Kreu Blog Faqe 980

Dështimi i shtetit nga propaganda mizore opozitare

Drini.us
-
0
Dështimi i shtetit nga propaganda mizore opozitare
Afrim Caka, Gjakovë
____
A thua: “Kush do ta ndalojë këtë mizëri opozitare???”
Ky shkrim ngre shumë pyetje intriguese, por nuk e zgjidh në mënyrë përfundimtare çështjen e bajlozave. Kjo është vetëm një pikë kthese në jetën e tyre. Ndoshta këta bajloza të zi e të verdhë, këto shoshunja janë një mister që nuk do të zgjidhet kurr, si dhe ngjarjet të tjera në politikën e tyre. Apo ndoshta, sapo që çështja të jetë në arenën publike, fakte të tjera do të dalin në dritë e do të na sjellin pranë përgjigjes përfundimtare.
Autori këtij shkrimi është në kërkim të veprimeve e të së vërtetës… Në mënyrë të pashmangëshme, ju, lëxues, do të jeni gjykatësi themelor të këtij “testament politikë” të lënë përgjysmë nga bajlozat e zi të këtij shekulli. Drejtësia e jonë bashkohore është bërë e pazonja për një detyrë të tillë fisnike kombetare për shkak se i ka humbur të gjitha cilësitë e larta dhe është bërë e paaftë, jo – siç mendoj unë – se ia dëshiroj të keqën, por për shkak se këta bajloza janë shumë të dobët që të ngrihen kundër tyre.
Bajlozat i tmerron suksesi politik Vjosa Osmanit, Albin Kurtit dhe deshirojnë t’ia nxijnë jetën çdo shqiptari. Pavarësisht nga pafytyrësia e pretenduar dhe pandershmëria e plotë, bajlozatë ishin ndihmë thelbësore për “Zajednicën e Serbisë” në objektivin e saj për burime strategjike – si minerale etj. Udhëheqësit e tyre u nervozuan. Thanë që ky sukses i tyre nuk duhet lënë pas dore prandaj duhet zbatuar taktika gebelsjane të “terrorit të zi”.
“Klasës së intelektuale” iu bëjë thirrje të marrin pjesë në shkrime e debate dhe për t’i shtypur me grushtin e hekurt atdhetar përfaqësuesit e bajlozëve të “agjitacionit për propagantë reaksionare”. Në fillim kjo thirrje duhet dëgjuar, por me kalimin e kohës gjithnjë e më tepër pasues janë afruar dhe për t’i pranuar mesimet e intelektualeve për ta ndaluar doktrinën e tyre.
Sa të mbrapshtë janë rritur e edukuar këta bajloza, me pabesinë e errësirës. Pastaj as vetë nuk e dinë se çfarë kërkojnë. Gëlltisin turpin sëbashku me mallkimin. Kjo kohë e maskarenjve…
Me bajlozat e zi duhet të mirret drejtesia, sociologu, psikologu, psikiatri etj… Politika e tyre është si një libër, disa bajloza janë aty për një faqe, të tjerët për një kapitull, por ata të vërtetët e zinjë janë aty për të gjithë historinë… Pra, qysh në vargun e pas luftës (zbulojmë – pamë) bajloza, që paskan dalë nga istikamee kancelarive të tyre. Këto qenie të frikshme, fryma e së cilës u shpënda si murtaj kudo në parlamentë, dhe fryma e tyre e dëmtoi rëndë kombin….
Ajo që krijon habi në këtë politik të vjetër është fjala “bajlozat e zi” që krijojnë habi, e cila, ndonëse janë shpirtrazuar, nuk është fjala e moçme “antishqiptare”, që do të thotë politikanë (kryesishtë mishngrënës nëpër tepsi e kafiteri).
Me këtë nëntërrokësh nis nga politikat e vjetra të Brojës, Prapashticës, Ratkocit, Glloxhanit, Malishevës etj.. ose më saktë nga legjedat e vargëzuara të epikës së tyre “shqiptare” luftarake në mes tepsisë me mish e plonca. Bëhet fjalë për qeniet e bajlozave të frikshëm, më afër përbindëshit dhe njeriut si Millan Radojciqi nga Gjakova, Zvonko Vesilenoviqi dhe Rakiqi miku i Dardan Gashit (mjerë Drenica) që dalin nga guvatë për t’u ndeshur me tepsitë e mbushura me pilav e gullash dhe mezi erdhen në gjendje të maparshme, pas ndotjes prej gjakut të zi.
Sidoqoftë, për një politikë të tillë, bajlozat e zi vetëm një aleatë të mundshëm e kishin në Evropë. Kjo ishte Serbia sëbashku me Zajednicën. Në këtë mënyrë, vit pas viti, këto organizma që i quajmë me emri bajloza, na sjellin lëndë gjithnjë e më helmuese të cilat zor se do t’i kapërcejmë ndonjëherë.
Një tjetër motërzim i mundshëm. Në qoftëse se ka mjegull do të thotë se duhet të ketë edhe bajloza të zi. Vetëm nëpërmjetë aleancës me Serbinë do të bëhej e mundur ruajtja e parapavijës në parlament si një kryqëzatë e re opozitare. Përligjja për të ndërmarrë një ekspeditë të tillë ishte më e fortë se ajo e etërve tyre dikur. Asnjë nga bajlozat e zi nuk e kundërshtonë ta hajë bukën e turpit të prodhuar nga gruri i Lindjes; dhe plugu i parë i tyre quhet “TRADHETI”.

33 vjetori i epopesë së familjes Munolli në Pollatë, me 13 shtator 1990

Drini.us
-
0
33 vjetori i epopesë së familjes Munolli në Pollatë, me 13 shtator 1990

Akademik prof dr Hakif Bajrami , Prishtinë

FAMILJA E MADHE SHQIPTARE OBJEKT U SULMEVE TERRORISTE SERBIANE 1989-1990

FAMILJA MUNOLLI VIKTIMA E PARË E NEOFASHIZMIT SERBIAN PAS 23 III 1989 

Më 7 shtator 1990 Kuvendi i Kosovës e aprovoi  Kushtetutën e Kaçanikut. Çarqet serbomëdha e dinin se shqiptarët nuk do të pajtohen kurrë me defaktorizimin e Kushtetutës 1974. E kuptueshme, se në të gjitha demonstratat partiotike shqiptare 1981-1990 parulla më e dashur për popullin shqiptar ishte Kosova Republikë.Këtë përkushtim të shqiptarëve e plotësoi Kuvendi i Kosovës në Kaçanik në rrethana po thuej se ilegale. Okupatori nazifashist  serbian kishte dyshime, sipas dokuemneteve që janë në Arkivin e Kosovës, se mbledhja e Kuvendit Kosovës e përfaqsuar vetëm nga deputetët shqiptarë do të mbahet:  ose në Grykën malore Demë Ahmeti të Llapit në Pollatë, ose në afersi të kufirit me Maqedoninë. Gjithnjë në bazë të dokuemnetve  duke menduar se Mbledhja ishte mbajtur në Pollatë, jo rastësisht më 13 shtator 1990, do të rrethohet nga të gjitha anët me polici-ushtri dhe do të sulmohet me të gjitha forcat familja Manolli- Latifi në Pollatë. 

Historiku i epopesë shqiptare  

Më 1981 pushteti Serbian, madje të gjithë sllavët e jugut do të vërsulen ndaj shqiptarëve se “po I detyrojnë kolonistët sllavë të shpërngulen nga Kosova”. E vërteta, të gjithë UDB-ashët që ishin diskredituar më 1966, do të mrizojnë me pensione të majme, dhe të pushueshëm do ta presin shansin e parë për vërsulje ndaj shqiptarëve. Aq më parë kur më 1975 Tito do ta pyes nipin e vet Joshka Brozin: “A po interesohet Aleksandër Rankoviqi diçka për mua (pasi që komunikonin familiarisht)”. Edhe A.Rankoviq një ditë marsi 1975 do t` i drejtohet Joshka Brozit: “Dua të takohem me Titon”. Në këtë “Pazar pas perdeve”, J. B. Tito do t` i drejtojë “selam” Rankoviqit përmes Joshka Brozit se: “tani për tani çdo takim nuk do të ishte në interes të A. Rankoviqit”. Kjo do të thot se dinakëria e Titos “notonte në mes E. Kardelit, me orientime decentraliste për Jugosllavinë, dhe Rankoviqit me koncepte të kral Aleksandrit për Jugisllavinë, ku të gjithë sllavët duhej të konsideroheshin jugoisllavë, e pastaj do të konvertoheshin në serbian. Kështu e projektonte A. Rankoviqi Serbinë e madhe. Kuptohet se këtë ide nazifashiste serbiane e vazhduan pushtetarët serbian në forma origjinale pas Kushtetutës 1974 që ishte triumf i decentralizimit të Jugosllavisë (Kardelist), e ,ku Kosova fitonte atribute :gjysëm zyrtare” të Republikës. Dhe, për ta luftuar këtë pozicion, ku Kosova ishte bërë nye strategjike për triumf, ose humbje të dy grupacioneve  politike (Kardel-Rankoviq) për dekada të tëra, më 1976 Kuvendi i Serbisë do ta përpiloi “Librin e Kaltërt” (Plava Knjiga), ku parashihet kthimi i Kushtetutës Kosovës (1974) në Statut të vitit 1963. 

E zërat decenralisto-centraliste, shkencorisht i prishën demonstratat partiotike të rinisë shqiptare në Kosovë më 1981, gjithnjë duke anuar kah decentralizimi . Lidhur me këtë, nuk është e rastësishme që më 5 prill 1981 sigurimin shtetëror të Kosovës, fillon për ta menagjuar Sllovenia, me urdhër të Stane Dollancit, që ishte agjent i sigurimit shtetëror Gjerman. Lidhur me këtë, demonstrata shqiptare në Kosovë, pa marrë para sysh peshën historike që e kanë, për shembjen e Jugisllavisë, e kanë edhe një vlerë shtesë civilizuese, se i treguan botës se në Jugosllavi jeton mbi gjysma e kombit shqiptar. Aq më parë kur më nuk mund të ndahej kombi shqiptar në: Albanci (për ata në Shqipërin Bregdetare) dhe Shiptari (për Shqipërinë kontinenetale). Këtë arbitraritet e bënte po thuej se pa pengesa makineria serbiane dhe tolerohej nga J. B. Tito, publikisht, sepse me Rankoviqin, pas burgosjës së Gjilasit ishin shokë të pandarë. Kështu e kualifikojnë dokuemnetet ushtarke atë miqësi shumë të ngrohët. 

Kuptohet, se çarqet fashisoide serbiane, provonin për ta shfrytëzuar çdo lëvizje të shqiptarëve,  kuptohet përmes ushtrisë dhe policiës, për ta kthyer pushtetin në  gjendjen e para qershorit 1966. Ajo shansë për ta Ishte  kur rinia patriotike shqiptare provoi më 1981 të ngritet në kryengritje. Por mjerisht ende nuk kishim “vetëdie popullore për luftë të armatosur”. Dhe, nga kjo kohë pushteti Serbian nuk do të lërë gur pa lëvizë, me të vetmin qëllim për ta “konvertuar”  së pari Kushtetutën e vitit 1974 në statut. Aty e kishte vegën shovinizmi neofashist I Serbisë, sepse duke ndryshuar kushtetuta, provohej degradimi i saj dhe krijimi i shansës për Srbinë integrale dhe koloniale. Lidhur me këtë, do të themelohet Komision Special, së pari për kthimin e serbëve dhe malazezëve në Kosovë, për rikolonizim të rinjë, që do të manifestohet në fushatë që e drejtonte: partia, kisha dhe ushtria me polici, e ku prinin Akademia dhe Lidhja e Shkrimtarëve serbian.  Por kësaj radhe (1981) fjala ishte për ata sllavë që  ishin shpërngulë nga Kosova për dy arsye: për kah orgjina ishin kolinistë të kralit ose Titos, dhe me degradimin e UDB-ës më 1966 ata kishin mbetë si gjeli në pleh; së dyti, nuk mund t` i duronin kuadrot e reja e të shkolluara shqiptare dhe nuk mund ta duronin kurrfar barazie me shqiptarë, sepse ishin adaptuar në pozitat e dahive, sikurse serbianet sot, më 2023, prandaj sshpërnguljën e kishin si shansë “shpëtimi”. E kolonistët sllavë (sidomos serb e malazez), nuk duronin që të janë qytetarë të rednit të barabartë, sepse të parët ishin serbët, të dytët duhej të  ishin “shqiptarët e ndershëm”-ish udbashët, të tretët mbetëshin  krejtë në fund të “ferrit”  Shqiptarët-Albanci!. 

Nuk ka kaluar muaj nga viti 1981, pa u bërë analiza detale për kthimin  e ish kolonistëve sllavë në Kosovë, sepse vetëm përmes tyre, ishte bindje mund të mbahej populli shqiptar i nënshtruar, i dorës tretë. Kjo fushatë, do ta ketë embrionin në “Librin e kaltërt 1976”, i cili  do të rregjenrohet me “Memorandumin” e Akademisë Serbiane më 1986. Por as dokumenti i  parë, e as I dyti, nuk pati fuqi t` i instalojë ish udbashët sërish në pushtetin e Kosovës, për ta sunduar sërish  Kosovën, sikurse deri më 1996. Dhe si pasojë e këtij ngërqi, se ish kuadrot e UDB-ës dhe të LKJ-ës, nuk do të mundën për ta PËRBALLUAR fuqinë intelektuale dhe politike të kuadrove të reja shqiptare pas vdeksës së A. Rankoviqit më 1983, kur shovinizmi srbian doli hapur në front, duke u promovuar në një simpoziaum në Beograd pastaj se: “Serbët në Jugosllavi janë të konsideruar si komb shtypës, e në realitet janë komb i shtypuar, pas vitit 1966”. Më këtë promovim më 1985 në Beograd çarqet serbe do të hapin rrugë që pas Memorandumit të Akademisë më 1986, në vitin pasues më 1987 do të fillojë punën e re kriminale në disa fusha, pa asnjë pengesë. Së pari, në Lidhjen Komuniste të Serbisë, e pastaj puna do të shpërndahet në Parlamentin e Jugosllavisë, prej kah do të lind: “Programi Jugosllavë për Kosovën 1988”. Duke llomotitur publikisht se “duhet të çvleftësohet Kuvendi i Bujanit 1943/44, që Kosova t` i bashkohet Shqipërisë, që PKSH për Kosovën ka të drejtë të japi aprovim, ndërsa PKJ ka të drejtë vetëm ta shqyrtojë”. Ky Program ( jugosllavë për Kosovën më 1988) de fakto e hapi shansën që Kosova të kthehet në pozitë teritorialo administrative në Statut të viteve: 1945, 1948, 1953, 1963. Por serbianëve  nuk u mjaftonte vetëm ky kthim. Prandaj, Kosova sipas Beogradit nuk mund të ketë  as Ligj Kushtetues nga viti 1969, e lere ma Kushtetutë nga viti 1974. Megjithë këtë duhej serbianëve një endergji misterioze që shumë shpejtë e patën gjetë, e të cilën edhe pse historianët shqiptarë e diskredituan disa herë, prap se prap qarqet politike shqiptare në Kosovë i mbyllën të dy sytë, sepse më 1981 shumica ishin regjistruar “Jugosllavë”, sepse demonstratat i quanin “kontrarevolucionare”. Dhe këtë promovin të tyre nuk e kishin të vështirë sepse: kur ishin regjistruar Jugosllavë më 1981, nuk e kishin vështirë të konvertohën në serbian, siç e dëshmuan me vepra deri më 1997, kur u shfaq UÇK dhe kur filloi lufta e armatosur çlirimatre shqiptare .Mjerë ai drejtues politikë shqiptar që nuk është rreshtuar me UÇK-ën më 1997-1999. E kush nuk është rreshtuar dihet. 

Së pari serbianët e filluan punën e diskutimit të amandamenteve të reja kushtetuese 

Amendamentet ksuhtetuese janë debatuar kudo nepër Serbi nepër koluare politike më 1987. Pastaj çështja është bërë publike edhe në Kosovë më 1988.  Dhe 97% e debateve figurojnë se shqiptaria nuk është pajtuar me ndryshimet që i ëndrronte dhe i shfaqi pushteti  neofashist serb. Lidhur me këtë, S.Millosheviqi  do të shpërthej publikishtë se: “Kushtetutën do ta ndryshohet  institucionalisht dhe jashtë institucionalisht”.  Me këtë kërcnim neofashist, karieristët dhe klosharët shqiptarë nuk do ta kuptojnë këtë atetnat dhe grushtshtet që po i përgatitej Kosovës. Në këto rrethana, burgjet ishin të mbushura me të rijë patriot dhe rrevolucionar të pamposhtur shqiptarë. Dihet se 23 marsi 1989 u tregua se ishte ditë e kobshme për Kosovën. Pas këtij grushtshteti,  intelektualët e vërtetë shqiptar e dinin se pa luftë të armatosur, më nuk mund të kthehet gjendja në Kushtretutën 1974, e lëre ma të avnsohet Kosova në Republikë të shtatë, që atëherë ishte mendim dominant. Në këto rrethana, do të lind Apeli i intelektualëve 215. Kështu në vijim  Kuveni i Kosovës në kushte të jashtzakonshme do ta aprovojë Deklaratën e 2 korrikut 1990, për Kosovën Republikë.  Ishte ky një elemnet i ri se më në fund Parlamenti e kishte kuptuar momnetin historik dhe qëndroi në nivel patriotik. Ishte kjo një kthesë shumë domethënse për ta kthyer në popull së pakut shpresën. Së dyti, guximi dhe patriotizmi i disa të rijëve dhe të rejave, ishte një paralajmërim se populli shqiptar më nuk duron robëri nën Serbinë gjakatare. Për ta FRIGËSUAR RININË PATRIOTIKE , Serbia do ta vejë në ball policinë, milicinë dhe ushtrinë, që ne nuk I kishin nën komandën shqiptare në Kosovë. Ndodhi  ky fenomen, sepse në nivelin intelektual shekncor nepër tubime ndërkombëtare punëtorët e shekncave shoqërore në Kosovë e kishin arritur nivelin dhe ma nuk ishin në asnjë pozitë inferiore, ndaj serbianëve që ishin mësuar të thonë: “atje poshtë” ( mednohej për Kosovë). E gjeografikisht  dihet se Kosova nuk ishte  “poshtë”, por uji shkonte nga lartë poshtë (nga Kosova drejtë Smederevës e Beogradit) . Në polemika, më 1988 do të u thuhet se: “Nuk jemi  ne poshtë, ne jemi lartë sespe uji nga Kosova  rrjedhë teposhtë kah Beogradi. E këtë nocion duhet ta kuptoni se para miliarda vjetëve, kur ju sllavët nuk keni jetuar në Iliri e as në Ballkan pastaj, e ka drejtuar  natyra se kah është lartë e kah është poshtë, kah rrjedh uji!”. 

Dhe, nuk do të vonojë dhe  Kuvendi I Kosovës më 7 shtator 1990 në Kaçanik, pas një pune intenzive politike, do ta shpallë Kosovën Republikë , sikruse njësitet tejra federative. Vallja partiotike me këtë akt KUSHTETUES nuk do të ketë më të ndalur. Informata  ishte e pandalëshme, sepse bota ishte bërë shumë e vogël  për fuqinë e saj (të informatës). E serbianët dhe administrata e tyre e kalbur mendonin se janë në vitet: 1912, 1918, 1945, kur vranin e pushkatonin familje e individ pa gjyq e pa ligjë, dhe askush nuk dinte asgjë. Tash ishte “këngë” tjetër , informata distribuohej për pak minuta nepër tërë Evropën dhe Perendimin e civilizuar, sidomos. Por për ta mbajtur popullin serbian në pozitë “superiore”, pushteti nuk do ketë ide as logjikë, që t` i përkrahë rrethanat e reja, jo vetëm në katrahurën  Jugosllave, por edhe në botë. Serbia për ta kthyer realitetin politik në pozita të para vitit 1966, do ta fillojë përgjakësinë kriminale me metoda të vjetra, të reja, ku vetëm tanket i kishin shtesë , nga mjetet e mëparëme. Në megalomaninë e tyre serbiane  se: “janë me ushtri të katërt në Evropë” (!), sërbet e fillluan luftën së pari kunder rinisë shkollore shqiptare më 1981. Pastaj dhunën  e bartën kunder FAMILJEVRE  EMBLEMATIKE shqiptare, krejtë me qëllim që t`e frigësojnë popullin, duke provuar t` i tregohen “muskutjtë” e tankeve dhe pizgaverëve, tytave dhe thikave të helmosura , me seleksionim edhe sllavëve që nuk quheshin serbian. Pikërisht së pari në Llapin e Murat Xhakës, Haxhi Sadrisë, Shaqir Igrishtps, Isa Boletinit, Bajram Currit, Idriz Seferit, Azem Bejtës, Hasan Prishtinës,  Ramë Vllasës, OSMAN MUNOLLIT–Pollatës, Nazim Gafurrit, do t` i provojnë armet dhe ushtrinë e tyre kriminale, krejtë me qëllim për t` u treguar shqiptarëve se në cilin pushtet jetojnë, krejtë me prapavi për t` u treguar edhe sllovenëve, kroatëve dhe boshnjakëve se çka mund t` i gjejë, bëri e reaguan sikurse shqiptarët. 

Pse u sulmua familja e Osman Munollit në Pollatë më 13 shtator 1990 

 PIkprisht, kundër familjes patriotike Munolli në Pollatë, serbianët do ta programojnë fillimin e realizimit të progarmeve të vejtra.Shtrohet pyetja, nëse më 7 shtator 1990 është aprovuar Kushtertuta e Kaçanikut, më 13 shtatoir 1990 do të sulmohet brutalisht nga milicia dhe ushtria serbiane (jugosllave) Familja MUNOLLI e POLLATËS që mbante dikur miqësi me  Demë Ahmetin, me Murat Xhakën , Ahmet Delinë, e besa edhe  me Haxhi Zekës, sepse Oda MUNOLLI  dhe POPOVA ishin konak i sigurtë më 1910 dhe 1912 për: Hasan Prishtinën, Isa Boletinin, Bajram Currin, prej kah doli shembulli më sublim  kur u lëshua KUSHTRIMI për kryengrutej kundër okupatirit turk më 1910 drejtuar nga Haxhi Sadria me shokë. E vërteta Kuvendi i Murgullës ishte një ngjarje kombëtare që u shënua më 1920 për ta kundershtuat riokuopimin e Kosovës, kuptohet  me Program të Komitetit Mbrotja Kombëtare e Kosovës, themeluar më 1 maji 1918 në Shkodër. 

Në bazë të traditës patriorike shtrojmë pyetjën: Si dukej palni I sulmit ndaj Familjes  emblematike MUNOLLO më 13 shtator 1990, le të deshmojnë dokuemnetet sekrete fshiste serbe, ku deshmohet  se: dikush nga agjentët shqiptar kishte spiunuar ,se Kuveni i Kosovës do të mbahet në Pollatë, diku në afersi të lokalitetit Demë Ahmeti”. 

Aksioni famëkeq të 13 shtatorit 1990 kundër familjs Munolli  pushteti e quan “RRUFEJA” 

Dokumnetet që posedohen janë argumente se kemi të bëjmë me një pushtet neofashit, që programon shfarosjen e një populli të tërë, vetëm pse nuk është sllavë, dhe bota në fillim I beson sepse viktima nuk kishte as karh as miqë, as forcë, përpos drejtësisë, sakrificës dhe guximit e shpresës. Dhe plani për shfarosejen e Familjes MUNOLLI (LATIFI)-Pollata ishte koduar me shifërn “MUNJA”-“RRUFEJA”. Për realizimin e këtij progarmi ishin angazhaur 135 milicë, 60 ushtarë me tërë arselanlin vrasës që posedonte shteti. Tabela koduese e akcionit “Rrufeja”, ishte shoqëruar me koncepte gjeografike. “Rregjioni për sulm” e kishte shnejën 21, kazerma ku përgatitej sulmi  ishte e koduar me numrin 20, qendra e sigurimit në Prishtinë ishte koduar me numrin 19; organizimi I sigurimit publik në Podujevë kodohej  me numrin 18; rezerva e forcave vrstare në Kerpimeh kodohej me numrin 23, rezerva ndinmëse e saj ishte në Leban (lokalitet në komunën e Prishtinës) kodohej me numrin 22. Vendi ku duhej zbatuar dhunën në Pollatë kodohej me numrin 24. Vendi kah duhej siguruar suksesin e dhunës ishyte fiksuar fshati Sllatinë me numrin 25. Vendi rezervë i suksesit ishte saktësuar në fshatin Zhiti me kodin ushtrak numër 26. Shtëpiat për bastisje (lexo për vrasje dhe shkaktim të frigës në popull)  kodohej me numrin 27.  Vendi ku do të përdorej dhuna e shtuar nëse nuk arrihet sukses në planin e parë në Pollatë, ishte koduar me numrin 28 në fshatin Metehi, punkt ai  me froca rezerervë  që ishte koduar me numrin 31. Ky unkt prej kah sigrohej i pari kodohej me shifër II. Efekti duhej të shënonte frigë dhe: “populli duhej me dy tri varsje mizore të vihet në lëvizje-arratisje, për të patur adute ushtria dhe policia  që mizoritë të vazhdohen edhe me viktima përtej numrit 10, por jo ma shumë për  fillim”. 

Lidhja kriminale se ku duhet ushtruar mizori nuk u ndal  në tërë Kosovën deri më 10 VI 1999 

Makineria vrastare serbe kishte program shfaroses që e përdori nga Pollata (13 shtaor 1990) e deri te Familja Shaban Jashari në Prekaz (4-5 mars 1998), e deshmojnë dokumentet serbe. Lidhur me këtë,së pari fillimi i aksionit dhe kryerja e detyrës fillestare quhej “Lanac 1” (zingjiri 1), bashkmi I kolonave vatrstare quhej “LANAC 2” (zingjiri 2), nisja e aksionit quhej  “Livada” (-Livadhi), ndalja e aksionit quhej “Trava” (bari), vija e bllokadës quhet në dokumnret ‘Kanar’ (Peshojë), lidhja e bllokadave quhej “Çvor” (nye), izolimi I personave në objekte quhej ‘KRUG’-(Rrethi), kontrollimi I objketit  mban kodimin “VETAR” (Era), personat për  izolim dhe burgosje quhshin “JEZH” (Iriqi), armet e gjetura (që vet I plasonin nëse nuk ka) duhej të quheshin “KOPRIVA” (hithat),  persoant e privuar nga liria quheshin “BREZA” ( pisha”) që digjen, mund të mbytën dhe asgjë. Personat e palgosur quheshin “ LIST” (gjethe) që nuk vlen pesë pare, personi I vdekutr quhet “Kaktus” edhe shqip është ashtu, roja  e vendit që duhej ta hapte zjarrin vrasës quhej  “PLAMEN” (flaka) që duhej ta kallte shtëpinë ose ta rrënonte me dinamit,milici që ishte më afër se ushtari quhej ‘kremen’, diçka që shkrep si guri brincak si eshka që e kap zjarin për një herë, vendasi që po sulmohej, vritej ose burgosj quhej ‘ trn’ –therë, trasporteri I blinduar quhej ‘lim’ lumi Lim, USHQIMI i VRASTARËVE QUHET ‘KITIJA’, uji  për programuesit e shfarosjes së familjes stabile shqiptare quhet ‘Limenka’. Këto fakte nuk i ka përdorë asnjë okupator në Evropë. Këtë arseanl të urrejtjës nuk e ka përdorë as nazifashizmi gjerman kundër HBRENJËVE fatmjerë, të cilëve në Evropë, vetëm shqiptarët ua dinin hallet. 

Komanda e krimeve ishte ushtruar në Koshutnjak të Beogradit një muaj (gusht 1990)  

Personat që I kishin hy realizimit të këtij programi  për shfarosje të shqiptarëve kishin kode numrore dhe përshkruese. Në çdo aksion theskohet rroli I shfrytzuesit, shenja thirrëse, puna dhe niveli reserveë që duhej vazhduar aksionin. Udhëheqësi I grupit  për bllokimin e objektit që po rrethohej përmes kodit “Rrufeja” kishte shenjën numrore 12, kurse puna që duhej kryer ishte koduar me shifren 50+50. Zavedënsi ikëtij aksioni e kishte shenjën numrore 13, udhëheqësi I grupit për bastisje 21, zavendësi  kodohej me numrin 22, drejtuesi I nëngrupit kodohej me numrin 23. Drejtuesi  reservë I nëngrupit kodohej me numrin 24; udhëheqësi I nëngrupit për furnizim  kishte kodin 25, marica e parë 61, marica e dytë 62, grupi për sigurimin sanitar 63, Komanda e forcave për sigurim 71. Drejtuesi I forcave speciale 81,shtabi I aksionit “Rrufeja” nr. 1,Komandanti;  nr. 2, zavendësi;  nr. 3, Antari I shtabit për operativë; nr. 4, Drejtuesi I bllokadës; nr. 11, kodimi I forcave motorike “Rrufeja”; nr. 31, Drejtimi I helikopterëve “Rrufeja” nr. 41; Lidhja e grupeve “Rrufeja” nr. 51, servisi nr. 91, mbarimi I Kodit Rrufeja” nr. 101.(Këtë strukturë programuese për vrsasje dhe shfarsoje duhet ta studiojnë profesionistët e sigurisë!) 

Aksioni për frigësim dhe terrorizëm shtetëror 

Me këtë program që I prezantohet opinionit për herë të parë, si eksperiment politko ushtrak për tërë makinerinë neofashiste serbiane ishte terrorizimi I Familjes MUNOLLI në Pollatë më 13 shtator 1990. Kjo do të thot se aksioni varstar serb  kishte filluar gjashtë ditë pas aporvimit të Kushtetutës Kaçanikut. Në këtë aksion ushtrakao- policor janë VRARË  Besim Latifi- Munolli– vritet në prag të odës dhe Skender Latif Munolli  vritet me snajper sepse e qanë rrethimin. Pushteti për ta treguar qëllimin i arreston 30 persona, duke I malltretuar deri ë alvanosje. Ky sulm ushtrako policor ndërmiret në Pollatë krejtë me qëllim për ta frigësuar tërë popullin e Rrafshit Kosovës. 

Mizori serbe edhe në viset tjera të Kosovës 

 Ndërsa  në të njetën kohë në Komunën e Klinës vriten Shtjefen Dushi dhe Simenon Dushi, krejtë me qëllim për ta frgësuar tërë Rrafshin e Dukagjnit.  Sulmi u bë për ta gjurmuar ku mshifen deputetet historik të Kushtetutës Kaçanikut nga 7 shtatori 1990. 

Sipas dokuenteve ushtarko policore serbe në vijim mbetej që të zbatohet një plan I ri me kodin “RRUFEJA 2” ku prashihet vrasja e më shumë se dy perosnave, por aksioni nuk guxonte të mbaroi së pakut pa u “likudiar 10 terroristë”, të cilët janë pa emër, pa e sulmuar askend, por arma e tyre duhej të ishte si leternjohtim se ishin shqiptarë.     

Varrimi i Besimit dhe Skender Latif Pollatës ishte “referendum”  

Populli nuk do ta durojë okupatirin  neofashist serbian u deshmua publikisht. Prandaj në varrimin e Besimit dhe Skenderit,  askush nuk ka mundur që e ndien vetëm shqiptar, e të mbanë qëndrim indifernet, e mos të shkojë në përcielljen e fundit të trupave të atyre heronjëve  të burrëruar. Sipas llogarisë sime, në varrim ishin afro 55000 persona. Në pjesëmarrje e tillë do të provohet të pengohet, por nuk pati fuqi që ta ndalë popullin. E kur populli do, atëherë popullit nuk i urdhërohet, nuk i komandohet, sepse  lartëshkëlqesia e tij POPULL,  është diçka madhështore. Nuk ka rëndësi a është i pranishmi me shkollimin ma të lartë, apo është analfabet, me rëndësi është dhe ky koncepim nuk mund të ndryshojë kurrë, aty ku  është populli –sovarni i kësaj jete në kalim, aty pushon liria që nuk ka forcë që e mund. E pra këtij populli shkolla e Adem Demaçit i besoi. 

Po ka pasë përpiekje që populli të pengohet në pjesëmarrje në varrim në dalje të Besianës. Ka pasë pengesa në udhëkryqin e Bradashit, në nyen rreshtuese në Kerpimhe, e përgjatë Luginës së Llapit në Repë. Ishte e kotë, populli kishte vendosë me çdo çmim të jetë pjesëmarrës, të jetë deshmitar, se i tëri është me Familjen Latifi-Munolli, se i tërë është me BESË për Besimin dhe me tërë qenjen njerëzore me Skenderin, që të dy deshmitarët e parë pas  Kushtetutës Kaçanikut (7 shtator 1990), heronjë të pavdekshëm, se shqiptarët e Kosovës nuk ka ma fuqi që do t` i pengojë në rrugën e pavarësisë. Populli me atë pjesëmarrje masive, sikur  deshti të DESHMOJË dhe DESHMOI NË VIJIM, se është i gatëshëm ta paguaj çdo çmim. 

MU për këtë pas mbarimit te të pamës si është zakoni arbror, në bazë të dokuemnetve pushteti do të përpilojë strategji tjetër inovative, që mos ta sulmojë familjen shqiptare, por të sulmohet populli në vedne publike. Edhe ky fenomne i dhunës nuk do të shkkatojë panikë në popull. Qëndrimi stoik nuk e ndali energjinë krhyengritëse të UÇK-ës në asnjë rrethanë. 

Përpiekja e pushtetit që me ligje fashiste ta ndryshojë strukturën e popullsisë  

Ligjet që përpiloheshin dhe aprovoheshin pa ndonjë debat kur të analizohen nga këndveshtrimi kohor i sotshëm, janë të gjitha të ngjajshme me ato që i sajonte Hitleri në viset e okupuara. Këto ligje bëheshin me qëllim që Kosova të serbizohet në të gjitha poret e jetës. 

Ligji i parë ishte ai i sielljes së kolonistëve nga Knini dhe Sremi në Kosovë. Si duket jo vetëm në Dejton por edhe disa vite para 1995 ishin bërë pazare në nivel  evroian se Serbisë nëse e lëshion Krainën serbe në Knin, do të i dhurohet një Republikë serbiane në Bosnje dhe do t` i ketë duartë e lira që të sillet si të dojë në Kosovë.  

Sot më 13 shtator 2022 SKENDERIT E BESIMIT i betohemi se Kosova e tyre do të jetë shtet Evropian i garantuar nga populli shqiptar dhe miqët e respektuar, i grantuar nga xhaku u Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, i  NATO-s dhe përkushtimit politik të Kombit për bashkim, për t` u përmirësuar gabunet që na janë bërë nepër Konfrese e konferenca të ashtuquajtura paqesore, duke na e coptuar ETNIN shqiptare copa sopa. E amaneti i Besimit dhe Skenderit është për bashkim. Unë popullit i besoi. 

Studimi i kushtohet:Nora Kelmendit,  Shote Galicës dhe SHËJTËS  Nënë Terezës, simbol i njerëziit për paçe! 

Më 13 shtaor 2023 

Haxhiu: Veriu i Kosovës t`i lihet Serbisë!

Drini.us
-
1
Haxhiu: Veriu i Kosovës t`i lihet Serbisë!
Asociacioni monoetnik jo-kushtetues dhe gangrenë e shtetit të Kosovës
      
Idiz Zeqiraj , Gjermani
 
Kosova ka bërë lëshime të bollshme, madje edhe të dhimbshme. Vetë pranimi i dialogut politik me Serbinë, pas masakrave masive në Kosovë, është një faj e tradhti nga Hashim Thaçi me ekipin e tij. Duke qenë rrast i shantazhuar, me dosje krimesh, të kundërshtarëve politikë shqiptarë, ai pranoi gjithçka që kërkoi Serbia, në këmbim të lirisë personale e grupore, mbi të cilët rëndojnë krimet numerike. 
Një popull i tërë nuk mund dhe nuk duhet të dënohet e ndëshkohet, për fajet individuale apo grupore kriminale. Kosova duhet t`i penalizojë nënshkruesit e Marrëveshjes të Asociacionit dhe të tjera, të cilat vënë në pikëpyetje ekzistencën e vet shtetit të Kosovës.
Ngulmimi i BE-së dhe SHBA-së, për krijimin e Asocioacionit të komunave me shumicë serbe, ka ngulfatur Kosovën. Kosova me 94 % të popullësisë shqiptare, nuk mund të jetë -multietnike-. Por, këtë ia imponuan ndërkombëtarët, për t`i favorizuar ende më shumë komunitetet pakicë në Kosovë, në veçanti, serbët vendorë. Tani, paradoksalisht, BE dhe SHBA, kërkojnë krijimin e një -Asociacioni monoetnik-, edhe pse Kushtetuta e Kosovës nuk e lejon!
Arsyetimi i ndërkombëtarëve se është nënshkruar një marrëveshje dhe duhet zbatuar, pavarësisht kohës dhe rrethanave, në të cilat është bërë ajo marrëveshje fatale, e devalvon një teori juridike, e njohur me emërtesën: “Klausula Sic Stantibus Rebus”, si normë juridike ndërkombëtare, për prishjen një kontrate apo marrëveshje ndërkombëtare, kur rrethanat kanë ndryshuar rrënjësisht dhe dëmi që sjellë zbatimi i një marrëveshje të tillë, është fatal për vendin, shtetin, siç është Asociacioni njëetnik për Kosovën! Qëllimet janë të errëta, me prapavijë bërjen hisedare të Serbisë në Kosovë, duke krijuar një “Republika Srpska”, e cila paralizon funksionimin normal të shtetit të Kosovës, deri në shkëputjen e një pjese të saj. 
 
Rrethanat e ndryshuara, madje rrënjësisht, nga koha e nënshkrimit të Marrëveshjës të Asociacionit, fatale për Kosovën, janë evidente, të dukshme: 
 
1) Nënshkruesit e marrëveshjes në fjalë, Hashimi Thaçi, me ekipin e tij, ishin dhe mbetën të shantazhuar, tani edhe të penalizuar, nga Gjykata Speciale e Kosovës, me seli në Hagë, me dosjet faktike vrastare të kundërshtarëve politikë shqiptarë. Dhe, ky nënshkrim, më vonë, edhe ratifikim në Kuvend, u bë në këmbim të lirisë të Hashim Thaçit dhe bandës së tij, të akuzuar me dosje bazike, për krimet e luftës dhe të pas luftës, kryesisht, vrasjen e oficërëve luftëbërës të FARK-ut të Ibrahim Rugovës; veprimtarëve të LDK-së; gazetarëve me integritet të luftës. Por, edhe ekzekutimet brenda llojit, kuadrot të hershëm të LPK-së, për ta eliminuar, paraprakisht, konkurrencën brenda partiake, në të ardhmen. 
 
Shtesë e krimeve të bandës-PAN, janë edhe vrasja prapa shpinës, përafërsisht, 300 ushtarët e UÇK-së, të angazhuar në shërbimin e komandantëve të inkriminuar të PAN-it, arrestimet, burgosjen, maltretimet dhe vrasjen e kundërshtarëve politikë dhe fshehjen e kufomave të tyre. Dhe, këto krime makabre, banda-PAN ia faturon LDK-së, kinse për hakmarrje ndaj PAN-it, si përgjigje për vrasjen e listuar të komandantëve FARK-istë dhe të kuadrove të LDK-së! Edhe pse LDK-ja kurrë nuk ka pasur strukturë vrastare të shqiptarëve dhe aq më pak të pjesëtarëve të UÇK-së.
 
Kjo dëshmohet edhe me deklarimin publik, në median T7, emisioni PRESSING, me moderator Leonard Kërçuku, të Baton Haxhiut, me porosi të drejtëpërdrejtë të Hashim Thaçit, si parapërgaditje të opinionit, për zbatimin të planit-pazar Thaçi-Vuçiq, të renditur në tri pika:
  1. Veriu i Kosovës t`i lihet Serbisë;
  2. Të zhbëhet Gjykata Speciale e Kosovës, me seli në Hagë; 
  3. Të falen krimet reciproke dhe të bëhet pajtimi shqiptaro-serb!
2) Serbia, në koordinim me Moskën, me qëllimin perspektiv, për krijimin e “botës serbe” dhe të “botës ruse”, në  Draft-statutin për Asociacionin, të një palo “Komisioni serb”, kinse të Kosovëe, kërkoi autonomi territoriale dhe referendum për serbët veriut të Kosovës, me synimin e qartë për ndarjen dhe bashkangjitjen Serbisë;
 
3) Sllogani, tashmë, i afishuar në veriun e Kosovës, në Serbi, në Mal të Zi (nga serbët vendorë), në “Republika Srpska” në Bosnje e deri në Moskën ruse: “Kur ushtria serbe do të kthehet në Kosovë”?!
 
Përgjigja e BE-së  dhe e SHBA-së, për Beogradin zyrtar dhe aleatët e tij, duhej të ishte “NIKADA”, KURRË! Dhe, në mesin e dhjetra fakteve tjera, vetëm këto tri fakte të cituara, për ta hequr, njëherë e përgjithmonë, nga agjenda e dialogut Asociacionin e stisur dhe të shpifur, qëllimshëm, nga shtetet mike të Serbisë brenda BE-së, do të ishin të mjaftueshëm. 
 
Çfarëdo insistimi i mëtejmë i BE-së, SHBA-së dhe të ndërkombëtarëve të tjerë, për themelimin e cilitdo nivel Asociacioni, do të ishte përdhosje e 800 dëshmorëve, 13.000 viktimave civile të pafajshme, e vuajtjeve masive fizike e shpirtërore të shqiptarëve të Kosovës. Kjo do të ishte një padrejtësi e madhe, një provokim i rëndë për popullin e Kosovës dhe shqiptarët e përbotshëm. 
 
Pendesa e BE-së, SHBA-së dhe ndërkombëtarëve tjerë, do të ishte e parathënë, e pritshme, ashtu siç u penduan për plojën e përgjakshme në Bosnje, Kosovë dhe Ukrainë. Por, nëse, vërtet, themelimi i Asociacionit do të imponohet nga BE dhe SHBA, pendesa e tyre e sigurtë, nuk do të ishte kurrëfarë zgjidhje. Për rrjedhojë, konflikti serbo-shqiptar do të mbetet gjithnjë i hapur, me mundësi përshkallëzimi, deri në përmasën e një lufte të përgjakshme, në mes të dy popujve, me rrezik të destabilizimit në rajon e më gjerë.
Ndoshta e vetmja shtesë, që mund t`i bëhet de-përshkallëzimit sot, nga qeveria e Kosovës, është zhvendosja e kryetarit të ngujuar në zyrën komunale dhe sistemimin e tij në një objekt rrethanor. Por, gjithnjë, me garancinë se në zyrën e të parit të komunës, nuk do të lejohet të hyjë askush, përveç kryetarit fitues në zgjedhjet dhe votën demokratike të pritshme.
Kosova, nën masat sanksionuese, gjithësesi pëson humbje të mëdha. Por, kur dihet, madje botërisht, se këto masa nuk janë për fajin e Kosovës, duhet të përballohen dinjitetshëm. Kosova ka përjetuar terror dhe varfëri, njëherësh. Dhe, ka mbijetuar në saje të solidaritetit ndërnjerëzor. Edhe këto masa do t`i përballojmë, pavarësisht, kohëzgjatjes së tyre.
Për përballimin e lehtësuar të vështirësive aktuale, kërkohet unitet në qendresë. Pikërisht, mungesa e unitetit dhe etja e shfrenuar për pushtet, e një opozite servile, destruktive, rrast të inkriminuar, kontribuoi shumë në ndëshkimin absurd të Kosovës. Mosbesues në votën e popullit, opozita zgjodhi mbështetjen e Serbisë. Kjo opozitë dje kishte mbështetur -Listën Serbe-, në luftimin e opozitës të saj, sot kjo Listë famëkeqe, po ndihmon në luftimin e pozitës, përkatësisht, të qeverisë aktuale të Kosovës.
PAN-i i lidhur fort me Listën Serbe, në makro-kontrabandën, në vite e dekada, me disa komandantë të inkriminuar, penguan, qëllimshëm, kontaktet me minoritetin serb në veri të Kosovës. Ata e heshtën dhe bllokuan hapjen e Urës së Ibrit, edhe pas ndërtimit të saj, me qëllim që kontrabanda të bëhej shpengueshëm. Krerët e Listës Serbe preferencë kishin PAN-in, në zgjedhjet qendrore. Dhe, këtë e dëshmuan me votën e tyre vendimtare, në zgjedhjen e Ramush Haradinaj kryeministër.
Kosova, pavarësisht marrëdhënieve me Beogradin, me serbët në Kosovë, jug dhe veri, duhet të bashkëpunojë, sepse në mesin e tyre ka shumë Rashiqër e Kërstiçër, Bogdanoviçër dhe të tjerë, të cilët e kuptojnë se bashkëjetesa me shqiptarët, ka qenë dhe mbetet domosdo e kohës.
Me të drejtë, opozita serbe, akuzon, me emër e mbiemër, Hashim Thaçin, Ramush Haradinaj dhe komandantët tjerë, për bashkëpunimin në makro-kontrabandën me “Listën Serbe”. Ata e luftuan dhe e shkatërruan Opozitën serbe në Kosovë, duke e ndihmuar, drejtëpërdrejtë, “Listën Serbe”, për ta përvehtësuar të gjithë pushtetin në komunat me shumicë serbe në Kosovë dhe Vuçiqin në Serbi. 
Askush nuk duhet të krenohet, në Kosovë, nëse krijon qeverinë pa pjesëmarrjen e serbëve në qeverisje, për aq sa i takon ligjërisht komunitetit serb. Komunikimi me serbët, në jug dhe veri, duhet të jetë i çiltër, i sinqertë, gjithnjë, në funksion të integrimit e tyre në shoqërinë dhe shtetin e përbashkët-Kosovë, përkrah komuniteteve tjera vendore.

Duanë e kujt ban kjo Dua Lipa?

Drini.us
-
1
Duanë e kujt ban kjo Dua Lipa?
Nga: Ilir Seci, New York
____
Per ata që mundet mos me e ditë “Dua” në arabisht domethane “Lutje”…a e ka pasë këtë parasysh Dukagjin Lipa kur ia ka vndue çikës emnin “Dua”, këtë gja nuk kena si me e dite, por me perdorimin e saj nga establishmenti kleptokratik i Tiranës, Dua perdite e ma shume po ban duatë e Ramës dhe Veliajt…U ba kohe që babë e bijë shihen duke postue selfije e foto me Ramen e Veliajn në brigjet e rivieres shqiptare apo ne Tiranë duke u kompromentue dhe perdorue hapas në nivele të habitshme per kedo. Në boten normale artistet i ruhen fort kompromentimit politik sepse e dine që kane pasues,(fansa), nga tana ngjyrat politike që jane si spektri i ylberit…Por Dua Lipa bashkë me babi Dukagjin Lipa moti e kanë kapercye ylberin politik dhe kanë dalë haptas si perkrahes e mbeshtetes të establishmentit kleptokrat që sundon në Tiranë…Foto e hashtage me Rama/Veliaj, dreka e darka, datelindje e dasma me pushtetarë ua gufuen delirin Duasë bashke me babin e saj deri në nivele marrezie…deri në atë nivel sa me dalë në skene me simbolet e diktatures komuniste të Enver Hoxhes…flamurin shqiptar të perdhosun me Yllin – simbolin jugoslllav të AVNOJ-it…Yllin jugosllav të Titos. Ai yll uzurpator në flamurin tonë perfaqeson diktaturen enveriste kur mijera familje shqiptare janë debue, internue e perndjeke, u janë pushkatue djemte e vajzat, u jane dergje burgjeve bijte e bijat…Athue e din Dua Lipa bashke me babin e saj se flamuri shqiptar i perdhosun me yllin jugosllav lejohej ne Kosoven e zaptueme nga Serbia kurse flamuri kombetar pa yllin jugosllave ndalohej? Ne RSFJ ba me ia gjete kujt flamurin shqiptar pa yll denohej me burg? E njajta gja ndodhte edhe ne Shqipnine Socialiste te Enverit ku i priste burgu ata qe kishin flamur kombetar te pa perdhosun nga ylli i 24 majit 1944…Zor se mundet me i dite keto gjana Dua sepse tana gjasat jane qe ajo me mendue se ylli në flamur asht si puna e yjeve ne bulevardin e famshem “Hollywood Walk of Fame” në Los Angeles…Dua Lipa me gjase nuk e ka idene dhe kjo nuk perban problem sepse mos me ditë nuk asht krim, të tanë jemi te paditun ne fusha te ndryshme, krim perban kur nuk pyet e nuk meson se sa pergjegjesi ka dalja ne skene dhe se si duhet dale ne skene…me e thjeshtesue kete ja nji shembull – me dale Dua Lipa ne skene ne Shqipni me flamurin shqiptar te perdhosun me yllin jugosllav asht njisoj si me dale ne skene ne Gjermani me kryqin e thyem nazist…A kish me guxue me e ba ate gja me Gjermani? Kurre…por e ban ne Tirane sepse mundet…sepse e lane…
…Tash me i thane Dua Lipes hajde ne Tirane prape me ate flamur me 16 shtator per Konferencen e Pezës, e mbas nji muaji me 16 tetor per datelindjen e Enverit…mbasandej ke edhe 8 nandorin e Miladin Popoviçit e Dushan Mugones…mandej ke edhe 29 nandorin e çlirimit të Jugosllavise…rueje ndonji dua tjetër edhe per 24 majin e Permetit kur serbet ia vendosen yllin e tyne flamurit te Gjergj Kastriotit…ah po, se mos harrojme…kurdo të vendosish me ba tatuazh figuren e “shokut Enver”, vendose në vithe, jo vetem pse i ka pase fort marak Enveri por edhe per faktin se ato i ekspozon ma se shumti në rrjete sociale…vetem mos harro vendose tatuazhin e tij në vithen e majte se i majte ka qenë shoku Enver…

Col Delia, 17 vjeçari nga Gegyseni që e vrau Mehmed Ali Pashë Maxharin në sarajet e Abdullah Pashë Drenit në Gjakovë

Drini.us
-
2
Col Delia, 17 vjeçari nga Gegyseni që e vrau Mehmed Ali Pashë Maxharin në sarajet e Abdullah Pashë Drenit në Gjakovë
Ilir Seci, New York
______
Çka e lidh Col Deline e Gegysenit te Malsise se Gjakoves,(Tropojës), me poetin e famshem turk Nazim Hikmet? E kishte mendue kush najhere se ka nji lidhje kund mes tyne? Fakti asht se kundër deshires se tyne lidhen pra sepse plot 145 vjet ma parë, ne shtatorin e vitit 1878, malsori 17 vjeçar nga Gegyseni, Col Delia vret me doren e tij Mehmed Ali Pashën, me graden marshall, shefi i shtabit te ushtrise osmane…e ky Mehmed Ali Pasha i njoftun ndryshe edhe si Maxhar Pasha asht stergjyshi i poetit te famshem turk Nazim Hikmet…pikerisht ky paraardhes i poetit Nazim Hikmet – Maxhar Pasha kishte qene delegat perfaqesues i Perandorise Osmane ne Kongresin famekeq te Berlinit mbajtun po ate vit ne Berlin,(1878), ku ai ishte zotue me ia dorezue Malit të Zi krahinat shqiptare të Plavës e të Gucisë. Nji muej mbasi ishte kthye nga Berlini delegati osman Maxhar Pasha kishte shkue ne Gjakove ne perpjekje me sabotue Lidhjen Shqiptare të Prizrenit qe kish marre vendimin me i mbrojtë me çdo kusht trojet shqiptare. Keshtu ne ate fillimshtator te vjetes 1878 Maxhar Pasha ne krye te disa batalioneve osmane hyn ne Gjakovë dhe ban konak ne sarajet e Abdullah Pashë Drenit, figure e njoftun e qytetit asokohe…por Pasha qe kish ba pazarlleqe me tokat shqiptare ne Berlin kesaj rradhe nuk i kishte ba hesapet si duhet kur vendosi me hy ne Gjakove…
Sarajet e Abdullah Pashë Drenit në Gjakovë…
Malsoret kryengrites te zemeruem pa mase nga pazaret e Portes se Nalte rrethuen sarajet e Abdulla Pashe Drenit dhe krisi pushka mes forcave kryengritese dhe atyne mbrojtese mbrenda sarajeve…Siç shkruejne kronikat e kohes kryengritesit qe kishin rrethue sarajet ishin mbi 4 mije forca ndersa mbrenda sarajeve ishin dy batalione ushtaresh osmane, rreth 30 miq e perkahes gjakovare të Abdullah Pashë Drenit, mes tyne edhe Shaqir Curri i ati i Bajram Currit si dhe 70 mirditorë qe Abdulla Pashe Dreni i kishte si djem mbas veti. Lufta ka qene shume e pergjakshme e ka zgjate disa dite…ne fund u vranë mbi 90 veta mbrenda rrethimit kurse jashte mureve te sarajeve ne mesin e sulmuesve u vrane mbi 500 veta. Mbrenda sarajeve mbet i vrame i zoti i shpisë Abdullah Pashë Dreni bashke me Shaqir Currin. Kurse Maxhar Pashen e vret i riu 17 vjeçar Col Delia nga Gegyseni i Krasniqes se Malsise se Gjakoves,(Tropoja)…Col Delia si i ri vetem 17 vjeç, me shtat imcak hyn lehtesisht nga nji frëngji e sarajeve te Abdulla Pashes e çan mes mbrojtesve deri te pozicioni ku gjindej Maxhar Pasha te cilin e vret ne vend…por Coli vritet edhe vetë aty, siç thote edhe kanga :
“Eu Colë Delia sy sahati
I lumtë goja o mir vikati
O vet po jes e Pashën prej çarti
Man Avdinë po ma pret bajraki
Po rri n’besë o sikur i ati
Po rri n’besë si baba i vet
Qysh ke njeh eu yzbashi mbret
Fukaranë more pse pe shet”
Man Avdia i Mulosmanaje qe permendet ne këtë kangë ishte bajraktari i fist te Krasniqes, fisit qe bashke me Gash, Nikaj-Mertur, Ptyç e Berishe kane mbajte peshen kryesore te sulmit ate dite kur Gjakova u la me gjak…
Po kush ishte ky Mehmet Ali Pashe Maxhari? Nofkën “Maxharri” e kishte marre per shkak te origjines se tij prusiane…Mehmet Ali Pasha,(Maxharri), ishte prusian i lindun si Ludwig Karl Friedrich Detroit, me 1827 në Magdeburg, Prusi, sot Gjermani. Mbiemni Detroit i familjes ku lindi e nxjerr ma shume si francez, nga ato familjet protestante Hugenote qe iken nga Franca per shkak te perndjekjes qe u bahej protestanteve asokohe. Mbiemni familjar “Detroit” asht frangjisht dhe domethane “Ngushticë”, nga kjo fjale frangjisht e ka marre emnin edhe qyteti Detroit ne Miçigan,SHBA, nga kolonet e parë franceze qe e quejten lumin “le détroit du Lac Érié” – shqip “ngushtica e Lkenit Erie”…ne moshe te re Ludwig Karl Friedrich Detroit i hyn zejes se detarise dhe perfundon ne Stamboll ku konvertohet ne mysliman e merr emnin Mehmed Ali, nis nji karriere meteorike qe e bani delegat te Portes se Nalte ne Kongresin e Berlinit…pasardhes i kesaj figure te mistershme qe vendosi fatet e shqiptareve ne Berlin me 1878 asht poeti i famshem Nazim Hikmet…

Dëshira e At Valentinit që shqiptarët e kthyer në fenë islame e të ribëheshin katolikë

Drini.us
-
0
Dëshira e At Valentinit që shqiptarët e kthyer në fenë islame e të ribëheshin katolikë

Ndriçim Kulla , Tiranë

“Të këqijat që sollën ndryshimet fetare mund të ndreqeshin përmes kulturës”

At Valentini ishte një ekumenist i një lloji të veçantë, një ekumenist kulturor. Do të kishte qenë një gjë shumë e thjeshtë për At Valentinin kur erdhi në Shqipëri që t’i shpjegonte problemet që kalonte vendi me mozaikun fetar të tij. Sigurisht që nuk ishte entuziast për reduktimin e Katolicizmit në Shqipëri dhe zemra e tij do të kishte dashur që shqiptarët e kthyer në fenë islame do të bëheshin katolikë përsëri. Por ai e kuptonte se kjo ishte një aventurë e pamundur dhe ajo që kishte rëndësi ishte që shqiptarët, pavarësisht përkatësisë fetare të tyre, të bashkoheshin në një kulturë me identitet perëndimor. Pikërisht për këtë gjë punonte si misionar. Prandaj mund të thuhet se At Zef Valentini si ekumenist, i përket një lloji më të përparuar se koha e tij, kur ekumenizmi kuptohej vetëm si mirëkuptim mes dy Kishave të krishtere, apo mes fraksioneve të botës së krishterë në përgjithësi.

At Valentini si ekumenist i përket kohës së sotme, shekullit XXI, kur ekumenizmi ka fituar një kuptim të ri, gjithëpërfshirës, që ka të bëjë me dialogun dhe bashkëjetesën mes feve të ndryshme. Prandaj, megjithëse At Valentini ishte një misionar katolik italian, ai asnjëherë në veprën e tij, as pas largimit nga Shqipëria, nuk e akuzoi ekzistencën e shumë feve në Shqipëri si përgjegjëse për të këqijat që kalonte vendi. Ato të këqija që kishin sjellë ndryshimet fetare mund të ndreqeshin me anë të kulturës, dhe njerëzit e ushqyer me këtë kulturë do ta gjenin vetë rrugën e duhur për te Zoti. Në qoftë se do të shtrohej çështja e feve dhe e ndryshimit të tyre masiv, kjo vetëm sa do të shkaktonte turbullira, konflikte, gjë që do të sillte edhe pengimin e projektit të kulturës së përbashkët që Çështja e besimit fetar te shqiptarët, më saktë reforma marramendëse që ata kishin bërë në mesjetën e vonshme, duke zëvendësuar zotërimin e unjisuar të krishterimit, me trifetarinë, kishte qenë dhe mbetej ende pika më e zbuluar, lehtësisht e plagosshme e dosjes së tyre identitare. Haptas apo jo, drejtpërdrejt apo tërthorazi, ajo dosje do të përdorej ndaj Shqipërisë, sa herë që vendi do të ndodhej përpara provash të rënda.

Në të vërtetë, kishte një thelb që e nxiste malcimin në këtë dosje. Ndër tri besimet, dy ishin me kryq, kurse i treti jo. Dhe çështja s’mbaronte me kaq. Besimi i tretë, përveç që ishte pa kryq, ishte besimi i pushtuesit. Dhe prapë çështja s’mbyllej. Ndonëse i tillë, kurrsesi s’mund të thuhej se ai besim kishte qenë i rastit dhe kalimtar. Shqiptarët, të krishterë dhe laikë bashkë, e kishin pranuar si besim të tretë, njëlloj të ligjshëm si dy të tjerët. Nga ana e tij, ai vetë ndonëse i përkrahur nga pushtuesit si fe zyrtare, nuk ishte ndier asnjëherë fitimtar, dhe as i kishte shtyrë jashtë skene fetë e mundura. Shkurt, të tre kishin pranuar ndërsjelltazi ligjshmërinë e secilit, dhe kjo ka qenë baza e paktit të rrallë, ndoshta të vetmit ndaj të cilit shqiptarët herë ndiheshin krenarë e herë me faj.

Filozofia e tij ishte e thjeshtë: besimet ishin tre, por kombi një. Si i tillë, ai ishte me ta. Kurrë nën ta. Madje, asnjëherë baras. Kjo nuk pengonte vramendjet dhe dyshimet. Ishte një cen apo një meritë ky pakt? Kishte qenë përnjëmend e vetmja zgjidhje dhe i vetmi antidot përpara dhe pas katastrofës? Me fjalë të tjera, pushtuesi me të njëjtën fe do të quhej si më parë pushtues, dhe armët do të kryqëzoheshin si më parë me të, dhe, si më parë, liria do të quhej liri dhe robëria robëri? Shkurt, e dëmtonte apo e shpëtonte kombin ky pakt, e bashkë me kombin, ëndrrën e kthimit në kontinent?

Koha sa vente i jepte të drejtë paktit. Myslimanët shqiptarë vriteshin e priteshin me osmanët, pa u penguar aspak prej fesë së njëjtë. E, si të mos mjaftonte kjo, kur Europa nisi të rishfaqej në horizont, ata u magjepsën prej saj, njëlloj si të krishterët. Të krishterët, nga ana e tyre, iu përgjigjën me të njëjtën hapje monumentale. Për asnjë çast të vetëm nuk u shkoi ndërmend se mund ta bënin ata vetë, pa myslimanët, Shqipërinë.

Gjithë shekulli 20-të dukej se s’do të bënte gjë tjetër veç ushtrimit të kësaj aventure që shumëkujt i ngjante e pamundur e shumëkujt e marrë: Një Themelues mysliman shqiptar, me zëvendës një katolik, do të shpallte Shqipërinë e pavarur. Një princ protestant gjerman, i emëruar prej Fuqive të Mëdha, do të bëhej sovrani i parë i vendit tribesimsh. Një peshkop ortodoks, përkthyes i “Hamletit” e i “Don Kishotit”, do të zgjidhej kryeministër i së parës qeveri republikane, një mbret mysliman, por me mbretëreshë katolike do të hipte pas tij në fronin mbretëror.

Fundamentalistët, natyrisht, nuk do të mungonin. Mizorë si askund, aq përçarës sa ç’ishte ai bashkues, si sfurk hekuri tredhëm- bësh, do t’i turreshin paktit për ta prishur. Po s’do të mundnin dot. Do të viheshin në gjunjë prej tij, ndonëse pakti vetë, bashkë me të tria besimet, do të gjendej befas përpara një zezone të papritur. Dukej sikur historia po iu punonte një rreng shqiptarëve. Si një ndëshkim për atë që herë ishte marrë si lodër me fenë e herë si mençuri e marrëzi bashkë, i la një kohë të gjatë pa tempull.

Në një heshtje morgu, pakti ndërfetar e ruajti megjithatë thelbin e vet. Kokulur e pa bujë, nën tmerrin e ndalimit komunist, frymonte megjithatë. E kishte dhënë ndërkaq një pjellë të tij, mbrojtjen e hebrenjve gjatë Luftës së Dytë Botërore. Pa ushtrimin e mëparshëm të harmonisë, misteri i asaj mbrojtjeje të bujshme nuk mund të shpjegohej kurrë.

Pas rënies së komunizmit, dhe sidomos pas kacafytjes ballkanike, kur midis pashpresës që u krijua, do të kërkohej një rreze shprese për atë që dukej si gjëja më e pamundur në botë: pajtimi ndërballkanik, vëmendja do të drejtohej ndoshta te shpikja e dikurshme shqiptare. Pas prodhimit të parë të saj, mbrojtjes së hebrenjve, koha do t’u kërkonte ndoshta një prodhim të dytë, edhe më të vështirë: nismën për harmoninë ballkanike.

Besimi për një mision të tillë mund të merrej si ledhatim i tërthortë i sedrës së një populli të shquar ndërkaq për sedër të sëmurë. Kujtimi i hidhur i misionit grotesk shqiptar për mbrojtjen e marksizëm-leninizmit në shkallë planetare, do të kishte mjaftuar ndoshta për sprapsje të çdo ideje misionarizmi për një mijë vitet e ardhshme.

Ndërkaq mendimi se shqiptarët, qoftë edhe në kundërshtim me vullnetin e tyre ishin në skajim të përshtatshëm, për të nismëtuar “pranimin e tjetrit”, shfaqej aty-këtu, e bashkë me të shtohej bindja se Europa do ta kapte një ditë se dy shtetet shqiptare, ashtu si dy buaj të të njëjtit komb, do të mund të ecnin drejt një brazde të panjohur më parë. Dhe kjo mund të ndodhte jo se shqiptarët ishin më të mirët e më mendjehapurit se të tjerët, por thjesht sepse rasti historik u kishte dhënë atë veglën e fshehtë që u përmend më lart.

Ismail Kadare nuk e ka thënë të fshehtën e harmonisë trifetare, apo nëse doni të llogarisim edhe bektashinjtë, katërfetare. E fshehta është: Tre (katër) fe, por një kulturë. Zakonisht fetë janë baza e kulturës. Këtu e kanë burimin konfliktet kulturore me bazë fetare. Në rastin e Shqipërisë, falë disa njerëzve të mëdhenj, nga të tre (katër) fetë, u krijua një kulturë e përbashkët me orientim perëndimor, për të cilën kanë kontribuar myslimanët Naim e Sami Frashëri, Faik Konica, Mehdi Frashëri, Mithat Frashëri etj., të krishterët ortodoksë Jani Vreto, Mihal Grameno, Fan Noli, Branko Merxhani etj., katolikët Pashko Vasa, At Gjergj Fishta, At Shtjefën Gjeçovi, At Anton Harapi, Krist Maloki etj. Por kjo kulturë që ishte baza e harmonisë ndërfetare, nuk do të mund të mbijetonte në qoftë se nuk do të bëhej një konstrukt i fortë, themelet e të cilit shkonin thellë në truallin kulturor europian, dhe këtu At Valentini dallon nga të gjithë të tjerët, se ai më shumë se kushdo gërmoi në thellësi për të qenë këto themele sa më të sigurta. Duke bërë këtë gjë, nuk cenoi aspak bindjet e tij fetare. Ai ishte, veç të tjerash, edhe një teolog, dhe në qoftë se do të kishte pasur mundësi të merrej vetëm me teologji, do të ishte bërë ndoshta një nga teologët e mëdhenj të Kishës. Një nga cilësitë e teologëve të mëdhenj të Kishës Katolike në shekuj, të cilët kanë shkruar libra të trashë dhe që mund të kuptoheshin vetëm nga një rreth i përzgjedhur lexuesish, ka qenë që ishin gjithashtu në gjendje të shkruanin broshura divulgative të destinuara për shtresat e gjera të popullsisë, ku me gjuhë të thjeshtë, të qartë shpjegonin Doktrinën e Krishterë dhe historinë e Kishës. Vetëm ata që e zotëronin thellë teologjinë dhe artin e të shprehurit mund ta bënin këtë gjë. At Zef Valentini tregoi se ishte në gjendje ta bënte një gjë të tillë. Një shembull për këtë është artikulli i tij “Kisha Katolike, Danti dhe reformat”, ku ai si gjithmonë i papërtuar, polemizon me ata që shtrembëronin teologjinë e Krishterë dhe historinë e Kishës Katolike:

Nji farë Izet Bebeziqi me dy artikuj qi, në qershuer e tetuer të kaluem, botoj e perkohshmja “Kombi”, pa ja pasë pá as kartuçat teologjís, na ngrehet e na kokorisë çashtje këso dege, thue se e ka pjellë vetë teologjija e Salamankës. Nder sa e sa tjera, thotë se Kisha Katolike nuk âsht ajo qi ka temelue Krishti. Ndërmjet Kishës e Krishtit “qindron nji humnerë fare e madhe. Larg nga Kisha. Lirí fetare. Lirí personale klithte Dante. Reformë don Kisha, se dogma e shtangët na mbyti, thriste poeti… Mendsija e tij e lirë, dhe sidomos kritika me fr?më reformative ndaj mungesve dhe të metat e kishës dhe veseve të papve xânë vend… kryekrejet në vepren në fjalë. Raca dhe jo Religioni ka randësí të madhe per Danten”, e giatë e giatë këtí krahi.

Këtû nji herë e pikë mâ së pari, pa shkue aspak mâ’ndej, vêhet oroe se ky farë shkrimtari s’na din as gramatikë shqipe! Kjaje, Zo’, të keqen! s’din se ç’rasë don prepozita ndaj, e na kapet me teologjí e me Dant Alighierin!

Dikush mund të thotë se përse At Valentini humbiste kohë me një njeri të tillë si ky Bebeziqi, të cilin e quan një shkarravitës që nuk di as gramatikën shqipe. Shtypi shqiptar i kohës përveç autorëve me vlera, të cilët i kanë mbijetuar kohës, ishte i mbushur dhe me të tillë njerëz. Por At Valentini e dinte se këta mund të bënin dëm duke përhapur të pavërteta, prandaj herë pas herë përzgjidhte ndonjërin prej tyre për t’i dhënë përgjigje kështu shtrembërimeve që përhapnin ata. Në vazhdim të artikullit të At Valentinit “Kisha Katolike, Danti dhe reformat” gjejmë një shpjegim sa sintetik, aq edhe të thjeshtë e të qartë të Doktrinës së Krishterë dhe se çfarë është Kisha Katolike nga këndvështrimi historik: po vrejmë sa grima, padè çka mëson teologjija e tyne. Këjo thotë se dogem, moral (parimet morale), sakramendet e jerarkija, janë ato kater sende qi perbâjnë natyren e Kishës së temelueme prej Krishtit. Këto janë ato kater shtylla granite qi Aj vetë i vûni Kishës, njato kater shtylla qi s’e lânë m’u zhgatrrue kurr, deri të soset jeta. Tashti, padè cila nder to na i ka râ a na i ka mungue kurr Kishës katolike? Asnjêna. Njato të verteta feje e morali qi katolikët besojshin sot 1900 vjet, njato besojnë në dit t’ona e njato besoj edhè Danti. Njato shtat sakramende qi paten katolikët e parë, njato kanë edhè ata të sodit. Njat trajtë monarkike qi i dha Krishti Kishës, tue vû Sh’Pjetrin permbí të gjith tjerët, njatê ka edhè sot me Papen e Romes kryetár të gjithmbarshem. Kush t’a doet gjânë e giatë proven e këtyne fjalve, se Kisha s’ka bâ “tjetertime nder parime të Shelbuesit” ja nep shqip “Pergjegja Katolike Katekizmit Ortodoks” qi, per nji rasë gadi si këjo, botoj Shtypshkroja “Zoja e Paperlyeme” vj. 1933 në Shkoder.

Do dijtë mirë edhè se Kisha katolike s’kje temelue prej Krishit si nji trup i dekun, por si trup organik i gjallë. Per m’e skjarue punen me nji shembelltyrë, po thomi se Kisha mund të pergiasohet me nieri. Ky kúr lén, âsht sa grima; por, sa do i vogel, âsht animal rationale, fr?muer i arsyeshem; mbandej rritet, bâhet i madh, forcohet, xên, perparon, vepron e shto çka të duesh me shtue: me të gjitha këto, per kah natyra, si mëson edhè Aristoteli, mësues udhëheqës i Dantit në filosofí, nuk ndrron, por âsht prap se prap njaj animal rationale, specifice et numero idem.

Njashtû Kisha Katolike, trup shoqnuer i gjallë, pa ndrrue kurr natyrë, shton tue perparue e tue u organixue, e këjo âsht nji nderë e nji lumní e saja. Këjo zotsí e këjo mënyrë perparimi âsht nji nder arsyena per të cilat “Katoliçizmi – Kisha Katolike – âsht nji fuqí jashtëzakonike,” si e rrëfen vetë Bebeziqi, jo per m’e levdue, por per me nzitë t’i kundershtohet, pse e ka ferrë në s?, me gjithse na mbahet liberal e i pafanatizem.

Prej se trup i gjallë, Kisha organixohet per herë e mâ mirë edhè organixon shoqní fetare, si t’a lypin kohët e rrethanat, e sot edhè Veprimin Katolik. Pse na i hypë ndokúj resa e smira, a pse ndokúj i bâhet ferra Brahim, s’i ka faj kurrkush, por vetja. Mosmarrëveshtje ndollin edhè në gjí të njij familje. Ç’farë çude prá në kjoftë se ndollin mes shoqnís çivile e shoqnís fetare, sidomos nder çashtje qi teologjija i quen të perzieme, a se në njato, nder të cilat deri dikû ka të drejtë Kisha per vedi e deri dikû edhè shteti per vedi? Vullndeti i mirë gjithmonë mundet me i skjarue punët e me i pa t’udhueme dý palët. Marrëveshtja ndermjet auktoritetit fetár e shekullár bjen e siguron bashkimin, bashkimi bân forcen. A pak i ka vjeftë Italís pajtimi me Vatikan? Nierz shteti e me randsí kanë mbërrîjtë me thanë: “Sa armët e ushtarve, aq fuqija morale e klerit katolik na ka vjeftë e na ka ndimue!”

Këtu është Valentini polemizues, që është një nga tiparet më interesante të tij. Valentini polemizues na ka lënë shumë faqe të shkëlqyera, se ai që merrte me seriozitet çdo punë që bënte, ishte veçanërisht i kujdesshëm kur polemizonte se e dinte që në Shqipëri, si kudo, kishte njerëz që i lexonin me lupë fjalët e tij, duke dashur që ta etiketonin si njeri konfliktual, si një jezuit djallëzor që kishte ardhur në Shqipëri për të mbjellë grindje.

Lumi na e barti të mirën, e na la të keqën!

Drini.us
-
0
Lumi na e barti të mirën, e na la të keqën!

Florim Zeqa 

Nganjëherë realitetet e hidhura të detyrojnë të dalësh nga vetja, të bëjnë të kërkosh zgjidhje rreth e rrotull në të gjitha anët e globit, për të mos ju nënshtruar të keqës që na ka mbërthyer. Në këtë moment më del përpara ajo thënja e famshme e Makiavelit, “Koha është sikur lumi që e bartë të keqën dhe të mirën”.

Njerëzit që identifikohen me zotrat vlejnë më pak se njerëz

Kundërthënjet e kohës në të cilën po kalojmë janë më të rrëmbyeshme sesa “lumi” i Makiavelit, për shkak se lumi na e barti të mirën e na la të keqën!

Për një çast ndryshoi gjithçka, të mirët u bën të këqinjë dhe të këqinjët u bën të mirë!

Djajtë u shndërruan në ëngjuj, kurse ëngjujt u zhduken fare!

Djajtë apo dreqnit në gjuhën popullore, nuk janë më të identifikueshëm me emra, por me poste të larta shtetërore dhe grada të larta ushtarake. Kur jemi tek gradat ushtarake, më del përpara afishja e vendosur në një nga zyret e TMK-së në mujain gusht të vitit 2000, në të cilën shkruante: “Bukuria dhe paraja e shkërdhejnë çdo intelekt”!

Asokohe kjo thënje nuk më kishte bërë shumë përshtypje, por nga distanca kohore po bëhet thënje epokale, duke e marrë gjithnjë e më shumë kuptimin e një thënje profetike.

Tani pas kaq viteve, kur djajtë janë ngritur lartë në poste shtetërore dhe grada ushtarake, kur varfanjakët e deridjeshëm janë pasuruar aq shumë, janë bërë “sheik” karrshi një popullate të varfër. Nga postet dhe pasuria janë ngritur lartë në qiell, janë bërë vetë “Zoti”!

Të gjithë atyre që ju besojnë djajve apo njerëzve të ngritur pa meritë në poste dhe grada, njerëzve të pasuruar në mënyrë të paligjshme, ju përkujtojë një thënje të Lorens, “Kur njerëzit mendojnë që ju ngjajnë zotrave, ata janë më pak se njerëz”.

Për këtë arsye, është e nevojshme që realiteti të përceptohet drejt, Zoti (Perendia) është fuqi mbinatyrore e paarritshme, por e njëjtë dhe e barabartë për të gjithë dhe besimi në të është madheshti dhe vlerë njerëzore.

Respekti i pamerituar ndaj figurave të uniformuara (ushtarake) dhe pauniformuara (politike)

Figurat e iniformuara (ushtarake) dhe të pauniformuara (politike) jo vetëm që nuk duhet trajtuar si zotër, nuk duhet besuar pa ua njohur mirë veprat e tyre. Ata që e meritojnë respektin duhet nderuar, kurse mashtruesit dhe matrapazët, intrigantët dhe plagjiatorët duhet luftuar me të gjitha mjetet demokratike të kohës, në mënyrë që të kthehet besueshmëria në popull dhe të kthehet çasja normale në të gjitha segmentet e jetës, ku gjithçka e merr kuptimin e plotë dhe të vërtetë të fjalës.

Kjo do të bënte që bashkatdhetarët të mendonin kthimin në Kosovë, kurse qytetarët të projektonin të radhmen e jo ikjen prej saj! Kthesa pozitive në Kosovë do të thotë lirimi nga frika dhe nënshtrimi i të fortëve të politikës dhe nëntokave kriminale të partive politike. Me çka do të ndodhte deinstalimi i dhunës dhe funksionimi i mirëfilltë i sistemit të drejtësisë, gjegjësisht e fuqizimit të rendit dhe ligjit në Kosovë.

Kur kjo të ndodhë, e ardhmja do të shiqohet me optimizëm, djajtë do të largohen për t’ua lënë vendin engjujve dhe gjithçka do të kthehet në gjendjen normale për jetë të lirë dhe dinjitoze në Republikën e Kosovës shtet sovran dhe të pavarur.

Njerëzit do të identifikohen më shumë sesa përmes posteve, përmes sjelljes dhe veprave. Ku bukuria do të trajtohet vetëm si kozmetike, kurse paraja jo më gjithçka dhe çdo gjë, por do të trajtohet si mjet i nevojshëm për mirëqenjen e njeriut.

Ndryshimet pozitive nuk vijnë vetvetiu por duhet punuar pandërprerë ditë e natë për krijimin e rrethanave të favorshme për jetë dhe mirëqenjen e përgjithshme qytetare në Kosovë.

Mase është momenti i fundit t’i ndalim në Kosovë ata pak të rinjë që kanë mbetur për t’i dhënë shpirtë dhe dritë atdheut tonë të shenjt. Ata që e respektojnë vullnetin e popullit i do edhe Zoti, ndërsa ata që abuzojnë me vullnetin e tij i pret mallkimi popullit dhe ndëshkimi i Zotit!

Numri total i objekteve sportive, të cilat përfshihen në konceptin fillestar të këtij projektit ndërtimor është 24

Drini.us
-
0
Numri total i objekteve sportive, të cilat përfshihen në konceptin fillestar të këtij projektit ndërtimor është 24

Prishtinë, 13 shtator 2023 

Të nderuar zëvendëskryeministra, ministra dhe zëvendësministra,

Qytetarë të dashur,

Të premten e javës së kaluar, në Heraklion të Greqisë, me 55 vota PËR, Kosova zyrtarisht u shpall nikoqire e edicionit të 21-të të Lojërave Mesdhetare, Prishtina 2030.

Me mobilizimin e të gjithë kabinetit qeveritar dhe në bashkëpunim me Komitetin Olimpik të Kosovës, i kemi sjellë Republikës së Kosovës mundësinë për organizimin e ngjarjes më të madhe ndërkombëtare në historinë e vendit tonë.

Koncepti me të cilin e kemi shënuar këtë fitore është shumë i veçantë dhe në linjë me vizionin e Qeverisë sonë për zhvillimin e sportit në vend.

Në partneritet me Shqipërinë, po shënojmë edhe herën e parë që kjo ngjarje të organizohet në një vend që nuk ka dalje në det. Republika e Shqipërisë do të na mundësojë shfrytëzimin e bregdetit të Durrësit për sportin e lundrimit, i cili kërkon qasje në det.

Do të mirëpresim mbi 5000 sportistë nga 25 shtetet anëtare të Komitetit Ndërkombëtar të Lojërave Mesdhetare, duke përfshirë 18 shtete nga Evropa, 2 nga Azia, dhe 5 nga Afrika.

Dy shtete, me 11 komuna. Prishtina, Gjilani, Mitrovica, Gjakova, Prizreni, Ferizaj, Peja, Drenasi, Skenderaj, Podujeva, dhe Durrësi, do të jenë qendrat, në të cilat do të zhvillohen 23 sportet e parapara në programin sportiv të Lojërave Mesdhetare.

Përmirësimi dhe ngritja e infrastrukturës sportive fizike, është në qendër të aplikimit dhe fitores së Republikës së Kosovës për organizimin e Lojërave Mesdhetare 2030.

Numri total i objekteve sportive, të cilat përfshihen në konceptin fillestar të këtij projekti është 24.

Qasja, e cila është ndjekur për sa i përket infrastrukturës fizike, reflekton nevojat e komunitetit sportiv në vend, si dhe kapacitetet reale të vendit tonë për të menaxhuar dhe mirëmbajtur investimet edhe pas vitit 2030.

•       10 objekte sportive do të renovohen duke përfshirë edhe Pallatin e Rinisë dhe Sporteve;

•       4 ndërtime të reja që përfshijnë: Stadiumin Nacional, Kompleksin e pishinave olimpike, Kompleksin e tenisit dhe Poligonin e Shenjtërisë.

•       5 investime infrastrukturore të përkohshme; dhe

•       5 projekte të tjera të cilat janë në ndërtim apo përfundim e sipër, në mesin e të cilave edhe  Stadiumi Adem Jashari në Mitrovicë dhe Stadiumi i Qytetit të Gjilanit.

Për detajet, planet dhe përgatitjet, në konferencë për media pas kësaj mbledhje të Qeverisë, do të ju flasë zëvendësministrja e Kulturës, Rinisë dhe Sportit, si dhe ministri i Administrimit të Pushtetit Lokal. Pra, Daulina Osmani, që si sportiste nuk pati fatin të marrë pjesë në Lojëra Mesdhetare, por si një përfaqësuese politike e sportit në Qeverinë tonë, ka qenë në ballë të kandidaturës sonë të suksesshme edhe Elbert Krasniqi, për të cilin nuk jam në dijeni që ka pasur ndonjëherë ambicie në sport.

Investimet dhe mobilizimi, i cili i paraprinë këtij organizimi, shkojnë shumë përtej sportit dhe do të jenë platformë me ndikim zhvillimor multi-dimensional.

Organizimet e ngjarjeve të tilla, përveç që janë mundësi për të përmirësuar apo modernizuar infrastrukturën fizike publike, si dhe për të rritur vëmendjen shtetërore për avancimin e sportit, ato shërbejnë edhe si platformë për konsolidimin e imazhit tonë shtetëror në arenën ndërkombëtare, për zhvillim ekonomik përmes turizmit sportiv, por edhe krijimit të vendeve të reja të punës.

Ky është një moment i rëndësishëm për ne si shtet për të dëshmuar potencialin tonë për të bërë punë të mëdha.

Andaj, edhe një herë urime të gjithëve, e për punën që e kemi para, na priftë e mbara.

Ju falemnderit.

Më poshtë, gjeni linkun nga adresimi i Kryeministrit Kurti në mbledhjen e 159-të të Qeverisë.

https://we.tl/t-ZCKiiw4ZI8

***

Obraćanje Premijera Kurtija na 159. sednici Vlade

Priština, 13. septembar 2023

Poštovani potpredsednici Vlade, ministri i zamenici ministara,

Poštovani građani,

U petak prošle nedelje, u  Heraklionu, Grčka, sa 55 glasova ZA, Kosovo je zvanično proglašeno za domaćina 21. izdanja Mediteranskih Igara, Priština 2030.

Uz mobilizaciju celog vladinog kabineta, i u saradnji sa Olimpijskim Komitetom Kosova, doneli smo priliku Republici Kosovo da organizuje najveći međunarodni događaj u istoriji naše zemlje.

Koncept kojim smo obiležili ovu pobedu je veoma poseban i u skladu sa vizijom naše Vlade za razvoj sporta u zemlji.

U partnerstvu sa Albanijom, obeležavamo i prvi put da se ovaj događaj organizuje u zemlji bez izlaza na more. Republika Albanija će nam omogućiti da koristimo obalu Drača za sport jedrenja – za koji je potreban pristup moru.

Ugostiti ćemo preko 5.000 sportista iz 25 država članica Međunarodnog Komiteta Mediteranskih Igara, uključujući 18 zemalja iz Evrope, 2 iz Azije i 5 iz Afrike.

Dve države, sa 11 opština. Priština, Gnjilane, Mitrovica, Đakovica, Prizren, Uroševac, Peć, Drenasi, Skenderaj, Podujevo i Drač biće centri u kojima će se odigrati 23 sporta pomenuta u sportskom programu Mediteranskih Igara.

Unapređenje i izgradnja fizičko- sportske infrastrukture je u središtu prijave i pobede Republike Kosovo za organizaciju Mediteranskih Igara 2030. godine.

Ukupan broj sportskih objekata uključenih u početni koncept ovog projekta je 24.

Pristup koji se prati u pogledu fizičke infrastrukture odražava potrebe sportske zajednice u zemlji, kao i stvarne kapacitete naše zemlje za upravljanje i održavanje investicija i nakon 2030. godine.

• Biće renovirano 10 sportskih objekata, uključujući Palatu Omladine i Sporta;

• 4 nove konstrukcije uključujući: Nacionalni Stadion, Kompleks Olimpijskih Bazena, Teniski Kompleks i Poligon Streljaštva.

• 5 privremenih infrastrukturnih investicija; i

• 5 drugih projekata koji su u izgradnji ili na završetku, među kojima su stadion Adem Jašari u Mitrovici i Stadion grada Gnjilana.

O detaljima, planovima i pripremama govoriće vam Zamenica Ministra Kulture, Omladine i Sporta, kao i Ministar Administracije Lokalne Samouprave na konferenciji za novinare nakon ove sednice Vlade. Dakle, Daulina Osmani, koja kao sportistkinja nije imala sreće da učestvuje na Mediteranskim Igrama, ali kao politička predstavnica sporta u našoj Vladi, je bila na čelu naše uspešne  kandidature, a Eljbert Krasnići, za koga ne znam  da je i kada imao ambicije u sportu.

Investicije i mobilizacija koje su prethodile ovoj organizaciji prevazilaze sport i biće platforma sa višedimenzionalnim razvojnim uticajem.

Organizacija ovakvih događaja, osim što predstavlja priliku za unapređenje ili modernizaciju javne fizičke infrastrukture, kao i za povećanje pažnje države za unapređenje sporta, služi i kao platforma za učvršćivanje našeg državnog imidža u međunarodnoj areni, za ekonomski razvoj kroz sportski turizam ali i otvaranje novih radnih mesta.

Ovo je važan trenutak za nas kao zemlju da dokažemo svoj potencijal da radimo velike stvari.

Zato još jednom čestitam svima, a za posao koji je pred nama- neka nam je srećno.

Hvala Vam.

https://we.tl/t-ZCKiiw4ZI8

Përkëdhelja e nacionalizmit dhe shovenizmit serb nga BE në Kosovë, shembulli i Millan Saviqit dhe familjes së tij

Drini.us
-
0
Përkëdhelja e nacionalizmit dhe shovenizmit serb nga BE në Kosovë, shembulli i Millan Saviqit dhe familjes së tij
Nga: Milazim Maraj, Istog
____
Investim i Bashkimit Europian në nacionalizmin dhe shovinizmin serb në Kosovë!
***
Janë plotë 24 vite, lutje, përkëdhelje investime në shtetin kriminel që bëri aq shumë krime në Gadishullin Ilirik gjatë dy shekujve me parë dhe nga viti 1990 e deri 2000. Një gabim të tillë fuqitë e mëdha e kishin bëre në vazhdimësi duke njohur, formuar dhe zgjeruar këtë shtet në dëme të civilizimit dhe paqes në këtë hapësirë. E keqja më e madhe është që ky gabim po përsëritët edhe tani . Jugosllavia që nga emri Jugo- sllavia kishte këtë kuptim. Formimin e një shteti pro rus dhe vazhdimin e zgjerimit të tij në favor të botës ruse në Evropë dhe më gjerë. Janë 24 vite që kur përfundoj lufta dhe kjo u pa mirë cila gjuhë ishte funksionale që e kupton Serbia. Madje vetëm me një takim në Kumanovë u ndal lufta dhe tragjedia në këtë gadishull. Por pas marrëveshjes së Kumanovës filloj përkëdhelja e kriminelëve që ndërroj kahen e zhvillimit në anën e kundërt të paqes. Në vend të ndëshkimit për krime Serbisë ju ofrua marrëveshja pa kërkim falje dhe pa ndëshkim për krimet e bëra. U ul ne tavolinën e bisedimeve si palë e barabartë me viktimën. Filluan bisedimet e quajtura “teknike” që faktikisht ishin politike, ofrimi i karrotës në vend të shkopit dhe gjarpri serb filloj të llastohej. Në vend të marrëveshjes filloj pazari me kufoma të shqiptarëve. Në vend që të akuzohej dhe përgjigjej për trafikim të gjakut organeve u akuzua Kosova për këtë. Fshehjen e varrezave masive me trupa pa jetë të shqiptarëve të arrestuar dhe kidnapuar, të ekzekutuar nga shteti kriminel serb. Serbia shantazhet nuk i ndali asnjëherë që 24 vite. Rrezikon paqen përsëri në këtë pjesë të Evropës Botës. Serbet u kthyen në Kosovë, larguan 13.000 shqiptarë nga tre fshatrat e Mitrovicës vranë 10 dhe plaguan disa qindra të tjerë dhe kjo dramë ndodhi në prezencë të KFOR-it francez. Tani pas largimit të shqiptarëve pretendon tokën edhe pasuritë e tyre. Që nga kthimi këta kriminel të pa ndëshkuar vazhduan krimet tjera të llojeve të ndryshme gjithmonë të motivuar dhe me logjistikë fortë e të sigurte nga Serbia dhe Rusia. Përsëri shqiptareve ju bë e pa drejt. Kriminelet që i vranë, i plaçkitën dhe i dëbuan nga shtëpitë e pasurit e tyre tani u kthyen përsëri fqinjë, jo për të kërkuar falje, jo për të u turpëruar për krimet ndaj fqinjëve shqiptarë, por për të vazhduar aty ku mbetën.
Në Komunën e Istogut u kthyen shumë kriminel, ju ndërtuan shtëpi të reja dhe sigurimin e tyre e bënte Policia e Kosovës dhe fillimisht ajo e UNMIK-ut tani e EULEKSIT
. Ofrimi i vendeve të punës , pagat dhe shërbimet tjera nga shteti i Kosovës nuk i kënaqi, nga se nuk janë mësuar të jetojnë të barabartë. Pastaj ata marrin edhe një pagë tjetër nga fondet serbe –ruse.
Ja një shembull. Krimineli Millan Saviq nga fshati Kosh u kthye përsëri në vendin e krimit. Aty ku kishte plaçkit, kërcënuar, dhunuar, kallë shtëpi të shqiptarëve dhe dëbuar nga shtëpitë dhe pasurit e tyre. Ai nuk i ka kërkuar falje as që i vjen keq për fqinjët shqiptarë që i plaçkiti, u dogji shtëpitë dhe bashkë me paramilitaret policet dhe ushtaret që e përkrahnin, i dëboj nga shtëpitë e veta.
Vranë dhunuan e çka nuk bënë në fshatin dhe Komunën ku kishin jetuar vite më parë. Krimineli Saviq u prit mirë nga institucionet e Kosovës djali i tij Ivan Saviq u punësua në Gjykatën Komunale në Istog ndërsa Millan Saviq vazhdon krimin bashkë me Brigadën e Veriut dhe grupet tjera kriminale në Mitrovicë. Pse jo? për të berat ky kriminel nuk u ndëshkua kurrë. Djali i tij Ivani Saviq punon në gjykatë në Istog, ndërsa ky në Mitrovicë pengon shtetin e Kosovës, kërcënon për targa shtetin dhe policinë e Kosovës. Kundërshton marrëveshjet e nënshkruara nga Kosova dhe Serbia, pra marrëveshjet ndërkombëtare.
“Nuk do të i ndryshojmë kurrë këto targa thotë publikisht krimineli Saviq. Krimineli nuk edukohet. Një fjalë e urtë popullore thotë:( Derri nuk mësohet të lindë qengja.) Kjo përkëdhelje, këtë rajon po e dërgon drejt një lufte tjetër, drejt tragjedive të reja. Askund në botë nuk ka ndodhë që të edukohen kriminelet duke qenë të lirë dhe duke i përkëdhel e stimuluar.
Takimet në Bruksel në mes të viktimës dhe kriminelit nuk prodhojnë paqe. Borrell dhe Lajçak vazhdojnë aktivitetin e tyre zyrtar edhe pse janë të bindur se fundi i këtyre bisedimeve nuk sjell paqe. Investimi në krim shumëfishon krimin. Vetë një mbledhje si ajo e Kumanovës sjell paqe në këtë rajon.

Blic e Zyrihut vazhdon avazin e vjetër

Drini.us
-
0
Blic e Zyrihut vazhdon avazin e vjetër

Nga: Arif Ejupi

Gazeta Blic një e përditshme bulevardeske e Zyrihut, kur janë në pyetje futbollistët me origjinë shqiptare që luajnë në reprezentacionin e Zvicrës, përherë kërkon gjetjen e “qimes në vezë” 

Kjo gazetë edhe në ndeshjen e zhvilluar pardje në stadiumin “Fadil Vokrri”të Prishtinës, ndërmjet Kosovës dhe Zvicrës, që përfundoi me rezultat të barabartë 2:2, e vlefshme për kualifikime në Kampionatin “Euro 2024 “ që do të mbahet në Gjermani, pa kurrfarë shkasi shigjetoi sulmuesin dhe futbollistin më të mirë të Zvicrës, Xherdan Shaqiri. 

Sipas mendimit tim kjo gazetë me politikë redaktuese të njëanshme po e tregon haptas urrejtjen e saj ndaj lojtarëve shqiptarë që prej vitesh janë shtylla kryesore të skuadrës së Zvicrës. 

Kësaj radhe stafin e“Blic” e paska zemëruar momenti kur Xherdan Shaqiri, përshëndetet nga mijëra bashkombës të tij me duartrokitje. Ai në shenjë mirënjohje këtë gjest të tyre e miraton me dorën në zemër. 

Ky akt krejt i natyrshëm u përshëndet edhe nga tifozët zviceranë që në Prishtinë, kishin shkuar së bashku me shumë shokë e shoqe shqiptarë për ta përcjellë nga afër këtë ndeshje të cilësuar si takim në mes miqsh. 

Blic edhe në korrik të vitit 2018,kur Zvicra e pati gjunjëzuar Serbinë 2 me 1 me golat e Xhakës dhe Shaqirit,në kuadër të botërorit “Rusi 2018” pati vjellë helm e vrer ndaj futbollistëve Shaqiri e Xhaka. 

Ata “mëkatuan dhe shkelën bibël e kuran “vetëm pse gëzimin e tyre pas shënimit të golave e shfaqen me simbolin e shqiponjës dykrerëshe. 

Forhåndsvisning av bilde

Blic-un nuk e patën penguar thirrjet fashiste ndaj futbollistëve shqiptarë të huliganëve serbë të cilët si në kor korbash kërkonin vrasjen e shqiptarëve, e as kokarda në kokat e tyre relikt i kriminelit famëkeq Drazha Mihajloviq. 

Spekulimet dhe sajimet e pakripë të kësaj gazete janë të kota, sepse yjet Xhaka e Shaqiri,në historinë e futbollit zviceranë do të konsiderohen thesar i patjetërsueshëm. 

Ata përherë do të adhurohen dhe çmohen nga të gjitha shtresat e qytetarëve të Zvicrës. 

Pa pikëdyshimi ata dhe bashkëlojtarët e tyre si: Milaim Rama, Valon Behrami, Blerim Xhemaili, Admir Medmedi, Frederik Veseli, Albian Ajeti, Shani Tarashaj, Florent Hadergjonaj etj, janë ambasadorët e parë dhe më të mirë të Republikës së Kosovës në Zvicër. 

1...979980981...1,760Faqja 980 nga 1,760