Nga: Ibish Neziri  Roli i presidentit në sistemin politik të Kosovës është konceptuar si simbol i unitetit të shtetit, garantues i funksionimit kushtetues dhe përfaqësues i vendit në arenën ndërkombëtare, por edhe si Komandant Suprem i Forcës së Sigurisë së Kosovës. Kushtetuta e ka pozicionuar këtë institucion brenda modelit parlamentar, ku presidenti zgjidhet nga Kuvendi, ndërsa pushteti ekzekutiv i takon Qeverisë. Megjithatë, praktika politike pas shpalljes së pavarësisë ka treguar se ky model shpesh nuk ka sjellë stabilitet institucional, por ka prodhuar tensione politike, bllokada procedurale dhe pazare ndërpartiake.  Problemi nuk qëndron vetëm në formulën juridike të zgjedhjes së presidentit, por edhe në fragmentimin politik dhe mungesën e një konsensusi minimal shtetformues.  Mënyra aktuale e zgjedhjes dhe problemet e saj  Presidenti zgjidhet nga Kuvendi me shumicë të cilësuar prej 2/3 të votave (80 vota) në dy raundet e para, ndërsa në raundin e tretë mjafton shumicë e thjeshtë prej 61 votash. Megjithatë, për vlefshmërinë e votimit, në sallë duhet të jenë të pranishëm 80 deputetë. Ky mekanizëm është konceptuar për të nxitur kompromis, por në praktikë ka sjellë presidentë të varur nga marrëveshje të mbyllura ndërpartiake, mungesë legjitimiteti popullor dhe kriza të funksionimit institucional kur partitë nuk arrijnë marrëveshje.  Rasti aktual, me qeveri në detyrë për më shumë se dhjetë muaj, dëshmon se sistemi mbështetet te negociatat partiake, jo te mekanizmat demokratikë të zhbllokimit. Në këtë situatë, presidenti i zgjedhur nga Kuvendi shpesh nuk mund të veprojë si balancues, por bëhet peng i bllokadave politike.  Nevoja për legjitimitet të drejtpërdrejtë  Në një shoqëri me pluralizëm të thellë politik dhe histori konfliktuale, presidenti duhet të gëzojë autoritet moral dhe legjitimitet demokratik të drejtpërdrejtë, të cilin vetëm vota e qytetarëve mund ta sigurojë. Legjitimiteti nuk është thjesht procedurë, por themel i stabilitetit institucional.  Presidenti i zgjedhur nga populli nuk është produkt i marrëveshjeve politike, por i vullnetit qytetar. Prandaj mund të luajë rol real unifikues, sepse buron nga sovraniteti publik dhe përfaqëson shtetin, jo partitë.  Ky legjitimitet është veçanërisht i rëndësishëm në Kosovë, ku presidenti përfaqëson vendin në arenën ndërkombëtare dhe ka funksion simbolik të unitetit.  Rreziku i hipertrofisë së pushtetit presidencial dhe zgjidhja  Është e vërtetë se, në disa vende të Ballkanit, zgjedhja e presidentit nga populli ka prodhuar figura me tendenca autoritare. Por ky rrezik vjen nga kompetencat e gjera ekzekutive, jo nga mënyra e zgjedhjes.  Në Kosovë, tani kur zgjedhjet e përgjithshme nuk prodhuan shumicë parlamentare të aftë për krijimin e institucioneve dhe kur pritet që së shpejti të mbahen zgjedhje të reja, përfshirë edhe zgjedhjen e presidentit në fillim të marsit të vitit të ardhshëm, modeli i presidentit të zgjedhur nga populli me kompetenca të kufizuara do të ishte zgjidhja më e qëndrueshme. Megjithatë, ndryshimi i menjëhershëm i modelit kushtetues mbetet pak i mundur në plan afatshkurtër.  Presidenti gjithsesi nuk duhet të ndikojë në qeverisje, të ndërhyjë në vendimmarrjen ekzekutive apo të jetë figurë partiake aktive. Roli i tij duhet të mbetet përfaqësues, balancues dhe garantues i rendit kushtetues.  Si përfundim Kosova ka hyrë në një fazë ku stabiliteti institucional nuk mund të mbështetet më te negociatat ndërpartiake, të cilat janë të brishta dhe të kushtëzuara nga interesa afatshkurtra. Në këtë kontekst, presidenti i zgjedhur nga Kuvendi gjithnjë e më pak e garanton unitetin, pa hamendje shndërrohet në faktor të konfliktit dhe bllokimit.  Modeli më i përshtatshëm për realitetin politik dhe kulturën institucionale aktuale të Kosovës është Zgjedhja e presidentit nga populli, me kompetenca të kufizuara, pa rol ekzekutiv dhe me status të pavarur nga partitë politike.  Ky model rrit legjitimitetin demokratik, zvogëlon varësinë nga pazaret e koalicioneve, forcon rolin unifikues të presidentit dhe kontribuon në stabilitet institucional. Në këtë mënyrë, presidenti bëhet me të vërtetë simbol i shtetit, e jo produkt i tregtisë politike. 

Luan Dibrani, Gjermani Në politikën e Kosovës, ka momente kur një veprim i vetëm e zbulon më shumë se gjithë historia e një partie. Koalicioni i ri i PDK-së me të ashtuquajturën “Listë për Familjen” është një prej atyre momenteve jetike që tregojnë qartë se ky subjekt ka hyrë në një spirale të gjatë gabimesh strategjike dhe kapitullimi politik.  Aleanca me njerëzit që dikur i shfrytëzonin për përçarje  Është paradoksale, madje tragjikomike, që PDK – parti që dikur pretendonte të ishte shtylla e qëndrueshmërisë institucionale – sot po lidh marrëveshje me grupet që vetë i ka përdorur për të krijuar thyerje brenda Vetëvendosjes dhe subjekteve të tjera. Të njëjtët njerëz që dikur shërbenin si instrumente përçarjeje, sot shpallen partnerë strategjikë. Për një vëzhgues serioz të politikës, kjo është shenjë jo force, por dëshpërimi.  Në vend të ringritjes, PDK po kërkon shpëtim në mbeturina politike – njerëz të konsumuar, të hedhur nga strukturat e mëparshme, të cilët sot përpiqen të ringjallen përmes një aleance që nuk ka filozofi, qëllim ose dinjitet politik.  Rrëshqitja e PDK-së nën drejtimin e figurave pa vizion  Për vite, PDK ka humbur boshtin ideologjik dhe identitetin historik që dikur e lidhte me idealin e UÇK-së. Rrëshqitja filloi nën udhëheqje jo të përgatitura, të cilat zëvendësuan figurat shtetformuese me figura të politikës së shpejtë, të fokusuar në marketing, jo në substancë.  Memli Krasniqi paraqitet sot si një tërheqje “strategjike” pas shtatë mandateve, por në realitet kjo tërheqje vjen pas një rënie të dukshme të ndikimit të tij dhe pas humbjes së autoritetit brenda partisë që ai e çoi drejt stagnimit.  Rreziku për identitetin kombëtar dhe orientimin evropian  Kosova ka lindur mbi themele të qarta: demokraci, laicitet dhe orientim evropian. Sot këto themele po lëkunden. PDK po ndërton një koalicion me figura si Ermal Rrahmani, Gëzim Kelmendi, Behgjet Pacolli dhe Ferid Agani, të cilët përfaqësojnë rrymat e islamizmit politik dhe ndikime të huaja kulturore.  Ky bashkim nuk është vetëm gabim politik – është rrezik historik. Ai mund të sjellë:  moralizim fetar në shkolla dhe institucione,  futjen e simboleve radikale fetare,  kufizimin e lirisë së gruas shqiptare,  largimin e Kosovës nga vlerat evropiane.  Feja nuk është problem; përdorimi i saj si armë politike është kërcënim për demokracinë dhe identitetin shqiptar.  28 Dhjetor 2025 – dita e vendimit të qytetarëve  Skena politike e Kosovës është e qartë: qytetarët nuk duan rikthim të intrigave, pazareve dhe skemave që për vite s’kanë dhënë asgjë për shtetin. Koalicione të dobëta e qesharake, të bazuara në mbeturina politike dhe interesa ideologjike jashtëvendlore, vetëm sa i japin forcë LVV-së dhe liderit Albin Kurti.  Kosova nuk do të kthehet pas. Flamuri, identiteti dhe liria jonë janë të pakapërcyeshme. Koalicioni i PDK-së me “Listën për Familjen” dhe figurat e islamizmit politik është një paralajmërim i qartë: kush bashkohet me mbeturina politike, rrezikon të bëhet vetë mbeturinë politike. 

Nga: Isuf Bajraktari Kosova po përballet me një fenomen të rrezikshëm: padija politike jo vetëm që nuk fshihet, por po shndërrohet në model qeverisës. Gafat e njëpasnjëshme të figurave të larta, si deklarata se Skënderbeu paska ngritur flamurin në Lezhë e jo në Krujë, nuk janë incidente të izoluara. Ato dëshmojnë një degradim të thellë epistemik, një rënie të autoritetit...

Fotot nga Gazeta Dielli, organi i Federatës Pan-Shqiptare Vatra Nga: Frank Shkreli Zonja dhe Zotërinj, autorë e lexues të librit shqip, miqë, kolegë e kolege të nderuara: Ja ku jemi mbledhur këtu sot në një organizim për herë të parë në Shtetet e Bashkuara për një Festival të Librit Shqiptar – Albanian BookFest, “një festë e jashtëzakonshme e librit, kulturës dhe identitetit...

Prof. Dr. Sabri Tahiri, Gjilan Ese kulturore Familja shqiptare ka qenë tradicionalisht institucioni bazë mbi të cilin është ndërtuar struktura shoqërore dhe kulturore e popullit tonë. Ajo ka funksionuar si hapësira ku transmetoheshin vlerat morale, kodi etik dhe normat e sjelljes, që garantonin kohezionin social dhe ruajtjen e identitetit kolektiv. Brenda kësaj strukture, gruaja – nëna, gjyshja, motra – ka...

Sak Muji, Rugovë - Zvicër DEKLARATË POLITIKE mbi zbardhjen e tradhtisë së lobimit për ndarjen e Kosovës (Për botim – Version përfundimtar) Në dritën e dëshmive të bëra publike nga seancat e Gjykatës Speciale në Hagë, ku u konfirmua nën betim se janë paguar 52 mijë dollarë në muaj, për dy vite rresht (2018–2020), të marra drejtpërdrejt nga buxheti i Republikës së Kosovës,...