dhe Konsolidim të Identitetit Kombëtar

MSC Belisar Jezerci ka bërë thirrje për një transformim të thellë të shoqërisë shqiptare. Ai beson se, për të rikthyer territorët e humbura dhe për të forcuar unitetin kombëtar, shqiptarët duhet të mbështesin një besim të vetëm dhe një kulturë perëndimore që promovon vlerat e lirisë dhe demokracisë. Ai shpreh bindjen se një angazhim përkatës në katolicizëm mund të sjellë stabilitet dhe një të ardhme më të ndritur për shqiptarët, duke konsoliduar kështu identitetin e tyre kombëtar dhe duke rivendosur sovranitetin e humbur.

Sfida Aktuale dhe Rreziku nga Islamizmi Politik

Në periudhën e tanishme, Kosova po përballet me sfida të mëdha, veçanërisht nga islamizmi politik dhe përpjekjet për të manipuluar dhe polarizuar shoqërinë. Rrethimi i besimit të thellë dhe ndikimi i grupeve radikale kanë kontribuar në një atmosferë të tensionuar dhe të pasigurt. Kërcënimet e vazhdueshme ndaj individëve si MSC Belisar Jezerci, të cilët guxojnë të flasin kundër islamizmit politik dhe ekstremizmit fetar, janë një shenjë e qartë e rrezikut të madh që paraqet radikalizimi në Kosovë. Jezerci ka qenë objekt i kërcënimeve dhe presioneve të shumta, por qëndrimi i tij i palëkundur tregon një përkushtim të jashtëzakonshëm ndaj vlerave demokratike dhe kombëtare.

Analizë dhe Vlerësim i Përgjithshëm: Angazhimi për një Të Ardhme të Pashqetësuar

MSC Belisar Jezerci ka luajtur një rol të pazëvendësueshëm në përpjekjen për të ruajtur unitetin dhe identitetin kombëtar të shqiptarëve. Me një qëndrim të palëkundur dhe një mendje të qartë, ai ka kontribuar në formimin e një perspektive kritike për politikën dhe zhvillimet në Kosovë. Ai ka denoncuar ndikimet e huaja dhe ekstremizmin fetar që kërcënojnë jo vetëm shtetin e Kosovës, por edhe identitetin e shqiptarëve si komb.

Për të mbajtur përparimin dhe sigurinë e Kosovës, është e domosdoshme që të forcojmë vlerat perëndimore dhe t’i qëndrojmë besnikë traditave tona kombëtare. Me angazhimin e tij të paepur, Jezerci na fton që të qëndrojmë të bashkuar dhe të luftojmë çdo tentativë për të minuar vlerat tona të shenjta.

Përfundim: Të Përballuar Me Realitetin e Rrezikut dhe Të Vazhdojmë Me Luftën për Liri dhe Pavarësi

Kosova sot po përballet me sfida që mund të minojnë ekzistencën e saj si shtet të pavarur dhe demokratik. Ajo ka nevojë për individë të guximshëm si MSC Belisar Jezerci që janë të gatshëm të flasin dhe të veprojnë kundër rreziqeve që vijnë nga islamizmi politik dhe ndikimet e huaja. A është Kosova gati të mbrojë vlerat e saj perëndimore dhe të parandalojë radikalizimin që mund të shkatërrojë ardhmërinë e saj? Ky është një pyetje që kërkon një përgjigje të qartë nga të gjithë qytetarët e Kosovës.

1...640641642...1,783Faqja 641 nga 1,783